• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

۱۳ حمله هوایی پاکستان به افغانستان پس از بازگشت طالبان

وحید پیمان
وحید پیمان

افغانستان اینترنشنال

۸ سرطان ۱۴۰۵، ۱۴:۳۷ (‎+۱ گرینویچ)

بررسی‌های افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد که پاکستان از اواخر حمل ۱۴۰۱ تاکنون دست‌کم ۱۳ حمله هوایی بزرگ به خاک افغانستان انجام داده است. در کنار این حملات، نیروهای پاکستانی ده‌ها حمله راکتی، توپخانه‌ای و عملیات مرزی در امتداد مناطق مرزی افغانستان انجام داده‌اند.

پاکستان می‌گوید در حملات خود به خاک افغانستان، مراکز شبه‌نظامیان، به‌ویژه طالبان پاکستانی را هدف قرار داده که به گفته اسلام‌آباد، طالبان افغان به آن‌ها پناه داده است. طالبان اما در بیشتر موارد گفته‌اند که این حملات غیرنظامیان را هدف قرار داده است. این حملات عمدتاً پس از حملات مرگبار شبه‌نظامیان علیه نیروهای امنیتی پاکستان انجام شده‌اند.

بیشتر حملات بزرگ در ولایت‌های خوست، کنر، پکتیکا، پکتیا، قندهار، ننگرهار و کابل انجام شده و در بسیاری از موارد، افزون بر پاسگاه‌ها و تأسیسات طالبان، اماکن غیرنظامی، خانه‌های مسکونی، مراکز درمانی و دیگر تأسیسات غیرنظامی نیز هدف قرار گرفته‌اند.

۲۷ حمل ۱۴۰۱؛ نخستین حمله خونین پس از بازگشت طالبان

نخستین حمله بزرگ پاکستان پس از بازگشت طالبان به قدرت، در ۲۷ حمل ۱۴۰۱ رخ داد.

در این حمله، مناطق سپیره در خوست و شلتن در کنر هدف حمله هوایی قرار گرفتند.

دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل تایید کرد که در این حمله، دست‌کم ۴۷ نفر کشته و ۲۲ نفر زخمی شدند. قربانیان عمدتا زنان و کودکان مهاجران وزیرستانی بودند.

این حملات هوایی پس از آن انجام شد که شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان، هشدار داد که پس از کشته‌شدن هفت سرباز در حمله‌ای کمین‌گونه در وزیرستان شمالی، انتقام می‌گیرد.

۲۸ حوت ۱۴۰۲

دومین موج بزرگ حملات پاکستان در ۲۸ حوت ۱۴۰۲ در خوست، پکتیکا و پکتیا رخ داد.

ارتش پاکستان در این روز به ولسوالی سپیره و منطقه افغان دوبی در خوست حمله هوایی کرد. یوناما در این رویداد کشته شدن یک مرد و زخمی شدن دو نفر را تایید کرد.

در همان روز، در ولسوالی برمل پکتیکا هفت غیرنظامی، شامل دو زن، سه دختر و دو پسر، کشته شدند. هم‌زمان، در منطقه خرلاچی ولسوالی دند پتان پکتیا، درگیری میان نیروهای مرزی طالبان و نیروهای پاکستانی جان چهار غیرنظامی دیگر را گرفت و هفت نفر را زخمی کرد.

وزارت امور خارجه پاکستان اتهام کشتن غیرنظامیان را رد کرد و مدعی شد که ارتش پاکستان غیرنظامیان را در افغانستان هدف قرار نداده است.

۴ جدی ۱۴۰۳

در ۴ جدی ۱۴۰۳، ولسوالی برمل پکتیکا هدف یکی از مرگبارترین حمله‌های هوایی پاکستان قرار گرفت. طالبان در آن روز گفت که در این حمله دست‌کم ۴۶ نفر کشته شدند و بیشتر قربانیان زنان و کودکان بودند.

پاکستان گفته بود هدف این حمله، پناهگاه‌های تحریک طالبان پاکستان بوده است، اما طالبان قربانیان را غیرنظامی خواند.

میزان ۱۴۰۴؛ بمباران کابل

در میزان ۱۴۰۴، حمله‌های پاکستان وارد مرحله تازه شد. پاکستان گفت که از حملاتی که از خاک افغانستان توسط تی‌تی‌پی انجام می‌شود خسته شده است.

پاکستان، طالبان افغانستان را متهم کرد که از تحریک طالبان پاکستان میزبانی و حمایت می‌کند. به دنبال این تنش‌ها، پاکستان موج تازه‌ای از حملات خود به افغانستان را آغاز کرد.

