حضور ترامپ در فینال جام جهانی و مراسم رسمی فیفا تأیید شد
کاخ سفید اعلام کرد که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، روز یکشنبه برای تماشای دیدار نهایی جام جهانی فوتبال میان آرژانتین و اسپانیا در ورزشگاه نیویارک–نیوجرسی حضور خواهد یافت.
کاخ سفید اعلام کرد که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، روز یکشنبه برای تماشای دیدار نهایی جام جهانی فوتبال میان آرژانتین و اسپانیا در ورزشگاه نیویارک–نیوجرسی حضور خواهد یافت.
کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید گفت حضور ترامپ در این مسابقه، پایانبخش رقابتهایی خواهد بود که به گفته او، «پربینندهترین، امنترین و موفقترین جام جهانی برگزارشده در تاریخ امریکا» بوده است.
لیویت همچنین اعلام کرد که ترامپ روز جمعه در مراسم رسمی فیفا که در برج ترامپ در شهر نیویارک برگزار میشود نیز شرکت خواهد کرد.
او درباره تیم مورد حمایت رئیسجمهور امریکا در دیدار نهایی اظهار نظر نکرد و گفت خبرنگاران میتوانند این پرسش را مستقیماً از او مطرح کنند.
دود ناشی از آتشسوزیهای گسترده جنگلی در کانادا بخشهای وسیعی از شمالشرق ایالات متحده را فرا گرفته و باعث صدور هشدارهای صحی شده است. هر چند پیشبینی شده است که تا زمان برگزاری فینال جام جهانی شرایط بهبود یابد؛ اما آلودگی هوا این دیدار را تهدید میکند.
انتظار میرود بیش از ۸۰هزار تماشاگر برای تماشای دیدار نهایی جام جهانی میان آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، و اسپانیا، قهرمان اروپا، در ورزشگاه روباز نیویورک–نیوجرسی حضور یابند. همچنین پیشبینی میشود حدود ۵۰هزار نفر دیگر این مسابقه را از طریق نمایش عمومی در سنترال پارک منهتن دنبال کنند.
شهر نیویورک از اوایل هفته جاری تحت تأثیر دود ناشی از این آتشسوزیها قرار گرفته است. مقامهای محلی با صدور هشدار از باشندگان خواستهاند از انجام فعالیتهای سنگین در فضای باز خودداری کنند و در صورت حضور در بیرون، زمان بیشتری را به استراحت اختصاص دهند.
بر اساس ارزیابی چندین سامانه سنجش کیفیت هوا، کیفیت هوای ایالت نیوجرسی، محل برگزاری مسابقه، روز پنجشنبه در وضعیت «ناسالم برای گروههای حساس» قرار داشت.
الکس داسیلوا، هواشناس مؤسسه اکیوودر، در گفتوگو با رویترز گفت: «در مناطقی که غلظت دود بیشتر است، احتمال بروز مشکلات تنفسی افزایش مییابد. افرادی که حساسیت بیشتری دارند یا از بیماریهای تنفسی رنج میبرند، بهتر است تا حد امکان در فضای بسته بمانند.»
او افزود: «روز شنبه بارندگی قابل توجهی پیشبینی میشود که به پراکنده شدن بخش عمده دود کمک خواهد کرد. همچنین صبح روز یکشنبه یک جبهه هوای سرد وارد منطقه میشود و انتظار میرود باقیمانده دود را نیز از منطقه خارج کند.»
کتی هوکول، والی ایالت نیویورک، روز پنجشنبه اعلام کرد که دود ناشی از آتشسوزیهای کانادا شرایط ناسالمی را برای کیفیت هوا در سراسر این ایالت ایجاد کرده است.
او گفت: «دود ناشی از آتشسوزیهای جنگلی کانادا امروز نیز نیویورک را دربر خواهد گرفت. انتظار میرود کیفیت هوا بدتر شود و بخش بزرگی از ایالت با شرایط بسیار ناسالم روبهرو باشد. اگر امکان دارد، در خانه بمانید.»
در سالهای اخیر، دود ناشی از آتشسوزیهای جنگلی شمال کانادا در فصل تابستان بارها مناطق وسیعی از ایالات متحده را تحت تأثیر قرار داده است.
