آسوشیتدپرس گزارش داد که شماری از هنرمندان در کابل با وجود محدودیت‌های طالبان، همچنان پنهانی ساز می‌نوازند و آواز می‌خوانند. این هنرمندان گفته‌اند که از بازداشت‌شدن هراس دارند اما نمی‌خواهند موسیقی را کنار بگذارند. آنها تلاش می‌کنند موسیقی و فرهنگ هنری افغانستان را زنده نگه دارند.
خبرگزاری آسوشیتدپرس روز جمعه، هشتم عقرب، در گزارشی از کابل به زندگی دو هنرمند موسیقی پرداخته است که پس از بازگشت طالبان به قدرت، کار و درآمد خود را از دست داده‌اند.
این دو هنرمند که یکی نوازنده رباب و دیگری آوازخوان است، به دلیل ترس از بازداشت، نخواسته‌اند نامشان در گزارش منتشر شود.
پیش از بازگشت طالبان، موسیقی امر عادی بود و صدای موسیقی از رستورانت‌ها، کافه‌ها و خانه‌های کابل شنیده می‌شد. اکنون بسیاری از این مکان‌ها خاموش شده‌اند و هنرمندان موسیقی اجازه فعالیت ندارند.
طالبان از سال ۱۴۰۱ نواختن و شنیدن موسیقی را در افغانستان ممنوع کرده است. این گروه تنها خواندن سرودهای مذهبی بدون آلات موسیقی را مجاز می‌داند.
سخنگوی وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان، به آسوشیتدپرس گفته است که موسیقی در اسلام حرام است. او می‌گوید موسیقی باعث خوشحالی شیطان می‌شود و زمینه رفتارهای ناپسند را فراهم می‌کند.
این مقام طالبان تاکید کرده است که هیچ‌کس اجازه شنیدن موسیقی یا ضبط آهنگ را ندارد.
پس از بازگشت طالبان به قدرت، بسیاری از هنرمندان موسیقی افغانستان را ترک کردند. شماری دیگر برای جلوگیری از تخریب سازهایشان، آنها را به خارج از کشور فرستادند یا در خانه‌های خود پنهان کردند.
در کوچه خرابات کابل که زمانی محل زندگی هنرمندان موسیقی و مرکز فروش ساز بود، دکان‌های موسیقی تغییر کرده‌اند. اکنون در این دکان‌ها مواد غذایی، لباس و وسایل خانه فروخته می‌شود.
نوازنده رباب: تا زمانی که زنده هستم، ساز می‌نوازم
آسوشیتدپرس با یک نوازنده رباب در کابل گفت‌وگو کرده است که با وجود ممنوعیت طالبان، همچنان پنهانی موسیقی می‌نوازد.
این نوازنده در خانه کوچکی در یکی از کوچه‌های کابل زندگی می‌کند. او سه رباب چوبی دست‌ساز دارد. هنگام گفت‌وگو با خبرنگار آسوشیتدپرس، یکی از رباب‌ها را برمی‌دارد و شروع به نواختن می‌کند.
او می‌گوید تا زمانی که زنده است، نواختن رباب را ادامه می‌دهد، حتی اگر مجبور باشد این کار را پنهانی انجام دهد.
به گفته این نوازنده، رباب بخشی از فرهنگ و سنت‌های افغانستان است و او نمی‌خواهد این هنر خاموش شود.
در بخش دیگری از کابل، یک آوازخوان نیز می‌گوید که طالبان می‌تواند اجرای علنی موسیقی را ممنوع کند، اما نمی‌تواند آن را از قلب مردم پاک کند.
این آوازخوان می‌گوید هنرمندان حتی اگر اجازه اجرای موسیقی را نداشته باشند، در خلوت یا در رویاهای خود به خواندن و نواختن ادامه خواهند داد.
او پیش از بازگشت طالبان در کنسرت‌ها و جشن‌ها آواز می‌خواند. اکنون رباب، هارمونیه، فلوت، طبله و کیبورد خود را در خانه پنهان کرده است.
این آوازخوان می‌گوید روزی که سازهایش را به خانه آورد و زیر پوششی پنهان کرد، احساس می‌کرد خودش نیز همراه آنها دفن شده است.
او می‌گوید موسیقی به زندگی‌اش معنا داده بود و باعث شده بود مردم او را بشناسند. اکنون دوری از موسیقی برایش بسیار دردناک است.
