ویران‌کردن «منار نجات» توسط طالبان واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخته است
اقدام طالبان در تخریب «منار نجات»، یکی از نمادهای تاریخی پایتخت، واکنش‌های گسترده‌ای را در میان شهروندان، فعالان فرهنگی و سیاستمداران برانگیخته است.
اقدام طالبان در تخریب «منار نجات»، یکی از نمادهای تاریخی پایتخت، واکنش‌های گسترده‌ای را در میان شهروندان، فعالان فرهنگی و سیاستمداران برانگیخته است.
برخی این منار را یادبود دورانی می‌دانند که به بی‌ثباتی حاکمیت حبیب‌الله کلکانی پایان داد، اما هواداران کلکانی او را یک رهبر مردمی و مجاهد قلمداد می‌کنند.
اکنون طالبان که مخالف امان‌الله خان است، این منار را تخریب می‌کند. منتقدان می‌گویند که ویران کردن این منار، به معنای «تلاش برای برائت دادن» به آن دوره تاریخی است.
منار نجات در روایت رسمی تاریخ افغانستان، نماد پایان دوره کوتاه‌مدت حاکمیت حبیب‌الله کلکانی و «نجات» کابل توسط نیروهایی به رهبری محمد نادرشاه تلقی می‌شود.
شهرداری کابل اعلام کرده است که تخریب منار نجات بخشی از پروژه حل مشکلات ترافیکی و ساخت پل‌های جدید است. کارشناسان شهرسازی می‌گویند این اقدام قابل اجتناب بود و شهرداری می‌توانست با طراحی‌های مهندسی مناسب، منار را حفظ کند.
نعمت‌الله بارکزی، سخنگوی شهرداری کابل گفت که منار نجات دوباره بازسازی خواهد شد، زیرا در پشت آن «حماسه‌ای بزرگ» قرار دارد و شهرداری به آن احترام کامل می‌گذارد. او گفت که این منار قبلاً تخریب و دوباره احیا شده بود.
بارکزی افزود که این منار برای «مردم کابل، به‌خصوص مردم سمت جنوب» از اهمیت زیادی برخوردار است.
کمال ناصر اصولی، عضو پیشین مجلس نمایندگان در شبکه اجتماعی فیس‌بوک واکنش تندی به این موضوع نشان داده است. او تخریب منار نجات را حمایت فکری از حبیب‌الله کلکانی و «اقدامی ضد ارزش‌های تاریخی» خوانده و تاکید کرده است که بهانه توسعه شهری و ساخت پل نمی‌تواند توجیه‌کننده نابودی یک نماد تاریخی باشد.
وی از مردم خواسته است که در مورد چنین اقداماتی هوشیار باشند.
فهیم کوهدامنی، فعال سیاسی نظر متفاوتی دارد. او روز سه‌شنبه در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال از تخریب منار نجات دفاع کرد و گفت: «این منار باید سال‌ها قبل تخریب می‌شد. برخی نمادها بازتاب‌دهنده منازعه‌های قومی هستند.»
او در واکنش به اعتراض‌ها به تخریب این منار افزود که منتقدان در برابر «مصیبت بزرگ» بسته شدن مکاتب در پنج سال گذشته سکوت کردند، اما برای تخریب یک «منار قومی» اعتراض دارند.
در همین حال، محمد حلیم فدایی، والی پیشین در حکومت محمد اشرف غنی گفت که تمرکز صرف بر تخریب یک منار، نادیده گرفتن بحران عمیق افغانستان است و تا زمانی که «تفکر طالبانی، استبداد و انحصار» حاکم باشد، نه نمادی محفوظ خواهد ماند و نه انسانی.
فدایی در پیامی نوشته است که تمام افغانستان در آتش می‌سوزد، اما بحث‌ها همچنان بر «دود» متمرکز مانده است.
او تاکید کرده است که به جای سوگواری برای تخریب یک منار، باید برای نجات کشوری صدا بلند شود که هر روز هویت، عزت و آینده‌اش زیر پا گذاشته می‌شود.
برخی ناظران بر لزوم حفظ میراث تاریخی کشور تاکید کرده و هشدار می‌دهند که بی‌توجهی به این آثار می‌تواند به تضعیف حافظه تاریخی جامعه منجر شود.
در حالی که درخواست‌ها برای بازنگری پروژه و بازسازی دوباره منار نجات افزایش یافته، این رویداد بار دیگر اختلافات قدیمی بر سر روایت‌های تاریخی و نمادهای ملی در افغانستان را برجسته کرده است.
شایان ذکر است که این منار پیش از این نیز یک‌بار در دوره حکومت حزب دموکراتیک خلق افغانستان تخریب شده بود، اما در سال ۱۳۹۵ توسط برخی جریان‌ها که خود را ملی‌گرا و منتقدان آنها قوم‌گرا می‌خواندند، دوباره احیا شد.