داسیلوا همچنین تأکید کرد که تماشاگران بهتر است در روز پیش از برگزاری مسابقه، حضور خود در فضای باز را تا حد امکان محدود کنند. با این حال، به گفته او، تا زمان آغاز دیدار نهایی در ساعت ۳:۰۰بعدازظهر به وقت شرق امریکا (۱۹:۰۰ به وقت گرینویچ) در روز یکشنبه، خطر ناشی از آلودگی هوا بهمراتب کمتر خواهد بود.
او افزود: «این وضعیت تا اندازهای یادآور رویدادهای سال ۲۰۲۳ است که دود ناشی از آتشسوزیها باعث تعویق برخی رقابتهای ورزشی شد. با نزدیک شدن به پایان هفته، انتظار میرود این توده دود بهتدریج از منطقه خارج شود.»
رویای قهرمانی، رقابت تاریخی و خاطرات تلخ گذشته؛ دیدار نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ میان انگلستان و آرژانتین تنها یک مسابقه فوتبال نیست، بلکه تقابل دو نگاه متفاوت به هویت ملی است؛ هویتی که در طول دههها با فوتبال شکل گرفته و تغییر کرده است.
فوتبال در آرژانتین از دهه ۱۹۲۰ به یکی از عناصر اصلی تعریف شخصیت ملی تبدیل شد؛ در حالی که انگلستان در سالهای اخیر مسیر متفاوتی را پیموده و از تصویری سنتی و محدود از ملیت، به تیمی چندفرهنگی و فراگیر تبدیل شده است.
در آرژانتین، ریشههای هویت فوتبالی با مفهوم «پیهبه» (Pibe) گره خورده است؛ تصویری از بازیکنی خیابانی، باهوش، خلاق و اهل ابتکار که با تکنیک و زیرکی بر محدودیتها غلبه میکند.
جاناتان ویلسون، نویسنده کتاب «فرشتگان با چهرههای کثیف؛ تاریخ فوتبال آرژانتین»، میگوید توصیفی که در سال ۱۹۲۸ از یک فوتبالیست آرژانتینی منتشر شد، شباهت زیادی به تصویری داشت که بعدها از دیگو مارادونا ساخته شد؛ بازیکنی کوتاهقامت، سرسخت، باهوش و دارای روحیه مبارزه.
این فرهنگ فوتبالی در جامعهای شکل گرفت که در آغاز قرن بیستم با موج گسترده مهاجرت روبهرو بود. مهاجرانی از ایتالیا، اسپانیا و اروپای شرقی ساختار اجتماعی آرژانتین را تغییر دادند و فوتبال به یکی از معدود زمینههایی تبدیل شد که گروههای مختلف مردم میتوانستند در آن احساس هویت مشترک کنند.
حتی امروز نیز مفهوم «پیهبه» در فوتبال آرژانتین زنده است. برخی رفتارهای امیلیانو مارتینز، دروازهبان این تیم، از جمله جنگ روانی و اعتمادبهنفس بالای او در لحظات حساس، نمونهای از همان روحیه خیابانی و زیرکانه دانسته میشود.
در مقابل، هویت فوتبالی انگلستان در دهههای اخیر دستخوش تغییر بزرگی شده است. تیمی که زمانی با مفاهیمی مانند سنت، گذشته امپراتوری و احساس برتری فرهنگی شناخته میشد، امروز نماینده جامعهای چندفرهنگی است که بازیکنانی با پیشینههای مختلف در آن نقش اصلی دارند.
ساندر کاتوالا، مدیر اندیشکده «آینده بریتانیا»، معتقد است تیم ملی انگلستان در نیمقرن گذشته به شکل عمیقی نگاه جامعه به مفهوم «انگلستانی بودن» را تغییر داده است.
پس از قهرمانی انگلستان در جام جهانی ۱۹۶۶، هویت فوتبالی این کشور بیشتر با حس نوستالژی ملیگرایانه و خاطرات جنگ جهانی دوم پیوند داشت؛ اما در دهه ۱۹۹۰، با میزبانی یورو ۱۹۹۶ و شکلگیری شعار معروف «فوتبال به خانه برمیگردد»، نگاه تازهای به تیم ملی ایجاد شد؛ نگاهی که بیشتر بر امید، اتحاد و تجربه مشترک هواداران تأکید داشت.
