ارتش پاکستان حوالی ساعت ۹ دوشنبهشب ۲۵ حوت، کمپ فینیکس را بمباران کرد. در این حملات، صدها نفر کشته و زخمی شدند.
سازمان ملل تایید کرده است که بمبهای جنگنده پاکستانی به مرکز ترک اعتیاد امید اصابت کرده و در این رویداد دستکم ۱۴۳ نفر کشته شدهاند. منابع دیپلوماتیک از کابل به افغانستاناینترنشنال تایید کردند که ممکن است آمار کشتهها و زخمیان به صدها نفر برسد.
طالبان بمباران مرکز ترک اعتیاد در شرق کابل را «جنایت علیه بشریت» توصیف کرده و گفته در این رویداد دستکم ۴۰۰ نفر کشته و ۲۵۰ نفر دیگر زخمی شدند.
پاکستان پیش از این گفته بود «زیرساختهای نظامی و تروریستی، از جمله انبارهای مهمات و تجهیزات فنی» را هدف قرار داده است.
در این گزارش آمده است که با وجود ابهامها درباره ماهیت دقیق هدف، تلفات گسترده غیرنظامیان نشاندهنده تشدید قابل توجه درگیریها میان طالبان و پاکستان است.
گروه بینالمللی بحران هشدار داده است که ادامه این روند میتواند به افزایش خشونت، آوارگی و وخامت بیشتر وضعیت انسانی در افغانستان منجر شود.
به گفته این سازمان بینالمللی روایت طالبان و پاکستان بسیار متفاوت است. هرچه حقیقت باشد، تشدید درگیریها به نفع امنیت اصلی پاکستان یا افغانستان نخواهد بود.
گروه بینالمللی بحران گزارش داد که جنگ آشکار پاکستان با طالبان باعث شده در داخل رهبری طالبان صداهایی بلند شود که خواهان حمایت بیشتر از شبهنظامیان پاکستانی هستند، با این تصور که شاید بتوانند ارتش پاکستان را در خاک خود آن کشور تضعیف کنند.
این سازمان بینالمللی هشدار داد که اگر طالبان از تیتیپی و دیگر شبهنظامیان حمایت بیشتر کند، احتمالا پاکستان نیز حملات نظامی خود را تشدید خواهد کرد. تشدید جنگ میتواند برای غیرنظامیان فاجعهبار باشد؛ تاکنون بیش از ۱۰۰ هزار نفر در نتیجه دور تازه درگیریها آواره شدهاند.
در گزارش آمده است که پاکستان از نظر نظامی برتری آشکاری نسبت به طالبان در افغانستان دارد، اما جنگها در اوکراین و خاورمیانه نشان دادهاند که این برتری میتواند با روشهای نامتقارن به چالش کشیده شود.
گروه بینالمللی بحران افزوده است که توانایی طالبان در استفاده از پهپادها بر فراز شهرهایی مانند اسلامآباد و راولپندی، نمونهای از همین رویکرد است. به گفته این نهاد، طالبان تلاش کردهاند با حملات پهپادی، برتری هوایی پاکستان را به چالش بکشند و احتمال دارد این ظرفیت را بیشتر گسترش دهند.
این نهاد تأکید کرده است که جنگ کنونی برندهای ندارد.
در گزارش آمده است: «این جنگ ممکن است حمایت داخلی از طالبان را تقویت کرده باشد، اما افغانستان را بیش از پیش در صحنه بینالمللی منزوی کرده است.»
گروه بحران همچنین نوشت که با وجود ابراز همدردی برخی کشورها با مردم افغانستان پس از حمله ۱۶ مارچ، شمار اندکی از دولتها اقدامات نظامی پاکستان را محکوم کردهاند. در مقابل، فشارها بر کابل برای مهار گروههای مسلح مستقر در خاک افغانستان افزایش یافته است.
به گفته این نهاد، این وضعیت همچنین اجماع منطقهای برای تعامل با طالبان بهمنظور تأمین ثبات افغانستان را تضعیف کرده است.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که اختلال در تجارت میان افغانستان و پاکستان از ماه اکتوبر، سیاست طالبان برای تبدیل افغانستان به گذرگاه اتصال میان آسیای مرکزی و جنوبی را با چالش روبهرو کرده است.
بر اساس این گزارش، درخواست پاکستان از طالبان برای سرکوب فوری و کامل تحریک طالبان پاکستان واقعبینانه نیست، زیرا این گروه ساختاری پیچیده دارد و روابط تاریخی عمیقی با طالبان حفظ کرده است؛ موضوعی که میتواند هرگونه فشار شدید بر آن را با پیامدهای معکوس همراه کند.
در پایان، گروه بینالمللی بحران هشدار داده است که تشدید اخیر درگیریها نهتنها به بهبود وضعیت امنیتی کمک نمیکند، بلکه باعث افزایش تخریب، آوارگی و بحران اقتصادی میشود. این نهاد تأکید کرده است که بدون بازگشت دو طرف به گفتوگو، خطر ادامه خشونتهای مرگبار همچنان پابرجا خواهد بود.