ارتش پاکستان برای نخستین بار کابل را در میانه ماه میزان ۱۴۰۴، بمباران کرد. این حمله‌ها باعث شد درگیری‌های مرزی میان طالبان و پاکستان به یکی از شدیدترین دوره‌های خود برسد.

تا روز ۱۸ میزان، پاکستان کابل و پکتیکا هدف حمله هوایی پاکستان قرار داد.

منابع پاکستانی گفتند که هدف حمله کابل، نور ولی محسود، رهبر تحریک طالبان پاکستان، بوده است. محسود از این حمله جان به سلامت برد.

این حمله منجر به آغاز درگیری زمینی در مرزهای دو کشور شد.

یوناما می‌گوید در یک هفته افزایش تنش‌ها، ۴۷ غیرنظامی کشته و ۴۵۶ نفر زخمی شدند.

۲۳ میزان ۱۴۰۴

یوناما می‌گوید ۲۳ میزان ۱۴۰۴ بدترین روز از نظر تلفات غیرنظامیان در این دور درگیری‌ها بود. در این روز ۳۵ نفر کشته و ۴۲۲ نفر زخمی شدند. نزدیک به ۹۰ درصد قربانیان باشندگان ولسوالی اسپین‌بولدک قندهار بودند. این تلفات در نتیجه حمله‌های هوایی پاکستان و شلیک هاوان ثبت شد.

در همان روز، منطقه پروژه تایمنی در حوزه چهارم کابل نیز هدف قرار گرفت.

هواپیماهای پاکستانی این منطقه را بمباران کردند و دست‌کم ۹ نفر کشته و ۳۷ نفر زخمی شدند. خانه‌ها و دکان‌ها در پایتخت آسیب دیدند. این حمله به‌عنوان نخستین حمله مرگبار پاکستان به کابل شناخته می‌شود.

۲۵ میزان ۱۴۰۴

شام ۲۳ میزان ۱۴۰۴، دو طرف آتش‌بس موقت را پذیرفتند. وزارت خارجه پاکستان نیز گفت که این آتش‌بس از ساعت شش شام برای ۴۸ ساعت آغاز شده است.

با وجود آتش‌بس اما حمله‌ها ادامه یافت. در ۲۵ میزان ۱۴۰۴، حمله هوایی در پکتیکا ۱۱ غیرنظامی را کشت و ۱۴ نفر دیگر را زخمی کرد.

قوس ۱۴۰۴

در سوم و چهارم قوس ۱۴۰۴، خوست، پکتیکا و کنر بار دیگر هدف قرار گرفتند.

در حمله هوایی سوم قوس در خوست، ۱۰ غیرنظامی کشته شدند. در میان کشته‌شدگان پنج پسر، چهار دختر و یک زن بودند و سه نفر دیگر زخمی شدند.

همان شب، حمله‌هایی در پکتیکا و کنر نیز رخ داد که در نتیجه آن زنان و کودکان زخمی شدند. در چهارم قوس نیز در خوست ۱۰ نفر کشته و شش نفر زخمی شدند. باشندگان محل به یوناما گفته بودند که خانه‌ها و تاسیسات غیرنظامی آسیب دیده است.

حوت ۱۴۰۴

در سوم حوت ۱۴۰۴، پاکستان چندین نقطه در ننگرهار و پکتیکا را هدف قرار داد. وزارت دفاع طالبان گفت که پاکستان یک مدرسه دینی و خانه‌های مسکونی را هدف گرفته است.

مقام‌های محلی طالبان در ننگرهار گفته‌اند که تنها در ولسوالی بهسود، ۱۷ غیرنظامی کشته و پنج نفر زخمی شدند. یک باشنده محل به افغانستان اینترنشنال گفته بود که در حمله پاکستان، دست‌کم ۱۸ عضو خانواده‌اش کشته شده‌اند.

پس از آن، از شام ۷ حوت تا ۱۲ حوت ۱۴۰۴، درگیری‌ها و حمله‌ها در امتداد مرز افغانستان و پاکستان شدت گرفت. یوناما گفت که در این چند روز، دست‌کم ۱۴۶ تلفات ملکی در افغانستان ثبت شد که شامل ۴۲ کشته و ۱۰۴ زخمی بود. این تلفات در پکتیا، پکتیکا، ننگرهار، کنر و خوست ثبت شد و هم شلیک غیرمستقیم مرزی و هم حمله‌های هوایی در پکتیکا و ننگرهار را در بر می‌گرفت.