این هنرمند می‌گوید گاهی در برابر سازهای پنهان‌شده خود می‌ایستد و گریه می‌کند.
درآمد روزانه یک نوازنده از ۱۰ هزار افغانی به ۱۰۰ افغانی کاهش یافته است
نوازنده رباب که آسوشیتدپرس با او گفت‌وگو کرده، پیش از بازگشت طالبان در یک مکتب موسیقی تدریس می‌کرد و دکان فروش آلات موسیقی نیز داشت.
پدر و پدربزرگ او هم نوازنده بودند و این حرفه نسل به نسل در خانواده آنان ادامه یافته بود.
او پس از بازگشت طالبان، شماری از سازهای خود را به خارج از افغانستان فرستاد و بقیه را در خانه پنهان کرد. دکان خانوادگی آنان نیز بسته شد.
این نوازنده می‌گوید بسته شدن دکان ضربه سنگینی به خانواده‌اش وارد کرد. به‌ویژه پدرش از این وضعیت به‌شدت متاثر شد.
پدر او مدتی پس از بسته شدن دکان، بر اثر حمله قلبی جان باخت. این نوازنده باور دارد که پدرش نتوانست با از دست دادن دکان و حرفه خانوادگی کنار بیاید.
او می‌گوید پیش از بازگشت طالبان، از تدریس و فروش ساز روزانه حدود ۱۰ هزار افغانی، معادل ۱۵۰ دالر، درآمد داشت، اما اکنون کارگر روزمزد است و درآمد روزانه‌اش به‌سختی به ۱۰۰ افغانی، معادل یک‌ونیم دالر، می‌رسد.
این نوازنده که همسر و فرزندانش به درآمد او وابسته‌اند، اکنون با فقر شدید روبه‌رو است.
آوازخوانی که با آسوشیتدپرس صحبت کرده نیز پس از ممنوعیت موسیقی، دو سال بیکار بوده است. او سرانجام با کمک دوستانش توانست یک کسب‌وکار کوچک راه‌اندازی کند.
اجرای موسیقی در محافل مخفی نیز خطرناک شده است
آسوشیتدپرس گزارش داده است که در سال‌های نخست ممنوعیت موسیقی، شماری از هنرمندان در محافل مخفی برنامه اجرا می‌کردند.
هر دو هنرمندی که با این خبرگزاری گفت‌وگو کرده‌اند، در برخی از این برنامه‌ها حضور داشته‌اند. اما اکنون می‌گویند خطر بازداشت به اندازه‌ای افزایش یافته که دیگر نمی‌توانند در چنین محافلی شرکت کنند.
آوازخوان می‌گوید شرایط روزبه‌روز دشوارتر می‌شد و ماموران طالبان در جست‌وجوی افرادی مانند او بودند تا آنها را بازداشت کنند.
او چهار سال است که در هیچ محفل مخفی موسیقی اجرا نکرده است.
این آوازخوان می‌گوید نمی‌خواهد به زندان برود، زیرا فرزندان خردسال دارد و خطر بازداشت برایش بسیار زیاد است.
نوازنده رباب نیز از حمله ماموران امر به معروف طالبان به یکی از محافل موسیقی خبر داده است.
او می‌گوید یکی از حاضران در این محفل عکس‌هایی گرفته و برای ماموران طالبان فرستاده بود.
پس از آن، ماموران به محل برگزاری برنامه حمله کردند و شماری از شرکت‌کنندگان را بازداشت کردند.
این نوازنده توانست از محل فرار کند و بازداشت نشد. او می‌گوید پس از آن رویداد، دیگر در هیچ محفل مخفی موسیقی شرکت نکرده است.
آوازخوانی که با آسوشیتدپرس گفت‌وگو کرده نیز باور دارد که موسیقی با فرهنگ و هویت مردم افغانستان پیوند عمیقی دارد.
او می‌گوید هیچ‌کس نمی‌تواند موسیقی را از جامعه افغانستان جدا کند، زیرا پیوند موسیقی با مردم این کشور مانند پیوند ناخن با گوشت است.
