شبکه‌های کلاهبرداری در آسیا در سال گذشته بیش از ۸۸ میلیارد دالر کلاهبرداری کرده‌اند

ارتش اسرائیل این حمله را تایید کرد و گفت هدف آن یکی از اعضای حماس بوده است. این ارتش افزود که در حال بررسی نتایج عملیات و گزارش‌های مربوط به تلفات غیرنظامیان است.

یکی از بستگان این خانواده به خبرگزاری رویترز گفت که انفجار زمانی رخ داد که اعضای خانواده در خواب بودند. او گفت: «نتوانستیم فرزندان و نواسه‌های خود را از میان آتش و ویرانی نجات دهیم. بیشتر قربانیان کودکان و زنان بودند و هیچ هشدار قبلی داده نشده بود.»

ارتش اسرائیل اعلام کرد که از روز جمعه تاکنون در چهار حمله جداگانه، چهار عضو حماس و جهاد اسلامی را کشته است. به گفته این ارتش، سه نفر از آنان در حمله هفتم اکتوبر ۲۰۲۳ به اسرائیل مشارکت داشته‌اند.

براساس آمار مقام‌های بهداشتی غزه، از زمان برقراری آتش‌بس میان اسرائیل و حماس در ماه اکتوبر سال گذشته تاکنون، بیش از یک هزار و ۱۶۰ فلسطینی، که بیشتر آنان غیرنظامیان بوده‌اند، در حملات اسرائیل کشته شده‌اند.

در همین حال، تلاش‌های میانجی‌گران، از جمله مصر، قطر، ترکیه و ایالات متحده، برای پیشبرد طرح دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با هدف پایان دادن به جنگ غزه ادامه دارد.

این طرح شامل خلع سلاح حماس و خروج نیروهای اسرائیلی از غزه است، اما تاکنون پیشرفت چشمگیری در مذاکرات حاصل نشده است.

سخنگوی آژانس پناهندگان سازمان ملل روز سه‌شنبه در نشست خبری ژنو گفت: «در میان بازماندگان این قایق، دو کودک حضور دارند که در جریان این سفر تمام اعضای خانواده خود را از دست داده‌اند و اکنون در شفاخانه تحت درمان هستند.»

او افزود هنوز مشخص نیست که قربانیان بر اثر غرق شدن، گرسنگی، تشنگی یا عوامل دیگر جان خود را از دست داده‌اند.

سازمان ملل می‌گوید قربانیان همگی از کشورهای جنوب صحرای بزرگ آفریقا بودند، اما جزئیات بیشتری درباره هویت آنان ارائه نشد.

این نهاد گفت که در فاصله ۲۳ تا ۲۷ سرطان، سه عملیات نجات در موریتانیا انجام شده که در نتیجه آن، ۳۸۷ نفر نجات یافته‌اند.

آب‌های ساحلی موریتانیا در سال‌های اخیر به یکی از مسیرهای اصلی عبور مهاجران از کشورهای جنوب صحرای بزرگ آفریقا تبدیل شده است. این افراد به دلیل کمبود فرصت‌های اقتصادی در کشورهای خود، در جست‌وجوی زندگی بهتر راهی اروپا می‌شوند.

آژانس پناهندگان سازمان ملل در بیانیه‌ای اعلام کرد که مسیر دریایی مذکور، به دلیل مسافت طولانی، استفاده از قایق‌های غیراستاندارد و ازدحام بیش از حد سرنشینان، «یکی از مرگبارترین مسیرهای دریایی جهان» به شمار می‌رود.

او با بوسه فرستادن به هواداران، تشویق پرشور تیم ملی اسپانیا و بازیگوشی در سکوهای ورزشگاه، پدیده شبکه‌های اجتماعی شد.

در حالی که میلیون‌ها بیننده جشن قهرمانی اسپانیا و اشک‌های لیونل مسی را تماشا می‌کردند، کین در زمین به سوی برادرش می‌دوید، با هم‌تیمی‌های یامال بازی می‌کرد و کلاه یک پولیس را بر سر می‌گذاشت.

