مجله دیپلومات: جبهه متحد با تمرکز بر قندهار و هلمند رویکردی متفاوتی در پیش گرفته است
مجله دیپلومات در گزارشی نوشت که جبهه متحد افغانستان به رهبری سمیع سادات، فرمانده پیشین نیروهای ویژه ارتش افغانستان، با تمرکز بر پایگاههای سنتی قدرت طالبان در قندهار و هلمند، رویکردی متفاوت از سایر گروههای مخالف این گروه در پیش گرفته و توجه ناظران را به خود جلب کرده است.
جبهه متحد افغانستان که در سال ۲۰۲۳ در ایالات متحده تأسیس شد، از ماه آگست ۲۰۲۶ عملیات نظامی خود را آغاز کرده است. این جبهه هدف خود را پایان دادن به حاکمیت طالبان، مبارزه با گروههای افراطی و بازگرداندن افغانستان به نظم مبتنی بر قانون اساسی اعلام کرده است.
براساس این گزارش، جبهه متحد افغانستان مدعی است که از اول آگست تا ۱۳ نوامبر سال جاری ۱۲۶ حمله را در ۲۲ ولایت افغانستان انجام داده است. این گروه ادعا میکند که در این حملات ۱۳۵ عضو طالبان کشته و ۶۰ تن دیگر زخمی شدهاند.
دیپلومات مینویسد آنچه این جبهه را از دیگر گروههای مخالف طالبان متمایز میکند، تمرکز آن بر ولایتهای قندهار و هلمند است؛ دو ولایتی که از آنها به عنوان مراکز اصلی نفوذ و قدرت طالبان یاد میشود. بر اساس ادعاهای این جبهه، از مجموع ۱۲۶ حمله، ۳۷ حمله در قندهار و ۲۷ حمله در هلمند انجام شده است.
این گزارش میافزاید که برخلاف بسیاری از گروههای مخالف طالبان که فعالیتهای خود را به مناطق مشخص محدود کردهاند، جبهه متحد افغانستان دامنه عملیاتش را به بخشهای مختلف کشور گسترش داده و علاوه بر جنوب، حملاتی را در ولایتهایی چون بدخشان، غزنی، غور، پروان و زابل نیز گزارش کرده است.
به نوشته دیپلومات، بیشتر حملات این جبهه به شکل کمین، ترورهای هدفمند و حمله به پاسگاهها و مراکز طالبان انجام شده است.
دیپلومات در عین حال تأکید کرده است که بسیاری از آمار و ادعاهای مطرحشده از سوی جبهه متحد افغانستان به طور مستقل قابل راستیآزمایی نیست و طالبان نیز معمولاً درباره حملات ادعاشده از سوی گروههای مخالف اظهار نظر نمیکنند.
بانک جهانی پیشبینی کرده است که اقتصاد افغانستان در سال جاری میلادی، به دلیل افزایش محصولات زراعتی، ۳ درصد رشد کند؛ اما تولید ناخالص داخلی سرانه ۳.۳ درصد کاهش یابد.
بر اساس این پیشبینی، این سومین سال پیاپی است که تولید سرانه در افغانستان کاهش مییابد.
بانک جهانی در تازهترین گزارش خود درباره وضعیت اقتصادی افغانستان میگوید که افزایش محصولات زراعتی، دلیل اصلی رشد اقتصاد کشور است. با این حال، جمعیت افغانستان امسال ۶.۶ درصد افزایش مییابد و به همین دلیل، سهم هر نفر از تولید اقتصادی کمتر میشود.
در این گزارش که روز چهارشنبه، ۲۷ عقرب، منتشر شد، آمده است که بسیاری از خانوادهها با کمبود کار، افزایش قیمت مواد غذایی و کمبود آب روبهرو هستند.
بانک جهانی میگوید در ماه سپتامبر، کارگران روزمزد در مقایسه با سال گذشته ۱۴ درصد روزهای کاری کمتری داشتند. همچنین، با درآمد هفتگی خود میتوانستند ۲۷ درصد آرد گندم کمتری بخرند.
با وجود افزایش محصولات زراعتی، حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در ماههای سپتامبر و اکتبر با کمبود شدید غذا روبهرو بودند.