جبهه متحد افغانستان به رهبری سمیع سادات، در یک هفته گذشته ۱۶ حمله علیه طالبان در نقاط مختلف کشور انجام داده است. بر اساس اعلامیه‌های منتشرشده این جبهه از ۳۰ میزان تا هفتم عقرب، در پی این حملات ۱۸ عضو طالبان کشته و ۹ تن دیگر زخمی شده‌اند. این حملات در هشت ولایت انجام شده‌اند.
بر اساس بررسی اعلامیه‌های منتشر شده از سوی جبهه متحد، این حملات در ولایت‌های قندهار، کاپیسا، هلمند، غور، زابل، بدخشان، غزنی و پروان متمرکز بوده است.
طبق این اعلامیه‌ها، چهار عملیات در قندهار، دو عملیات در غور، دو عملیات در زابل، و در هر یک از ولایت‌های بدخشان، غزنی و پروان، یک عملیات مستقل گزارش شده و چهار عملیات دیگر نیز در ولایت‌های هلمند و کاپیسا انجام شده است.
جزییات زمانی و تلفات گزارش‌شده
نظر به اعلامیه این جبهه در ۳۰ میزان، چهار حمله جداگانه در حوزه‌های اول و پنجم شهر لشکرگاه در هلمند و ولسوالی حصه اول کوهستان کاپیسا انجام شد که به کشته‌شدن پنج عضو طالبان و تخریب یک موتر رنجر انجامید.
در اعلامیه اول عقرب این جبهه نیز آمده است که با حمله بر یک عضو پولیس طالبان در منطقه حجران کاریز ولسوالی دامان قندهار، یک طالب کشته شد و موترسایکل او به دست نیروهای جبهه افتاده است.
اعلامیه دیگر این جبهه در چهارم عقرب می‌افزاید که هفت عملیات هم‌زمان در شش ولایت به اجرا درآمد. در حمله‌های جداگانه در ولسوالی چهارسده و شهر فیروزکوه ولایت غور چهار عضو طالبان کشته و هفت تن زخمی شدند.
همچنین در همین تاریخ، در شهر قلات زابل، ولسوالی مقر غزنی، دامنه‌های گلبهار در جبل‌السراج پروان، نوآباد گجران در تگاب بدخشان و ولسوالی دند قندهار نیز در مجموع پنج عضو دیگر طالبان کشته و دو تن زخمی شدند.
در اعلامیه پنجم عقرب این جبهه آمده است که یک عضو استخبارات طالبان در ولسوالی شهر صفای زابل و یک عضو پولیس به نام «ملا ثمرگل» در منطقه ملیگر ولسوالی تگاب کاپیسا کشته شدند.
همچنین نظر به اعلامیه‌های هفتم عقرب، دو عملیات در ولایت قندهار انجام شد؛ پوسته چگنری طالبان در ولسوالی ارغستان هدف حمله بدون تلفات قرار گرفت و با هدف قرار گرفتن یک موتر رنجر این گروه در ولسوالی اسپین‌بولدک، یک عضو طالبان کشته و موتر حامل آنان تخریب شد.
مقام‌های طالبان تاکنون درباره این حملات اظهارنظر نکرده‌اند.
جبهه متحد افغانستان در اسد سال جاری خورشیدی رسماً از آغاز فعالیت‌های مسلحانه خود علیه اداره طالبان خبر داد. این جبهه نخستین حملات خود را از ولایت‌های جنوبی به‌ویژه قندهار آغاز کرد و تا اکنون حملات زیادی را در سراسر افغانستان در برابر نیروهای طالبان انجام داده است.
یک تحلیلگر ارشد امور راهبردی پیشنهاد کرده است که دهلی‌نو فناوری پهپادی، سامانه‌های ضدپهپادی و تجهیزات موشکی و راکت‌اندازهای دوربرد را در اختیار طالبان قرار دهد. این کارشناس هندی همچنین خواستار به‌رسمیت‌شناختن اداره طالبان از سوی دهلی شده است.
سوشانت سارین، تحلیلگر امور راهبردی، گفته است که هند باید سیاست خود در قبال افغانستان را بازنگری کند و اجازه ندهد موضع کشورهای دیگر، تصمیم‌های دهلی‌نو را در این زمینه تعیین کند.
او در گفت‌وگو با شبکه تایمز اکسیس که روز جمعه نشر شد، گفت که اگر پاکستان از نیروی نظامی برای تحت فشار قرار دادن طالبان استفاده می‌کند، هند باید کمک به این گروه برای دفاع از خود را بررسی کند.
