جمهوری اسلامی جبهه مقاومت را به نشست بیداری اسلامی دعوت کرد
جمهوری اسلامی ایران مولوی حبیبالله حسام، عضو رهبری جبهه مقاومت ملی، و جواد صالحی، عضو شورای علمای شیعه افغانستان، را به نشست شورای عالی مجمع جهانی بیداری اسلامی در تهران دعوت کرد.
جمهوری اسلامی ایران مولوی حبیبالله حسام، عضو رهبری جبهه مقاومت ملی، و جواد صالحی، عضو شورای علمای شیعه افغانستان، را به نشست شورای عالی مجمع جهانی بیداری اسلامی در تهران دعوت کرد.
این نشست روز جمعه ششم سنبله با عنوان «مسئله فلسطین در اندیشه امام شهید امت» برگزار شد. خبرگزاری فارس میگوید ۲۷ مهمان خارجی از افغانستان و کشورهای دیگر در آن حضور داشتند.
مولوی حبیبالله حسام مسئول شورای علمای جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود است. او پیش از سقوط نظام جمهوری، ریاست مجمع علمای افغانستان را بر عهده داشت و اکنون در ایران زندگی میکند.
جواد صالحی عضو شورای علمای شیعه افغانستان و مدیر حوزه علمیه رسالت در کابل است.
رسانههای ایرانی میگویند که مسئله فلسطین، تحولات اخیر جریانهای مورد حمایت ایران در خاورمیانه و راههای حمایت از فلسطینیها از موضوعهای اصلی این نشست بود.
نمایندگانی از بیش از ۲۰ کشور، از جمله افغانستان، پاکستان، هند، روسیه، ترکیه، عراق، لبنان، مصر، سوریه، یمن، بحرین و اندونزیا در آن شرکت کردند.
دعوت از یک عضو رهبری جبهه مقاومت ملی در حالی صورت گرفته که ایران روابط سیاسی، اقتصادی و دیپلوماتیک با طالبان دارد.
مقامهای دو طرف نیز در سالهای اخیر سفرها و دیدارهای متعددی داشتهاند. ایران با وجود این روابط، طالبان را به رسمیت نشناخته است.
ایران در ماه سرطان نیز احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی، و محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، را به مراسم وداع و تشییع علی خامنهای دعوت کرد.
هیئتی از طالبان به ریاست ملا عبدالغنی برادر و با حضور امیرخان متقی نیز در همان مراسم شرکت داشت.
گرداننده مراسم از احمد مسعود و همراهانش با عنوان «هیات عالی مقاومت افغانستان» نام برد. این نخستین حضور رسمی و علنی رهبران مخالف طالبان در یک مراسم حکومتی ایران طی پنج سال گذشته بود.
دعوت از مخالفان طالبان با واکنش شماری از مقامها و هواداران این گروه روبهرو شد.
خیرالله شینواری، از مقامهای وزارت خارجه طالبان، گفت ایران از کسانی میزبانی کرده که «حاکمیت ملی و استقلال» افغانستان را به چالش میکشند. شماری از هواداران طالبان نیز اقدام ایران را «دشمنی» و «خیانت» به طالبان خواندند.
لندن میگوید سراجالدین و جلالالدین حقانی همچنان مشمول تحریمها هستند و محدودیتهای مربوط به مسدودشدن داراییها و ممنوعیت سفر آنان پابرجاست.
وزارت خارجه، مشترکالمنافع و توسعه بریتانیا روز پنجشنبه، ۵ سنبله، مشخصات این دو نفر را در فهرست تحریمهای افغانستان اصلاح و منتشر کرد.
بر اساس این اطلاعات، این اقدام به معنای حذف سراجالدین یا جلالالدین حقانی از فهرست تحریمها نیست و تنها برای بهروزرسانی مشخصات شناسایی آنان انجام شده است. این اطلاعات شامل قومیت، محل و تاریخ تولد، قد، شماره گذرنامه و سوابق فعالیتهای آنان میشود.
شورای امنیت سازمان ملل در ۹ اسد ۱۴۰۵ اطلاعات هویتی پنج مقام ارشد طالبان را در فهرست تحریمهای این نهاد بهروزرسانی کرد. سراجالدین حقانی وزیر داخله، وزیر حج و اوقاف، وزیر معادن و پترولیم، رئیس استخبارات و شهردار طالبان در هرات از جمله افرادی هستند که اطلاعات هویتی آنان بهروز شده است.
سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان، از ۱۳ سپتمبر ۲۰۰۷ بر اساس قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد در فهرست تحریمها قرار دارد.
وزارت خارجه بریتانیا نوشته است که او از اواخر سال ۲۰۱۲ رهبری شبکه حقانی و هدایت فعالیتهای مسلحانه این گروه را بر عهده داشته است. سراجالدین حقانی علاوه بر فهرست تحریمهای بریتانیا، در فهرست تحریم سازمان ملل متحد نیز قرار دارد.
