پولیس تاجیکستان یک افغان را به اتهام قتل پدرش بازداشت کرد

این کنفرانس دو روزه از سه‌شنبه، ۲ جون در مقر وزارت امور خارجه اسپانیا در مادرید با شعار «ساختن صلح و دموکراسی» برگزار شده است. در این کنفرانس مقام‌های دولتی، نمایندگان نهادهای بین‌المللی، جامعه مدنی و فعالان حقوق زنان از حدود ۶۰ کشور جهان حضور دارند.

آلبارس در سخنان خود به ایجاد فضایی ویژه در وزارت خارجه اسپانیا اشاره کرد که هر سال میزبان کنفرانس «HearUs» با حضور زنان و انجمن‌های افغان در تبعید است.

او همچنین با اشاره به نام‌گذاری یک تالار وزارت خارجه اسپانیا به‌نام زنان افغانستان، گفت این نام باید برای همیشه باقی بماند تا صدای زنان افغان خاموش نشود.

وزیر خارجه اسپانیا افزود که در نشست کنونی نیز «صدا و عمل زنان افغانستان» حاضر است.

الئونور کاروا، وزیر مشاور فرانسه در امور مشارکت‌های بین‌المللی، نیز در این کنفرانس وضعیت زنان و دختران افغانستان را یکی از نمونه‌های برجسته نقض حقوق زنان در جهان دانست و بر لزوم حمایت جهانی از آنان تأکید کرد.

فوزیه کوفی، فعال حقوق زنان و سیاستمدار افغان هم در این نشست با اشاره به احتمال میزبانی اتحادیه اروپا از هیأتی از طالبان، گفت سیاست‌های مماشات در برابر این گروه، آنان را جسورتر کرده است.

در این کنفرانس دو بحث ویژه درباره افغانستان می‌شود: یکی با عنوان «آپارتاید جنسیتی» و دیگری درباره نقش زنان در صلح و دموکراسی. حدود ۱۴۰ سازمان جامعه مدنی و نهاد فمینیستی نیز در این نشست حضور دارند. برگزارکنندگان کنفرانس تاکید کردند که صلح پایدار و دموکراسی واقعی بدون مشارکت کامل زنان ممکن نیست و حمایت از زنان افغانستان باید بخشی از تعهدات جهانی در حوزه حقوق بشر و عدالت جنسیتی باشد.

او با اشاره به بسته شدن مرز پاکستان و همچنین تنگه هرمز، گفت: «ما غذایی برای دادن به آنها نداریم.»

آسوشیتدپرس روز سه‌شنبه ۱۲ جوزا گزارش داد که بسته شدن تنگه هرمز در پی درگیری‌ها، تجارت و کمک‌های بشردوستانه به افغانستان را به شدت مختل کرده است.

افغانستان به عنوان کشوری محصور در خشکی، پس از بسته شدن مرز با پاکستان در اواخر سال گذشته، مسیر تجاری خود را به سمت بندرعباس در ایران تغییر داد. اما با کنترول جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز و محاصره بنادر ایران توسط ایالات متحده، این مسیر نیز عملا مسدود شده است.

مدیر برنامه جهانی غذا با اشاره به اتمام کامل ذخایر این سازمان در اواسط ماه آپریل، وضعیت را این‌گونه توصیف کرد: «در حالی که سوءتغذیه به بالاترین حد خود رسیده، مادران و کودکان ضعیف از کلینیک‌ها بازگردانده می‌شوند، چون هیچ غذایی برای کمک به آن‌ها نداریم.»

افزایش سه برابری هزینه‌ها و مسیرهای طولانی

طبق گزارش، بحران تنگه هرمز برنامه جهانی غذا را مجبور کرده تا محموله‌های خود را از مسیرهای طولانی و پرپیچ‌وخم آسیای مرکزی ارسال کند. این تغییر مسیر ناگهانی، هزینه‌های حمل‌ونقل را سه برابر کرده و قیمت مکمل‌های غذایی را ۳۵ درصد افزایش داده است؛ آن هم در سالی که این نهاد تنها ۸ درصد از بودجه مورد نیاز خود را دریافت کرده است.

