نتانیاهو: تعهد من سرنگونی جمهوری اسلامی است

این مرکز بریتانیایی هشدار داده است که شمار واقعی حملات به‌دلیل گزارش‌نشدن برخی حوادث روشن نیست.

گزارش تازه این مرکز که روز جمعه ۲۴ میزان، منتشر شده و بیشتر داده‌های آن تا ۲۲ میزان را دربرمی‌گیرد. در دوره هفت‌روزه مورد بررسی، ۱۲۵ عبور خروجی و ۱۲۹ عبور ورودی در تنگه هرمز ثبت شده است؛ ارقامی که در هفته پیش به‌ترتیب ۱۲۹ و ۱۴۶ مورد بود.

این آمار از ترکیب اطلاعات سامانه شناسایی خودکار کشتی‌ها، موسوم به ای‌آی‌اس، و ارقام اعلامی امریکا درباره عبورهای تسهیل‌شده به دست آمده است. مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا تاکید کرده که نمی‌تواند آمار امریکا را به‌طور مستقل تایید کند؛ آماری که ممکن است شناورهای فاقد سیگنال قابل‌مشاهده ای‌آی‌اس را نیز شامل شود.

کاهش تردد در آبراهی ادامه دارد که پیش از جنگ، یکی از مسیرهای اصلی انتقال انرژی جهان بود. خبرگزاری رویترز ۱۶ میزان در گزارشی نوشت پیش از آغاز جنگ در ۹ دلو ۱۴۰۴، روزانه حدود ۱۲۵ کشتی تجاری بزرگ از تنگه هرمز عبور می‌کردند و حدود یک‌پنجم عرضه جهانی نفت خام و گاز طبیعی مایع از این مسیر می‌گذشت. این خبرگزاری همچنین به نقل از شرکت تحلیل داده‌های کپلر، از افت تردد شناورهای حامل کالا به پایین‌ترین سطح در بیش از دو ماه خبر داده بود.
با این حال، کاهش شمار عبور کشتی‌ها را نباید معادل کاهش حجم صادرات نفت دانست. رویترز در همان گزارش، به نقل از تحلیلگران کپلر، نوشت افزایش صادرات از سواحل دریای عمان و دریای سرخ بخشی از افت انتقال نفت از تنگه هرمز را جبران کرده است.

از ۱۲ حمله ثبت‌شده در گزارش هفتگی این مرکز بریتانیایی، ۱۰ مورد در تنگه هرمز و دو مورد دیگر در خلیج فارس و دریای عمان رخ داده است. طبق جمع‌بندی این مرکز، شش کشتی به سفر ادامه داده یا به بندر رسیده‌اند، یک کشتی از دست رفته، دو کشتی از کار افتاده یا توان کنترل حرکت خود را از دست داده‌اند و وضعیت خسارت یا سرنوشت سه کشتی هنوز تایید نشده است.

مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا می‌گوید بیشتر کشتی‌های هدف‌گرفته‌شده از گزارش‌دادن به این مرکز خودداری می‌کنند. این نهاد از طریق منابع دیگر از بعضی حوادث مطلع می‌شود، اما نبود امکان راستی‌آزمایی، انتشار اطلاعات آن‌ها را محدود می‌کند.

در یکی از شدیدترین حوادث، یک کشتی کانتینربر هنگام خروج از هرمز در ۱۳ اکتبر، برابر با ۲۱ مهر، هدف «پرتابه‌ای ناشناس» قرار گرفت و آتش گرفت. طبق گزارش، این شناور پس از سرگردان‌شدن روی آب، روز بعد در حدود چهار مایل دریایی شمال‌غرب راس شیخ مسعود غرق شد. تمام خدمه بدون جراحت تخلیه شدند، اما وضعیت محموله و آلودگی احتمالی در زمان تهیه گزارش روشن نبود.
رویترز نیز در گزارش خود به نقل از سازمان دریانوردی و بنادر سنگاپور، از غرق‌شدن کشتی کانتینربر «جی‌اف‌اس پراید» و نجات هر ۲۱ خدمه آن خبر داده بود. این خبرگزاری همچنین گزارش کرد کشتی فله‌بر «کیپ دائو» در حادثه‌ای جداگانه، چند هفته پس از اصابت پرتابه در اول میزان در نزدیکی هرمز غرق شده است. بنابراین خبر غرق‌شدن دو کشتی در یک بازه زمانی، به معنای وقوع هر دو حمله در همان بازه نیست.