۲۲ حوت ۱۴۰۴

در ۲۲ حوت ۱۴۰۴، نیروی هوایی پاکستان کابل، قندهار و پکتیا را هدف حمله قرار داد.

منابع پاکستانی به افغانستان اینترنشنال گفتند که در کابل، تاسیسات وابسته به فرقه ۳۱۳ طالبان و یک انبار مهمات هدف قرار گرفت. به گفته این منابع، در قندهار مرکز آموزشی تراوو و زیرساخت‌های لجستیکی طالبان بمباران شد و در پکتیا، کمپ شیرناو هدف حمله قرار گرفت.

پاکستان مدعی شد که در این حمله‌ها غیرنظامیان هدف قرار نگرفته‌اند. اما یوناما تایید کرد که در حمله‌های همان شب در منطقه پلچرخی کابل، دست‌کم چهار غیرنظامی کشته و ۱۴ نفر دیگر، شامل زنان و کودکان، زخمی شدند.

۲۵ حوت ۱۴۰۴؛ مرگبارترین حمله پاکستان

در ۲۵ حوت ۱۴۰۴، مرکز درمان معتادان امید در کابل هدف حمله هوایی پاکستان قرار گرفت.

یوناما حمله بر مرکز درمان معتادان امید را مرگبارترین رویداد خوانده است.

یوناما در این حمله دست‌کم ۲۶۹ کشته و ۱۲۲ زخمی را تایید کرده است. بیشتر قربانیان بیماران مرد بودند. طالبان شمار کشته‌ها را بیش از ۴۰۰ نفر گفت.

پاکستان هدف قرار دادن شفاخانه را رد کرد و گفت حمله‌هایش علیه زیرساخت‌های تروریستی بوده است.

این حمله به گونه گسترده توسط سازمان‌های بین‌المللی و حقوق بشری محکوم شد.

۷ ثور ۱۴۰۵

در ۷ ثور ۱۴۰۵، منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که ارتش پاکستان بخش‌هایی از اسدآباد، مرکز کنر، و دانشگاه سید جمال‌الدین افغانی را هدف حمله راکتی قرار داده است. منابع شفاخانه دولتی کنر گفته بودند که شمار قربانیان حمله‌های پاکستان به اسدآباد و ولسوالی سرکانو به هفت کشته و ۷۵ زخمی می‌رسد.

در گزارش‌های بعدی سازمان ملل، تلفات این رویداد ۸۸ قربانی غیرنظامی خوانده شد که شامل هفت کشته و ۸۱ زخمی بود. سازمان ملل گفته است که در میان قربانیان، دانشجویان و استادان دانشگاه سید جمال‌الدین افغانی در اسدآباد نیز بودند.

۲۰ جوزای ۱۴۰۵

در ۲۰ جوزا ۱۴۰۵، طالبان تایید کرد که پاکستان به اهدافی در افغانستان حمله هوایی کرده است. سخنگوی طالبان گفت پاکستان خانه‌های مسکونی در کنر، خوست و پکتیکا را بمباران کرد و در این حمله‌ها ۱۳ نفر کشته و ۱۴ نفر زخمی شدند. به گفته او، ۱۱ کودک، یک زن و یک کهن‌سال در میان کشته‌شدگان بودند.

یوناما نیز حمله‌های هوایی پاکستان در روزهای ۱۹ و ۲۰ جوزا بر خوست، کنر و پکتیکا را تایید کرد و گفت که در این حمله‌ها دست‌کم ۱۳ غیرنظامی کشته و ۱۰ نفر زخمی شدند. وزیر اطلاعات پاکستان اظهارات طالبان درباره کشته شدن غیرنظامیان را جنگ تبلیغاتی خواند و گفت عملیات‌ها در پاسخ به حمله‌های مرگبار علیه نیروهای پاکستانی در مناطق قبایلی و با اطلاعات استخباراتی انجام شده است.

تازه‌ترین حملات

تازه‌ترین حمله بزرگ پاکستان در ۸ سرطان ۱۴۰۵ بر پکتیا، پکتیکا و کنر انجام شد. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان گفت در این حمله‌ها که توسط جنگنده‌ها انجام شده، دست‌کم ۳۶ غیرنظامی کشته و ۱۶۳ نفر زخمی شدند. او گفت زنان و کودکان نیز در میان کشته‌شدگان بودند و دست‌کم سه خانه مسکونی به‌طور کامل ویران شد.

