سخنگوی طالبان به افغانستان اینترنشنال گفت که پرونده صدیقه، دختر زندانی ۱۷ ساله در بادغیس را تعقیب میکند. صدیقه از دو سال قبل زمانی که به گفته خانوادهاش «۱۵ ساله بود، در زندان به سر میبرد». بستگانش میگویند او به دلیل مخالفت با ازدواج اجباری با یک مرد کهنسال زندانی شده است.
قربان گل، مادر صدیقه در ویدیویی گفته است دخترش در زندان بیمار است و از طالبان میخواهد که بهطور فوری او را آزاد کنند.
خانم قربان گل با فرستادن مدارکی به افغانستان اینترنشنال گفت که برای آزادی دخترش همه تلاشهای ممکن را انجام داده اما به نتیجه نرسیده است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان روز شنبه در پاسخ به درخواست این زن، وعده داد که دادخواست او را «تعقیب میکند.»
براساس کنوانسیون حقوق کودک هر فرد زیر ۱۸ سال کودک است. خانواده صدیقه میگویند او در کودکی زندانی شده بود و هنوز ۱۸ ساله نشده است.
دو سال از زندگی صدیقه پشت دیوارهای زندان و میان راهروهای محاکم گذشته است. او هنوز کودک بود که زندگیاش با دشواری ناشی از ازدواج اجباری آغاز شد و امروز زندگیاش پشت میلههای زندان میگذرد. او با وصف تجربه این تلخیها میگوید: «تا بمیرم تن به این نکاح نمیدهم.»
صدیقه اصالتا ترکمن و از روستای ترکمننشین موریچاق در ولسوالی بالامرغاب ولایت بادغیس است.
افغانستان اینترنشنال توانسته به دهها سند مرتبط با این پرونده دسترسی پیدا کند که نشان میدهد روایت صدیقه، پروندهای پیچیده از رفتوآمد میان محاکم، فشار یک مرد متنفذ و ایستادگی دختری است که از کودکی تا جوانی زیر بار ازدواج اجباری نرفته و اکنون به همین اتهام در پشت میلههای زندان بهسر میبرد.
آقای محسنی روز شنبه، ششم سرطان، گفت این دو نفر «بدون حکم محکمه و بدون اعلام رسمی هیچ اتهامی» در زندان انفرادی نگهداری میشوند و از مراجع مسئول خواست تا هرچه زودتر آنان را آزاد کنند.
او همچنین با ابراز نگرانی از وضعیت صحی محمد رحمتی افزود که شرایط جسمانی مدیر مسئول این رسانه با ادامه بازداشت سازگار نیست.
به گفته وی: «هر مشکلی که برای آقای رحمتی پیش بیاید، مسئولیت مستقیم آن متوجه مرجعی است که بدون حکم محکمه دستور بازداشت ایشان را صادر کرده است.»
در روزهای اخیر نیروهای طالبان به دفتر تلویزیون تمدن در کابل یورش بردند و نشرات این شبکه متوقف شد. مسئولان این شبکه همچنین اعلام کردند که بخشی از داراییهای آن مصادره شده است. طالبان همچنین مدرسه و مسجد «خاتمالنبیین» را بستند.
مقامهای طالبان به رسانهها گفتهاند که ساختمان مدرسه خاتمالنبیین «غصبی» است.
تا زمان نشر این خبر، مقامهای طالبان درباره دلایل بازداشت محمد رحمتی و محمدرضا احسانی و اتهامهای احتمالی آنان توضیح ارائه نکردهاند.
کریکتبورد انگلستان و ولز میزبانی این مسابقات را به عهده دارد.
اعضای این تیم که بهتازگی با چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، نیز دیدار کردهاند، اکنون میهمان کالج «موری ادواردز» دانشگاه کمبریج هستند.
سر لوری بریستو، رئیس کالج «هیوز هال» و سفیر پیشین بریتانیا در افغانستان، گفت این مسابقات تنها یک رویداد ورزشی نیست، بلکه ادای احترام به شجاعت، پایداری و دستاوردهای زنان کریکتباز افغانستان است.
به گفته او، پس از تحولات سال ۲۰۲۱، حقوق و آزادیهای زنان و دختران در افغانستان بهشدت محدود شده و این مسابقات پیام همبستگی با آنان را به جهان میرساند.
این تور از سوی شماری از فعالان و حامیان ورزش زنان، «لحظهای تاریخی» برای دختران افغان توصیف شده است.
فیروزه امیری، از اعضای تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان گفت که هدف آنان تنها بازی کریکت نیست، بلکه میخواهند صدای دختران افغانستان باشند و برای آنان امید بیافرینند. به گفته او، بسیاری از اعضای تیم پس از تهدیدهای امنیتی ناچار به ترک افغانستان شده و اکنون در استرالیا، کانادا و بریتانیا زندگی میکنند.
اکیل لطیفی، ویکتکیپر تیم، گفت: «ما فقط نماینده خودمان نیستیم، بلکه صدای زنان افغانستان هستیم.»
شبنم احسان نیز تأکید کرد که زنان افغان شایسته برخورداری از حق آموزش و ورزش هستند و برای به رسمیت شناخته شدن این تیم، به تلاش خود ادامه خواهند داد.
بر اساس برنامه، تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان در جریان حضورش در انگلستان در مجموع پنج مسابقه برگزار خواهد کرد و همچنین بهعنوان مهمان در دیدار نهایی جام جهانی کریکت بیستآوره زنان در ورزشگاه «لردز» لندن حضور خواهد یافت.
تیم کریکت زنان افغانستان در نخستین دیدار خود در سفر به بریتانیا، با اختلاف دو ویکت، تیم ماریلبون را شکست داد. این مسابقه در ورزشگاه وُرمزلِی برگزار شد و ملیپوشان افغانستان، نخستین پیروزی خود را پس از تشکیل دوباره، جشن گرفتند. مسابقه دیگر تیم کریکت در حال برگزاری است.