امروز بازیکنانی مانند جود بلینگهام، که ریشهای چندفرهنگی دارد، نماد این تغییر هستند. او نه تنها یکی از مهمترین ستارههای انگلستان در جام جهانی ۲۰۲۶ است، بلکه تصویری تازه از جامعه این کشور ارائه میدهد.
البته مسیر تغییر بدون چالش نبوده است. پس از شکست انگلستان در فینال یورو ۲۰۲۰، بازیکنان سیاهپوست تیم به دلیل از دست دادن پنالتیها با موجی از توهینهای نژادپرستانه روبهرو شدند؛ موضوعی که واکنش گسترده اجتماعی و سیاسی به همراه داشت.
اکنون، در آستانه رویارویی دوباره انگلستان و آرژانتین، فوتبال بار دیگر نقش خود را بهعنوان آینه هویت ملی دو کشور نشان میدهد؛ یک طرف با میراث «پیهبه»، خلاقیت و روحیه خیابانی، و طرف دیگر با تصویری تازه از جامعهای متنوع و در حال تغییر. این بار اما تنها یک چیز اهمیت دارد: کدام هویت فوتبالی راه خود را به فینال جام جهانی باز خواهد کرد؟
تقابل انگلستان و آرژانتین همواره یکی از پرحاشیهترین و خاطرهانگیزترین رقابتهای تاریخ جام جهانی بوده است؛ مسابقهای که بارها از مرز فوتبال فراتر رفته و به بخشی از تاریخ سیاسی و فرهنگی دو کشور تبدیل شده است.
در آستانه دیدار نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، خبرگزاری رویترز با افرادی که از نزدیک شاهد مهمترین لحظههای این رقابت بودهاند، گفتوگو کرده است.
یکی از نخستین فصلهای این رقابت به جام جهانی ۱۹۶۶ بازمیگردد؛ زمانی که آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین، پس از دریافت کارت سرخ حاضر به ترک زمین نشد و اعتراضهایش به یکی از جنجالیترین صحنههای تاریخ جام جهانی تبدیل شد.
رکس گوار، خبرنگار رویترز که آن مسابقه را از نزدیک تماشا کرده بود، میگوید:
«همه از اتفاقی که برای راتین افتاد شوکه شده بودیم. او مدام از داور توضیح میخواست و وقتی بالاخره زمین را ترک کرد، خاطرهای فراموشنشدنی رقم خورد. بعد از بازی نیز آلف رمزی، سرمربی انگلستان، بازیکنان آرژانتین را "حیوان" خطاب کرد؛ اتفاقی که هنوز در حافظه فوتبال آرژانتین باقی مانده است.»
بیست سال بعد، در جام جهانی ۱۹۸۶ مکسیکو، این دو تیم بار دیگر مقابل هم قرار گرفتند؛ دیداری که تنها چهار سال پس از جنگ فالکلند (مالویناس) برگزار شد و حساسیتی فراتر از فوتبال داشت.
گری هرشورن، عکاس حاضر در ورزشگاه آزتکا، درباره گل معروف به گل «دست خدا» میگوید:
«متأسفانه در سمت دیگر زمین بودم و نه صحنه را دیدم و نه توانستم از آن عکس بگیرم. تازه بعد از مسابقه متوجه شدم چه اتفاق تاریخی رخ داده است.»
رکس گوار که آن زمان خبرنگار رویترز بود نیز اعتراف کرد در لحظه متوجه خطای مارادونا نشده است:
«همه چیز در کسری از ثانیه اتفاق افتاد. یکی از همکارانم گفت توپ با دست وارد دروازه شده است. بعد از بازی نیز جمله معروف مارادونا، "کمی با سر مارادونا و کمی با دست خدا"، از طریق همکارانم به دست من رسید.
در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه نیز یک اتفاق جنجالی دیگر به این رقابت تاریخی اضافه شد؛ جایی که دیوید بکام پس از درگیری با دیگو سیمئونه با کارت سرخ از زمین اخراج شد و انگلستان در نهایت در ضربات پنالتی شکست خورد.
نایجل مارتین، دروازهبان ذخیره انگلستان در آن مسابقه، معتقد است اخراج بکام تصمیمی سختگیرانه بود.