به گفته سخنگوی طالبان، بیشترین تلفات در ولسوالی چمکنی پکتیا رخ داد. در حمله نخست، یک کهن‌سال و یک کودک کشته شدند. سپس هنگامی که مردم برای کمک‌رسانی جمع شده بودند، همان منطقه دوباره بمباران شد و ۲۸ روستایی دیگر کشته و ۱۵۸ نفر زخمی شدند. او همچنین گفت در ولسوالی گیان پکتیکا، خانه یک غیرنظامی هدف قرار گرفت و شش نفر، که بیشتر آنان زنان و کودکان بودند، کشته شدند. در ولسوالی مانوگی کنر نیز یک خانه مسکونی ویران شد، اما تلفات جانی گزارش نشد.

پاکستان اما می‌گوید در این حملات ۲۹ شبه‌نظامی را کشته و به پناه‌گاه‌های طالبان پاکستانی حمله کرده است.

هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان تایید کرد که در حملات هوایی پاکستان شام یک‌شنبه، ۷ سرطان، در ولایت‌های پکتیا، پکتیکا و کنر، دست‌کم ۲۸ غیرنظامی کشته و ۴۹ نفر دیگر زخمی شده‌اند. به گفته یوناما، زنان و کودکان نیز در میان قربانیان هستند.

بر اساس این بیانیه، حوالی ساعت ۱۱:۳۰ شب به وقت محلی، در ولسوالی سمکنی ولایت پکتیا، یک حمله هوایی دست‌کم ۲۲ غیرنظامی را کشت و ۴۷ نفر دیگر را زخمی کرد.

براساس بیانیه، هم‌زمان، در ولسوالی گیان ولایت پکتیکا، حمله هوایی دیگری شش غیرنظامی را کشت. همچنین در ولسوالی مروره ولایت کنر، سومین حمله هوایی دو کودک را زخمی کرد.

وزارت اطلاعات و نشرات پاکستان نیز تأیید کرده است که نیروهای امنیتی این کشور در این سه ولایت افغانستان حملات هوایی انجام داده‌اند.

پربازدیدترین‌ها

جمعه‌ فاتح از افراد خود خواست جنگ علیه طالبان را آغاز کنند
۱

جمعه‌ فاتح از افراد خود خواست جنگ علیه طالبان را آغاز کنند

۲

پولیتیکو: معامله برلین با طالبان برای اخراج مهاجران افغان موجی از نگرانی را برانگیخته است

۳

روزی که ولایت‌های غزنی، هرات و بادغیس سقوط کردند

۴

یاسین ضیا: برای فردای پسا‌طالبان برنامه‌ریزی می‌کنیم

۵

جنگ به مرکز ولسوالی نسی رسیده است

  • طالبان می‌گوید در حملات پاکستان به افغانستان ۳۶ نفر کشته شدند

    طالبان می‌گوید در حملات پاکستان به افغانستان ۳۶ نفر کشته شدند

•
•
•

مطالب بیشتر

طالبان ارتش خود را به کمک روسیه بازسازی می‌کند

۴ سرطان ۱۴۰۵، ۱۳:۳۳ (‎+۱ گرینویچ)
•
محبوب‌شاه محبوب
100%

اداره طالبان پس از نزدیک به پنج سال تسلط بر افغانستان، تلاش می‌کند نیروها و جنگجویان خود را به شکل یک ارتش منظم درآورد و راه‌های تازه‌ای را برای تأمین واحدهای زرهی، توپخانه، نیروی هوایی و شبکه‌های لجستیکی پیدا کند.

در همین راستا، در ششم جوزا و در حاشیه نشست امنیتی مسکو، محمدیعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان، توافقنامه‌ای برای همکاری‌های نظامی ـ فنی با سرگئی شویگو، دبیر شورای امنیت روسیه امضا کرد. بر اساس این توافق، مسکو تجهیزات نظامی به‌جا مانده از دوران اتحاد شوروی را که در اختیاز طالبان قرار دارد، بازسازی خواهد کرد.

این توافق در حالی امضا می‌شود که روابط طالبان با پاکستان از ماه دلو به این سو متشنج بوده و هواپیماهای پاکستانی به‌طور مکرر پایتخت افغانستان و ولایت‌های مرزی را هدف قرار داده‌اند.

بر اساس یافته‌های افغانستان اینترنشنال، طالبان در چارچوب توافق جدید در زمینه احیای سلاح‌ها، وسایط زرهی، سامانه‌های دفاع هوایی و حتی ترمیم و فعال‌سازی دوباره جنگنده‌ها و چرخبال‌های نظامی از مسکو درخواست همکاری کرده است.