جلالالدین حقانی، بنیانگذار شبکه حقانی و پدر سراجالدین حقانی، نیز همچنان در فهرست تحریمها قرار دارد. بریتانیا در مشخصات او به گزارشهایی درباره مرگش در سپتامبر ۲۰۱۸ اشاره کرده و او را از رهبران پیشین طالبان دانسته است که عمدتاً در مناطق مرزی افغانستان فعالیت مسلحانه داشت.
رهبران شبکه حقانی مشمول محدودیتهای «انسداد داراییها» و «ممنوعیت سفر» هستند. این تحریمها در چارچوب مقررات تحریمهای افغانستان بریتانیا که در سال ۲۰۲۰ وضع شده، اعمال میشوند.
بریتانیا میگوید هدف این تحریمها، اعمال محدودیت علیه افرادی است که در خشونتها دست دارند، در تأمین سلاح و جذب نیرو نقش دارند یا از اقداماتی که صلح و ثبات افغانستان را تهدید میکند، حمایت میکنند.
شبکه حقانی، که یکی از بخشهای مهم ساختار قدرت طالبان به شمار میرود، در دو دهه گذشته مسئولیت شماری از مرگبارترین حملات علیه نیروهای افغان و خارجی در افغانستان را بر عهده داشته است.
سال گذشته وزارت خارجه امریکا نام سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان، عزیز حقانی و یحیی حقانی از دیگر چهرههای شبکه حقانی و از نزدیکان سراجالدین حقانی را از فهرست افراد تحت تعقیب این کشور حذف کرد.
پس از آن، پولیس فدرال امریکا (افبیآی) نیز جایزه ده میلیون دالری برای بازداشت سراجالدین را حذف کرد. با این وجود، پولیس فدرال، حقانی را به عنوان «تروریست جهانی» در فهرست افراد تحت تعقیب حفظ کرده است.
وزارت خارجه امریکا در حمل ۱۴۰۴ به افغانستان اینترنشنال گفت سراج الدین حقانی و شبکه حقانی از فهرست افراد و سازمانهای تروریستی امریکا حذف نشدهاند. با این حال، این وزارت تایید کرد که در حال حاضر جایزهای برای دستگیری وزیر داخله طالبان وجود ندارد.
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰، پولیس فدرال امریکا، افبیآی، جایزه برای اطلاعاتی که منجر به دستگیری سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان شود را از ۵ میلیون دالر به ۱۰ میلیون دالر افزایش داده بود.
شبکه حقانی که در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی، توسط جلالالدین حقانی تأسیس شد، از سوی امریکا بهعنوان مسئول برخی از مرگبارترین حملات در جنگ بیستساله افغانستان معرفی شده است.
وزارت خارجه امریکا شبکه حقانی را در سپتامبر ۲۰۱۲ بهعنوان یک سازمان تروریستی خارجی طبقهبندی کرده بود.
انس حقانی، برادر سراجالدین حقانی، حذف نام حقانیها از فهرست افراد تحت تعقیب امریکا را یک «دستاورد سیاسی» خوانده بود.
کالین اسمیت، از مسئولان تیم نظارت بر تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل ماه گذشته در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال گفت که ۱۳۵ عضو طالبان، از جمله اعضای شبکه حقانی، بهدلیل سوابق و ارتباطات پیشین شان با فعالیتهای تروریستی در فهرست تحریمهای شورای امنیت قرار دارند. او افزود که شبکه حقانی همچنان فعال است.
آنان همچنین گفتند با زندانیانی روبهرو شدهاند که مدعی بودند پیش از انتقال به زندان مرکزی، برای گرفتن اعتراف در بازداشتگاههای طالبان شکنجه شدهاند.
روایت این دو منبع درباره شرایط داخل زندان بر مشاهدات مستقیم آنان در دوره حبس استوار است.
ازدحام در اتاقها
زندانیان آزادشده میگویند که زندان مرکزی هرات ظرفیت پذیرش نزدیک به سه هزار زندانی را ندارد و باعث ازدحام شده است. چنانچه، در برخی اتاقها بین ۶۰ تا ۱۰۰ زندانی نگهداری میشوند.
یکی از زندانیان آزادشده گفت که مسجد زندان تنها بخشی بود که فضای بازتری داشت. آنان گفتند که بیماران، سالمندان، افراد دارای معلولیت و کسانی که تازه جراحی شده بودند نیز در همین محیط پرازدحام نگهداری میشدند.
طالبان در سنبله سال گذشته اعلام کرد که در زندان هرات بیش از ۲۷۰۰ نفر، از جمله ۳۵۰ زن و ۱۰۰ کودک نگهداری میشوند. به گفته این گروه، زندانیان به برنامههای آموزشی و خدمات صحی تحت حمایت نهادهای بینالمللی دسترسی دارند.
تاخیر در توزیع غذا و مشکل دسترسی به آب
یکی از زندانیان آزادشده گفت که غذای ظهر معمولاً ساعت دو تا سه بعدازظهر توزیع میشد و غذای شب نیز گاهی با تاخیر به زندانیان میرسید.
