سوشانت سارین، تحلیلگر امور راهبردی، گفته است که هند باید سیاست خود در قبال افغانستان را بازنگری کند و اجازه ندهد موضع کشورهای دیگر، تصمیم‌های دهلی‌نو را در این زمینه تعیین کند.
او در گفت‌وگو با شبکه تایمز اکسیس که روز جمعه نشر شد، گفت که اگر پاکستان از نیروی نظامی برای تحت فشار قرار دادن طالبان استفاده می‌کند، هند باید کمک به این گروه برای دفاع از خود را بررسی کند.
سارین گفت: «اگر طالبان افغانستان قرار است از سوی پاکستانی‌ها تحت فشار و زورگویی قرار بگیرند، ما باید از نظر نظامی به آن‌ها کمک کنیم.»
او افزود که هند باید این گزینه را جدی بگیرد تا پاکستان نتواند با استفاده از زور، طالبان را وادار به تسلیم کند.
سارین مشخصاً پیشنهاد کرد که هند سامانه‌های ضدپهپادی، فناوری پهپادی و تجهیزات موشکی و راکت‌اندازهای دوربرد را در اختیار طالبان قرار دهد.
او گفت: «اگر بتوانید برخی سامانه‌های ضدپهپادی را در اختیار افغان‌ها قرار دهید، یا فناوری پهپادی به آن‌ها بدهید تا بتوانند مقابله کنند، و حتی برخی سامانه‌های موشکی یا راکت‌اندازهای دوربرد در اختیارشان بگذارید.»
سارین همچنین از هند خواست که اداره طالبان را که در سال ۱۴۰۰ به قدرت رسید، به رسمیت بشناسد. او تأکید کرد که به‌رسمیت‌شناختن یک حکومت لزوماً به معنای تایید ایدئولوژی و سیاست‌های آن نیست.
او گفت: «به‌رسمیت‌شناختن به معنای تایید نیست.» به گفته او، کشورها با حکومت‌هایی روابط دیپلوماتیک برقرار می‌کنند که ممکن است با سیاست‌ها و عملکرد آن‌ها موافق نباشند.
سارین افزود که طالبان در حال حاضر حاکمان بالفعل افغانستان هستند و هند نیز با این گروه تعامل دارد. او پرسید که چرا دهلی‌نو باید صرفاً به دلیل خودداری سایر کشورها از به‌رسمیت‌شناختن طالبان، همچنان از این اقدام پرهیز کند.
او گفته هند باید بر اساس منافع ملی خود تصمیم بگیرد و نگران واکنش احتمالی کشورهای دیگر نباشد. سارین افزود: «جهان پیش از آن‌که دست به اقدام بزند، نظر ما را نمی‌پرسد.»
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که روابط پاکستان و طالبان به‌شدت پرتنش شده است.
سارین معتقد است که راهبرد پاکستان در افغانستان نتیجه معکوس داده است. به گفته او، اسلام‌آباد زمانی طالبان را ابزاری برای گسترش نفوذ خود در افغانستان می‌دانست، اما این گروه پس از رسیدن به قدرت، منافع و اولویت‌های مستقل خود را دنبال کرده است.
او با اشاره به این‌که پاکستان نتوانسته طالبان را تحت کنترول خود نگه دارد، گفت: «می‌توان یک افغان را اجاره کرد، اما نمی‌توان او را خرید.»
پاکستان طالبان را به فراهم کردن پناهگاه برای تحریک طالبان پاکستان متهم می‌کند؛ گروهی که حملات آن علیه نیروهای امنیتی و نهادهای دولتی پاکستان ادامه دارد. طالبان نیز در مقابل، پاکستان را به حمایت از گروه‌های مخالف خود متهم کرده است.
سارین همچنین به اهمیت راهبردی دهلیز واخان در شمال‌شرق افغانستان اشاره کرد؛ مسیری که می‌تواند پاکستان را به آسیای مرکزی وصل کند. او گفت که پاکستان ظاهراً کنترول این دهلیز را راهی برای افزایش نفوذ خود بر طالبان می‌داند، اما چنین اقدامی می‌تواند واکنش تلافی‌جویانه در پی داشته باشد.
این تحلیلگر هندی استدلال کرد که افزایش اختلاف‌ها میان پاکستان و طالبان فرصتی برای هند فراهم کرده است تا نفوذ راهبردی خود را در افغانستان گسترش دهد.
پیشنهادهای سارین در شرایطی مطرح می‌شود که هند روابط خود را با طالبان گسترش داده، اما تاکنون از به‌رسمیت‌شناختن اداره طالبان خودداری کرده است. اجرای این پیشنهادها، به‌ویژه در زمینه کمک‌های نظامی، می‌تواند معادلات منطقه‌ای و رقابت هند و پاکستان در افغانستان را وارد مرحله تازه‌ای کند.
پاکستان همواره به حضور و فعالیت هند در افغانستان حساس بوده است. در دوره حکومت پیشین افغانستان، یکی از انتقادهای اسلام‌آباد این بود که کابل نیروهای نظامی خود را برای آموزش به هند می‌فرستد. از این رو، هرگونه کمک نظامی هند به طالبان می‌تواند نگرانی‌های امنیتی پاکستان را افزایش دهد و رقابت دو کشور بر سر نفوذ در افغانستان را وارد مرحله تازه‌ای کند.