احیای میراث شوروی

به گفته منابع مختلف در وزارت دفاع، اداره امور، ریاست استخبارات و وزارت خارجه طالبان، توافق همکاری نظامی و فنی میان دو طرف پنج محور اساسی دارد که شامل آموزش نیروها، پشتیبانی فنی از سلاح‌ها، همکاری اطلاعاتی، عملیات علیه گروه‌های مسلحی که روسیه آن‌ها را تهدید می‌داند و همکاری‌های لجستیکی است.

به گفته منابع، تمرکز اصلی این همکاری بر مبارزه با شاخه خراسان داعش است؛ گروهی که مسکو آن را تهدیدی جدی برای امنیت آسیای میانه و روسیه می‌داند.

روسیه تعهد کرده است سلاح‌های سبک را ترمیم و تأمین کند تا پاسگاه‌های طالبان در امتداد خط دیورند و مرزهای آسیای میانه تقویت شوند.

اما درخواست‌های طالبان بسیار گسترده‌تر از این است.

یک منبع در ریاست دفاع و امنیت اداره امور طالبان به افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان تلاش دارد روابط مستقیمی با مجتمع صنایع نظامی روسیه برقرار کند تا امکان خرید سلاح و ترمیم آن‌ها را فراهم کند.

طالبان فهرستی شامل ۱۴ هزار و ۸۰۳ میل سلاح از انواع مختلف خانواده AK تهیه کرده‌اند که روسیه بر اساس آن این سلاح‌ها را ترمیم و مهمات مورد نیازشان را تأمین خواهد کرد. در این فهرست سلاح‌های AK-47، AKM، AKMS و AK-74 که در افغانستان با نام «کلاشینکوف» شناخته می‌شوند، شامل‌اند.

علاوه بر این، ۸ هزار و ۶۳۲ میل سلاح AKS-74U (کرینکوف)، تفنگ نیمه‌اتومات SKS و تفنگ تک‌تیرانداز SVD دراگانوف نیز در فهرست قرار دارند که باید ترمیم شوند. همچنین در این فهرست ترمیم ۲۱ هزار و ۳۲ قبضه تفنگچه ماکاروف، TT-33 و تفنگچه خودکار استچکین نیز درخواست شده است.

کارشناسان امور نظامی می‌گویند بخش بزرگی از این سلاح‌ها در دوره‌های حکومت‌های نزدیک به اتحاد شوروی و طی دهه‌ها جنگ وارد افغانستان شده‌اند.

هرچند سلاح‌های امریکایی موجود در اختیار طالبان از نمونه‌های روسی پیشرفته‌تر هستند، اما به دلیل محدودیت در دسترسی به قطعات، مهمات و خدمات ترمیمی، استفاده از آن‌ها در میان جنگجویان طالبان روزبه‌روز کاهش یافته است.

طالبان در بخش ترمیم سلاح‌های سنگین نیز تعدادی سلاح را مشخص کرده‌اند که شامل ۷۶۵ میل دهشکه (DShK)، پیکا (PKM)، زیکویک، KPV و RPK می‌شود. این سلاح‌ها برای جنگ‌های میدانی و دفاع از پاسگاه‌ها اهمیت زیادی دارند.

در بخش سلاح‌های ضدزره، طالبان علاوه بر راکت‌انداز RPG-7، توپ‌های ضدتانک SPG-9 و B-10، خواستار دریافت موشک‌های هدایت‌شونده‌ای مانند 9M14 Malyutka و 9K111 Fagot نیز شده‌اند.

مالیوتکا و فاگوتُ موشک‌های ضدتانک ساخت شوروی هستند که از مرگبارترین سلاح‌ها برای انهدام اهداف سنگین به شمار می‌روند. مالیوتکا موشک نسل اولی است که با جوی‌استیک دستی هدایت می‌شود و توانایی هدف قرار دادن تانک‌ها تا فاصله سه کیلومتری را دارد؛ در حالی که فاگوت سامانه پیشرفته‌تری از نسل دوم است که از داخل لوله پرتاب شده و با کمک دوربین به‌صورت نیمه‌خودکار هدف را دنبال می‌کند.

منابع می‌گویند فهرست این سلاح‌ها در وزارت دفاع است، اما تاکنون موجودیت آن‌ها تأیید نشده و به همین دلیل از روسیه درخواست شده‌اند.