مجله اسپانیایی «هولا» نوشت که بزرگ‌ترین شگفتی جام جهانی نه بازیکنان، نه گل‌ها و نه جام قهرمانی، بلکه برادر سه‌ساله لامین یامال است. رسانه‌های اسپانیا و دیگر کشورها نیز از او با عنوان‌هایی مانند «ستاره جام جهانی ۲۰۲۶»، «فوق‌ستاره اسپانیا در سکوها» و «محبوب‌ترین چهره مسابقات» یاد کرده‌اند.

100%

شهرت کین پس از پیروزی اسپانیا برابر بلجیم در مرحله یک‌چهارم نهایی بیش از پیش افزایش یافت. دوربین‌های تلویزیونی هنگام جشن بازیکنان، او را در حالی نشان دادند که با حالت‌های بامزه صورت و بیرون آوردن زبانش شادی می‌کرد.

به گزارش گاردین، لامین یامال نیز با دیدن تصویر برادرش روی نمایشگر ورزشگاه خندید. او بعداً گفت کین یک روز پیش از مسابقه با تلفن مادرش تماس گرفته و گفته بود قصد دارد هنگام بازی این کار را انجام دهد.

این روزنامه نوشت که کین پیش از جام جهانی نیز برای هواداران فوتبال چهره‌ای آشنا بود. او پس از قهرمانی اسپانیا در یورو ۲۰۲۴ همراه برادرش وارد زمین شد و چند ماه بعد نیز در مراسم توپ طلای ۲۰۲۴ در پاریس، با دریشی سیاه کوچک خود روی فرش قرمز حاضر شد.

او همچنین بارها در ویدیوهای لامین یامال و مادرش، شیلا ابانا، در شبکه‌های اجتماعی دیده شده است. این تصاویر میلیون‌ها بار دیده شده‌اند.

100%

لامین یامال بارها درباره رابطه نزدیکش با کین سخن گفته است. او گفته است که برادرش همه‌چیز اوست و آن‌قدر دوستش دارد که احساس می‌کند مانند پسر خودش است.

یامال همچنین گفته است خوشحال است که اکنون می‌تواند برای برادرش زندگی‌ای فراهم کند که خودش هرگز تجربه نکرد، زیرا در خانه‌ای بسیار کوچک بزرگ شده و خانواده‌اش با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کردند.

به گفته یامال، مادرش در ۱۶ سالگی او را به دنیا آورد و پدرش برای تأمین هزینه زندگی مجبور بود هر کاری پیدا می‌کرد انجام دهد. او می‌گوید در مقایسه با سختی‌هایی که خانواده‌اش تحمل کرده‌اند، بازی کردن فوتبال و خوشحال کردن هواداران اسپانیا فشار چندانی برای او ندارد.

کین برادر اندر یامال است. یامال در جولای ۲۰۰۷ به دنیا آمد. والدینش زمانی که او سه ساله بود از هم جدا شدند، اما هر دو پس از آغاز زندگی جدید، ارتباط خانوادگی خود را حفظ کردند.

شیلا ابانا پس از ازدواج دوباره، در سپتامبر ۲۰۲۲ صاحب پسری به نام کین شد. کین با وجود سن کم، به دلیل حضور همیشگی در کنار برادرش، به چهره‌ای شناخته‌شده در میان هواداران فوتبال تبدیل شده است.

این سازمان روز سه‌شنبه اعلام کرد که سعیدامینی و پیرمحمد‌زاده در ۲۷ سرطان از زندان آزاد شدند. گزارشگران بدون مرز تاکید کرد که این دو روزنامه‌نگار تنها به دلیل انجام فعالیت حرفه‌ای خود بازداشت شده بودند و «هرگز نباید زندانی می‌شدند.»

این نهاد مدافع آزادی رسانه‌ها می گوید که عبدالله قربتوف و دلیر امام‌علی هنوز در زندان هستند و باید آزاد شوند. این سازمان از مقام‌های تاجیکستان خواست همه روزنامه‌نگاران و فعالان را که به دلیل فعالیت حرفه‌ای خود در زندان هستند، بدون قید و شرط آزاد کنند.