سارین گفت: «اگر طالبان افغانستان قرار است از سوی پاکستانی‌ها تحت فشار و زورگویی قرار بگیرند، ما باید از نظر نظامی به آنها کمک کنیم.»
او افزود که هند باید این گزینه را جدی بگیرد تا پاکستان نتواند با استفاده از زور، طالبان را وادار به تسلیم کند.
سارین مشخصاً پیشنهاد کرد که هند سامانه‌های ضدپهپادی، فناوری پهپادی و تجهیزات موشکی و راکت‌اندازهای دوربرد را در اختیار طالبان قرار دهد.
او گفت: «اگر بتوانید برخی سامانه‌های ضدپهپادی را در اختیار افغان‌ها قرار دهید، یا فناوری پهپادی به آنها بدهید تا بتوانند مقابله کنند، و حتی برخی سامانه‌های موشکی یا راکت‌اندازهای دوربرد در اختیارشان بگذارید.»
سارین همچنین از هند خواست که اداره طالبان را که در سال ۱۴۰۰ به قدرت رسید، به رسمیت بشناسد. او تأکید کرد که به‌رسمیت‌شناختن یک حکومت لزوماً به معنای تایید ایدئولوژی و سیاست‌های آن نیست.
او گفت: «به‌رسمیت‌شناختن به معنای تایید نیست.» به گفته او، کشورها با حکومت‌هایی روابط دیپلوماتیک برقرار می‌کنند که ممکن است با سیاست‌ها و عملکرد آنها موافق نباشند.
سارین افزود که طالبان در حال حاضر حاکمان بالفعل افغانستان هستند و هند نیز با این گروه تعامل دارد. او پرسید که چرا دهلی‌نو باید صرفاً به دلیل خودداری سایر کشورها از به‌رسمیت‌شناختن طالبان، همچنان از این اقدام پرهیز کند.
او گفته هند باید بر اساس منافع ملی خود تصمیم بگیرد و نگران واکنش احتمالی کشورهای دیگر نباشد. سارین افزود: «جهان پیش از آن‌که دست به اقدام بزند، نظر ما را نمی‌پرسد.»
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که روابط پاکستان و طالبان به‌شدت پرتنش شده است.
سارین معتقد است که راهبرد پاکستان در افغانستان نتیجه معکوس داده است. به گفته او، اسلام‌آباد زمانی طالبان را ابزاری برای گسترش نفوذ خود در افغانستان می‌دانست، اما این گروه پس از رسیدن به قدرت، منافع و اولویت‌های مستقل خود را دنبال کرده است.
او با اشاره به این‌که پاکستان نتوانسته طالبان را تحت کنترول خود نگه دارد، گفت: «می‌توان یک افغان را اجاره کرد، اما نمی‌توان او را خرید.»
پاکستان طالبان را به فراهم کردن پناهگاه برای تحریک طالبان پاکستان متهم می‌کند؛ گروهی که حملات آن علیه نیروهای امنیتی و نهادهای دولتی پاکستان ادامه دارد. طالبان نیز در مقابل، پاکستان را به حمایت از گروه‌های مخالف خود متهم کرده است.
سارین همچنین به اهمیت راهبردی دهلیز واخان در شمال‌شرق افغانستان اشاره کرد؛ مسیری که می‌تواند پاکستان را به آسیای مرکزی وصل کند. او گفت که پاکستان ظاهراً کنترول این دهلیز را راهی برای افزایش نفوذ خود بر طالبان می‌داند، اما چنین اقدامی می‌تواند واکنش تلافی‌جویانه در پی داشته باشد.
این تحلیلگر هندی استدلال کرد که افزایش اختلاف‌ها میان پاکستان و طالبان فرصتی برای هند فراهم کرده است تا نفوذ راهبردی خود را در افغانستان گسترش دهد.
پیشنهادهای سارین در شرایطی مطرح می‌شود که هند روابط خود را با طالبان گسترش داده، اما تاکنون از به‌رسمیت‌شناختن اداره طالبان خودداری کرده است. اجرای این پیشنهادها، به‌ویژه در زمینه کمک‌های نظامی، می‌تواند معادلات منطقه‌ای و رقابت هند و پاکستان در افغانستان را وارد مرحله تازه‌ای کند.