بانک جهانی همچنین میگوید درآمدهای داخلی در شش ماه نخست امسال ۱۰.۲ درصد افزایش یافته است. افزایش مالیات و دیگر درآمدهای داخلی، کاهش درآمد گمرکها را جبران کرده است.
با این حال، سرمایهگذاری دولتی همچنان پایین است و پیشبینی میشود هزینههای عمرانی در سال مالی جاری تنها حدود ۱.۳ درصد تولید ناخالص داخلی باشد.
در بخش تجارت، بانک جهانی میگوید با بسته شدن مرز پاکستان، اکنون حدود ۹۷ درصد کالاهای وارداتی افغانستان از مسیر کشورهای آسیای مرکزی و ایران وارد میشود.
در همین حال، صادرات افغانستان از اپریل تا سپتامبر امسال در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۱۵.۱ درصد کاهش یافته است.
افغانستان سالانه میلیاردها متر مکعب از ذخایر آب خود را از دست میدهد
این نهاد میگوید افغانستان از حدود ۲۳ سال پیش تاکنون، سالانه نزدیک به ۴.۹ میلیارد متر مکعب از ذخایر آب شیرین خود را از دست داده است.
در کابل، آبهای زیرزمینی نزدیک به چهار برابر سریعتر از سرعتی که بهطور طبیعی دوباره پر میشوند، برداشت میشوند.
بانک جهانی هشدار میدهد که کمبود آب زندگی مردم روستاها را نیز تهدید میکند. بخش زراعت ۴۶ درصد شغلهای افغانستان را تشکیل میدهد و ۹۵ درصد برداشت آب کشور در همین بخش انجام میشود.
اقتصاد افغانستان در سالهای آینده چه وضعیتی خواهد داشت؟
بانک جهانی پیشبینی میکند که اقتصاد افغانستان در سال آینده ۳.۳ درصد و در سال پس از آن ۳.۵ درصد رشد کند.
با این حال، حتی با این میزان رشد، تولید ناخالص داخلی در دو سال آینده همچنان حدود ۷ درصد کمتر از سطح دو سال پیش خواهد بود.
این نهاد هشدار میدهد که کاهش محصولات زراعتی، بسته شدن بیشتر راههای تجاری، بازگشت شمار بیشتری از مهاجران و کاهش کمکهای خارجی میتواند وضعیت اقتصادی افغانستان را بدتر کند.
بانک جهانی برای بهبود زندگی مردم، خواستار ایجاد مسیرهای تجاری مطمئن، افزایش فرصتهای کاری در ولایتهایی که مهاجران بیشتری به آنها بازگشتهاند و بازگرداندن حق آموزش و کار زنان و دختران شده است.
این نهاد همچنین بر بهبود خدمات آب آشامیدنی و فاضلاب، ترمیم شبکههای آبیاری و حفاظت از منابع آبهای زیرزمینی و حوزههای آبریز تاکید کرده است.
سازمان نجات کودکان گزارش داد که آوارگی و مهاجرت وضعیت زندگی کودکان در افغانستان را وخیمتر کرده و ۵۵ درصد کودکان با کمبود غذا و ۴۱ درصد آنان با وخامت وضعیت سلامتی روبهرو شدهاند. این گزارش همچنین از محرومیت آموزشی و دسترسی محدود کودکان آواره به کمکهای بشردوستانه خبر میدهد.
این گزارش که روز چهارشنبه، ۲۷ عقرب منتشر شد، بر اساس مصاحبه با بیش از ۸۰۰ کودک و سرپرستان آنان در هفت ولایت افغانستان تهیه شده و پیامدهای آوارگی و مهاجرت بر وضعیت تغذیه، سلامت، آموزش و امنیت کودکان را بررسی کرده است.
بر اساس یافتههای این گزارش، ۳۳ درصد سرپرستان کودکان گفتهاند که دسترسی کودکانشان به آموزش پس از جابهجایی بدتر شده است. بیش از ۹۰ درصد کودکان مورد بررسی، تجربه آوارگی یا مهاجرت داشتهاند.
گزارش نشان میدهد که کمکهای بشردوستانه به شمار اندکی از کودکان میرسد. کمتر از ۱۰ درصد کودکان گفتهاند هرگونه کمک دریافت کردهاند در حالی که ۹۰ درصد آنان برای دسترسی به غذا به حمایت نیاز دارند.
سازمان نجات کودکان گفته است که وضعیت سلامتی دو کودک از هر پنج کودک آواره در افغانستان پس از جابهجایی وخیمتر شده است.
