• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

متقاضیان برنامه اسکان مجدد: «ما خواهان عدالت، شفافیت و بازبینی منصفانه هستیم»

۱۷ سرطان ۱۴۰۵، ۲۳:۴۱ (‎+۱ گرینویچ)

«ما جمعی از متقاضیان برنامه ARAP هستیم؛ نظامیان پیشین افغانستان از قطعات خاص پولیس، اردوی ملی، امنیت ملی و دیگر نیروهای امنیتی که سال‌ها در کنار نیروهای بریتانیایی در عملیات‌های مشترک خدمت کردیم.

ما جان خود را برای انجام این ماموریت‌ها به خطر انداختیم. در کنار نیروهای بریتانیایی جنگیدیم، در عملیات‌های مشترک حضور داشتیم و به مسئولیت‌های خود عمل کردیم. امروز نیز به دلیل همان همکاری‌ها، بسیاری از ما و خانواده‌های ما با تهدیدهای جدی امنیتی روبه‌رو هستیم.

با وجود این، بسیاری از درخواست‌های ما پس از سال‌ها انتظار با دلایل تکراری و کلی رد شده است. برخی از ما بیش از سه سال در انتظار تصمیم مانده‌ایم و در پایان فقط یک نامه کوتاه و مشابه دریافت کرده‌ایم، بدون این‌که توضیح داده شود چرا مدارک و شواهد ارائه‌شده کافی نبوده است.

یکی از دلیل‌های رایج در نامه‌های رد این است که ما «استخدام مستقیم دولت بریتانیا» نبوده‌ایم. اما ما نظامیان افغانستان بودیم، نه کارمندان غیرنظامی یا پیمانکاران خصوصی که قرارداد استخدام مستقیم با دولت بریتانیا داشته باشیم. همکاری ما در چارچوب عملیات‌های مشترک نظامی انجام می‌شد و این واقعیت با اسناد و مدارک قابل اثبات است.

تمام مدارک و مستندات مربوط به دوران خدمت ما، از جمله سوابق خدمتی، اسناد همکاری، شواهد حضور در ماموریت‌ها و عملیات‌های مشترک موجود است. مدارک و نامه‌های رد پرونده‌های اعضای گروه نیز موجود است و نشان می‌دهد که بسیاری از متقاضیان با متن‌ها و دلیل‌های بسیار مشابه رد شده‌اند.

ما آماده‌ایم تمام این اسناد را، با حفظ حریم خصوصی افراد، در اختیار رسانه‌ها، نمایندگان پارلمان، نهادهای حقوق بشری و هر مرجع مستقل قرار دهیم تا روند بررسی پرونده‌ها به‌صورت بی‌طرفانه ارزیابی شود.

امروز زندگی ما در بلاتکلیفی و ترس می‌گذرد. هر روز با نگرانی از بازداشت، انتقام یا آزار از سوی طالبان زندگی می‌کنیم و آینده‌ای نامعلوم پیش روی ما و خانواده‌های ما قرار دارد.

ما خواهان امتیاز ویژه نیستیم. تنها خواست ما بازبینی عادلانه، شفاف و مستقل پرونده‌ها بر اساس واقعیت‌ها، شواهد و مدارک موجود است.
از دولت بریتانیا، رسانه‌ها، نمایندگان پارلمان، سازمان‌های حقوق بشری و افکار عمومی می‌خواهیم صدای ما را بشنوند و برای روشن شدن این روند و بازبینی منصفانه پرونده‌ها اقدام کنند.

ما در کنار نیروهای بریتانیایی ایستادیم و جان خود را به خطر انداختیم. اکنون از دولت بریتانیا انتظار داریم به تعهدات اخلاقی خود پایبند باشد و پرونده‌های ما را با عدالت، شفافیت و انصاف بررسی کند.

به داد ما برسید، زیرا هر روز تاخیر و هر تصمیمی که بدون بررسی منصفانه گرفته شود، می‌تواند جان کسانی را که سال‌ها در کنار نیروهای بریتانیایی خدمت کرده‌اند، بیش از پیش در معرض خطر قرار دهد.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