در یک نمونه از این بن‌بست لجستیکی، محموله بیسکویت‌های مقوی مکاتب که قرار بود از دبی به ایران و سپس افغانستان ارسال شود، به دلیل آغاز جنگ در اواخر فبروری، هفته‌ها در امارات متوقف ماند. این محموله اکنون بیش از سه هفته است که از مسیر زمینی طولانی از عربستان سعودی، اردن، سوریه، ترکیه، گرجستان، آذربایجان و دریای خزر عبور می‌کند تا از طریق ترکمنستان به کودکان افغان برسد.

تنگه هرمز به کانون اصلی درگیری تبدیل شده و جمهوری اسلامی آن را بسته و دو کشتی را توقیف کرده است. ایالات متحده نیز از ۱۳ آپریل محاصره دریایی بنادر ایران را آغاز کرده است.

بازرگانان افغان در تنگنا

بازرگانان افغان نیز با محموله‌های گیرافتاده و هزینه‌های سرسام‌آور دست و پنجه نرم می‌کنند.

یکی از بازرگانان کابل گفت: محموله‌هایش از چین در کشتی‌هایی گیر افتاده که قادر به عبور از تنگه هرمز نیستند و هزینه شرکت لجستیکی به شدت افزایش یافته است. او افزود: «دیگر چیزی برای ادامه کسب‌وکارم در اینجا باقی نمانده.»

او اکنون در حال بررسی رها کردن محموله خود در صورت عدم بازگشایی سریع آبراه است و می‌گوید: «جنگ ایران و امریکا تاثیر بسیار زیادی بر کسب‌وکار من گذاشته است.»

اکبری، بازرگان دیگری گفت: «شرکت لجستیک اکنون بیش از ارزش کالاها و سرمایه‌گذاری ما پول می‌خواهد. ما نمی‌توانیم از پس آن بربیاییم. حتی اگر کالا را به اینجا برسانیم، باید با ضرر بفروشیم. نمی‌توانم دو بار ضرر کنم.»

هزینه حمل ۱۰ برابر شد

مدیر لجستیک یک شرکت حمل‌ونقل بین‌المللی نیز گفت که جنگ ایران هزینه‌ها را به شکل چشمگیری افزایش داده است. پیش از جنگ، اجاره یک کانتینر حدود ۳۰۰۰ تا ۳۶۰۰ دالر بود، اما اکنون به بیش از ۷۰۰۰ دالر رسیده و در برخی موارد حتی به ۱۱ هزار دالر افزایش یافته است.

او تاکید کرد: «این تاثیر به همه بازرگانان رسیده است.»

یک فروشنده لوازم الکترونیکی در کابل نیز گفت که هزینه حمل کالاهایش از چین از طریق ایران قبلاً ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ دالر بود، اما اکنون به بیش از ۱۵ هزار دالر رسیده است.

او افزود: «ما عملاً نمی‌توانیم صادرات و واردات داشته باشیم» و از اداره طالبان خواست تا اختلاف خود با پاکستان را حل کند تا تجارت مرزی از سر گرفته شود. او هشدار داد: «اگر این وضعیت ادامه یابد، کسب‌وکار ما تمام خواهد شد.»

تجارت از مسیر آسیای میانه

اکثر تجارت افغانستان اکنون از مسیر آسیای میانه انجام می‌شود. عبدالسلام جواد، سخنگوی وزارت تجارت و صنایع طالبان گفت که با ادامه تجارت با ایران و تامین بخش زیادی از واردات از آسیای میانه، روسیه و چین، افزایش کلی قیمت‌ها در کشور محدود مانده و حدود ۳ درصد است.

خان جان الکوزی، مشاور ارشد اتاق تجارت و سرمایه‌گذاری افغانستان نیز گفت که بیش از ۶۰ درصد تجارت افغانستان اکنون از طریق آسیای مرکزی انجام می‌شود که این امر تأثیر کلی جنگ ایران را تا حد زیادی کاهش داده است.

الکوزی افزود: «مواد غذایی و محصولات نفتی از طریق آسیای مرکزی و روسیه وارد می‌شوند، در حالی که بخش زیادی از تجارت اکنون از طریق ترکیه انجام شده و سپس کالاها از طریق راه‌آهن از ایران یا آذربایجان حمل می‌شوند.»

