رئیس اتاق بازرگانی ایران و افغانستان میگوید ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی، زیرساختهای صنعتی و تواناییهای فنی خود، میتواند به یکی از مهمترین شرکای افغانستان در توسعه بخش معادن تبدیل شود. محمود سیادت افزود که افغانستان یکی از ظرفیتهای مهم معدنی جهان را دارد.
رئیس اتاق بازرگانی ایران و افغانستان روز یکشنبه به خبرگزاری فارس گفت که نزدیکی جغرافیایی، دسترسی ایران به آبهای آزاد، دانش فنی و زیرساختهای صنعتی، این کشور را به گزینهای مناسب برای همکاری در توسعه معادن افغانستان تبدیل کرده است.
سیادت گفت برنامه اتاق بازرگانی ایران و افغانستان برای همکاری در بخش معادن بر دو محور استوار است: نخست، صادرات خدمات فنی، مهندسی و تجهیزات معدنی به افغانستان و دوم، ایجاد زنجیره اقتصادی مشترک میان دو کشور.
به گفته او، ایران در زمینه اکتشاف، نقشهبرداری زمینشناسی، حفاری و استخراج معادن به تواناییهای فنی قابل توجهی دست یافته و میتواند ماشینآلات، تجهیزات و آموزشهای تخصصی مورد نیاز افغانستان را با هزینهای کمتر از فناوریهای غربی فراهم کند.
سیادت همچنین پیشنهاد کرد مواد معدنی در افغانستان استخراج و بخشی از فرآوری آن در ایران، بهویژه در مناطق آزاد مرزی، انجام شود. به گفته او، این مدل میتواند به افغانستان در کاهش خامفروشی و افزایش درآمد کمک کند و همزمان خوراک صنایع معدنی ایران را نیز تأمین کند.
او استفاده از بنادر ایران، از جمله چابهار و بندرعباس، برای صادرات محصولات معدنی را به سود هر دو کشور دانست و گفت: «ما نباید تنها نظارهگر حضور سایر کشورها در معادن افغانستان باشیم.»
پیش از این، خبرگزاری دولتی فارس در ماه ثور سال گذشته گزارش داده بود که جمهوری اسلامی ایران قصد دارد پنج میلیارد دالر در معادن آهن افغانستان سرمایهگذاری کند.
افغانستان دارای ذخایر بزرگی از مس، آهن، لیتیوم، طلا و عناصر خاکی نادر است. با این حال، ناامنی، کمبود زیرساخت، مشکلات انرژی و محدودیت سرمایهگذاری از مهمترین موانع توسعه بخش معادن این کشور به شمار میروند.
دفتر هماهنگی کمکهای بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) روز یکشنبه در پیامی در اکس هشدار داد که سطح آبهای زیرزمینی در افغانستان به پایینترین میزان در چند دهه اخیر رسیده است. این وضعیت دسترسی مردم به آب را دشوارتر کرده و بر کشاورزی، دامداری و درآمد خانوادهها نیز تاثیر منفی گذاشته است.
اوچا تاکید کرد که هرچند بارندگیهای امسال تا حدودی از شدت بحران کاسته، اما یک فصل پرباران نمیتواند پیامدهای پنج سال خشکسالی پیدرپی را جبران کند. این نهاد هشدار داد که بسیاری از مناطق در سراسر افغانستان همچنان با کاهش منابع آب، افزایش فشارهای ناشی از تغییرات اقلیمی و نگرانی درباره وضعیت فصل آینده روبهرو هستند.
یوناما، نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان، نیز ۱۵ جوزا اعلام کرده بود که کاهش شدید بارندگی و برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی در ولایتهای جنوبی، از جمله قندهار، هلمند، نیمروز، زابل و ارزگان، نظامهای سنتی آبیاری را تا مرز نابودی پیش برده و بسیاری از مردم را ناچار به حفر چاههای عمیقتر کرده است.
به گفته سازمان ملل، افغانستان افزون بر خشکسالی و سیلاب، با پیامدهای دیگر تغییرات اقلیمی نیز روبهرو است. توفانهای شدید گرد و غبار در جنوب کشور باعث افزایش بیماریهای تنفسی شده و جنگلزدایی در ولایتهای کنر، نورستان و لوگر، موانع طبیعی در برابر رانش زمین و سیلاب را از بین برده است.
همچنین، در شهرهای بزرگی مانند کابل، استفاده از سوختهای بیکیفیت و مدیریت نامناسب پسماندها در زمستان، آلودگی هوا را به تهدیدی جدی برای سلامت شهروندان تبدیل کرده است.
از سوی دیگر، افزایش گردشگری در ولایتهای پنجشیر، کاپیسا و میدان وردک به افزایش زباله در رودخانهها و درهها انجامیده و ضرورت مدیریت بهتر محیط زیست را دوچندان کرده است.
افغانستان در سالهای اخیر بارها با خشکسالیهای شدید، کاهش بارندگی و افت سطح آبهای زیرزمینی مواجه بوده است؛ وضعیتی که به گفته نهادهای امدادرسان، امنیت غذایی و معیشت میلیونها نفر را با تهدید جدی روبهرو کرده است.