بر اساس اطلاعات منابع، طالبان به‌طور ویژه خواهان دریافت سامانه‌های دفاع هوایی قابل حمل بر شانه مانند استرلا (Strela) و ایگلا (Igla) شده‌اند. این موشک‌ها توسط اتحاد شوروی و سپس روسیه ساخته شده و قابلیت حمل توسط افراد را دارند.

این سلاح‌ها بر اساس فناوری فروسرخ (ردیابی حرارتی) عمل می‌کنند و گرمای موتور هدف را دنبال می‌کنند.

این سامانه‌ها عمدتاً برای سرنگونی هواگردهای با ارتفاع پایین، از جمله هلیکوپترها، هواپیماهای ترابری نظامی و برخی جنگنده‌های دیگر استفاده می‌شوند.

درخواست این سلاح‌ها در حالی مطرح شده که به باور تحلیلگران، حریم هوایی افغانستان همچنان امن نیست و به‌طور مکرر گزارش‌هایی از پرواز پهپادهای ناشناس در آسمان کشور منتشر می‌شود.

طالبان تانک‌ها و وسایط زرهی قدیمی را بازسازی می‌کند

در میان تجهیزات وزارت دفاع افغانستان، ۷۶ تانک زرهی هشت‌چرخه BTR-60 و BTR-70، وسایط جنگی پیاده‌نظام BMP-1 و BMP-2 و همچنین تانک‌های T-55 و T-62 ثبت شده‌اند. پیش از این شمار این وسایط حدود ۴۶۰ عراده برآورد می‌شد.

برخی منابع در وزارت دفاع طالبان به افغانستان اینترنشنال گفتند که این وسایط زرهی نیز در فهرست تجهیزات نیازمند ترمیم قرار دارند؛ از میان آن‌ها ۲۱ عراده سالم هستند و بقیه به بازسازی و ترمیم نیاز دارند.

در جریان جنگ اتحاد شوروی و مجاهدین افغان در سال‌های (۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹) وسایط زرهی BMP-1 و BMP-2 نقش مهمی در عملیات نظامی نیروهای شوروی داشتند. این جنگ باعث شد برخی ضعف‌های اساسی طراحی BMP-1 آشکار شود و در نتیجه استفاده از مدل پیشرفته‌تر BMP-2 سرعت گیرد.

به گفته تحلیلگران نظامی، BMP-1 که اساساً برای نبرد در دشت‌های باز اروپا طراحی شده بود، در افغانستان با مشکلات زیادی روبه‌رو شد. تأثیر توپ ۷۳ میلی‌متری آن در مناطق کوهستانی و مرتفع علیه اهداف مجاهدین محدود بود. همچنین زره آن در برابر راکت‌های RPG-7 و مسلسل‌های سنگین آسیب‌پذیر تلقی می‌شد که میزان خسارت‌پذیری آن را بالا می‌برد؛ اما این نواقص در نسل دوم برطرف شد.

طالبان همچنین خواهان ترمیم ۳۱ توپخانه متحرک ۱۵۲ میلی‌متری و ۲۷ راکت‌انداز شده‌اند.

به گفته منابع، در وزارت دفاع تحت کنترول طالبان ۳۰۲۰ موتر روسی کاماز، موترهای حامل توپ، تریلرها و تریلرهای ویژه حمل تانک نیز موجود است، اما هنوز روشن نیست چه تعداد از آن‌ها به ترمیم و نوسازی نیاز دارند.

موضوع موترهای کاماز در اواخر ماه ثور نیز در مجمع اقتصادی کازان میان نمایندگان طالبان و مقام‌های روسیه و تاتارستان مطرح شده بود.

آیا «ارابه شیطان» دوباره پرواز خواهد کرد؟

مهم‌ترین بخش درخواست‌های طالبان احتمالاً مربوط به نیروی هوایی است.

طالبان خواستار ترمیم ۱۱ فروند هلیکوپتر ترابری Mi-8 و Mi-17 و چهار فروند هلیکوپتر تهاجمی Mi-24 شده‌اند. Mi-24 که در افغانستان با نام «ارابه شیطان» شناخته می‌شود، برای پشتیبانی نزدیک هوایی استفاده می‌شود.

علاوه بر این، درخواست ترمیم ۱۲ فروند دیگر از جنگنده‌های MiG-21، MiG-23، Su-22 و Su-25 نیز مطرح شده است.

این هواپیماها در آشیانه‌های فرودگاه‌های کابل، هرات، جلال‌آباد، خوست، بگرام و قندهار قرار دارند.