در حادثه‌ای دیگر که در گزارش این مرکز بریتانیایی آمده، یک نفتکش حامل فرآورده‌های نفتی در ۱۹ میزان در دریای عمان هدف پهپاد قرار گرفت و خدمه آن تخلیه شدند. وزارت امور خارجه هند از ناپدیدشدن دو خدمه خبر داد. تا ۲۲ میزان، این کشتی در حدود ۵۰ مایل دریایی شمال‌شرق بندر صحار، بدون کنترل حرکت، روی آب جابه‌جا می‌شد.

گزارش همچنین روایت فرماندهی مرکزی ارتش امریکا (سنتکام)، از ازکارانداختن کشتی «اوشن مولیکا» را نقل کرده است. سنتکام در ۱۹ میزان اعلام کرد این کشتی هشدارهای مکرر را نادیده گرفته و برای عبور از محاصره دریایی تلاش کرده بود؛ به گفته این فرماندهی، سامانه پیشران شناور با مهمات هدایت‌شونده دقیق از کار انداخته شد و خدمه سالم ماندند.

هم‌زمان، مسیرهای عبور از تنگه هرمز به یکی از محورهای رویارویی تبدیل شده‌اند. اسوشیتدپرس در ۲۲ میزان، گزارش داد حکومت ایران بارها به کشتی‌ها درباره عبور بدون تایید تهران هشدار داده و ارتش امریکا نیز شناورها را از مسیری نزدیک‌تر به ساحل عمان هدایت کرده است. این خبرگزاری همچنین ادعای جمهوری اسلامی ایران درباره غرق‌شدن یک کشتی بر اثر برخورد با مین را نقل کرد، اما تاکید داشت مشخص نیست آن شناور همان کشتی غرق‌شده‌ای باشد که مقام‌های سنگاپور درباره‌اش اطلاع‌رسانی کرده‌اند.
طبق گزارش مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا، از ۱۵ سرطان به بعد، ۵۵ مورد از ۷۴ اصابت پرتابه در مسیر جنوبی تنگه هرمز رخ داده است. ارزیابی مرکز مشترک اطلاعات دریایی نیز سطح تهدید در تنگه هرمز را «شدید» و در خلیج فارس و دریای عمان «متوسط» تعیین کرده است. بیشتر کشتی‌هایی که اطلاعات ای‌آی‌اس خود را مخابره می‌کنند، همچنان از مسیری می‌گذرند که گزارش آن را «مسیر ایران» نامیده است.

اختلال در موقعیت‌یابی نیز بر دشواری ارزیابی وضعیت افزوده است. شمار موقعیت‌های غیرعادی ثبت‌شده در ای‌آی‌اس طی هفت روز از ۱۸ هزار و ۸۸۱ به ۲۳ هزار و ۱۶۶ مورد رسیده است؛ این رقم شمار کشتی‌ها نیست. مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا هشدار داده که تغییر تعداد گزارش‌ها الزاماً نشان‌دهنده تغییر شدت اختلال نیست، زیرا داده‌ها به مشارکت داوطلبانه کشتی‌ها و دسترسی به سیگنال‌های آن‌ها وابسته‌اند.

در دریای سرخ و خلیج عدن، وضعیت هفته مورد بررسی متفاوت بود: هیچ حمله یا فعالیت مشکوک تازه‌ای گزارش نشد و تا پایان دوره آماری، ۵۱ روز از آخرین حمله گزارش‌شده به کشتیرانی گذشته بود. با این حال، تردد در باب‌المندب همچنان ۲۲ درصد کمتر از پیش از اعلام محاصره حوثی‌ها در ۳۱ سرطان بود و سطح تهدید در جنوب دریای سرخ، باب‌المندب و خلیج عدن «قابل‌توجه» ارزیابی شد.