او گفت:
«به نظر من کارت سرخ بکام ناعادلانه بود. شدت آن برخورد هرگز در حد اخراج نبود. پس از حذف تیم، انتقادهایی که از او شد بسیار سنگین و بیرحمانه بود؛ در حالی که او واقعاً از این اتفاق ناراحت و ویران شده بود.»
مارتین همچنین پیروزی یک بر صفر انگلستان در جام جهانی ۲۰۰۲ با گل پنالتی بکام را نوعی انتقام از شکست سال ۱۹۹۸ توصیف کرد.
اکنون، با رویارویی دوباره انگلستان و آرژانتین در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، فصل تازهای به یکی از ماندگارترین و پرالتهابترین رقابتهای تاریخ فوتبال جهان اضافه خواهد شد.
تیمهای ملی آرژانتین و سوییس، ۱۲ سال پس از دیدار خاطرهانگیز خود در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، بار دیگر در مرحله حذفی جام جهانی برابر یکدیگر قرار میگیرند؛ دیداری که اینبار در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد.
آخرین تقابل دو تیم در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ بود؛ مسابقهای که تا وقتهای اضافه بدون گل دنبال شد و سرانجام آنخل دیماریا با گل دقیقه ۱۱۸، مقاومت سوییس را شکست و آرژانتین را راهی مرحله بعد کرد.
اکنون شرایط دو تیم نسبت به ۱۲ سال قبل کاملاً متفاوت است. آرژانتین بهعنوان مدافع عنوان قهرمانی و قهرمان جام جهانی ۲۰۲۲ قطر پا به میدان میگذارد؛ تیمی که همچنان با رهبری لیونل مسی، یکی از مدعیان اصلی فتح جام محسوب میشود.
آرژانتین در مرحله یکهشتم نهایی، در حالی که تا دقیقه ۷۹ با نتیجه ۲ بر صفر از مصر عقب بود، با بازگشتی تماشایی سه گل به ثمر رساند و با پیروزی ۳ بر ۲ به جمع هشت تیم برتر مسابقات راه یافت.
مسی پس از آن مسابقه گفت: «باز هم سختی زیادی کشیدیم؛ اما جام جهانی همین است. همه بازیها دشوار هستند. این تیم هرگز تسلیم نمیشود و تا آخرین لحظه برای پیروزی میجنگد.»
در سوی مقابل، سوییس نیز یکی از شگفتیسازان این دوره از رقابتها بوده است. شاگردان مورات یاکین با شکست کلمبیا در ضربات پنالتی، برای نخستین بار پس از ۷۲ سال به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی صعود کردند و اکنون امیدوارند برابر مدافع عنوان قهرمانی نیز دست به کار بزرگی بزنند.
از ترکیب دو تیم در دیدار سال ۲۰۱۴، تنها سه بازیکن همچنان حضور دارند؛ لیونل مسی از آرژانتین و گرانیت ژاکا و ریکاردو رودریگز از سوییس.
ژاکا درباره رویارویی دوباره با مسی گفت: «حضور در دوران بازی چنین فوتبالیستی یک افتخار است. در سال ۲۰۱۴ مقابل او بازی کردیم و کیفیت فوقالعادهاش را میشناسیم. البته آرژانتین فقط مسی نیست و تیم بسیار قدرتمندی دارد.»
ریکاردو رودریگز نیز اظهار داشت: «آرژانتین تیم بزرگی است؛ بازیکنان فوقالعاده و سرمربی خوبی دارد. ما سبک بازی آنها را میشناسیم و البته بهترین بازیکن جهان، یعنی مسی، را هم در اختیار دارند.»
مورات یاکین، سرمربی سوییس، معتقد است نمایشهای اخیر آرژانتین مقابل کیپورد و مصر نشان داده که این تیم آسیبپذیر است و میتوان از نقاط ضعف آن استفاده کرد.
او گفت: «مقابل مدافع عنوان قهرمانی قرار میگیریم و این یک فرصت ویژه است. در عین حال، متوجه شدهایم که آرژانتین شکستناپذیر نیست. فکر میکنم از نظر تاکتیکی، مسابقه بسیار جذابی در پیش خواهیم داشت.»
