به گزارش سرویس انگلیسی بیبیسی، رومن با موشک «فالکون هوی» شرکت اسپیساکس به فضا فرستاده شد و حدود ۳۰ دقیقه پس از پرتاب از موشک جدا شد. این تلسکوپ اکنون در سفری حدود ۱۰۰ روزه به سوی نقطهای در فاصله نزدیک به ۱.۶ میلیون کیلومتری زمین در حرکت است.
این نقطه به دلیل فاصله زیاد از زمین و ماه، محیط مناسبی برای فعالیت دوربینهای حساس مادون قرمز فراهم میکند. دانشمندان میگویند گرمای زمین و ماه میتواند بر تصویربرداری فروسرخ اثر بگذارد، به همین دلیل بسیاری از تلسکوپهای جدید در فاصلهای دور از زمین فعالیت میکنند.
یکی از مهمترین ویژگیهای رومن، میدان دید بسیار گسترده آن است. ناسا میگوید که این تلسکوپ میتواند در هر بار تصویربرداری، بخشی از آسمان را ببیند که حدود ۱۰۰ برابر گستردهتر از میدان دید تلسکوپهای هابل و جیمز وب است.
این توانایی به دانشمندان اجازه میدهد تا در مدت کوتاهتر، بخشهای بسیار بزرگی از آسمان را بررسی کنند و نقشههایی گسترده از میلیاردها کهکشان تهیه کنند.
نیکی فاکس، یکی از مدیران ناسا، گفت که تلسکوپ رومن میتواند دهها هزار و شاید تا ۱۰۰ هزار سیاره فراخورشیدی کشف کند. سیارات فراخورشیدی، سیاراتی هستند که بیرون از منظومه شمسی قرار دارند و به دور ستارههای دیگر میچرخند.
دانشمندان امیدوارند که بررسی این سیارات به آنها کمک کند بفهمند چه تعداد از جهانهای دوردست ممکن است شرایط مناسب برای شکلگیری یا ادامه حیات داشته باشند.
یکی از پرسشهای اصلی این ماموریت، ماهیت ماده تاریک و انرژی تاریک است. دانشمندان برآورد میکنند که این دو در مجموع حدود ۹۵ درصد کاینات را تشکیل میدهند، اما هنوز نمیدانند دقیقا چه هستند.
ماده تاریک مستقیما دیده نمیشود، اما اثر جاذبه آن بر حرکت ستارهها و کهکشانها قابل اندازهگیری است. انرژی تاریک نیز نامی است که دانشمندان به عامل ناشناخته گسترش شتابدهنده کاینات دادهاند.
رومن با بررسی توزیع میلیاردها کهکشان و تغییرات آنها در طول میلیاردها سال، تلاش خواهد کرد سرنخهای بیشتری درباره این دو پدیده به دست آورد.
دانشمندان میگویند که اطلاعات این تلسکوپ میتواند به ساخت نقشههای بسیار بزرگ از کاینات در دورههای مختلف کمک کند. با مقایسه این نقشهها، آنها میتوانند ببینند که کهکشانها چگونه در طول زمان شکل گرفتهاند، پراکنده شدهاند و تحت تاثیر ماده و انرژی تاریک قرار گرفتهاند.
رومن همچنین برای مطالعه سیاهچالهها، اجرام منظومه شمسی و بخشهای دوردست کاینات به کار گرفته خواهد شد.
ماموریت اصلی این تلسکوپ برای پنج سال برنامهریزی شده است، اما ناسا امیدوار است که رومن بتواند تا ۱۰ سال به فعالیت خود ادامه دهد.
دانشمندان انتظار دارند که این تلسکوپ در کنار هابل و جیمز وب، تصویر کاملتری از کاینات ارائه کند. جیمز وب بیشتر برای مشاهده دقیق اجرام دوردست طراحی شده است، در حالی که رومن بخشهای بسیار گستردهتری از آسمان را بررسی خواهد کرد.
تلسکوپ جدید ناسا به نام نانسی گرس رومن، اخترشناس امریکایی، نامگذاری شده است. او در دهه ۱۹۶۰ نخستین اخترشناس ارشد ناسا و نخستین زن در یک مقام مدیریتی در این سازمان بود.
رومن نقش مهمی در جلب حمایت کانگرس امریکا برای ساخت تلسکوپ فضایی هابل داشت و به همین دلیل بعدها به «مادر هابل» معروف شد.
ناسا امیدوار است تلسکوپی که به نام او ساخته شده، بتواند مانند هابل و جیمز وب، شناخت بشر از کاینات را دگرگون کند و به پرسشهایی پاسخ دهد که دهههاست دانشمندان در پی پاسخ آنها هستند.