در بخش دزدی دریایی نیز حادثه تازه‌ای ثبت نشد، اما کشتی «آسانا» که از ۲۶ سرطان ربوده شده، تا ۲۲ میزان همچنان در اختیار ربایندگان بود.

مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا تاکید کرده که بخشی از اطلاعات دریافتی تک‌منبعی است و امکان تایید مستقل آن وجود ندارد. این مرکز در موارد متعددی عامل حمله را مشخص نکرده و ثبت رویداد در گزارش را به معنای انتساب حقوقی مسئولیت به یک طرف معین نمی‌داند.

بربنیاد گزارش‌ها، مأموران ربوده‌شده از قلات به‌سوی نوشکی در حرکت بودند و در مسیر سربند، راه کوتاه‌تر میان این دو ولسوالی، ربوده شدند.

یک مقام ارشد دولتی که نخواست نامش فاش شود، روز شنبه ۲۵ میزان گفت که این مأموران از ولسوالی‌های واشک، چاغی، خاران و نوشکی در حوزه رخشان هستند و در مرکز آموزشی پولیس قلات آموزش می‌دیدند.

به گفته این مقام، مأموران هنگام رخصتی با یک موتر مسافربری شخصی سفر می‌کردند. افراد مسلح آنان را در محدوده ولسوالی قلات ربودند و سپس به ولسوالی مستونگ انتقال دادند. مهاجمان، راننده موتر و دو تا سه مسافر دیگر را در مسیر رها کردند، اما مأموران پولیس را به محل نامعلومی بردند.

مقام‌ها گفته‌اند که تلاش‌ها برای رهایی مأموران ربوده‌شده آغاز شده است. تا کنون هیچ گروهی مسئولیت این رویداد را برعهده نگرفته است.

در رویدادی جداگانه، افراد مسلح ناشناس یک پاسگاه خالی پولیس را در منطقه پنکئی ولسوالی قلعه عبدالله تخریب کردند. یک مأمور پولیس در کویته گفته است که پس از دریافت گزارش این رویداد، پولیس و نیروهای امنیتی عملیاتی را علیه مهاجمان آغاز کردند. افراد مسلح پس از آن به‌سوی منطقه پنجپای فرار کردند.

افزایش ناامنی و آدم‌ربایی در بلوچستان

این رویدادها در حالی رخ می‌دهد که بلوچستان در سال‌های اخیر شاهد افزایش حمله‌های مسلحانه، آدم‌ربایی مقام‌های دولتی و حمله به نیروهای امنیتی بوده است. گروه‌های جدایی‌طلب بلوچ، به‌ویژه ارتش آزادی‌بخش بلوچستان، از عوامل اصلی شورش مسلحانه علیه دولت پاکستان هستند. این گروه‌ها خواهان استقلال بلوچستان‌اند و نیروهای امنیتی، تأسیسات دولتی و برخی پروژه‌های اقتصادی را هدف قرار داده‌اند.

در یکی از مهم‌ترین رویدادهای اخیر، افراد مسلح وابسته به ارتش آزادی‌بخش بلوچستان در ۲۰ حوت ۱۴۰۳ قطار مسافربری جعفر اکسپرس را که از کویته به‌سوی پشاور در حرکت بود، متوقف کردند و صدها مسافر را گروگان گرفتند. این رویداد با عملیات نیروهای امنیتی پاکستان برای آزادسازی گروگان‌ها همراه شد و ده‌ها تن، از جمله مسافران و مهاجمان، کشته شدند. این حمله یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های گسترش توان عملیاتی جدایی‌طلبان بلوچ در سال‌های اخیر بود.

بلوچستان، با وجود برخورداری از منابع گسترده طبیعی، از مناطق کمتر توسعه‌یافته پاکستان است. نارضایتی‌های دیرینه درباره سهم مردم محل از منابع، مطالبات سیاسی و گزارش‌های ناپدیدشدن اجباری فعالان بلوچ، از زمینه‌های تداوم شورش در این ایالت به شمار می‌روند.