بر اساس این گزارش، مشکلات اقتصادی مهمترین عامل آوارگی خانوادهها در افغانستان است. ۴۹ درصد کودکان گفتهاند خانوادههایشان به دلیل پیدا نکردن شغل یا نداشتن درآمد کافی مجبور به جابهجایی شدهاند و یکسوم آنان نیز کمبود مواد غذایی را دلیل این وضعیت عنوان کردهاند.
نزدیک به یکچهارم کودکان گفتهاند خانوادههایشان به دلیل اخراج یا فشار برای ترک کشورهای دیگر به افغانستان بازگشتهاند. به گفته سرپرستان، دختران در مسیر آوارگی و پس از رسیدن به مناطق جدید با خطرات بیشتری مواجهاند.
سازمان نجات کودکان میگوید که نزدیک به ۷۰ درصد کودکان مورد بررسی در سه سال گذشته دستکم دو بحران از جمله خشکسالی، سیل، زمینلرزه و درگیری را تجربه کردهاند.
این گزارش همچنین نشان میدهد که ۱۱ درصد کودکان با دستکم یکی از خطرات حفاظتی از جمله کار اجباری کودکان، خشونت جسمی و کلامی یا ازدواج زودهنگام روبهرو بودهاند.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که از سپتامبر ۲۰۲۳ تاکنون، بیش از ۶.۶۷ میلیون پناهجوی افغان از ایران و پاکستان به کشور بازگشتهاند و این بازگشتها جمعیت کشور را تا ۱۴ درصد افزایش داده و فشار بیشتری بر خانوادهها و جوامع آسیبپذیر وارد کرده است.
آشیش دامله، مدیر سازمان نجات کودکان در افغانستان گفته است که آوارگی به بخشی از دوران کودکی بسیاری از کودکان تبدیل شده و آنان پس از سفرهای پرخطر، در مناطقی ساکن میشوند که خانوادههایشان همچنان برای تامین غذا، خدمات صحی و آموزش با مشکل روبهرو هستند.
او خواستار تامین بودجه برای حفاظت از کودکان در مسیرهای مهاجرت و فراهمسازی دسترسی آنان به خدمات اساسی شده است.
بانک جهانی در تازهترین گزارش خود درباره وضعیت توسعه افغانستان اعلام کرد که کاهش درآمد، افت قدرت خرید و بحران رو به گسترش کمآبی فشار شدیدی بر خانوادهها در این کشور وارد کرده است. در گزارش همچنین آمده است که افزایش بهای مواد غذایی توان خرید خانوادهها را محدود کرده است.
بر اساس گزارش تازه بانک جهانی که به امنیت آبی توجه ویژهای دارد، اقتصاد افغانستان در سال ۲۰۲۶ عمدتا به پشتوانه برداشت خوب محصولات کشاورزی حدود ۳ درصد رشد خواهد کرد. با این حال، با توجه به رشد پیشبینیشده ۶.۶ درصدی جمعیت، تولید سرانه برای سومین سال متوالی کاهش یافته و افت ۳.۳ درصدی را تجربه میکند.
این گزارش نشان میدهد که کاهش روزهای کاری در کنار گرانی مواد غذایی، معیشت مردم را دشوار کرده است. در سپتامبر ۲۰۲۶، روزهای کاری کارگران روزمزد ۱۴ درصد نسبت به سال قبل کاهش یافت و دستمزد هفتگی آنها ۲۷ درصد آرد گندم کمتری خریداری میکرد. همچنین با وجود بهبود برداشت محصولات کشاورزی، طبق طبقهبندی یکپارچه مراحل امنیت غذایی، حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در ماههای سپتامبر و اکتبر ۲۰۲۶ با ناامنی حاد غذایی روبهرو بودهاند.
در بخش مالی و تجاری، درآمدهای داخلی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ به دلیل افزایش مالیاتهای داخلی و درآمدهای غیرمالیاتی (که کاهش تعرفههای گمرکی را جبران کرد) ۱۰.۲ درصد رشد داشت، اما سرمایهگذاری عمومی با هزینههای سرمایهای حدود ۱.۳ درصد تولید ناخالص داخلی همچنان پایین مانده است.
