جبهه سپاهیان میهن می‌گوید بازداشت‌شدگان در یفتل عضو این گروه نیستند

وزارت عدلیه طالبان در اعلامیه‌ای گفت این چراگاه‌ها در شهر ایبک، مرکز ولایت سمنگان، و ولسوالی‌های حضرت سلطان، خرم‌وسارباغ، فیروز نخچیر، روی‌دوآب، دره‌صوف بالا، دره‌صوف پایین و خلم قرار دارند.

به گفته طالبان، از مجموع زمین‌های تثبیت‌شده، ۳ میلیون و ۳۳۰ هزار و ۱۲۶ جریب همچنان به‌عنوان چراگاه باقی مانده است، اما ۳۷۸ هزار و ۵۳۸ جریب از حالت طبیعی خارج شده و توسط مردم به زمین زراعتی للمی و آبی، خانه‌های مسکونی و تأسیسات عامه تبدیل گردیده و یا سایر تصرفات در آن صورت گرفته است.

این وزارت با استناد به ماده سیزدهم قانون جلوگیری از غصب زمین و بازگرداندن زمین‌های غصب‌شده تأکید کرده است که تصرف چراگاه‌های عمومی، تبدیل آن‌ها به زمین کشاورزی، ساخت‌وساز و هرگونه استفاده غیرقانونی از این زمین‌ها ممنوع است.

این وزارت افزوده است هیئتی موظف شده برای زمین‌هایی که از حالت طبیعی خارج شده‌اند، مطابق مقررات راه‌حل ارائه کند. به گفته وزارت عدلیه طالبان، روند بررسی، تثبیت و ثبت چراگاه‌های عمومی در دیگر ولایت‌های افغانستان نیز ادامه دارد و پس از تکمیل این روند، این زمین‌ها در بانک زمین ثبت خواهند شد.

طالبان در خبرنامه‌ای می‌گوید حنفی روز شنبه در راس هیئتی وضعیت عمومی زندانیان، خدمات صحی، توزیع مواد غذایی، شرایط نگهداری و روند رسیدگی به مشکلات آنان را بررسی کرد.

در خبرنامه آمده است که حنفی با شماری از زندانیان گفت‌وگو کرده و مشکلات آنان را شنیده است.

مسئولان زندان بگرام به او وعده دادند که به مشکلات موجود در این زندان رسیدگی می‌کنند.

این دیدار چند هفته پس از انتشار گزارش «شاخص جهانی شکنجه ۲۰۲۶» انجام شد. سازمان جهانی مبارزه با شکنجه در این گزارش افغانستان را از نظر شکنجه و بازداشت‌های خودسرانه در رده «خطر بسیار بالا» قرار داد و گفت شکنجه و بدرفتاری در بازداشتگاه‌های طالبان به یک رویه رایج تبدیل شده است.

• 

  گزارش تازه: شکنجه در اداره طالبان به یک امر عادی تبدیل شده است

این سازمان می‌گوید بازداشت‌شدگان در مواردی در کانتینرهای فلزی و بدون آب و غذای کافی نگهداری می‌شوند و در جریان بازجویی‌ها با شکنجه و رفتارهای تحقیرآمیز روبه‌رو می‌شوند. در گزارش آمده است که نبود سازوکار پاسخ‌گویی سبب شده است بسیاری از این موارد بدون پیگرد باقی بماند.

نهادهای حقوق بشری از جمله نهاد رواداری پیشتر گزارش داده بود که شکنجه و بدرفتاری در بازداشتگاه‌های زیر اداره طالبان رایج است و زندانیان راه موثری برای شکایت و پیگرد عاملان آن ندارند.

براساس اطلاعات منابع، این گروه مهاجران قصد داشت از مسیر دشت‌های نیمروز خود را به ایران برساند، اما موتر حامل آنان در دشت مارگو در مربوطات ولسوالی چخانسور خراب شد. منابع می‌گویند پس از خراب‌شدن موتر، این افراد مسیر را گم کردند و در پی گرمای شدید و نبود آب آشامیدنی، شماری از آنان جان باختند.

تصاویر منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد برخی پیکرها در میان ریگزارها افتاده و بخشی از آن‌ها زیر ریگ پوشیده شده است.
این منابع افزودند اداره طالبان با استفاده از چرخبال، عملیات جست‌وجو را در دشت‌های نیمروز آغاز کرده که در نتیجه آن پیکرهای پنج نفر پیدا شده و تلاش‌ها برای یافتن ۱۴ نفر دیگر ادامه دارد.

