وزیر طالبان: با عملیات انتحاری بر امریکا و ناتو پیروز شدیم
نورمحمد ثاقب، وزیر حج و اوقاف طالبان، میگوید که طالبان با انجام عملیات انتحاری توانستند بر امریکا و ناتو پیروز شوند.
نورمحمد ثاقب، وزیر حج و اوقاف طالبان، میگوید که طالبان با انجام عملیات انتحاری توانستند بر امریکا و ناتو پیروز شوند.
آقای ثاقب در سخنانی که از طریق تلویزیون ملی پخش شد، گفت که طالبان با «چند میل کلاشینکوف، تفنگچه و چند کیلو باروت» نمیتوانستند با نیروهای امریکا و ناتو مقابله کنند، زیرا این نیروها از تجهیزات و جنگافزارهای پیشرفته برخوردار بودند و توان نظامی دو طرف قابل مقایسه نبود.
او گفت: «با کلاشینکوف، تفنگچه و چند باروت، این مقابله اصلاً ممکن نبود.»
وزیر حج و اوقاف طالبان افزود که «خداوند طریقه خاص و ویژه مقابله با طاغوت را نشان داد» و این شیوه را عملیات «فدایی» و «استشهادی» خواند.
ثاقب گفت که نیروهای انتحاری که طالبان از آنان با عنوان «فدایی» و «استشهادی» یاد میکنند، زمینه پیروزی این گروه بر امریکا و ناتو را فراهم کردند.
اظهارات وزیر حج و اوقاف طالبان در حالی مطرح میشود که شماری از علمای مسلمان در کشورهای مختلف، عملیات انتحاری و کشتن افراد از طریق انفجارهای انتحاری را مغایر با آموزههای اسلامی و حرام دانستهاند.
طالبان در سالهای جنگ با نیروهای امریکایی و ناتو و همچنین حکومت پیشین افغانستان، بارها از حملات انتحاری بهعنوان بخشی از عملیات خود استفاده کردند. بسیاری از این حملات در مناطق شهری و علیه اهداف نظامی و غیرنظامی انجام شد و تلفات ملکی سنگینی برجا گذاشت.
او که هویت وی را به دلیل مصونیتش فاش نمیکنیم، در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال گفت برادر و خانوادهاش، مشکل مالی نداشتند و اعضای خانواده که شماری از آنان در خارج از افغانستان زندگی میکنند، بهطور منظم هزینههای فامیل را تامین میکردند.
طالبان پیشتر اعلام کرده بود که این هفت نفر «دزدان مسلح» بودند و در جریان درگیری با نیروهای این گروه در مربوطات حوزه هشتم امنیتی کابل کشته شدند.
برادر یکی از قربانیان این روایت را رد کرد و گفت: «ما هر ماه برایش پول میفرستادیم و هیچ مشکل مالی نداشت.»
به گفته او، برادرش گاهی همراه دوستانش برای کار بیرون میرفت، اما هدف اصلیاش سرگرمی و گذراندن وقت بود. او به نقل از برادرش گفت: «افغانستان برای جوانان یک زندان است؛ نه تفریحی است و نه سرگرمیای.»
خانواده این جوان میگوید جسد او را از طب عدلی در دارالامان کابل تحویل گرفته است.
برادرش گفت که هنگام تحویل جسد، آثار شکنجه بر بدن او دیده میشد و حدود ۲۰ گلوله به بدنش اصابت کرده بود. او افزود: «تقریباً هیچ جای سالمی در بدنش نمانده بود.»
به گفته او، خانواده هنگام مشاهده اجساد دیگر قربانیان نیز متوجه شده که به بدن هر یک از آنان شمار زیادی گلوله اصابت کرده است.
برادر این جوان با اشاره به این موضوع، طالبان را به برخورد انتقامجویانه متهم کرد و گفت: «اگر این همه عقده و دشمنی نیست، چرا یک تیر خلاص نزدند؟ چرا هر جسد باید بالای ۱۵ مرمی خورده باشد؟»
افغانستان اینترنشنال نمیتواند بهطور مستقل جزییات این روایت را تایید کند. پیش از این، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل خواستار تحقیقات مستقل در رابطه به رگبار بستن ۱۱ نفر از سوی طالبان به ظن دزدی شده بود.