بانک جهانی همچنین اشاره کرده که با بسته ماندن مرز با پاکستان، حدود ۹۷ درصد از واردات افغانستان از طریق آسیای مرکزی و ایران انجام میشود و صادرات این کشور در بازه زمانی آپریل تا سپتامبر ۲۰۲۶ نسبت به دوره مشابه سال قبل ۱۵.۱ درصد کاهش یافته است.
بخش دیگری از گزارش درباره بحران آب هشدار داده که افغانستان از سال ۲۰۰۳ تاکنون سالانه حدود ۴.۹ میلیارد متر مکعب از ذخایر آب شیرین خود را از دست داده است. در کابل، برداشت از آبهای زیرزمینی تقریبا چهار برابر سریعتر از تغذیه طبیعی آنها انجام میشود و کمبود آب معیشت روستاییان را نیز به خطر انداخته است؛ به طوری که بخش کشاورزی ۴۶ درصد از اشتغال و ۹۵ درصد از مصرف آب را به خود اختصاص میدهد.
بانک جهانی رشد اقتصادی افغانستان را برای سالهای ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به ترتیب ۳.۳ و ۳.۵ درصد پیشبینی کرده، اما تاکید دارد که حتی با این روند بهبود، تولید سرانه در سال ۲۰۲۸ همچنان حدود ۷ درصد پایینتر از سطح سال ۲۰۲۴ خواهد بود و عواملی چون برداشت ضعیف محصولات، اختلال بیشتر در مسیرهای تجاری، بازگشت گسترده مهاجران یا کاهش عمیقتر کمکها میتواند این چشمانداز را تضعیف کند.
این نهاد بینالمللی در پایان، ایجاد مسیرهای تجاری مطمئنتر، گسترش اشتغال در ولایتهای میزبان بازگشتکنندگان و احیای دسترسی زنان و دختران به آموزش و کار را اولویتهای اساسی برای بهبود سطح زندگی دانسته و خواستار احیای خدمات ضروری آب و فاضلاب، بازسازی سامانههای آبیاری و حفاظت از حوضههای آبریز و ذخایر آبهای زیرزمینی شده است.
مخالفان سیاسی و نظامی طالبان دعوت هبتالله آخندزاده برای بازگشت و مشارکت در قدرت را جدی نمیدانند.
یکی از چهرههای مخالف به افغانستان اینترنشنال گفت که رهبر طالبان بهشدت نگران است و مبارزه با این گروه تازه آغاز شده است.
به گفته آنان، افزایش نارضایتیها، فشارها و تقویت جبهههای مخالف، هبتالله را نگران کرده و منظور او از مشارکت، تقسیم قدرت نیست، بلکه گماشتن مخالفان بهعنوان مأمور در اداره طالبان است.
یاسین ضیا، رهبر جبهه آزادی به افغانستان اینترنشنال گفت که اظهارات هبتالله نتیجه مبارزه مسلحانه آنان علیه این گروه است.
آقای ضیا گفت که آنان به دنبال کرسی دولتی نیستند، زیرا در دولت پیشین در سمتهای مختلف دولتی کار کردند. او گفت که رهبر طالبان باید با تشکیل دولتی موافقت کند که مردم در آن حاکم بوده و از حقوق برابر برخوردار باشند.
دعوت هبتالله را جدی نمیدانم
محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، به افغانستان اینترنشنال گفت که اظهارات رهبر طالبان را جدی نمیداند.
او در پاسخ به این پرسش که دعوت هبتالله از مخالفان پس از پنج سال چه معنایی دارد، گفت: «دلیلش را نمیدانم، ولی موضوع را جدی نمیدانم.»
فضل احمد معنوی، وزیر پیشین عدلیه و عضو جبهه مقاومت ملی، نیز به افغانستان اینترنشنال گفت که هبتالله بهدنبال مشارکت سیاسی با مخالفان نیست. او گفت: «او شریک نمیخواهد، مامور دولت میخواهد.»
به گفته معنوی، طالبان بهدلیل انحصار قدرت، با فشار فزاینده داخلی روبهرو شده است.
با تقسم کرسی مردم راضی نمیشود
همزمان، شاه محمود میاخیل، سرپرست وزارت دفاع حکومت پیشین گفت که کرسیهای دولتی حق مردماند، نه لطف و بخشش حاکمان.