در کنار بلوچستان، ایالت خیبرپختونخوا نیز با حمله‌های مکرر گروه‌های مسلح، به‌ویژه تحریک طالبان پاکستان، روبه‌رو است. این دو ایالت از کانون‌های اصلی ناامنی در پاکستان به شمار می‌روند.

بخش زنان سازمان ملل متحد روز شنبه، ۲۷ میزان، با انتشار پیامی تأکید کرد: «زنان با بحرانی دوگانه روبه‌رو هستند؛ سهم آنان در میان افراد فقیر بیشتر است، اما نقش‌شان در تصمیم‌گیری‌ها برای ریشه‌کنی فقر کمتر است.»

بر اساس اطلاعات منتشرشده، میزان فقر شدید در سراسر جهان بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ کاهش یافته است؛ به‌ویژه در میان کودکان و نوجوانان. در این مدت، میزان فقر در میان افراد صفر تا ۱۴ ساله بین پنج تا هشت درصد کاهش یافته، در حالی که این کاهش در میان بزرگ‌سالان بین چهار تا شش درصد بوده است.

با این حال، در سال ۲۰۲۴ هنوز ۹.۹ درصد زنان و ۹.۵ درصد مردان جهان در فقر شدید زندگی می‌کردند. بر اساس این گزارش، ۲۹۵ میلیون زن و دختر در جنوب صحرای افریقا با فقر روبه‌رو هستند و از روند توسعه جهانی عقب مانده‌اند.

بزرگ‌ترین شکاف فقر میان زنان و مردان در گروه سنی ۱۵ تا ۳۴ سال دیده می‌شود. در این گروه سنی، میزان فقر در میان زنان نزدیک به دو واحد درصد بیشتر از مردان است.

بخش زنان سازمان ملل متحد همچنین گفته است که این آمار ممکن است تصویر کاملی از فقر زنان ارائه نکند؛ زیرا در محاسبات، فرض بر این است که منابع خانواده به‌طور مساوی میان اعضای آن تقسیم می‌شود. با این حال، در واقعیت، نابرابری قدرت در داخل خانواده و سنت‌های اجتماعی که به مردان اختیار بیشتری برای کنترول منابع می‌دهند، می‌توانند وضعیت زنان را بدتر کنند.

بر اساس برآورد این سازمان، اگر روند کنونی ادامه یابد، ریشه‌کن کردن فقر شدید تا سال ۲۰۳۰ دشوار خواهد بود.

همچنین، اگر معیار بالاتر فقر، یعنی درآمد روزانه ۸.۳۰ دالر، در نظر گرفته شود، بیش از ۴۰ درصد جمعیت جهان در فقر زندگی خواهند کرد.

بر اساس این گزارش، زنان در سطح جهان تنها ۱۹ درصد وزیران مسئول بخش‌های اقتصادی و ۴۰ درصد وزیران مسئول حمایت اجتماعی و تأمین اجتماعی را تشکیل می‌دهند.

این گزارش نشان می‌دهد که در کشورهایی که زنان بیش از ۲۰ درصد کرسی‌های پارلمان را در اختیار دارند، میزان واکسیناسیون تا ۱۲ واحد درصد بیشتر از کشورهایی است که سهم زنان در پارلمان‌های آن‌ها کمتر است.

بر اساس این گزارش، حضور زنان در رهبری مالی و سیاسی با افزایش هزینه‌های عمومی در بخش‌های صحت و آموزش و کاهش مرگ‌ومیر کودکان ارتباط دارد. همچنین، زمانی که زنان در خانواده‌ها کنترول بیشتری بر مصارف دارند، سهم بیشتری از منابع به مواد غذایی، آموزش کودکان و خدمات صحی اختصاص می‌یابد.

این گزارش تأکید می‌کند که سرمایه‌گذاری عمومی در بخش‌های حمایت اجتماعی، صحت و آموزش، از مؤثرترین راه‌ها برای مبارزه با فقر زنان است.

