ادامه بازداشت زنان؛ ماموران امر به معروف شماری از زنان را در هرات بازداشت کردند

به گفته آنان، این محدودیت بر واردات کالا نیز گسترش یافته و به تاجران هشدار داده شده است که در آینده چنین محصولاتی از گمرک ترخیص نخواهد شد.

شماری از دکانداران و بازرگانان در شهر قندهار به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که ریاست امر به معروف و نهی از منکر طالبان در دستورالعمل جدیدی از آنان خواسته است همه کالاهایی را که تصویر زنان روی آن‌ها چاپ شده، از فروشگاه‌ها جمع‌آوری کنند.

داوود شاه، یکی از از دکانداران قندهار، می‌گوید که مأموران امر به معروف طالبان به آنان دستور داده‌اند که تصویر زنان روی محصولات آرایشی مانند کرم، شامپو، حنا، رنگ و دیگر لوازم مشابه را پاک کنند یا این کالاها را از ویترین‌ها بردارند.

او گفت: «افراد امر به معروف به ما گفتند تمام کرم‌ها، شامپوها، حنا، رنگ‌ها و سایر لوازم آرایشی را که عکس زن بر روی آن‌هاست، یا باید عکس‌هایشان را پاک کنیم یا از ویترین‌ها برداریم. آن‌ها گفتند اگر این کار را نکنید، خودمان آن‌ها را جمع‌آوری و ضبط خواهیم کرد.»

یکی از واردکنندگان لوازم آرایشی در قندهار می‌گوید این تصمیم تأثیر مستقیمی بر فعالیت‌های تجاری آنان خواهد داشت.

او افزود: «در گمرک نیز به ما گفته شده است از این پس کالاهایی را که تصویر زن یا تصاویر دیگری روی آن باشد وارد نکنید. اگر وارد شود، ترخیص نخواهد شد و کالاها توقیف می‌شوند. این یک محدودیت جدید و جدی برای بازرگانان است.»

یکی دیگر از دکانداران در ناحیه پنجم شهر قندهار می‌گوید بسیاری از محصولات شرکت‌های بین‌المللی روی بسته‌بندی خود تصاویر زنان دارند و تغییر آن‌ها برای فروشندگان دشوار است.

او گفت: «ما اکنون مجبوریم یا تصویر هر کالا را به‌صورت دستی پاک کنیم یا آن جنس را نفروشیم. این کار زمان، هزینه و زیان زیادی دارد. همین حالا بیش از پنجاه قلم کالا را از دکان جمع کرده‌ایم تا عکس‌های زن و سایر تصاویر را از آن‌ها پاک کنیم.»

بازرگانان می‌گویند که در ماه‌های گذشته تصاویر کودکان روی بس‌های مکاتب، نقاشی‌ها و آگهی‌های تبلیغاتی مربوط به واکسین پولیو، آموزش و آگاهی‌دهی عمومی از دیوارها، اماکن عمومی و سطح شهر پاک شده است.

ساکنان و تاجران قندهار می‌گویند روند حذف تصاویر در ماه‌های اخیر گسترده‌تر شده و اکنون به بازار، واردات و فعالیت‌های تجاری نیز رسیده است.

ریاست امر به معروف طالبان در سال‌های گذشته محدودیت‌های گسترده‌ای را در زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی اعمال کرده است. محدودیت بر رفت‌وآمد و فعالیت‌های اجتماعی زنان، محدودیت بر رسانه‌ها، منع انتشار تصاویر موجودات زنده، محدودیت بر تابلوهای تبلیغاتی، منع موسیقی و تغییر در نحوه برگزاری مراسم اجتماعی از جمله اقداماتی است که در ولایت‌های مختلف افغانستان، به‌ویژه قندهار، اجرا شده است.

بازرگانان هشدار می‌دهند که ادامه این روند می‌تواند واردات محصولات شرکت‌های بین‌المللی را با مشکل مواجه کند و باعث افزایش هزینه‌ها و زیان مالی برای شمار زیادی از فروشندگان و واردکنندگان شود.

هفتم اسد در حکومت پیشین به عنوان «روز پرچم ملی» نام‌گذاری شد. شماری از شهروندان در داخل و خارج از کشور می‌گویند که برای زنده نگه داشتن حس وطن‌دوستی، این روز را گرامی می‌دارند.

