آقای ضیا در آستانه پنجمین سال حاکمیت طالبان، در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال گفت که حملات پراکنده و چریکی مخالفان مسلح بهتنهایی نمیتواند این گروه را از قدرت کنار بزند. او میگوید اگر مقاومت نتواند از عملیات محدود نظامی عبور کند، پایگاه اجتماعی خود را گسترش دهد و به یک بدیل سیاسی معتبر تبدیل شود، راهبرد آن باید مورد بازنگری قرار گیرد.
این شاید صریحترین بخش ارزیابی ضیا از پنج سال مبارزه مسلحانه علیه طالبان باشد. مخالفان مسلح در این مدت بارها از گسترش عملیات خود خبر دادهاند، اما هنوز نه قلمروی قابل توجهی را در اختیار دارند و نه توانستهاند موازنه قدرت را در سطح کشور به نفع خود تغییر دهند.
ضیا این فاصله میان حملات نظامی و هدف نهایی مقاومت را انکار نمیکند.
او در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال گفت: «ارزیابی که بیشتر عملیاتها تا امروز محدود و چریکی بودهاند، در مجموع درست است و ما نباید واقعیت را با تبلیغات جایگزین کنیم.»
به گفته او، یک جریان مسئول باید میان «ظرفیت امروز و هدف نهایی خود» تفاوت قائل شود.
آقای ضیا همچنین گفت که جبهه آزادی به فعالیتهای درونسازمانی، تدوین دیدگاه سیاسی، تربیت کادر و آمادگی برای حکومتداری، به اندازه مبارزه میدانی اهمیت میدهد.
او گفت: «افغانستان تنها به نیرویی نیاز ندارد که فقط توان جنگیدن داشته باشد بلکه به نیرویی نیاز دارد که بتواند پس از پایان طالبان، از فروپاشی دولت، انتقامجویی و تکرار هرجومرج جلوگیری کند.»
آقای ضیا پس از سقوط نظام جمهوری کمتر در رسانهها ظاهر شده است. مشخص نیست که او اکنون در کدام کشور زندگی میکند، اما در ماههای اخیر میان کشورهای منطقه، آسیای میانه، کشورهای خلیج فارس و اروپا در رفتوآمد بوده است.
جبهه آزادی افغانستان حدود پنج سال پیش شکل گرفت و در سالهای گذشته مسئولیت شماری از حملات علیه نیروهای طالبان را بر عهده گرفته است. سازمان ملل متحد نیز در گزارشهای خود از عملیات این جبهه نام برده است. این حملات عمدتاً محدود و چریکی بودهاند، اما در ماههای اخیر، جبهه آزادی پس از درگیریهای چندروزه با طالبان در ولسوالی زیباک بدخشان، بیشتر مطرح شد.
ضیا در این مصاحبه کتبی گفت که درگیریهای زیباک نشان داد که مقاومت علیه طالبان میتواند از عملیات محدود به اشکال پیچیدهتر و پایدارتر مبارزه در میدان تغییر کند. او با این حال، از نتیجهگیری بزرگتر درباره این نبرد خودداری کرد و گفت: «این تحول بهتنهایی به معنای تغییر توازن سراسری قدرت نیست.»
به باور او، اهمیت زیباک در این است که نشان میدهد مخالفان میتوانند در شرایطی از حملات کوتاه و پراکنده فراتر بروند. رهبر جبهه آزادی گفت: «این تحول نشان میدهد که حرکت از عملیات ضربتی به مقاومت پایدارتر ممکن است، مشروط بر آنکه با سنجش دقیق شرایط، حمایت مردم و حفظ جان غیرنظامیان همراه باشد.»
هنوز روشن نیست که جبهه آزادی تا چه اندازه توان تکرار چنین حملاتی را در دیگر مناطق دارد.
جنگ بدون سیاست به جایی نمیرسد
آقای ضیا گفت که امید این جبهه به سرنگونی طالبان بر «شعار یا تصورات واهی» استوار نیست، بلکه بر آنچه او «شکست سیاسی» طالبان میخواند، بنا شده است.
به گفته ضیا، طالبان با وجود در اختیار داشتن تمام امکانات حکومتی در نزدیک به پنج سال گذشته نتوانسته است مشروعیت ملی، رضایت عمومی و مقبولیت بینالمللی به دست آورد.
رهبر جبهه آزادی همچنین گفت که مبارزه مسلحانه علیه طالبان تنها به چند واحد نظامی در یک منطقه محدود نیست، بلکه از نارضایتی سیاسی، محرومیت زنان، حذف اقوام و جریانهای سیاسی، سرکوب نیروهای پیشین امنیتی و بستهشدن راههای تغییر مسالمتآمیز تغذیه میکند.
او تاکید کرد که جبهه آزادی خود را «جایگزین مردم افغانستان» نمیداند و سرنگونی طالبان را نیز صرفاً نتیجه عملیات نظامی نمیداند.
او افزود که گذار به مرحله بعد، تنها با افزایش حملات ممکن نیست. مقاومت به «گسترش سازماندهی سیاسی، پیوند با جامعه، انسجام فرماندهی، حضور در مناطق بیشتر و ایجاد یک بدیل معتبر برای آینده افغانستان» نیاز دارد.
