در یک رویداد ترافیکی در لغمان سه نفر جان باختند

سازمان بهداشت جهانی شنبه، ششم سرطان به مناسبت روز جهانی مبارزه با مواد مخدر در بیانیه‌ای نوشت مصرف مواد مخدر بسیاری از افراد، خانواده‌ها و جوامع را در افغانستان تحت تاثیر قرار داده و چالش‌های جدی بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی ایجاد کرده است.

از میان ۱۱ مرکز تحت حمایت این سازمان، چهار مرکز به درمان زنان و کودکان و یک مرکز به نوجوانان پسر اختصاص دارد. این مراکز در مجموع دارای ۶۱۰ تخت فعال هستند و در کنار آن‌ها، ۱۱ تیم سیار در ۱۰ ولایت افغانستان خدمات درمانی، سلامت روان و حمایت‌های روانی-اجتماعی را به آسیب‌دیدگان مواد مخدر ارائه می‌دهند.

همچنین چهار مرکز درمان نگه‌دارنده با داروهای آگونیست افیونی در شهرهای کابل، قندهار و هلمند فعال‌اند که به بیش از ۵۰۰ نفر خدمت‌رسانی می‌کنند.

ادوین سنیزا سالوادور، نماینده سازمان بهداشت جهانی در افغانستان، گفت اختلالات سوءمصرف مواد مخدر شرایط بهداشتی قابل پیشگیری هستند. او تاکید کرد سازمان بهداشت جهانی با سرمایه‌گذاری در بخش پیشگیری، گسترش دسترسی به مراقبت‌ها و تقویت خدمات بهداشتی، به بهبود افراد وضعیت معتادان و مشارکت آنها در خانواده و جامعه کمک می‌کند.

دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد روز جمعه در گزارش جهانی مواد مخدر ۲۰۲۶ هشدار داد که کاهش بی‌سابقه تولید تریاک در افغانستان، همزمان با گسترش مواد افیونی مصنوعی، در حال تغییر ساختار بازار جهانی مواد مخدر است.

• 

  سازمان ملل: ذخایر تریاک افغانستان تا پایان ۲۰۲۶ دوام خواهد کرد

نزدیک به پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت و محرومیت مطلق زنان افغان از آموزش، کار و ورزش، تیم ملی کریکت زنان افغانستان در ورزشگاه تاریخی «فنرز گراوند» کمبریج انگلستان مسابقات تاریخی خود را برگزار کرد.

این تیم که به دلیل محدودیت‌های بین‌المللی با نام «یازده تن از زنان افغان» مسابقه می‌دهد، در دو بازی بیست‌اوره به مصاف «تیم زنان نیروهای مسلح بریتانیا» و «تیم باشگاه زنان دانشگاه کمبریج» رفت.

اما تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان در یکی از دیدارهای تور تدارکاتی خود مقابل تیم زنان نیروهای مسلح بریتانیا با اختلاف ۵۲ دوش شکست خورد. در این مسابقه که صبح روز شنبه برگزار شد، تیم بریتانیا در ۲۰ آور با از دست دادن ۷ ویکت ۱۴۹ دوش به‌دست آورد.

با این حال، فعالان افغان و مدافعان حقوق بشر بازگشت تیم کریکت زنان افغان را در میدان رقابت‌ها دستاورد مهم برای زنان افغانستان عنوان کردند.

از پنهان‌کاری در کابل تا برخاستن در تبعید

پیشینه این تیم به سال ۲۰۱۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که دختران افغان با وجود مخالفت‌های فرهنگی و تهدیدهای امنیتی، نخستین تیم ملی زنان را تشکیل دادند. اما با سقوط کابل در اگست ۲۰۲۱ همه‌چیز فروریخت. طالبان ورزش زنان را ممنوع کردند و بخش زنان کریکت بورد را به طور کامل بستند.