بخش زنان سازمان ملل متحد از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی خواسته است که سرمایه‌گذاری در بخش‌های تأمین اجتماعی، صحت و آموزش را افزایش دهند تا زنان و دختران برای رهایی از فقر و دسترسی به فرصت‌های اقتصادی، حمایت لازم را دریافت کنند.

افغانستان نیز با فقر گسترده روبه‌رو است. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۶ برنامه توسعه سازمان ملل متحد، حدود ۲۸ میلیون نفر، یعنی نزدیک به سه‌چهارم جمعیت افغانستان، در سال ۲۰۲۵ توانایی تأمین نیازهای اولیه خود را نداشتند. این گزارش می‌گوید محدودیت‌ها بر کار و آموزش زنان، کاهش کمک‌های بین‌المللی و مشکلات اقلیمی، از جمله خشکسالی، وضعیت اقتصادی مردم را بدتر می‌کند.

بخش زنان سازمان ملل متحد در ارزیابی وضعیت جنسیتی افغانستان در سال ۲۰۲۴ نیز گفته بود که تنها ۲۴ درصد زنان افغان در نیروی کار سهم دارند، در حالی که این میزان در میان مردان ۸۹ درصد است. این ارزیابی نشان می‌دهد که محرومیت زنان از آموزش، کار و فرصت‌های اقتصادی، افزون بر تشدید نابرابری جنسیتی، مانع بهبود وضعیت اقتصادی خانواده‌ها نیز می‌شود.

لیخاچف روز جمعه، ۲۴ میزان، به خبرنگاران گفت که کارها طبق برنامه پیش می‌رود و انتظار می‌رود نخستین راکتور نیروگاه در نیمه دوم ماه دسامبر برای نخستین بار راه‌اندازی شود.

او افزود: «امیدواریم تا پایان سال، نخستین واحد نیروگاه ترکیه از مرحله ساخت‌وساز وارد مرحله راه‌اندازی شود.»

نیروگاه هسته‌ای آک‌کویو در ولایت مرسین، در جنوب ترکیه و در ساحل دریای مدیترانه، ساخته می‌شود.

رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهور ترکیه، در سال ۲۰۱۸ گفته بود که هزینه سرمایه‌گذاری در نخستین نیروگاه هسته‌ای این کشور از ۲۰ میلیارد دالر فراتر خواهد رفت. شرکت دولتی روس‌اتم روسیه مسوول ساخت این نیروگاه است.

روسیه و ترکیه در سال ۲۰۱۰ برای ساخت این نیروگاه با چهار راکتور روسی توافق کردند و کار ساخت آن در سال ۲۰۱۸ آغاز شد. قرار بود نیروگاه در سال ۲۰۲۳ به بهره‌برداری برسد، اما این پروژه با تأخیرهای پی‌درپی و موانع اداری روبه‌رو شده است.

پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، مشکلات اجرای این پروژه افزایش یافت. هرچند روس‌اتم مستقیماً هدف تحریم‌های غرب قرار نگرفته است، مشکلات پرداخت‌ها و دیگر مسائل مالی همچنان از چالش‌های اصلی این پروژه به شمار می‌روند.

راه‌اندازی فیزیکی راکتور شامل بارگذاری سوخت هسته‌ای و آغاز واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای به‌گونه پایدار است. این مرحله به معنای آغاز تولید برق نیست. پس از آن، نیروگاه باید به شبکه برق وصل شود تا تولید برق را آغاز کند.

مذاکرات برای جذب سرمایه‌گذاران ترکیه‌ای

مدیرعامل روس‌اتم همچنین از پیشرفت مذاکرات برای جلب سرمایه‌گذاران ترکیه‌ای به این پروژه خبر داد. او گفت که روز پنجشنبه با آلپ‌ارسلان بایراکتار، وزیر انرژی ترکیه، درباره گزینه‌های مشارکت سرمایه‌گذاران گفت‌وگو کرده است.