آقای میاخیل در صفحه اکس خود اظهارات رهبر طالبان را «حرفهای هوایی» خوانده و گفته است که واگذاری مقامهای دولتی بخشش طالبان نیست که به هر کسی بخواهند آن را بدهند، زیرا مالک اصلی حکومت و نظام، مردماند، نه یک گروه محدود یا یک دیکتاتور.
به گفته میاخیل، تا زمانی که خلأ قانون اساسی وجود داشته باشد، مشارکت مردم در نظام از طریق تقسیم مقامهای دولتی تامینشدنی نیست، زیرا قانون اساسی چگونگی مشارکت مردم را تعیین میکند.
او افزوده است که طالبان فکر میکنند بیشتر شهروندان افغانستان با شیوه حکومتداری و دیدگاه این گروه مخالفاند و به همین دلیل خواهان مقامهای دولتی هستند و گویا با واگذاری این مقامها، مخالفتشان پایان مییابد. اما به گفته او، این برداشت درست نیست و مردم حقوق خود را در چارچوب قانون اساسی میخواهند.
میاخیل از طالبان خواسته است که برای ایجاد یک نظام قانونمند، مشروع و مردمسالار، از طریق گفتوگوهای بینالافغانی زمینه را فراهم کنند.
دعوت به رعیت شدن و اطاعت محض
داوود ناجی، رئیس دفتر سیاسی جبهه آزادی افغانستان، نیز در واکنش به سخنان هبتالله به افغانستان اینترنشنال گفت که این سخنرانی دعوت به مشارکت سیاسی نیست، بلکه دعوت به پذیرش موقعیت تابع در ساختار طالبان است.
او گفت: «کلیت سخنرانی را که دقت کنیم، دعوت به رعیت شدن بود و یا هم مامور شدن.»
ناجی افزود که در نظام طالبان، نظر و خواست مردم جایگاهی ندارد. به گفته او، نگرانی رهبر طالبان از نارضایتی مردم، تقویت جبهههای مخالف و اختلافات درونی این گروه در سراسر سخنرانی آشکار بود.
او گفت: «طالبان نگرانند؛ نگران از نارضایتی مردم، نگران از تقویت جبهات و نگران از اختلافات درونی خودشان. نگرانی در سراسر سخنرانیاش آشکار بود، اما راهحل ملا برای رفع نگرانی، اطاعت محض بود.»
نگرانی طالبان از بحرانهای داخلی و خارجی
حفیظ منصور، عضو جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود نیز معتقد است که اظهارات هبتالله از نگرانی او نسبت به وضعیت طالبان ناشی شده است.
او با اشاره به تحولات منطقهای گفت که اجماع منطقهای در حمایت از طالبان شکسته شده، روابط این گروه با پاکستان به بحران رسیده و اسلامآباد به حمایت نظامی و سیاسی از مخالفان طالبان روی آورده است.
منصور این تحولات را نشانه افزایش فشار بر طالبان دانست و گفت که هبتالله از گسترش تهدیدها علیه این گروه نگران شده است.
او همچنین گفت که جریانهای مخالف طالبان در روابط با کشورهای منطقه و جهان، اکنون در موقعیتی قرار گرفتهاند که طالبان چند سال پیش از به قدرت رسیدن در آن قرار داشتند.
منصور تاکید کرد که با توجه به این وضعیت، جریانهای سیاسی مخالف طالبان دلیلی برای پذیرفتن ماموریت در اداره هبتالله ندارند.
رهبر طالبان روز سهشنبه، ۲۶ عقرب برای نخستین بار بهگونه علنی از احتمال واگذاری کرسیهای حکومتی به مخالفان این گروه سخن گفت. او اعلام کرد که طالبان آماده است کرسیهای حکومتی را براساس اهلیت و شایستگی به افراد واگذار کند.
رهبر طالبان در سخنانی خطاب به مخالفان گفت که آنان را دشمن خود نمیداند و افزود که تنها یک دشمن دارد و آن «کفار» هستند.
هبتالله از مخالفان خواست به افغانستان بازگردند و در کشور خود زندگی کنند.
او گفت: «حکومت میخواهید، کرسی میخواهید؟ هرچه که میخواهید، همه اینها براساس اهلیت و استعداد داده میشود. اگر شما اهل باشید برایتان میدهیم. اگر کسی دیگر اهل باشد به او میدهیم.»