او در این دیدار که در کابل انجام شد، از سازمان ملل درخواست کرد تا از طریق برنامه «معیشت بدیل» از کشاورزان افغان حمایت کند.

وزارت داخله طالبان روز چهارشنبه ۱۳ جوزا در خبرنامه‌ای اعلام کرد که عبدالرحمن منیر در این دیدار تاکید کرده است: «تمامی سازمان‌های بین‌المللی، به‌خصوص دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد، باید تعهدات خود را در زمینه حمایت از دهقانان از طریق فراهم‌سازی معیشت بدیل و همچنین پیشگیری از مواد مخدر، عملی کنند.»

منیر افزود که مبارزه با مواد مخدر نباید قربانی اهداف سیاسی شود.

بر اساس خبرنامه وزارت داخله طالبان، آقای پلک‌اوک سری نیز متعهد شده که همکاری دفترش را در زمینه مبارزه با مواد مخدر، فراهم‌سازی معیشت بدیل برای کشاورزان و تقویت برنامه‌های مرتبط گسترش دهد.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، ملاهبت‌الله، رهبر طالبان، با صدور فرمانی خرید و فروش مواد مخدر در افغانستان را ممنوع کرد. این تصمیم در برخی از مناطق افغانستان به نارضایتی کشاورزان محلی دامن زده است.

گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهد که تولید مواد مخدر صنعتی مانند متامفتامین یا شیشه نیز در افغانستان افزایش یافته است.

افزون بر آن، قاچاق مواد مخدر به کشورهای همسایه افغانستان همچنان ادامه دارد. در یکی از آخرین موارد، اوزبیکستان روز سه‌شنبه ۱۲ جوزا اعلام کرد که اماموران گمرک این کشور ۱۳ کیلوگرام هروئین افغانستان را از یک موتر باربری کشف و ضبط کردند.

صفروف بدون ارائه اسناد مشخصی مدعی شد که پاکستان همکاری‌هایی با اوکراین دارد.

اوکراین و روسیه از چهار سال بدین‌سو درگیر جنگ‌ تمام‌عیار نظامی هستند. روسیه کشورهای غربی را متهم می‌کند که از اوکراین حمایت می‌کند. اما این نخستین‌بار است که یک کارشناس روسی از حمایت پاکستان از اوکراین سخن می‌زند.

پیش از این منابع هندی مدعی شده بودند که پاکستان قصد دارد ۱۵۹ کانتینر مهمات نظامی مانند راکت را به اوکراین بفرستد. این مهمات توسط یک شرکت کشتیرانی خصوصی از کراچی به بندر گدانسک در پولند و سپس به اوکراین فرستاده می‌شود.

• 

  پاکستان ۱۵۹ کانتینر مهمات نظامی به اوکراین می‌فرستد

در همین حال، وبسایت تحقیقی اینترسپت نیز در گزارشی در سال ۲۰۲۳ مدعی شد که امریکا با یک معامله محرمانه تسلیحاتی برای اوکراین، به پاکستان در دریافت بسته نجات مالی صندوق بین‌المللی پول کمک کرد.

بر اساس اسناد فاش‌شده، کمک امریکا به پاکستان برای دریافت وام صندوق بین‌المللی پول در ازای یک معامله محرمانه تسلیحاتی با هدف تامین نیازهای نظامی اوکراین انجام شده است.

آقای صفروف با اشاره به توافق نظامی طالبان و روسیه گفت که مسکو با امضای این توافق‌نامه می‌خواهد به کشورهای غربی هشدار دهد که در افغانستان حضور فعال دارد.

به گفته این کارشناس روس، مسکو تلاش می‌کند تا در فضای سیاسی و امنیتی افغانستان قرار گیرد و همکاری‌های خود را با کابل گسترش دهد.

او تاکید کرد که این اقدام، هشداری جدی به کشورهای غربی است که در تلاش برای بازگشت در افغانستان هستند.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که وزیر دفاع طالبان هنگام برگشت از مسکو صراحتاً به خشم و نگرانی اسلام‌آباد از تحرکات اخیر کابل اشاره کرد و گفت این توافق مایه تشویش پاکستان شده است.