به گفته لیخاچف، روس‌اتم چندین پیشنهاد برای مشارکت سرمایه‌گذاران ترکیه‌ای آماده کرده است، اما تصمیم‌گیری درباره این پیشنهادها در درجه نخست به دولت ترکیه بستگی دارد.

هزینه ساخت نیروگاه آک‌کویو بیش از ۲۰ میلیارد دالر برآورد شده و روسیه مسوول تأمین مالی این پروژه است.

روس‌اتم که مالک کامل این پروژه است، می‌تواند برای تقسیم هزینه‌های سرمایه‌گذاری، تا ۴۹ درصد سهام نیروگاه را به شرکای دیگر واگذار کند.

روس‌اتم در ماه اپریل نیز از آغاز مذاکرات تازه با شرکت‌های ترکیه‌ای درباره مالکیت مشترک این نیروگاه خبر داده بود. به گزارش رویترز، جنگ ایران علاقه‌مندی به سرمایه‌گذاری در تأسیسات انرژی را افزایش داده و زمینه را برای ازسرگیری این گفت‌وگوها فراهم کرده است.

پوتین جمعه ۲۴ میزان با لباس نظامی در یک مقر فرماندهی حاضر شد و ایجاد منطقه امنیتی را پاسخی به تهاجم نیروهای اوکراینی به منطقه کورسک در غرب روسیه خواند.

او گفت نیروهای مسلح روسیه ماموریت یافته‌اند علاوه بر بیرون راندن نظامیان اوکراینی از خاک روسیه، در قلمرو مجاور نیز منطقه امنیتی ایجاد کنند و این ماموریت «با موفقیت» در حال اجراست.

پوتین هدف این عملیات را تضمین امنیت کامل مناطق مرزی روسیه در آینده دانست و افزود: «قصد نداریم این موضوع را در مذاکرات احتمالی صلح با اوکراین به بحث بگذاریم.»

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، نیز گفت منطقه امنیتی مورد نظر ۶۶۰ کیلومتر امتداد دارد و اکنون ۷۰ درصد آن در کنتر,ل روسیه است.

روسیه حوت ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیری‌های مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.

کرملین: مسکو و واشنگتن در حال بررسی پروژه‌های جدید هستند

کیریل دمیتریف، فرستاده ویژه پوتین در امور سرمایه‌گذاری، ۲۴ میزان در کنفرانس «هفته انرژی روسیه» در مسکو اعلام کرد روسیه و امریکا پس از توافق درباره گازوئیل، پروژه‌های مشترک تازه‌ای را بررسی می‌کنند.

به گفته او، این مذاکرات شامل ایجاد مراکز داده با استفاده از نیروگاه‌های هسته‌ای کوچک برای تامین برق نیز می‌شود؛ هرچند جزییات بیشتری ارائه نکرد.

دمیتریف با اشاره به مقاومت‌ها در برابر گسترش همکاری دو کشور گفت توافق گازوئیل نشان می‌دهد «یخ روابط در حال شکستن است» و ابراز امیدواری کرد چند طرح مهم دیگر به‌زودی اعلام شود.

او افزود روسیه و امریکا همین حالا پروژه‌هایی را اجرا می‌کنند و این همکاری تا پایان «عملیات نظامی ویژه»، اصطلاح کرملین برای جنگ اوکراین، ادامه خواهد یافت.

فرستاده ویژه پوتین در عین حال، تحریم‌های امریکا را مانعی جدی برای همکاری اقتصادی دانست و از قانون گراهام که ترامپ برای کاهش درآمدهای انرژی روسیه از طریق تحریم و تعرفه امضا کرده است، انتقاد کرد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شوند که حملات تازه روسیه به اوکراین دست‌کم سه کشته بر جای گذاشت و برق صدها هزار نفر را قطع کرد.

در روزهای اخیر، توافق واشنگتن و مسکو برای عرضه گازوئیل روسیه و کاهش قیمت سوخت با انتقاد کی‌یف و نگرانی متحدان اروپایی اوکراین روبه‌رو شده است.