پاکستان همواره به حضور و فعالیت هند در افغانستان حساس بوده است. در دوره حکومت پیشین افغانستان، یکی از انتقادهای اسلام‌آباد این بود که کابل نیروهای نظامی خود را برای آموزش به هند می‌فرستد. از این رو، هرگونه کمک نظامی هند به طالبان می‌تواند نگرانی‌های امنیتی پاکستان را افزایش دهد و رقابت دو کشور بر سر نفوذ در افغانستان را وارد مرحله تازه‌ای کند.
سازمان استخبارات ملی ترکیه (میت) اوغور بهادر، مشهور به «عبدالله»، از اعضای شاخه خراسان داعش را در عملیاتی در مرز افغانستان و پاکستان بازداشت و به ترکیه منتقل کرده است. رسانه‌های ترکیه گزارش دادند که اوغور بهادر پس از پیوستن به داعش در اردوگاه‌های این گروه فعالیت می‌کرد.
رسانه‌های ترکیه روز جمعه، هشتم عقرب، گزارش دادند که بهادر حدود دو سال پیش از ترکیه به مرز افغانستان و پاکستان رفت و به داعش پیوست.
طبق گزارش‌ها، بررسی‌های استخباراتی ترکیه نشان داد که بهادر در اردوگاه‌های داعش مسئولیت‌های مختلفی داشته و دستورهای این گروه را اجرا می‌کرده است.
تاریخ و مکان دقیق عملیات مشخص نیست، اما استخبارات ترکیه روز جمعه این موضوع را فاش کرده است.
رسانه‌های ترکیه همچنین گزارش داده‌اند که بهادر با احمد کازانجی، مشهور به «ابوعبیده» و «ابوابراهیم»، از مسئولان بخش رسانه‌ای داعش خراسان، در منطقه افغانستان و پاکستان همکاری داشته است.
خبرگزاری آناتولی پیشتر گزارش داده بود که اوزگور آلتون در ۱۱ جوزای ۱۴۰۴ در عملیات مشترک استخبارات ترکیه و پاکستان در مرز افغانستان و پاکستان بازداشت شد.
این درحالی است که اخیرا ابراهیم کالین، رئیس سازمان استخبارات ترکیه، به کابل و اسلام‌آباد سفر کرد کرد و با مقامات طالبان و پاکستان درباره مسائل امنیتی گفت‌وگو کرد.
این مقام ترکیه در کابل در دیدار با مقامات طالبان، درباره گسترش روابط میان افغانستان و ترکیه در زمینه‌های مختلف، به‌ویژه در حوزه امنیت، مبارزه با مواد مخدر، هماهنگی میان وزارت‌های امور داخله دو کشور و برخی مسائل منطقه‌ای، گفت‌وگو کردند.
کالن در جریان سفرش به اسلام‌آباد با مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، و عاصم ملک، رئیس سازمان اطلاعات نظامی پاکستان (آی‌اس‌آی)، دیدار کرد و همچنین از سوی شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان، پذیرفته شد.
این مقام ارشد ترکیه در دیدار با مقام‌های پاکستان تأکید کرد که برای کمک به حل تنش‌ها میان طالبان و پاکستان از طریق گفت‌وگو، همان‌گونه که در گذشته نیز انجام داده است، تمام تلاش خود را به کار خواهد گرفت.
سازمان استخبارات ملی ترکیه از جوزای ۱۴۰۴ تاکنون دست‌کم سه عضو داعش را در مرز افغانستان و پاکستان بازداشت کرده است.
این سازمان در جوزای ۱۴۰۴ اوزگور آلتون را با همکاری استخبارات پاکستان بازداشت کرد. ترکیه در جدی همان سال نیز محمد گورن، از اعضای داعش خراسان، را بازداشت و به ترکیه منتقل کرد.
استخبارات ترکیه در جوزای ۱۴۰۵ احمد کازانجی، یکی دیگر از اعضای این شبکه، را نیز در یک منطقه مرزی بازداشت کرد، اما محل دقیق این عملیات را مشخص نکرد.
خبرگزاری رویترز روز پنج‌شنبه هفتم عقرب، گزارش داد که کشاورزان افغان به دلیل ناتوانی در سیر کردن فرزندانشان، نافرمانی از فرمان رهبر طالبان را آغاز کرده‌اند. در گزارش آمده است که کشت خشخاش در سال جاری میلادی چهار برابر شده و درآمد تریاک به ۵۲۵ میلیون دالر رسیده است.
هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، درحمل سال ۱۴۰۱ خورشیدی با صدور فرمانی کشت خشخاش و خرید و فروش آن را ممنوع کرد.
رویترز نوشت نافرمانی از این فرمان بیشتر به‌گونه مخفیانه جریان دارد؛ دهقانان برای دور ماندن از تعقیب نیروهای طالبان، بته‌های کوکنار را در میان مزارع گندم و پشت دیوارهای گلی پنهان کرده و ولایت بلخ را که سال گذشته عاری از خشخاش بود، دوباره به چرخه تولید بازگردانده‌اند.
خبرنگاران رویترز در گزارشی میدانی از قریه «بابا یوسف» در ولایت بلخ، وضعیت معیشتی خانواده‌هایی را بررسی کرده که پس از توقف کشت کوکنار با فقر شدید روبه‌رو شده‌اند.
در خانه محمد داوود، دهقان ۲۸ ساله، فرش‌های آویزان بر دیوار و آینه‌های منبت‌کاری‌شده آخرین یادگارهای دورانی است که عواید یک فصل برداشت کوکنار، مخارج یک سال خانواده‌اش را تأمین می‌کرد. داوود می‌گوید اکنون تمام روز را در مزارع پنبه و گندم سپری می‌کند، اما حاصلی جز سفره‌های خالی ندارد.
او گفته است «روزگار ما خوب بود، اما حالا فرزندانم به سوءتغذیه مبتلا شده‌اند».
نهادهای سازمان ملل هشدار داده‌اند که وضعیت سوءتغذیه کودکان در ۱۰ ولایت کشور به مرحله بحرانی رسیده و این رقم ممکن است تا سال آینده به ۱۴ ولایت گسترش یابد.
در مرکز صحی «علم‌خیل» بلخ نیز داکتران و بیماران، افت ناگهانی درآمد زراعتی را عامل اصلی هجوم اطفال مبتلا به سوءتغذیه حاد می‌دانند.
طاهره، مادر جوانی که با بنیامین، کودک هفت‌ماهه مبتلا به اسهال و تب در انتظار درمان نشسته بود، گفت که پیش از این زندگی خوبی داشتند اما کشت پنبه شوهرش حتی کفاف نان خشک را نمی‌دهد.
جهش چهار برابری مزارع کوکنار
بر بنیاد داده‌های ماهواره‌ای اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل، مساحت مزارع کوکنار در افغانستان در سال جاری با افزایشی بیش ازچهار برابر نسبت به سال گذشته، به۴۳هزار و ۳۰۰ هکتاررسیده است.
فروش تریاک در سال جاری میلادی درآمدی بالغ بر۵۲۵ میلیون دالر برای دهقانان به همراه داشته که بالاترین رقم از سال ۱۴۰۱ به شمار می‌رود.
با این حال، وزارت داخله طالبان یافته‌های سازمان ملل را رد کرده و مدعی شده‌اند که رقم واقعی نصف این برآورد است.
سقوط ارزش پنبه، گندم و محصولات جایگزین به دلیل خشک‌سالی، شوری آب چاه‌ها و نبود خریدار عملاً با شکست روبه‌رو شده است. گل‌نظار، زمین‌دار ۵۶ ساله در بلخ گفت که درآمد گندم حتی مصرف اولیه تخم و کود را نمی‌پوشاند و نرخ پنبه نیز با مسدود شدن مرزهای پاکستان، تا دو سوم سقوط کرده است.
بر بنیاد آمار سازمان ملل، بیش از ۸۰ درصد خانواده‌ها در بلخ و ولایات همجوار نتوانسته‌اند درآمد تریاک را با کشت‌های مشروع جبران کنند. گل‌نظار با هشدار درباره بازگشت ناگزیر به کشت خشخاش تأکید کرد:«وقتی انسان گرسنه بماند، دست به هر کاری می‌زند.»
اداره طالبان همواره ممنوعیت خشخاش را از دستاوردهای عمده خود دانسته و از آن به‌عنوان اهرمی برای جلب مشروعیت استفاده کرده‌اند.
با این حال، کارشناسان بین‌المللی هشدار می‌دهند که این فرمان بدون تأمین معیشت جایگزین برای کشاورزان با بن‌بست روبه‌رو شده است.