مقامهای طالبان در پنج سال گذشته، گفتوگو با مخالفان و تشکیل حکومت فراگیر را رد کردهاند. آنان از چهرههای مخالف خواستهاند که بهعنوان شهروندان عادی به کشور بازگردند و از دستورهای رهبر طالبان پیروی کنند.
استخبارات طالبان همچنین فعالیتهای حامد کرزی و عبدالله عبدالله، دو چهره برجسته سیاسی را در کابل محدود کرده و ارتباطات آنان را زیر نظر دارد. این در حالی است که کرزی بارها از طالبان حمایت کرده و عبدالله از اظهارنظر علنی درباره مسائل سیاسی خودداری کرده است.
یاسین ضیا، رهبر جبهه آزادی افغانستان در واکنش به دعوت رهبر طالبان از مخالفان برای بازگشت به کشور و مشارکت در قدرت گفت که این اظهارات نتیجه افزایش فشارهای نظامی مخالفان بر طالبان است.
او تأکید کرد که هدف مبارزه آنان دستیابی به قدرت و ثروت نیست، بلکه میخواهند مردم افغانستان بر سرنوشت خود حاکم باشند و از آزادی و حقوق برابر برخوردار شوند.
آقای ضیا روز سهشنبه به افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان تازه متوجه شدهاند مخالفان این گروه تا آزادی کشور و پایان دادن به امارت طالبان از مبارزه و پیکار دستبردار نیستند. به گفته او، به همین دلیل رهبر طالبان از واگذاری کرسیهای حکومتی به مخالفان سخن گفته است.
رهبر جبهه آزادی گفت: «این اظهارات نتیجه جنگ ماست. تازه فهمیدهاند که پشتشان را رها نمیکنیم.»
او افزود که هبتالله مخالفان را با کسانی اشتباه گرفته است که برای گرفتن مقام و منافع مالی مبارزه میکنند.
ضیا گفت: «هبتالله ما را با چوکیخواهان و دالردوستان اشتباه گرفته است. ما برای تحکیم عدالت و بازگرداندن مالکیت مردم بر سرزمین و سرنوشتشان جنگ میکنیم؛ برای اینکه مردم افغانستان، اعم از زنان و مردان و با هر فکر و اندیشه سیاسی، بتوانند از حقوق مساوی و برابر برخوردار باشند، نه برای قدرت و ثروت.»
جنرال ضیا که در حکومت پیشین بهعنوان سرپرست وزارت دفاع، رئیس ستاد ارتش، معاون شورای امنیت ملی و معاون امنیت ملی و نیز والی تخار کار کرده است، میگوید طالبان قدرت را در افغانستان غصب کردهاند و پیش از هرگونه پیشنهادی به دیگران، باید آن را به مردم بازگردانند.
رهبر جبهه آزادی تاکید کرد که پیشنهادهای رهبر طالبان نمیتواند انگیزه مبارزه مخالفان را تغییر دهد و صحبتهای هبتالله را فریبکارانه توصیف کرد.
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، برای نخستین بار به مخالفان این گروه پیشنهاد کرده است که در اداره طالبان سهم بگیرند. او اما سپردن کرسی به مخالفان را به اهلیت و شایستگی آنان مشروط کرد. هبتالله گفت که مخالفان طالبان را دشمن خود نمیداند، زیرا او یک دشمن دارد و آن هم «کفار» هستند.
هبتالله روز سهشنبه، ۲۶ عقرب در دومین روز نشستی درباره فرمانهایش در دانشگاه کابل سخنرانی کرد. او از مخالفان خواست به افغانستان بازگردند و در کشور خود زندگی کنند.
هبتالله گفت: «حکومت میخواهید، کرسی میخواهید؟ هرچه که میخواهید، همه اینها براساس اهلیت و استعداد داده میشود. اگر شما اهل باشید برایتان میدهیم. اگر کسی دیگر اهل باشد به او میدهیم.»
او افزود سپردن کرسی به افراد نااهل، ظلم در برابر همه مردم است و تأکید کرد که در واگذاری مسئولیتها به استعداد و شایستگی افراد توجه خواهد کرد.
رهبر طالبان همچنین افزود که هیچکس در افغانستان جنگ نمیخواهد و از مخالفانی که برای جنگ آمادگی میگیرند خواست بهخاطر گرفتن کرسی دولتی نجنگند.