در مقابل، لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، نیز با تمجید از حریف گفت سوییس تیمی با «سابقهای درخشان در جام جهانی» و بازیکنانی باکیفیت است و شاگردانش برای عبور از این مرحله باید یکی از دشوارترین مسابقات خود را پشت سر بگذارند.
اکنون، ۱۲ سال پس از گل تاریخی آنخل دیماریا در سائوپائولو، سوییس بار دیگر برای رسیدن به نیمهنهایی باید از سد همان رقیب قدیمی؛ آرژانتین و لیونل مسی عبور کند.
کاخ سفید از نحوه مدیریت محدودیتهای ویزای تیم ملی فوتبال ایران در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ دفاع و اعلام کرد که استقرار کاروان ایران در شهر تیخوانای مکسیکو، بهجای آریزونای امریکا، تصمیمی بود که به سود همه طرفها تمام شد.
اندرو جولیانی، مدیر اجرایی کارگروه جام جهانی کاخ سفید، گفت با وجود اعتراضهای فدراسیون فوتبال ایران در مرحله گروهی و پس از حذف این تیم از مسابقات، هماهنگیهای مرزی میان امریکا و مکسیکو بدون مشکل انجام شد و روند حضور تیم ایران در رقابتها بهخوبی مدیریت شد.
جولیانی در گفتوگو با خبرنگاران اظهار داشت: «مهم است که گفته شود ایران خودش تیخوانا را بهعنوان محل اقامت انتخاب کرد. ما از این تصمیم استقبال کردیم. مکسیکو نیز از این انتخاب راضی بود و خود مسئولان ایرانی هم اعلام کردند که از این تصمیم خشنود هستند.»
او افزود: «هدف کارگروه جام جهانی کاخ سفید این بود که با رویکردی منطقی، شرایطی فراهم شود تا ورزشکاران در زمین مسابقه از فرصت برابر برخوردار باشند.»
پیشتر، کلودیا شینبائوم، رئیسجمهور مکسیکو، اعلام کرده بود که دولت این کشور با اسکان تیم ملی ایران در مکسیکو موافقت کرده است. او همچنین گفته بود که ایالات متحده تمایلی به میزبانی تیم ایران نداشت.
جولیانی همچنین مدعی شد این تصمیم باعث شد افرادی که به گفته او با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ارتباط دارند، نتوانند از جام جهانی بهعنوان راهی برای ورود به امریکا استفاده کنند.
صدور دیرهنگام ویزا و محدودیت برای اعضای کادر فنی
بر اساس گزارش رویترز، امریکا تنها ۱۰ روز پیش از نخستین مسابقه ایران، ویزای تمام بازیکنان تیم ملی را صادر کرد، اما برای شماری از اعضای کادر مدیریتی و اجرایی تیم، از جمله برخی مسئولان کلیدی، مجوز ورود صادر نشد.
در آغاز رقابتها، تیم ملی ایران تنها یک روز پیش از هر مسابقه اجازه ورود به خاک امریکا را داشت؛ موضوعی که امیر قلعهنویی، سرمربی ایران، از آن بهعنوان نشانهای از «مظلومترین تیم جام جهانی» یاد کرده بود.
جولیانی در دفاع از این محدودیتها گفت شرایط سفر ایران با سایر تیمها مقایسه شده است.
او اظهار داشت: «در لسآنجلس، ایران یک روز زودتر وارد امریکا شد. برای مقایسه، تیم ملی امریکا از اورنج کانتی با اتوبوس مسافتی طولانیتر از پرواز ایران را طی کرد.»
به گفته او، برای سومین دیدار ایران در شهر سیاتل، به دلیل طولانیتر بودن مسیر پرواز، اجازه داده شد کاروان ایران دو روز پیش از مسابقه وارد امریکا شود تا «اصل برابری» رعایت شود.
با این حال، وزارت امنیت داخلی امریکا تأکید کرده بود که اعضای تیم ملی ایران باید بلافاصله پس از پایان مسابقات، خاک امریکا را ترک کنند.
تیم ملی ایران پس از حذف از مرحله گروهی، در پیامی از مردم شهر تیخوانا بهدلیل میزبانی و حمایتشان قدردانی کرد و نوشت: «مکسیکو برای ما به خانه دوم و تیم دوم تبدیل شد.»