روزانه چندین کاروان وسایط حامل شهروندان از ولایت‌های مرزی افغانستان، به‌ویژه نیمروز، به قصد مهاجرت به سوی مرزهای ایران حرکت می‌کنند.

در سال‌های اخیر بارها از جان‌باختن شهروندان افغانستان در مسیرهای قاچاقی ایران گزارش شده است. گم‌کردن مسیر، تشنگی، گرمای شدید یا سرمای شبانه و رهاشدن مسافران از سوی قاچاقبران از خطرهای اصلی این سفرها عنوان می‌شود.

قاچاقبران انسان عمدتا از مسیرهای مرزی هرات، فراه و نیمروز برای انتقال مهاجران به ایران استفاده می‌کنند.
بیکاری، فقر، محدودیت در صدور ویزای ایران و اخراج گسترده مهاجران افغان از این کشور از عواملی دانسته می‌شود که جوانان را به استفاده از راه‌های قاچاقی سوق می‌دهد.

یافته‌های افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد ویزای سیاحتی ایران بیش از یک سال است به‌طور عادی صادر نمی‌شود و به همین دلیل در بازار سیاه با بهای ۸۰ تا ۱۵۰ هزار افغانی فروخته می‌شود، در حالی‌ که هزینه رسمی ویزای سیاحتی ۸۰ یورو و ویزای عاجل ۱۲۰ یورو اعلام شده است.

بر اساس این گزارش، ویزای کار ایران نیز در بازار سیاه ۴۵ تا ۶۰ هزار افغانی قیمت دارد، اما هزینه انتقال غیرقانونی هر نفر از ولایت‌های غربی افغانستان به ایران تا ۴۰ هزار افغانی می‌رسد؛ اختلاف قیمتی که بسیاری از جوانان کم‌درآمد را به انتخاب مسیرهای خطرناک و غیرقانونی ترغیب می‌کند.

وزارت خارجه طالبان یکشنبه، ۲۸ سرطان در خبرنامه‌ای نوشت که ارائه خدمات تایید اسناد پس از مراکز ولایت‌ها، اکنون در ولسوالی‌های سروبی و قره‌باغ کابل، اسپین‌بولدک قندهار، شیندند هرات، کلدار بلخ، مومندره ننگرهار، گرشک هلمند، امام‌صاحب قندوز، جاغوری غزنی و سمکنی پکتیا آغاز می‌شود.

خبرنامه وزارت خارجه طالبان می‌افزاید که شهروندان می‌توانند اسناد و مدارک خود را برای تایید به دفتر افغان‌پست در این ولسوالی‌ها و مراکز ولایت‌ها تسلیم دهند و پس از تایید دوباره از همان دفتر تحویل بگیرند.

پیش از این شهروندان افغانستان از ولایت‌های مختلف برای تایید اسناد و مدارک ناگزیر بودند به وزارت خارجه در کابل مراجعه کنند.

بانک مرکزی افغانستان هدف از سوزاندن این اسکناس‌ها را مدیریت بهتر پول نقد در بازار و حفظ اعتبار افغانی عنوان کرده است.

پیش از این نیز بانک مرکزی افغانستان گفته بود که اسکناس‌های کهنه به ارزش بیش از یک میلیارد و ۱۴۱ میلیون افغانی که از حوزه‌های شمال و شمال‌شرق جمع‌آوری شده بود، در بلخ نابود کرده است.

بر اساس معلومات این بانک، اسکناس‌های از بین برده‌شده شامل ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ افغانی بوده‌اند.

طالبان در ماه قوس سال ۱۴۰۲، فرآیند جمع‌آوری پول مندرس را در تمامی ولایت‌ها آغاز کرد.
این در حالی است که به دلیل کهنه شدن سریع پول، بانک افغانستان مجبور است که اغلب آن‌ها را از چرخه خارج کرده و بسوزاند.
‎دلایل اصلی کهنه شدن سریع اسکناس‌ها شامل استفاده از پول نقد در بازارها، بی‌احتیاطی در شمارش پول، نگهداری پول در کیف به جای بانک‌ها، و عدم آگاهی عمومی در مورد نگهداری صحیح پول است.