صدف، یکی از باشندگان کابل، به افغانستان اینترنشنال گفت که «عشق به پرچم سه‌رنگ افغانستان همچنان در دل مردم زنده است.»

او گفت: «پیش از این، این روز را با شادی فراوان جشن می‌گرفتیم، اما اکنون وضعیت به‌گونه‌ای است که حتی اختیار بزرگداشت پرچم خود را هم نداریم. پس از ممنوع شدن این پرچم، علاقه ما به پرچم سه‌رنگ بیشتر شده است. هر بار که آن را در یک میدان ورزشی یا نشست بین‌المللی می‌بینیم، بی‌اختیار اشک از چشمان‌مان جاری می‌شود؛ شاید این بهترین نشانه عشق واقعی ما به پرچم ملی باشد.»

شکیب، از باشندگان ننگرهار، نیز می‌گوید که گرامی‌داشت روز پرچم ملی، نمادی از عشق به میهن است. او گفت: «متأسفانه از ترس طالبان نمی‌توانیم این روز را برگزار کنیم، اما پرچم سه‌رنگ افغانستان برای همه افغان‌ها نماد عزت، سربلندی و افتخار ملی است.»

یاسمین یقین نبی‌زاده، فعال حقوق زنان، نیز به مناسبت روز پرچم ملی گفته است که هرچند طالبان پرچم ملی را از ساختمان‌ها و اداره‌های دولتی پایین کشیده‌اند، اما طالبان نمی‌توانند آن را از دل مردم بیرون کنند. او تأکید کرده است که پرچم ملی نماد هویت، وحدت و شناسایی ملی افغان‌ها است.

در پنج سال گذشته، به دلیل محدودیت‌های شدید طالبان، روز پرچم ملی تنها به‌صورت محدود برگزار شده است. به گفته منابع، این گروه حتی اجازه انتشار پیام‌هایی درباره این مناسبت را در شبکه‌های اجتماعی نیز نمی‌دهد.

پیش از این طالبان شماری از جوانان را تنها به دلیل انتشار تصویر پرچم ملی در شبکه‌های اجتماعی بازداشت، بازجویی و مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند. در مقابل، افغان‌های تبعیدی در نقاط مختلف جهان طی پنج سال گذشته با انتشار تصاویر پرچم ملی یا عکس‌های خود در کنار آن در شبکه‌های اجتماعی، این روز را گرامی داشته‌اند.

اما امسال، افغان‌های مقیم پاکستان نیز از محدودیت‌های شدید سخن می‌گویند. آنان می‌گویند اجازه برگزاری مراسم روز پرچم را ندارند و بسیاری از مهاجران بدون ویزا در این کشور زندگی می‌کنند؛ از همین رو، برگزاری هرگونه برنامه به مناسبت این روز، آنان را با خطر بازداشت روبه‌رو می‌کند.

شیرین، یکی از مهاجران افغان در پاکستان، می‌گوید که در دو سال گذشته این روز را با مراسم باشکوه برگزار کرده بود، اما امسال به دلیل محدودیت‌های دولت پاکستان امکان برگزاری آن را ندارد.

هرچند طالبان در نخستین روزهای بازگشت به قدرت گفته بودند که درباره پرچم ملی افغانستان بعداً تصمیم‌گیری خواهند کرد، اما مدتی بعد پرچم بزرگ افغانستان را از تپه وزیر اکبرخان و همچنین پرچم‌های ملی را از ارگ و دیگر ساختمان‌های دولتی پایین کشیدند و به جای آن پرچم سفید خود را برافراشتند.

در آغاز دومین دوره حاکمیت طالبان، در برخی ولایت‌ها علیه جوانانی که برای بزرگداشت روز پرچم ملی گردهم آمده بودند، از خشونت استفاده شد.

پرچم ملی افغانستان با رنگ‌های سیاه، سرخ و سبز نخستین بار در سال ۱۳۰۷ خورشیدی، در زمان شاه امان‌الله خان، توسط لویه‌جرگه تصویب شد. پس از آن، تغییراتی در پرچم افغانستان ایجاد شد، اما در سال ۱۳۸۲ خورشیدی، همان پرچم سه‌رنگ با اندکی تفاوت، در قانون اساسی افغانستان به ثبت رسید.