خبرنگاران بدون مرز گفته است که زندانی کردن این افراد بخشی از کارزار گسترده حکومت تاجیکستان برای خاموش کردن خبرنگاران منتقد و ایجاد ترس در میان رسانه‌های مستقل است.

عبدالله قربتوف در ۱۲ میزان ۱۴۰۱ به هفت سال و شش ماه زندان محکوم شد. دادگاه او را به توهین علنی به یک مقام حکومتی، استفاده از خشونت علیه یک مامور پولیس و مشارکت در فعالیت‌های افراطی مجرم شناخت.

دلیر امام‌علی نیز در ۲۵ میزان همان سال به ۱۰ سال زندان محکوم شد. اتهام‌های او شامل فعالیت تجاری غیرقانونی، نشر عمدی اطلاعات نادرست و عضویت در جنبش مخالف «گروه ۲۴» بود. حکومت تاجیکستان این جنبش را در سال ۲۰۱۴ یک سازمان تروریستی اعلام کرده.

ذوقی‌بیک سعیدامینی در ۱۳ عقرب ۱۴۰۱ به هفت سال زندان محکوم شد. مقام‌های تاجیکستان او را به عضویت در «گروه ۲۴» و حزب نهضت اسلامی تاجیکستان متهم کردند. حزب نهضت اسلامی نیز در سال ۲۰۱۵ در تاجیکستان سازمان تروریستی اعلام شد.

عبدالستار پیرمحمدزاده در ۵ جدی ۱۴۰۱ به هفت سال زندان محکوم شد. او به همکاری با احزاب و جنبش‌های ممنوع در تاجیکستان متهم شده بود.

گزارشگران بدون مرز این اتهام‌ها را بی‌اساس خواند و گفت که مقام‌های تاجیکستان از قوانین مبارزه با افراط‌گرایی برای سرکوب خبرنگاران منتقد استفاده می‌کنند.

ژان کاولیه، یک مقام گزارشگران بدون مرز، گفت که افزایش سانسور و کارزارهای بدنام‌سازی علیه رسانه‌ها، خبرنگاران را پس از انتشار هر گزارش تحقیقی با خطر زندان روبه‌رو کرده است.

او افزود: «مقام‌های تاجیکستان باید استفاده از اتهام‌های ساختگی برای خاموش کردن خبرنگاران منتقد حکومت را متوقف کنند و افراد بازداشت‌شده را آزاد سازند.»

بازداشت پس از گزارش درباره تخریب خانه‌ها

عبدالله قربتی که با نام اصلی آوازمحمد قربتوف نیز شناخته می‌شود، خبرنگار خبرگزاری مستقل «آسیا پلاس» بود. دلیر امام‌علی نیز به‌عنوان خبرنگار تحقیقی مستقل فعالیت می‌کرد.

این دو خبرنگار در ۲۵ جوزا ۱۴۰۱ بازداشت شدند. بازداشت آنان پس از تهیه گزارش‌هایی درباره تخریب خودسرانه خانه‌ها در شهر دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، انجام شد. بر اساس اعلامیه گزارشگران بدون مرز، تخریب این خانه‌ها به دستور مقام‌های حکومتی انجام شده بود.

قربتوف به «خشونت علیه نماینده حکومت» متهم شد. امام‌علی نیز با اتهام فعالیت تجاری غیرقانونی از طریق کانال یوتیوب و گزارش نادرست روبه‌رو شد.

امام‌علی بیشتر درباره اعتراض‌های اجتماعی، مشکلات شهروندان و تنش میان مردم و مقام‌های محلی گزارش تهیه می‌کرد. کانال یوتیوب او پیش از بازداشت حدود ۱۴۹ هزار دنبال‌کننده داشت.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید پولیس محلی چند روز پیش از بازداشت، امام‌علی را برای پنج ساعت بازجویی کرد. ماموران پولیس او را لت‌وکوب کردند و واداشتند که ویدیوهای مربوط به تخریب خانه‌ها را از کانال یوتیوب خود حذف کند.