ضیا در پاسخ به این پرسش که اگر طالبان پنج سال دیگر نیز در قدرت بمانند، آیا جبهه آزادی شکست راهبرد مقاومت نظامی را خواهد پذیرفت، گفت هر رهبری باید برای استراتژی خود معیار سنجش داشته باشد.
آقای ضیا گفت که اگر مقاومت نتواند در یک دوره معقول پایگاه اجتماعی خود را گسترش دهد، ساختار سیاسی منظم ایجاد کند، ظرفیت میدانی خود را افزایش دهد و برای انتقال قدرت چشماندازی معتبر ارائه کند، راهبرد موجود باید بازنگری شود.
ضیا پنج معیار را برای ارزیابی عملکرد جبهه آزادی برشمرد: گسترش حمایت داخلی، افزایش انسجام و ظرفیت سازمانی، پیشرفت سیاسی، تغییر در رفتار و محاسبات طالبان و جلب اعتماد عمومی.
او گفت اگر مردم جبهه آزادی را بهعنوان «عامل ادامه جنگ» ببینند، این جبهه باید در روش خود تجدیدنظر کند. به گفته ضیا، مبارزه مسلحانه برای جبهه آزادی «عقیده تغییرناپذیر یا هدف مستقل» نیست، بلکه ابزاری است که پس از بستهشدن راههای سیاسی به مردم تحمیل شده است.
او افزود اگر روزی یک مسیر واقعی، تضمینشده و قابل اعتماد برای انتقال قدرت، انتخابات آزاد، مشارکت مردم و حفظ حقوق اساسی شهروندان ایجاد شود، «هیچ نیروی مسئولی نباید جنگ را بر سیاست ترجیح دهد.»
تکیه بر نیروهای داخل افغانستان
رهبر جبهه آزادی در پاسخ به نقش کشورهای خارجی گفت که تجربه دولت پیشین و توافق دوحه نشان داد که افغانستان نباید به حمایت خارجی وابسته باشد و حکومتی که از بیرون ساخته شود، با تغییر سیاست همان حامیان خارجی نیز از میان برود.
رهبر جبهه آزادی تأکید کرد که استراتژی مخالفان نباید بر انتظار برای مداخله نظامی خارجی استوار باشد.
او نیروهای پیشین امنیتی را یکی از ظرفیتهای مهم مقاومت دانست. ضیا گفت: «هزاران افسر و سرباز مسلکی پس از سقوط نظام از ساختار دولت کنار گذاشته شدند، اما تجربه، پیوندهای محلی و ظرفیت سازمانی آنان از میان نرفته است.»
او از بدخشان و ننگرهار بهعنوان مناطقی یاد کرد که در گذشته از مراکز مهم تامین نیروی انسانی ارتش و نهادهای امنیتی دولت پیشین بودند.
به باور ضیا، مسیر تغییر از «گسترش نارضایتی به سازمانیافتگی، از سازمانیافتگی به مقاومت ملی و از مقاومت ملی به ایجاد یک بدیل سیاسی معتبر» میگذرد. با این حال، او تاکید کرد که این به معنای بینیازی از جامعه جهانی نیست.
ضیا گفت که افغانستان در خلأ جغرافیایی قرار ندارد و حمایت سیاسی بینالمللی از حقوق مردم افغانستان، فشار دیپلوماتیک برای رعایت حقوق بشر، جلوگیری از مشروعیتبخشی یکجانبه به طالبان و تعامل با نیروهای دموکراتیک افغانستان اهمیت دارد.
او گفت جبهه آزادی از جامعه جهانی نمیخواهد برای این جبهه بجنگد یا حکومت افغانستان را تعیین کند، بلکه انتظار دارد طالبان را صرفاً به دلیل کنترول نظامی بر افغانستان، نماینده مشروع مردم این کشور نشناسد.
افغانستان پسا طالبان
یاسین ضیا گفت که جبهه آزادی تنها برای ساقط کردن طالبان نمیجنگد و مخالفان این گروه باید برای روز پس از تغییر قدرت نیز برنامه داشته باشند. به گفته او، نیرویی که تنها توان جنگیدن داشته باشد، برای افغانستان کافی نیست. چنین نیرویی باید بتواند مانع فروپاشی دولت، انتقامجویی و بازگشت هرجومرج شود.
او گفت: «هدف ما صرفاً ساقط کردن یک گروه نیست. هدف، انتقال افغانستان از حاکمیت مسلحانه و غیرپاسخگو به یک نظم قانونی، انتخابی و فراگیر است.» ضیا تأکید کرد که اگر آنها برای فردای طالبان برنامه نداشته باشند، حتی موفقیت نظامی نیز الزاماً به ثبات و امنیت در کشور منجر نخواهد شد.
رهبر جبهه آزادی افزود: «ما برای گرفتن جای طالبان مبارزه نمیکنیم، برای پایاندادن به نظامی مبارزه میکنیم که قدرت را ملک انحصاری یک گروه مسلح میداند.»
یاسین ضیا از مقامهای ارشد امنیتی حکومت پیشین افغانستان بود و در دوره جمهوریت، ریاست ستاد ارتش و معاونیت ریاست عمومی امنیت ملی را بر عهده داشت.