•
•
•

پربازدیدترین‌ها

ارتش امریکا: با مهمات هدایت‌شونده دقیق، به بیش از ۸۰ هدف در ایران حمله کردیم
۱

ارتش امریکا: با مهمات هدایت‌شونده دقیق، به بیش از ۸۰ هدف در ایران حمله کردیم

۲

روزنامه تاز: برخی مهاجران افغان بدون سابقه جرمی در خطر اخراج از آلمان قرار دارند

۳

دونالد ترامپ: آتش‌بس با ایران پایان یافته است

۴

آلمان برای اخراج ۷۷ پناهجوی افغان بیش از یک میلیون یورو هزینه کرده است

۵

سیاستمدار جنجالی بریتانیا از پارلمان استعفا داد تا دوباره در انتخابات شرکت کند

مطالب بیشتر

«از سال ۱۴۰۰ تا اکنون کار پیدا نکردم»

۱۷ سرطان ۱۴۰۵، ۲۳:۳۵ (‎+۱ گرینویچ)
«از سال ۱۴۰۰ تا اکنون کار پیدا نکردم»
100%

«من یکی از فارغ‌التحصیلان رشته زراعت دانشگاه غزنی هستم. از سال ۱۴۰۰ تاکنون هیچ وظیفه پیدا نکرده‌ام. در این مدت به هر اداره، موسسه و نهادی که درخواست داده‌ام، نتیجه نگرفته‌ام.

در این مدت به هر اداره، موسسه و نهادی که درخواست داده‌ام، نتیجه نگرفته‌ام. در بیشتر جاها واسطه حرف اول را می‌زند و کسانی مثل من، که تنها مدرک تحصیلی و امید به کار دارند، بی‌سرنوشت می‌مانند.

بیکاری فشار زیادی بر زندگی من وارد کرده است. از شدت نگرانی و بی‌سرنوشتی، دچار مشکل روانی شده‌ام و هر روز با اضطراب، ترس و ناامیدی سپری می‌شود.

از مسوولان می‌خواهم صدای جوانان بیکار و فارغ‌التحصیلان را بشنوند. تا چه وقت باید بیکاری، فقر، وحشت، ترس و بی‌سرنوشتی ادامه داشته باشد؟ ما درس خواندیم تا آینده بسازیم، اما اکنون خود ما آینده روشنی نمی‌بینیم.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

«هزینه‌های روند ویزا برای دانشجویان و بیماران سنگین شده است»

۱۷ سرطان ۱۴۰۵، ۲۳:۲۷ (‎+۱ گرینویچ)
«هزینه‌های روند ویزا برای دانشجویان و بیماران سنگین شده است»
100%

«من می‌خواهم از هزینه‌هایی بگویم که به بهانه‌های مختلف از دانشجویان، بیماران و مراجعه‌کنندگان سفارت ترکیه گرفته می‌شود.

پیش از این، از هر مراجعه‌کننده ۲۰۰ دالر به نام فیس سفارت و شرکت صفا ویزه گرفته می‌شد. همچنان مبلغ ۲ هزار افغانی دیگر نیز دریافت می‌شد. اکنون، به گفته من، موارد تازه‌ای هم به این روند اضافه شده است.

چک صحی با شفاخانه چنار قرارداد شده و کاملا اجباری است. به جز چک صحی شفاخانه چنار، چک هیچ شفاخانه دیگر پذیرفته نمی‌شود. اگر هدف واقعا بررسی صحی باشد، باید چک صحی همه شفاخانه‌ها پذیرفته شود.

از دیروز ترجمه اسناد نیز به این روند اضافه شده است. با یک دارالترجمه به نام آیسون قرارداد شده است. جالب این است که اسناد انگلیسی باید به ترکی ترجمه شود، آن هم پس از قبولی دانشگاه.

برای ترجمه پاسپورت، دیپلوم و ترانسکریپت، ۳۵۰۰ افغانی، معادل ۵۵ دالر، گرفته می‌شود، در حالی که شرکت‌های دیگر همین کار را با ۳۰۰ افغانی انجام می‌دهند، اما ترجمه آنان پذیرفته نمی‌شود.

مورد سوم، قانونی‌سازی اسناد یا لیگلایزیشن است. سفارت برای همین اسناد ۶۰ دالر می‌گیرد و فقط بررسی می‌کند که دارالترجمه قراردادی آن را ترجمه کرده باشد. سپس یک تاپه زده می‌شود و ۶۰ دالر دریافت می‌شود.

خواهش می‌کنم این موضوع را نشر کنید. این‌جا کسی صدای مردم را نمی‌شنود و بسیاری از مراجعه‌کنندگان، به‌ویژه دانشجویان و بیماران، با مشکل روبه‌رو هستند.
یک محصل که برای تحصیل در ترکیه اقدام می‌کند، افزون بر سرگردانی در روند ویزا و نگرانی از این‌که ویزایش می‌شود یا نه، باید هزینه‌های سنگینی پرداخت کند.