پس از بازداشت این دو خبرنگار، بلال ابراهیم، رئیس یک ناحیه در دوشنبه، گفت که گزارش‌های ویدیویی آنان در کار مقام‌ها اخلال ایجاد کرده است. او مدعی شد که خبرنگاران پیش از تصویربرداری، مقام‌های محلی را در جریان نگذاشته بودند.

افزودن اتهام‌های سنگین پس از بازداشت

گزارشگران بدون مرز می‌گوید مقام‌های تاجیکستان معمولاً خبرنگاران را ابتدا با اتهام‌های سبک بازداشت می‌کنند، اما پیش از آزادی آنان، اتهام‌های سنگین‌تری مانند افراط‌گرایی یا همکاری با گروه‌های ممنوع را مطرح می‌کنند.

به گفته این سازمان، مقام‌های تاجیکستان برای مدتی طولانی درباره دلیل ادامه بازداشت قربتوف سکوت کردند. آنان سرانجام در ۲۷ سرطان اعلام کردند که این خبرنگار به عضویت و همکاری با یک گروه افراطی متهم شده است. مجازات این اتهام می‌توانست تا هشت سال زندان باشد.

اتهام‌های مشابهی نیز علیه دلیر امام‌علی مطرح شد. با این‌حال، پرونده او محرمانه اعلام شد و مقام‌ها از انتشار اطلاعات درباره روند بازداشت و تحقیقات جلوگیری کردند.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید محرمانه اعلام کردن پرونده‌ها، نگهداری خبرنگاران در انزوا و جلوگیری از دسترسی خانواده‌ها و وکیلان به اطلاعات، از روش‌های حکومت تاجیکستان برای اعمال فشار بر خبرنگاران است.

بازداشت دو خبرنگار به دلیل حمایت از همکارانشان

ذوقی‌بیک سعیدامینی و عبدالستار پیرمحمدزاده پیش‌تر با قربتوف و امام‌علی همکاری داشتند. آنان پس از حمایت علنی از این دو خبرنگار بازداشت شدند.

سعیدامینی در هشتم سرطان ۱۴۰۱ در دوشنبه بازداشت و سپس به اداره مبارزه با جرایم سازمان‌یافته وزارت داخله منتقل شد.

پیرمحمدزاده نیز در نهم سرطان برای بازجویی احضار شد. او ابتدا به اتهام سرپیچی از دستور پولیس برای ۱۰ روز بازداشت شد، اما پس از پایان این مدت آزاد نشد.

خانواده او برای مدتی از محل و وضعیتش اطلاعی نداشتند. آنان در ۲۴ سرطان همان سال از طریق گزارش‌های رسانه‌ای دریافتند که پیرمحمدزاده به دعوت علنی به فعالیت‌های افراطی متهم شده است. مجازات این اتهام تا پنج سال زندان اعلام شده بود.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید نگهداری خبرنگاران بدون امکان تماس با خانواده، وکیل یا رسانه‌ها، علاوه بر افزایش فشار روانی، امکان نظارت بر رفتار نهادهای امنیتی و روند تحقیقات را از بین می‌برد.

خشونت، بازجویی و حذف گزارش‌ها

بر اساس این اعلامیه، فشار بر خبرنگاران در تاجیکستان تنها به بازداشت و صدور حکم زندان محدود نمی‌شود. خبرنگاران منتقد با خشونت فیزیکی، احضارهای پی‌درپی، بازجویی‌های طولانی، تهدید، حذف اجباری گزارش‌ها و محدودیت دسترسی به اطلاعات نیز روبه‌رو هستند.

قربتوف در سال ۱۴۰۰ نیز هدف حمله فیزیکی قرار گرفت. پولیس تاجیکستان در ابتدا واکنش موثری به این حمله نشان نداد. سه مهاجم پس از یک کارزار بین‌المللی که گزارشگران بدون مرز نیز در آن مشارکت داشت، شناسایی شدند.

با این‌حال، هر یک از مهاجمان تنها به پرداخت جریمه‌ای معادل حدود ۵۰ یورو محکوم شدند. گزارشگران بدون مرز این برخورد را نشانه‌ای از مصونیت عاملان خشونت علیه خبرنگاران دانسته است.