100%

بازیکنان تیم ناچار شدند هفته‌ها در خانه‌های امن پنهان شوند، لباس‌های تیم ملی را بسوزانند، بت‌ها (چوب‌ها) و مدال‌های خود را پنهان یا نابود کنند تا توسط استخبارات طالبان شناسایی نشوند.

سرانجام با کمک نهادهای بین‌المللی و دولت استرالیا، اکثر اعضای تیم از راه‌های خطرناک به پاکستان گریختند و سپس با ویزای بشردوستانه در استرالیا، کانادا و بریتانیا مستقر شدند و تمرینات خود را از صفر آغاز کردند.

پارادوکس بزرگ جهان کریکت

برگزاری این مسابقه بار دیگر یک تناقض بزرگ را در مدیریت ورزش جهان برجسته کرد. بر اساس مقررات شورای بین‌المللی کریکت، کشورهای عضو باید تیم ملی زنان داشته باشند. با این حال، شورای بین المللی کریکت همچنان کریکت بورد تحت کنترول طالبان را به رسمیت می‌شناسد؛ تیم مردان افغانستان بدون هیچ مانعی در مسابقات جهانی رقابت می‌کند، اما تیم زنان از هویت رسمی ملی محروم است و به عنوان یک تیم پناهجو و بدون بودجه رسمی در جهان فعالیت می‌کند.

دیدار با پادشاه بریتانیا و بازتاب جهانی آن

سفر این تیم به بریتانیا که هم‌زمان با جام جهانی بیست‌اوره زنان انجام شد، با میزبانی نهادهای علمی نامدار کمبریج مانند «هیوز هال» همراه بود. مهم‌ترین رویداد این سفر، دیدار رسمی اعضای تیم با شاه چارلز سوم در کاخ «کلارنس هاوس» لندن بود که پیامی روشن از به رسمیت شناخته شدن این زنان توسط جامعه بین‌المللی داشت.

100%

در این دیدار، شکریه نوری، از بازیکنان باسابقه، بتی را که توسط تمامی اعضا امضا شده بود به پادشاه هدیه داد و شاه چارلز نیز با ستایش از شجاعت آن‌ها گفت: «بسیار خوشحالم که توانسته‌اید راهی را که به آن عشق می‌ورزید، ادامه دهید.»

صدای برای میلیون‌ها زن محروم

بازیکنان این تیم اکنون به سخنگویان حقوق بشر تبدیل شده‌اند. ناهیده، کاپیتان تیم که امور تیم را در ملبورن هماهنگ می‌کند، این حرکت را یک «جنبش برای تغییر» می‌داند.

فیروزه امیری، دیگر چهره شاخص تیم، تأکید می‌کند که آن‌ها امروز نماینده میلیون‌ها زنی هستند که تحت آپارتاید جنسیتی طالبان از ابتدایی‌ترین حقوق خود محرومند.

اکیل لطیفی، ویکت‌بان ۱۷ ساله تیم که هنگام سقوط کابل مجبور شد خانواده‌اش را تنها بگذارد، می‌گوید این مسابقه فرصتی برای دفاع از حقوق زنان کشورش بود.

برای دختران افغان، بازی در کمبریج صرفاً یک رقابت ورزشی نبود. پنج سال پس از آنکه مجبور شدند از ترس جانشان ابزار ورزشی خود را بشکنند، هر ران (رن) و هر ویکتی که در این مسابقه ثبت شد، سندی زنده بود از اینکه طالبان با وجود تهی کردن میدان‌های ورزشی داخل افغانستان، هرگز نتوانسته‌اند امید، استعداد و هویت زنان افغان را نابود کنند.

100%

تیم افغانستان در تعقیب هدف ۱۵۰ دوشی، در نهایت نتوانست به هدف برسد و در ۲۰ آور با از دست دادن ۹ ویکت، ۹۷ دوش کسب کرد.

این رقابت بخشی از نخستین تور بین‌المللی تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان است که به میزبانی کریکت‌بورد انگلستان و ولز در حال برگزاری است.