به گفته او، بسیاری از زندانیان در فاصله میان وعدههای غذایی مجبور میشدند کیک، کلچه و دیگر مواد غذایی را از کانتین داخل زندان بخرند. او گفت که این وضعیت برای زندانیان بیمار، سالمندان و افرادی که پول نداشتند دشوارتر بود.
این منبع همچنین گفت که در هر اتاق فردی به نام «کلان اتاق» مسئول توزیع سهمیهها بود و در برخی موارد همه نان اختصاصیافته به زندانیان توزیع نمیشد. به گفته او، بخشی از نان خشک بعداً فروخته میشد.
یکی از این زندانیان گفت که دسترسی به آب نیز برای زندانیان مشکل بود. به گفته او، بوتلهای خالی آب جمعآوری میشد و زندانیان نمیتوانستند در آنها آب ذخیره کنند. در نتیجه، افرادی که توان مالی داشتند ناچار بودند بارها آب بوتلی بخرند.
خرید چندباره دمپایی
به گفته این دو زندانی، ورود هرگونه کفش و دمپایی از بیرون به داخل زندان ممنوع یا با محدودیتهای شدید همراه است، چراکه در حکومت پیشین و هم در دوره طالبان، بارها از این کفشها برای قاچاق و جاسازی مواد مخدر استفاده شده است.
او گفت زندانیان باید به همین دلیل، دمپایی مخصوص زندان را به قیمت هر جوره ۸۰ افغانی از کانتین داخل محبس بخرند، در حالی که به گفته آنان، قیمت همان دمپایی در بازار حدود سی تا پنجاه افغانی است.
روایتهایی از شکنجه برای گرفتن اعتراف
یکی از زندانیان آزادشده گفت که با زندانیانی روبهرو شده که پیش از انتقال به زندان مرکزی، در حوزههای امنیتی طالبان شکنجه شده بودند. به گفته او، شماری از این افراد مدعی شدند که از پا در داخل چاه آویزان شده بودند.
این منبع گفت که شکایت از بدرفتاری ماموران طالبان در میان افرادی که به سرقت متهم بودند بیشتر شنیده میشد. او افزود که یکی از زندانیان متهم به سرقت به او گفته بود که ماموران هنگام بازجویی، سرش را چند بار زیر آب فرو برده بودند.
نهاد حقوق بشری «رواداری» در جوزای ۱۴۰۴ با ۳۴ زندانی آزادشده، شامل هفت زن، گفتوگو کرد. همه آنان از شکنجه جسمی یا روانی سخن گفتند و ۳۲ نفر شکنجه جسمی را گزارش دادند. محرومیت از درمان، دسترسینداشتن به وکیل و غذای ناکافی نیز در میان شکایتهای آنان بود.
اداره پناهندگی اتحادیه اروپا نیز گفت که نهادهای حقوق بشر به بازداشتگاههای افغانستان دسترسی ندارند. این اداره به ازدحام، بازداشت طولانی پیش از محاکمه و دسترسینداشتن زندانیان آسیبپذیر به کمک حقوقی اشاره کرده است.
زندانیان آزادشده خواستار بررسی مستقل ادعاهای مطرحشده شدند. آنان گفتند دسترسی به آب، غذا، درمان، کرامت انسانی و روند عادلانه باید برای همه زندانیان، صرفنظر از اتهام یا جرم آنان، حفظ شود.
یکی از این دو زندانی گفت که آموزشهای فنی و حرفهای برای زندانیان یکی از ویژگیهای زندان مرکزی هرات است که زندانیان را با فعالیتهای حرفهای آشنا میکند. به گفته او، اگر زندانی بخواهد بسیاری از حرفهها در زندان هرات آموزش میبیند.
این زندانیان دوزاده حرفه را میتوانند در زندان بیاموزند.
هرات سومین زندان بزرگ پس ازپلچرخی و بگرام در کابل را دارد.
عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاستالوزرای طالبان، در ۱۹ اسد از زندان هرات دیدار کرد.
در خبرنامه طالبان آمده است که او چگونگی توزیع غذا، خدمات صحی، شرایط نگهداری و رسیدگی به مشکلات زندانیان را بررسی کرد و از مسئولان خواست حقوق زندانیان را رعایت کنند. مسئولان زندان نیز وعده دادند که برای بهبود خدمات تلاش کنند.
یک زندانی از چین
یکی از این زندانیان گفت که یک مرد چینی نیز در زندان هرات نگهداری میشود که زندانیان نام اصلی او را نمیدانند و او را «جانسون» صدا میزنند. به گفته این منبع، پرونده این مرد حقوقی است و یک شهروند افغانستان مدعی است که از او طلب دارد.
پنگ جنوی، شهروند چینی و تاجر سنگهای قیمتی و فعال در بخش معادن افغانستان، سال گذشته در هرات بهدنبال شکایت شریک تجارتیاش محاکمه و زندانی شد.