افزایش حملات مخالفان و تحرکات تازه در بدخشان، طالبان را به تقویت آرایش نظامی و آماده‌سازی برای یک عملیات گسترده در این ولایت واداشته است. منابع افغانستان اینترنشنال می‌گویند که این تحرکات نگرانی مقام‌های طالبان را برانگیخته است و قرار است اداره طالبان در آینده نزدیک عملیات خود را آغاز کند.

به گفته منابع آگاه، طالبان در روزهای اخیر نیروهای بیشتری را به ولسوالی زیباک منتقل کرده و آن‌ها را در نقاط مختلف این ولسوالی مستقر کرده‌اند.

براساس اطلاعات رسیده، ایست‌های بازرسی جدیدی در برخی مناطق، از جمله یفتل، ایجاد شده و تدابیر امنیتی در سراسر بدخشان افزایش یافته است. منابع، وضعیت امنیتی این ولایت را «شکننده» توصیف می‌کنند.

پیش از این جبهه سپاهی میهن، گروه مسلح تازه تأسیس با حمله غافلگیرانه به یفتل‌ پایین بدخشان کنترول این ولسوالی را برای ساعاتی به دست گرفته و نیروهای طالبان را خلع سلاح کرده بود. به دنبال این رویداد، جبهه آزادی به مواضع طالبان در ولسوالی زیباک حمله کرد.

• 

  حمله به مقر طالبان و سقوط ولسوالی یفتل بدخشان

منابع همچنین می‌گویند طالبان در پی نگرانی از حملات چریکی، گشت‌زنی و نگهبانی شبانه را در بیشتر مناطق بدخشان افزایش داده‌اند.

به گفته منابع، امان‌الدین منصور، والی طالبان در هلمند و فصیح‌الدین فطرت، رئیس ستاد ارتش این گروه، اکنون در بدخشان حضور دارند.

امان‌الدین منصور روز چهارشنبه در مراسم خاکسپاری ذبیح‌الله امیری، رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در بدخشان، حضور داشت.

ذبیح‌الله امیری که خواهرزاده امان‌الدین منصور نیز بود روز سه‌شنبه در حمله افراد مسلح موتورسایکل‌سوار در مسیر بهارک–فیض‌آباد کشته شد.

• 

  رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در بدخشان کشته شد

منابع تاکید می‌کنند که شناسایی نشدن عاملان این حمله، خشم فرماندهان و مسئولان طالبان در بدخشان را برانگیخته و نگرانی‌های امنیتی در میان مقام‌های این گروه را افزایش داده است.

منابع همچنین خبر دادند که جمعه فاتح، از فرماندهان ناراضی طالبان هنوز نیروهای خود را از سنگرهایش خارج نکرده است. به گفته منابع، برادر او از چهره‌هایی است که بیش از دیگران بر تقابل با طالبان تاکید دارد.

منابع یکی از عوامل اصلی نگرانی طالبان را تغییر موازنه در میدان نبرد عنوان می‌کنند. به گفته آنان، نیروهای جبهه آزادی افغانستان در مناطق کوهستانی بدخشان با تجهیزات و سلاح‌های سنگین مستقر هستند و این اقدام اجرای عملیات طالبان را با دشواری روبه‌رو کرده است.

• 

  جبهه آزادی از حمله راکتی به کاروان نظامی طالبان در مسیر بدخشان خبر داد

این تحولات در حالی رخ می‌دهد که حملات مخالفان مسلح طالبان، به‌ویژه جبهه آزادی افغانستان، در هفته‌های اخیر در بدخشان افزایش یافته است. جبهه آزادی در روزهای گذشته مدعی شد چند موضع مهم طالبان را در ارتفاعات ولسوالی زیباک تصرف کرده و دو پهپاد این گروه را نیز سرنگون کرده است.

کشته شدن چند مقام طالبان در بدخشان و سرپل، همراه با افزایش تحرکات مخالفان، نگرانی‌های امنیتی این گروه را بیش از پیش تشدید کرده است.