برادر فرد کشته شده همچنین ادعای طالبان درباره مسلح بودن برادرش و همراهان او را رد کرد و گفت: «اگر بخواهی از منطقه اونچی در دشت برچی تا مرکز کابل رفت و آمد داشته باشی، باید از چندین چک پاینت (ایست بازرسی) طالبان عبور کنی.»
به گفته او، حمل سلاح در چنین مسیری بدون شناسایی شدن در ایستهای بازرسی طالبان ممکن نیست. همچنین، برادرش پیشتر در ایران مهاجر بود، اما برای بودن در کنار خانواده به افغانستان بازگشت.
به گفته او، برادرش آرزو داشت روزی از افغانستان خارج شود و زندگی تازهای در اروپا آغاز کند.
روایت منابع محلی درباره چگونگی کشتهشدن هفت نفر
نصیر موحد، خبرنگاری که این رویداد را جداگانه پیگیری کرده، به افغانستان اینترنشنال گفت که در جریان بررسی این پرونده با منابعی در داخل طالبان، باشندگان محل و خانوادههای کشتهشدگان صحبت کرده است.
او تاکید کرد که درباره گذشته همه این افراد و اینکه پیش از این چه فعالیتهایی داشتهاند، نمیتواند قضاوت کند. اما چیزی که مطمئن هستیم این است که روزی که کشته شدند، مسلح نبودند و در خانه کسی هم برای دزدی نرفته بودند.
به گفته او، این نتیجه براساس گفتوگو با منابع داخل طالبان، خانوادههای قربانیان و باشندگان محل به دست آمده است.
موحد همچنین به افغانستان اینترنشنال گفت که باشندگان منطقه به او گفتهاند هنگام وقوع این رویداد صدای درگیری مسلحانه دوطرفه نشنیدهاند. او افزود که برخی منابع داخل طالبان نیز وقوع درگیری مسلحانه میان این افراد و نیروهای طالبان را تایید نکردهاند.
این روایت با اعلام رسمی طالبان که گفته بود هفت نفر در جریان درگیری مسلحانه کشته شدهاند، در تضاد است.
موحد در عین حال گفت درباره سوابق یکی از کشتهشدگان اطلاعاتی وجود دارد که نشان میدهد او پیشتر بازداشت و زندانی شده بود، اما درباره علت بازداشت و درستی اتهامهای مطرحشده علیه او نمیتوان با اطمینان داوری کرد.
خواهر یکی دیگر از قربانیان برادرش را جوانی آرام و خوشرفتار توصیف کرد و گفت خانوادهاش که شماری از اعضای آن در خارج زندگی میکنند، هزینههای زندگی او را تامین میکردند.
به نقل از خواهر قربانی، برادرش گفته بود: «تا وقتی پدر و مادرم زندهاند، خودم از آنها مراقبت میکنم.»
این منبع همچنین مدعی شد که پس از کشتهشدن این افراد، به خانواده هشدار داده شده بود که اطلاعات مربوط به این حادثه را با رسانهها در میان نگذارند. او گفت که خانوادهاش در روزهای بعد متوجه حضور افراد ناشناس در اطراف خانه نیز شده است.
افغانستان اینترنشنال نمیتواند این ادعا درباره تهدید خانواده و حضور افراد ناشناس در اطراف خانه را بهطور مستقل تایید کند.
چهار کشته دیگر با اتهام مشابه
این رویداد در حالی مورد توجه قرار گرفته است که ۹ روز بعد، در ۱۹ اسد، طالبان از کشتهشدن چهار نفر دیگر در کابل با اتهامی مشابه خبر داد.
خالد زدران، سخنگوی فرماندهی امنیه طالبان در کابل گفت که چهار «سارق مسلح» در مربوطات حوزه هجدهم امنیتی شهر کابل پس از ورود به یک خانه برای سرقت، با نیروهای طالبان درگیر شدند و کشته شدند. او مدعی شد که دو تفنگچه نیز از آنان به دست آمده است.