سفارت و شرکت‌های قراردادی آن پیش از این از هر مراجعه‌کننده حدود ۳۰۰ دالر می‌گرفتند، اما اکنون این مبلغ به حدود ۴۳۰ دالر رسیده است.

در حالی که اگر در ایران یا پاکستان برای ویزای تحصیلی کشورهای شنگن، مانند ایتالیا، اقدام شود، ۶۰ دالر برای سفارت و ۲۰ دالر برای شرکت قراردادی گرفته می‌شود. اما در این‌جا، به باور من، روند سفارت ترکیه به یک منبع درآمد روزانه تبدیل شده است.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

باشنده پنجاب بامیان: «عضو خانواده ما را پس از بازگشت از حج در بستر خواب کشتند»

۱۷ سرطان ۱۴۰۵، ۲۳:۱۸ (‎+۱ گرینویچ)
باشنده پنجاب بامیان: «عضو خانواده ما را پس از بازگشت از حج در بستر خواب کشتند»
100%

«من عضو خانواده حاجی محمدجواد، باشنده نیقول ولسوالی پنجاب ولایت بامیان هستم. حاجی جواد تازه از زیارت خانه کعبه برگشته بود. در شب ۲۱ بر ۲۲ اسد ۱۴۰۳، او در بستر خواب به قتل رسید.

قوماندانی ولسوالی پنجاب قاتلان را بازداشت کرد. آنان به مدت ۱۳ روز زیر بازجویی بودند و سپس دوسیه به رئیس محکمه ولسوالی پنجاب سپرده شد.

رئیس محکمه ولسوالی پنجاب با قاتلان او معامله کرده و صدای ما شنیده نمی‌شود.

من از رهبری امارت خواهان عدالت هستم و می‌خواهم این قضیه را جدی بررسی کند.

من اکنون زیر تهدید هستم. یا باید امنیت ما تضمین شود یا به دادخواهی ما رسیدگی شود.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

یک شهروند: «هم پول آب می‌دهیم هم آب نداریم»

۱۴ سرطان ۱۴۰۵، ۱۵:۵۱ (‎+۱ گرینویچ)
یک شهروند: «هم پول آب می‌دهیم هم آب نداریم»
100%

«در این روزهای گرم که آب به سختی پیدا می‌شود، ریاست آبرسانی و فاضلاب شهری یک متر مکعب آب را به ۳۵ افغانی به مردم می‌فروشد. از طرف دیگر، آب از کدام کشور خریداری نمی‌شود. آب از خود ماست، اما با آن هم در بسیاری منطقه‌ها یک قطره آب پیدا نمی‌شود.

مردم در این گرمی به آب نیاز جدی دارند. وقتی آب نباشد، زندگی روزمره بسیار سخت می‌شود. از شستن لباس و ظرف گرفته تا آشامیدن و نیازهای اولیه خانه، همه چیز به مشکل می‌خورد.

امید است که مسئولان کمی به مردم توجه کند. تنها پول گرفتن از مردم کافی نیست. باید در برابر پولی که از مردم گرفته می‌شود، یک سهولت واقعی هم برای مردم فراهم شود.

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

باشندگان خیرخانه: «انترنت در منطقه ما درست کار نمی‌کند»

۱۴ سرطان ۱۴۰۵، ۱۵:۴۴ (‎+۱ گرینویچ)
باشندگان خیرخانه: «انترنت در منطقه ما درست کار نمی‌کند»
100%

«پایه‌های وای‌فای که در تمام ساحه‌های خیرخانه است، مشکل دارد. انترنت در کل کار نمی‌کند و مردم از این وضعیت بسیار خسته شده‌اند. چند بار عریضه کردیم. هر بار می‌گویند که جور می‌کنیم، ولی اصلا توجه نمی‌کنند.

بسته‌های انترنتی هم خیلی گزاف است و بسیاری از مردم توان خرید بسته‌های گران را ندارند.

ما چیز اضافی نمی‌خواهیم. فقط می‌خواهیم خدماتی که برای آن پول پرداخت می‌کنیم، درست کار کند. وقتی انترنت کار نکند و کسی هم پاسخگو نباشد، مردم نمی‌دانند مشکل خود را به کجا ببرند.

لطفا پیام ما را نشر کنید تا افغان تلیکام توجه کند و مشکل ما را حل کند.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

بازی‌های جام جهانی ۲۰۲۶