دفتر مطبوعاتی ولایت تخار گفته است که این پرونده که نزدیک به ۱۸ سال میان دو طرف درگیر بوده، پس از بررسی در مراجع عدلی و قضایی و صدور حکم نهایی، وارد مرحله تطبیق شده است.

بر اساس این اعلامیه، هیأتی متشکل از مسئولان ولایتی، عدلی، قضایی و امنیتی به ریاست معاون والی طالبان برای اجرای این تصمیم به ولسوالی خواجه‌بهاءالدین رفته است.

با این حال منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که طالبان پس از انتقال ۱۰۰ بزرگ محلی و ریش‌سفید به به دفتر والی این گروه در تالقان، با فشار و اجبار آنان را به پذیرش فیصله وادار کرده‌اند.

• 

  طالبان در تخار 'حدود ۱۰۰ نفر' را پس از جنجال بر سر زمین به دفتر والی منتقل کرد

به گفته منابع، از این افراد امضا و اثر انگشت گرفته شده تا نشان داده شود که آنان با تصمیم صادرشده موافق هستند. منابع می‌گویند این ریش‌سفیدان هنوز آزاد نشده‌ و به محل خود بازنگشته‌اند.

حمیدالله ارشاد، معاون والی طالبان در تخار گفته است که این فیصله با «رعایت عدالت، شفافیت و بر اساس احکام قانونی» تطبیق خواهد شد.

او گفته تلاش می‌شود آنچه را که نهادهای عدلی و قضایی فیصله کرده‌اند، اجرا و «حق به حق‌دار سپرده شود».

طالبان در خبرنامه خود مشخص نکرده است که فیصله نهایی آنان چیست و براساس چه اسناد و مدارکی، اراضی را به مالکان اصلی آن واگذار خواهد کرد.

مناقشه زمین در خواجه‌بهاءالدین از چندین سال پیش ادامه دارد و در پنج سال حاکمیت طالبان نیز بارها به بحران تبدیل شده است.

باشندگان محل می‌گویند که از زمان به قدرت رسیدن طالبان در اسد ۱۴۰۰ ده‌ها خانواده از خواجه بهاالدین مجبور به «کوچ اجباری» شده‌اند.

تنش‌های تازه پس درگیری بر سر زمین در روستای لاله‌گذر ولسوالی خواجه بهاوالدین در روز یکشنبه رخ داد.

در این درگیری‌ها، دست‌کم سه زن و پنج مرد بر اثر لت‌وکوب طالبان زخمی و دچار شکستگی دست و پا شدند.

شماری از باشندگان محل طالبان را متهم می‌کنند که از افراد «غیربومی» حمایت کرده و تلاش کرده‌اند زمین‌ها و خانه‌های خانواده‌هایی را که ده‌ها سال در این منطقه زندگی کرده‌اند، به افراد دیگر واگذار کنند.

جنجال‌ها بر سر اراضی در خواجه بهاالدین پس از بازگشت طالبان به قدرت، زمانی آغاز شد که این گروه در سنبله ۱۴۰۱ از باشندگان روستاهای لاله‌گذر و کتکجر خواست این مناطق را تخلیه کنند تا افراد «غیربومی» در آن‌جا جابه‌جا شوند.

در آن زمان، درگیری در منطقه مهاجرقشلاق ۱۵ زخمی برجا گذاشت.

طالبان در عقرب ۱۴۰۱ اعلام کردند که این منازعه را حل کرده و ۱۵۰ جریب زمین را برای خانواده‌های بی‌جاشده اختصاص داده‌اند.

با این حال، تنش‌ها پایان نیافت و پس از آن گزارش‌هایی منتشر شد که نشان می‌داد روند توزیع زمین با مشکلاتی همراه بوده و دست‌کم ۷۰ خانواده از دریافت زمین بازمانده‌اند.

طالبان در جدی ۱۴۰۳ بار دیگر اعلام کرد که جنجال زمین در خواجه‌بهاءالدین حل شده است. وزارت سرحدات طالبان نیز در آن زمان پذیرفته بود که روند قبلی توزیع زمین با مشکلاتی همراه بوده و شماری از خانواده‌ها زمین دریافت نکرده‌اند.