به این ترتیب، در فاصله ۹ روز، نیروهای طالبان در دو رویداد جداگانه در کابل مجموعاً ۱۱ نفر را کشته و در هر دو مورد آنان را افراد مسلح متهم به دزدی معرفی کردهاند.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای وضعیت حقوق بشر در افغانستان، نیز درباره این دو رویداد ابراز نگرانی کرده و خواستار تحقیقات فوری، بیطرفانه و مستقل شده است.
بنت مشخصاً به کشتهشدن چهار نفر در ۱۹ اسد و هفت نفر دیگر در حوزه هشتم کابل اشاره کرد و گفت استفاده از نیروی مرگبار باید با قوانین بینالمللی حقوق بشر، از جمله اصول «ضرورت و تناسب»، مطابقت داشته باشد.
طالبان تاکنون به ادعاهای مطرحشده درباره شکنجه، شمار زیاد گلولههای اصابتکرده به قربانیان و گزارش باشندگان محل مبنی بر شنیده نشدن صدای درگیری پاسخ نداده است.
طالبان از مردم ولسوالی مالستان خواستند نیروهای جبهات مخالف، اعضای داعش و افراد مربوط به لشکر فاطمیون را شناسایی و به اداره این گروه معرفی کنند.
به گفته منابع، هیئت نظامی طالبان از مرکز شهر غزنی به شماری از ولسوالیهای این ولایت از جمله به جاغوری، مالستان و ناهور رفته و از مردم خواسته با اداره طالبان همکاری کنند.
مالستان، جاغوری و ناهنور ولسوالیهای هزارهنشین ولایت غزنی هستند.
روز سهشنبه ۲۰ اسد، این هیئت بزرگان و متنفذان ولسوالی مالستان را در بازار شنیهده فراخوانده است. منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که این هیئت تهدید کرد در صورت وخامت اوضاع مردم باید پاسخگو باشند.
مقامات طالبان در این نشست گفتهاند که آنها برای چند روزی در روستاهای این ولسوالی گشت و گذار میکنند و سپس نیروهای طالبان در بخشهای مهم این ولسوالی مستقر خواهد شد.
باشندگان مالستان میگویند که در پنج سال گذشته هیچ حملهای علیه طالبان در این ولسوالی صورت نگرفته است و در حال حاضر نیز حادثه امنیتی در این منطقه رخ نداده است.
با این حال، مقامات طالبان گفتهاند که تحرکات مخالفان این گروه اخیرا افزایش یافته است و آنها از مردم خواستهاند که مخالفان را به اداره طالبان معرفی کنند.
منابع همچنین در ولسوالی ناهور غزنی گفتند که طالبان به این ولسوالی نیرو اعزام کرده است. طبق اظهارات منابع، طالبان گفتهاند که جریانهای مسلح در ولسوالی ناهور تحرکات خود را آغاز کردهاند. تاکنون گزارشی درباره درگیری و فعالیت مخالفان طالبان در ناهور گزارش نشده است.
منابع در ولسوالی جاغوری نیز گفتند طالبان به همه دکانداران این ولسوالی دستور داده است به مناسبت پنجین سالروز تسلط این گروه پرچم طالبان را بر فراز دکانهای خود نصب کنند.
مخالفان طالبان در هفتههای اخیر حملات شان را علیه طالبان تشدید کردهاند. درحال حاضر جبهه آزادی، جبهه مقاومت ملی، جبهه سپاهیان میهن و جبهه متحد افغانستان حملاتی را در شماری از ولایتها انجام دادهاند.
حملات جبهات مخالف طالبان در پنج سال گذشته بیسابقه بوده است.
در تازه ترین مورد، جنگ در ولسوالی نسی ولایت بدخشان به شدت جریان دارد. طبق گزارش، نیروهای جمعه خان فاتح، فرمانده محلی و ناراضی این گروه چندین پاسگاه طالبان را تصرف کرده و خبرها حاکی از جنگ در نزدیکی مرکز این ولسوالی است.