او با لحنی هشدارآمیز افزود: «ما در آینده‌ای نزدیک تلاش می‌کنیم تا پاکستان دیگر جرات حمله به خاک افغانستان را نداشته باشد.»

ناظران باور دارند که این اظهارات نشان‌دهنده این است که روس‌ها به وزیر طالبان اطمینان داده است که در سیستم راداری و دفاعی طالبان همکاری می‌کند.

به باور ناظران سیاسی، امضای این توافق‌نامه، حساسیت‌های منطقه‌ای به‌ویژه پاکستان را برانگیخته و می‌تواند روابط کابل و اسلام‌آباد را در سایه تنش‌های مرزی اخیر، پیچیده‌تر کند.

میاخیل با اشاره به تفاهم‌نامه‌ای که در ۷ جوزا میان طالبان و روسیه امضا شد، اظهار داشت که قدرت‌های بزرگ معمولاً برای تامین منافع افغانستان وارد شراکت نمی‌شوند، بلکه در پی پیشبرد اهداف و منافع خود هستند.

او در مقاله‌ای در الجزیره که روز سه‌شنبه نشر شد، تاکید کرد که نگرانی اصلی روسیه و چین در افغانستان، جلوگیری از تهدیدهای تروریستی علیه منافع خود و کاهش قاچاق مواد مخدر است و این کشورها برنامه‌ای برای سرمایه‌گذاری‌های کلان اقتصادی یا ارائه حمایت‌های نظامی پایدار به افغانستان ندارند.

سرپرست سابق وزارت دفاع افغانستان با اشاره به اظهارات یعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان، درباره اهداف این توافق‌نامه، از جمله بازسازی جنگ‌افزارهای ساخت روسیه، گفت که بخش عمده تجهیزات نظامی باقی‌مانده از گذشته فرسوده و غیرقابل استفاده اند.

او افزود: «این انتظار که تفاهم‌نامه امنیتی با مسکو به کمک‌های گسترده نظامی منجر شود، واقع‌بینانه نیست. افغانستان با توجه به ضعف ساختاری کنونی، به جای بهره‌مندی از چنین توافقاتی، ممکن است قربانی رقابت‌های جیوپولیتیکی میان قدرت‌هایی چون روسیه، امریکا، چین و ایران شود.»

میاخیل در ادامه تصریح کرد که تلاش طالبان برای کسب جایگاه بین‌المللی از این مسیر به نتیجه نخواهد رسید، زیرا مشروعیت بین‌المللی از مشروعیت داخلی و رضایت مردم سرچشمه می‌گیرد.

به گفته او، کلید ثبات و آینده افغانستان نه در امضای تفاهم‌نامه‌های امنیتی با قدرت‌های خارجی، بلکه در ایجاد یک نظام سیاسی قانون‌مدار، فراگیر و مورد اعتماد شهروندان نهفته است.

یعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان، اخیراً در سفر به مسکو تفاهم‌نامه همکاری‌های امنیتی و نظامی ـ فنی را با دبیر شورای امنیت روسیه امضا کرد. این توافق‌نامه فصل تازه‌ای از همکاری‌های دفاعی میان دو طرف را رقم زده است.

یعقوب پس از بازگشت از مسکو، در یک نشست خبری در میدان هوایی بین‌المللی کابل، جزئیات این توافق را تشریح کرد. او گفت که هدف آن تقویت ظرفیت‌های فنی و نظامی افغانستان و جلب حمایت‌های لجستیکی برای نیروهای دفاعی است.

او همچنین تاکید کرد که سیاست خارجی طالبان «متوازن» است و کابل آمادگی دارد در صورت تامین منافع ملی، توافق‌نامه‌های مشابهی را با ایالات متحده یا هر کشور دیگری نیز امضا کند.

با این حال، نزدیک شدن طالبان به مسکو با واکنش‌ها و نگرانی‌هایی همراه بوده است. شماری از کارشناسان و تحلیلگران منطقه معتقدند امضای این توافق‌نامه نظامی حساسیت برخی کشورهای همسایه و قدرت‌های منطقه‌ای، به‌ویژه پاکستان، را برانگیخته است.

وزیر دفاع طالبان پس از بازگشت از مسکو نیز مدعی شد که پاکستان در آینده نزدیک «جرات حمله به افغانستان را نخواهد داشت».