با نزاع دوباره بر سر اراضی و روند تطبیق فیصله، اختلاف‌ها میان ادعای طالبان درباره اجرای حکم نهایی و نگرانی‌های باشندگان محل درباره چگونگی رسیدگی به این تنش‌ها ادامه دارد.

بر اساس این گزارش، سیلاب‌ها در ولایت‌های شرقی نورستان، ننگرهار و لغمان و جنوبی شرقی پکتیکا، پکتیا، خوست و غزنی همچنین کابل، کاپیسا، پنجشیر، پروان، لوگر و میدان وردک در مرکز را متأثر کرده است.

شدیدترین خسارات در منطقه شرقی، به‌ویژه در شهر پارون، مرکز ولایت نورستان، گزارش شده است.

براساس آمار سازمان بهداشت جهانی، در اثر سیلاب‌ها در پارون دست‌کم ۲۳ نفر جان باخته، پنج نفر مفقود و ۱۲۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

طبق ارزیابی این سازمان، سیلاب‌ها در این منطقه آسیب جدی به خانه‌ها، تأسیسات عامه و منابع درآمدی مردم وارد کرده و نیاز فوری به کمک‌های بشردوستانه را افزایش داده است.

گزارش افزوده که سیلاب‌ها صدها خانواده را در کابل و ولایت‌های مجاور آن متاثر ساخته و خسارات قابل توجهی به خانه‌های مسکونی و دارایی‌های اجتماعی وارد کرده است.

سازمان بهداشت جهانی می‌گوید که سیلاب‌ها باعث تخریب گسترده در ولسوالی‌های محمدآغه لوگر، غوربند پروان و بخش‌هایی از کابل شده است.

ارزیابی این سازمان امدادی نشان می‌دهد که آسیب به جاده‌ها و زیرساخت‌ها دسترسی به خدمات اساسی، به‌ویژه خدمات صحی، را با مشکل مواجه کرده است.

همچنین طبق ارزیابی سازمان ملل، سیلاب‌ها در مناطق جنوب‌شرقی، علاوه بر تخریب خانه‌ها و زمین‌های زراعتی، باعث تلفات جانی نیز شده است.

براساس آمار سازمان ملل، در ولایت پکتیکا دست‌کم ۲۶ خانه تخریب و دو نفر کشته شده‌اند، در حالی که در ولایت پکتیا نیز دو کودک جان خود را از دست داده‌اند.

در ولایت خوست و غزنی نیز خسارات گسترده به زمین‌های کشاورزی، جاده‌ها و سیستم‌های آبرسانی گزارش شده است.

سازمان بهداشت جهانی هشدار داده است که پیامدهای این سیلاب‌ها فراتر از خسارات فوری بوده و می‌تواند تأثیرات درازمدتی بر امنیت غذایی و معیشت خانواده‌ها، به‌ویژه در میان جوامع وابسته به کشاورزی، داشته باشد.

همچنین، طبق این گزارش، تخریب زیرساخت‌های آب آشامیدنی خطر شیوع بیماری‌های ناشی از آب آلوده را افزایش داده است.

سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده که در پاسخ به این بحران، سیستم هماهنگی اضطراری خود را فعال کرده و با همکاری سایر نهادهای امدادی، اقدام به ارزیابی سریع نیازها و توزیع تجهیزات اضطراری کرده است.

در همین حال این نهاد امدادی از کمبود شدید امکانات صحی در برخی مناطق، به‌ویژه شهر پارون، ابراز نگرانی کرده است.

این سازمان می‌گوید که محدودیت ظرفیت مراکز صحی، کمبود دوا، تخریب مراکز درمانی و دشواری دسترسی به مناطق کوهستانی، روند کمک‌رسانی را با چالش جدی روبه‌رو کرده است.

گزارش بر نیاز فوری به تقویت خدمات صحی، فراهم‌سازی آب آشامیدنی سالم، ایجاد سرپناه موقت برای بی‌جا شدگان و افزایش نظارت بر بیماری‌ها تأکید کرده است.

این سازمان وابسته به ملل متحد هشدار داده است که در صورت تداوم بارندگی‌ها، احتمال وخیم‌تر شدن وضعیت انسانی در روزهای آینده وجود دارد.