پدی گین، تحلیلگر نهاد مبارزه با جرایم سازمان‌یافته فراملی در ژنو، تاکید دارد که با اتمام ذخایر پیشین تریاک در بازارهای جهانی و تداوم فقر مطلق در روستاهای افغانستان، پیوند دهقانان گرسنه با شبکه‌های فعال قاچاق عملاً اجرای فرمان رهبر طالبان را شکننده کرده است.
نود و سومین نشست شورای فرماندهان نیروهای مرزی کشورهای مستقل مشترک‌المنافع روز پنج‌شنبه هفتم عقرب در شهر آستانه برگزار شد.
در این نشست، فرماندهان مرزی بر تقویت امنیت مرزها، از جمله مرز با افغانستان و مقابله با تروریسم، قاچاق مواد مخدر، مهاجرت غیرقانونی و جرایم سازمان‌یافته فرامرزی تاکید کردند.
نشست شورای فرماندهان مرزبانی کشورهای مستقل مشترک‌المنافع در آستانه قزاقستان با محوریت تقویت امنیت مرزهای خارجی و مقابله با تهدیدهای امنیتی برگزار شد.
نمایندگان کشورهای عضو در این نشست درباره راه‌های مقابله با تروریسم، مهاجرت غیرقانونی، قاچاق مواد مخدر و جرایم سازمان‌یافته فرامرزی گفت‌وگو کردند.
بهبود تبادل اطلاعات عملیاتی میان نهادهای مرزبانی یکی از موضوعات کلیدی این نشست بود.
حاضران همچنین به‌کارگیری فناوری‌های نوین برای کنترول مرزها و هماهنگی اقدامات مشترک در زمان بروز تهدیدهای امنیتی را بررسی کردند.
الکساندر مانیلوف، معاون شورای فرماندهان مرزبانی کشورهای مشترک‌المنافع، بر ضرورت یکپارچه‌سازی تلاش‌ها تاکید کرد و گفت که مقابله با تهدیدهای موجود نیازمند آمادگی مداوم یگان‌های مرزی و اقدام هماهنگ نهادهای نظامی است.
یرلان آلداژومانوف، معاون کمیته امنیت ملی قزاقستان و رئیس سازمان مرزبانی این کشور، اعلام کرد که این نشست‌ها سالانه دو بار برای ارزیابی وضعیت عملیاتی در مرزهای خارجی و سازماندهی تدابیر حفاظتی برگزار می‌شود. به گفته او، توجه ویژه‌ای به عملیات‌های مرزی مشترک معطوف است که از مرزهای افغانستان تا مرزهای غربی کشورهای مشترک‌المنافع را پوشش می‌دهد و هماهنگی در مهار تهدیدهای فرامرزی را تسهیل می‌کند.
علاوه بر مباحث عملیاتی، آموزش نیروها، برنامه‌های پرورشی و نظامی و همکاری‌های علمی و پژوهشی نیز از دیگر محورهای مورد بررسی در این نشست بود.
آلداژومانوف یادآور شد که بیشتر مصوبات این شورا با اتفاق آرا تایید می‌شود و این امر بسترساز هماهنگی رویکردهای مشترک در زمینه تامین امنیت مرزها میان اعضا است.
این نشست در شرایطی برگزار شد که سازمان پیمان امنیت جمعی نیز در هفته‌های اخیر بارها نسبت به تهدیدهای امنیتی ناشی از خاک افغانستان، به‌ویژه در مرز تاجیکستان، ابراز نگرانی کرده است. دبیرکل این سازمان اخیرا اعلام کرد که کشورهای عضو، از جمله روسیه، قزاقستان، قرغیزستان و بلاروس، قرار است تا پایان سال جاری میلادی ارسال تسلیحات و تجهیزات نظامی به تاجیکستان را برای تقویت مرز مشترک این کشور با افغانستان آغاز کنند.
سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه پیشتر هشدار داد که داعش خراسان قصد دارد از افغانستان به‌عنوان پایگاهی برای گسترش فعالیت‌های تروریستی خود به آسیای مرکزی و روسیه استفاده کند. سرگئی لاوروف گفت گروه‌های تروریستی به طور قابل توجهی در مناطق مرزی افغانستان با تاجیکستان و اوزبیکستان اردوگاه‌های آموزشی دارند.