گسترش سانسور و خودسانسوری

گزارشگران بدون مرز می‌گوید از سال ۲۰۱۵ و در دوره ریاست‌جمهوری امام‌علی رحمان، فضای ترس و فشار بر رسانه‌های تاجیکستان تشدید شده است.

به گفته این سازمان، فشار مداوم حکومت باعث شده بسیاری از خبرنگاران برای جلوگیری از بازداشت یا بسته شدن رسانه‌های شان، از پرداختن به موضوع‌های حساس خودداری کنند. این وضعیت سبب گسترش خودسانسوری در میان خبرنگاران و رسانه‌ها شده است.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید خبرنگاران تاجیکستان به دلیل محدودیت رسانه‌های سنتی، بیشتر به شبکه‌های اجتماعی و یوتیوب روی آورده‌اند. با این‌حال، فعالیت در این پلتفرم‌ها نیز آنان را از فشار حکومت مصون نگه نمی‌دارد.

مقام‌ها می‌توانند فعالیت خبرنگاران در یوتیوب را به‌عنوان تجارت غیرقانونی معرفی کنند، گزارش‌های آنان را نشر اطلاعات نادرست بخوانند یا ارتباط آنان با منابع و گروه‌های منتقد را همکاری با سازمان‌های افراطی تلقی کنند.

سرکوب رسانه‌های مستقل از سال ۱۴۰۰ شدت بیشتری گرفت. در آن سال، سانسور رسمی بر شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی اعمال شد و فضای فعالیت آزاد رسانه‌ها محدودتر شد.

نورالدین قرشی‌بایف، رئیس انجمن ملی رسانه‌های مستقل تاجیکستان و شریک گزارشگران بدون مرز، گفت که مقام‌ها در تلاش‌اند کنترول کامل افکار عمومی را در این کشور به دست بگیرند.

او هشدار داد که این سیاست لزوماً به سود حکومت تمام نخواهد شد و ممکن است واکنش منفی جامعه جهانی را در پی داشته باشد و به اعتبار بین‌المللی تاجیکستان آسیب بزند.

استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل، روز سه‌شنبه گفت که گوترش در این سفر با احمد شرع، رئیس‌جمهور سوریه، اسعد شیبانی، وزیر خارجه و شماری دیگر از مقام‌های حکومت سوریه دیدار خواهد کرد.

به گفته دوجاریک، آقای گوترش در این سفر بر تعهد این سازمان به حمایت از دولت و مردم سوریه در «این مقطع سرنوشت‌ساز تاریخ این کشور» تأکید خواهد کرد.

کلودیو کوردون، معاون فرستاده ویژه سازمان ملل برای سوریه، در نشست شورای امنیت گفت که هدف این سفر حمایت از روند انتقال سیاسی در سوریه است.

دبیرکل سازمان ملل همچنین با نمایندگان جامعه مدنی، سازمان‌های غیردولتی و گروه‌های مدافع حقوق زنان دیدار خواهد کرد و دیدگاه آنان را درباره روند انتقال سیاسی و بازسازی سوریه خواهد شنید.

گوترش قرار است بر ضرورت احترام به حاکمیت، وحدت و تمامیت ارضی سوریه نیز تاکید کند.

او همچنین از نیروهای ناظر سازمان ملل در منطقه حایل بلندی‌های جولان دیدار خواهد کرد. این نیروها از سال ۱۹۷۴ برای نظارت بر آتش‌بس میان اسرائیل و سوریه در این منطقه مستقرند.

این نخستین سفر گوترش به سوریه در مقام دبیرکل سازمان ملل است و نخستین سفر یک دبیرکل این سازمان به سوریه از سال ۲۰۰۹ به شمار می‌رود. بان کی مون، دبیرکل پیشین سازمان ملل، آخرین بار در آن سال از سوریه دیدار کرده بود.

یک هیئت شورای امنیت سازمان ملل نیز در ماه دسامبر از سوریه دیدار کرده بود.