بر اساس برنامه، این تیم در ادامه تور خود بعد از ظهر امروز به وقت بریتانیا به مصاف تیم دانشگاه کمبریج خواهد رفت و در مجموع پنج دیدار تدارکاتی را در پایان ماه جون و اوایل جولای برگزار می‌کند.

یوسف حماد، سخنگوی اداره مبارزه با حوادث طبیعی طالبان شنبه، ششم سرطان در یک نوار ویدیویی گفت که دو روز گذشته ۲ هزار و ۲۲۵ جریب زمین کشاورزی و ۲۸۵ تخته برق خورشیدی بر اثر حوادث طبیعی از بین رفته‌اند. به گفته او، تلفات و خسارات در ولایت‌های کابل، زابل، قندهار، سمنگان، تخار، ننگرهار، لغمان و کنر اتفاق افتاده است.

این مقام طالبان گفت مجموعا ۱۹۹ خانواده از رویدادهای طبیعی در دو روز گذشته متاثر شده‌اند. او افزود که شش موتر نیز براثر جاری شدن سیل از بین رفته‌اند.

اداره مبارزه با حوادث طالبان گفت از آغاز سال ۱۴۰۵ تاکنون دست‌کم ۳۱۴ نفر بر اثر حوادث طبیعی در سراسر کشور جان باخته‌اند. در این مدت ۳۹۷ نفر بر اثر این حوادث زخمی شده‌اند.

این اداره افزود که از اول حمل تاکنون دو هزار و ۳۵ خانه از بین رفته و ۷ هزار و ۲۱۹ خانه تخریب شده‌اند. در این مدت ۳۰۴ دکان از بین رفته و ۳۲۹ دکان تخریب شده‌اند.

به گزارش این اداره طالبان، از آغاز سال خورشیدی تاکنون مجموعا ۵۹۶ کیلومتر سرک در پی کاری شدن سیل و رانش زمین از بین رفته‌اند.

دلاور روز شنبه در نشستی در کابل افزود که خلیلزاد استدلال می‌کرد که حضور افرادی چون جنرال دوستم و عطا محمد نور توسط امریکا کنترول شده است و با خروج نیروهای امریکایی، اوضاع از کنترول خارج خواهد شد. او همچنین هشدار داده بود که افغانستان ممکن است به سمت تجزیه سوق داده شود.

دلاور در ادامه افزود که پس از خروج نیروهای امریکایی، طالبان کنترول اوضاع را به دست گرفتند و همچنان به تعهدات خود در توافق‌نامه دوحه پایبند مانده‌اند.

رد وجود ضمایم پنهان در توافق‌نامه دوحه

این مقام طالبان هرگونه ضمیمه پنهان در موافقت‌نامه دوحه را رد کرد. این در حالی است که زلمی خلیلزاد پیش از این وجود ضمایم در این توافق‌نامه را تأیید کرده، اما جزئیاتی از محتوای آن ارائه نداده بود.

شهاب‌الدین دلاور در این باره توضیح داد: «ضمایم مورد بحث تنها شامل این مورد بود که نیروهای امریکایی هنگام جابه‌جایی میان ولایت‌های مختلف، مورد هدف قرار نگیرند.»

او تأکید کرد که پس از امضای توافق‌نامه دوحه، هیچ حمله‌ای علیه نیروهای امریکایی در افغانستان از سوی آن‌ها صورت نگرفت و هیچ سرباز امریکایی کشته نشد.

اگرچه پس از امضای توافق‌نامه دوحه در سال ۲۰۲۰، حملات مستقیم طالبان علیه نیروهای خارجی به‌طور کامل متوقف شد، اما هم‌زمان درگیری‌ها میان این گروه و نیروهای امنیتی حکومت پیشین افغانستان به شدت افزایش یافت؛ دوره‌ای که گزارش‌های متعدد از تلفات سنگین نیروهای دفاعی و امنیتی افغان حکایت داشت.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، بارها در سخنرانی‌های خود از احتمال بازگشت امریکا به پایگاه هوایی بگرام سخن گفته است.