• العربية
  • پښتو
  • English
BrandBrand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

طالبان بار دیگر خواستار واگذاری کرسی افغانستان در سازمان ملل به نماینده این گروه شد

۲۸ عقرب ۱۴۰۵، ۱۵:۲۸ (‎+۰ گرینویچ)

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، به مناسبت هشتادمین سالروز عضویت رسمی افغانستان به سازمان ملل، بار دیگر خواستار واگذاری کرسی افغانستان در سازمان ملل به این گروه شد. او مدعی شد که مردم افغانستان می‌خواهند نمایندگی کشورشان در این سازمان به طالبان سپرده شود.

سخنگوی طالبان با اشاره به خالی ماندن کرسی افغانستان در سازمان ملل گفت که نبود نماینده این کشور در نشست‌های این سازمان، سبب شده است اتهامات و ادعاهای مطرح‌شده علیه طالبان بدون پاسخ باقی بماند.

او این وضعیت را یک خلأ بزرگ و نقض حقوق مردم افغانستان دانسته و تأکید کرده است که حضور نماینده طالبان در سازمان ملل برای دفاع از حقوق و منافع مردم این کشور ضروری است.

با وجود بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در سال ۲۰۲۱، کرسی نمایندگی این کشور در سازمان ملل تاکنون به نماینده این گروه سپرده نشده و طالبان بارها از سازمان ملل خواسته‌اند که این کرسی را به این گروه واگذار کند.

طالبان سهیل شاهین، سفیر این گروه در قطر را به عنوان نماینده خود در سازمان ملل معرفی کرده است.

امروز، پنج‌شنبه ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶، هشتادمین سالروز عضویت رسمی افغانستان در سازمان ملل متحد است. افغانستان در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۶ به‌عنوان یکی از نخستین کشورها پس از اعضای بنیان‌گذار، به این سازمان پیوست.

  • هشتادمین سالگرد عضویت افغانستان در سازمان ملل

    هشتادمین سالگرد عضویت افغانستان در سازمان ملل

پربازدیدترین‌ها

هبت‌الله: حیثیت امیر و حیثیت مأمور برای همه معلوم است
۱

هبت‌الله: حیثیت امیر و حیثیت مأمور برای همه معلوم است

۲

واکنش ضیا به دعوت هبت‌الله: ما برای کرسی دولتی نمی‌جنگیم

۳
اختصاصی

واکنش گروه‌های مقاومت: هبت‌الله شریک نمی‌خواهد مامور می‌خواهد

۴

قزاقستان خواستار اقدام هماهنگ جهانی برای مقابله با تهدیدهای امنیتی افغانستان شد

۵

بانک جهانی: اقتصاد افغانستان رشد می‌کند، اما تولید ناخالص داخلی کاهش می‌یابد

•
•
•

مطالب بیشتر

شماری از معدن‌کاران بدخشان طالبان را به اخاذی متهم کردند

۲۸ عقرب ۱۴۰۵، ۱۴:۵۱ (‎+۰ گرینویچ)
100%

شماری از شرکت‌های استخراج طلا و زرشویان در بدخشان می‌گویند که نیروهای طالبان با سوءاستفاده از موقعیت نظامی خود، از آنان اخاذی می‌کنند. به گفته آنان، این فشارها باعث از دست رفتن بخشی از سرمایه و توقف فعالیت یا ترک کار شده است.

به گفته این منابع، برخی فرماندهان و نیروهای نظامی طالبان در ولسوالی‌های مختلف بدخشان، به بهانه تأمین امنیت معادن و ساحات استخراج طلا، از معدن‌کاران و زرشویان پول مطالبه می‌کنند.

آنان همچنین ادعا دارند که شماری از فرماندهان طالبان زمین‌های طلاخیز را تصرف کرده، بخشی از آن‌ها را میان نزدیکان و افراد وابسته به خود توزیع کرده و قسمت دیگری را در بدل پول به شرکت‌های استخراج معدن فروخته‌اند.

منابع می‌گویند که شماری از فرماندهان و نیروهای طالبان به‌جای انجام وظایف امنیتی خود، بخش زیادی از وقت‌شان را در ساحات معادن طلا سپری می‌کنند و در برخی موارد، به‌گونه مستقیم یا از طریق مشارکت با شرکت‌ها، در فعالیت‌های استخراج طلا سهم دارند.

برخی شاکیان می‌گویند که در مواردی، نیروهای طالبان تا صدها هزار افغانی از شرکت‌های استخراج طلا دریافت کرده‌اند. به گفته آنان، شرکت‌ها و افرادی که حاضر به پرداخت این پول‌ها نشده‌اند، با فشار و تهدید روبه‌رو شده و فعالیت‌های‌شان متوقف شده است.

صاحبان شرکت‌ها و زرشویان می‌گویند که برای حل این مشکلات به مسئولان طالبان در ولسوالی‌ها مراجعه کرده‌اند؛ اما این مسئولان از ناتوانی خود در رسیدگی به شکایت‌ها و جلوگیری از مداخله و زورگویی قطعات نظامی سخن گفته‌اند. به گفته شاکیان، مسئولان محلی گفته‌اند که قطعات نظامی از دستورهای آنان پیروی نمی‌کنند.

تصرف یک ساحه معدنی در بهارک

باشندگان ولسوالی بهارک بدخشان می‌گویند که یک ساحه معدنی در منطقه توغک این ولسوالی، پس از شناسایی ذخایر طلا، از سوی دو مقام طالبان تصرف شده است.

به گفته باشندگان محل، بخشی از این ساحه میان نزدیکان و افراد وابسته به این مقام‌ها توزیع شده و قسمت دیگری از آن در بدل پول به فروش رسیده است.

  • دو مقام طالبان در بهارک بدخشان یک معدن جدید طلا را 'میان افراد خود تقسیم کرده‌اند'

    دو مقام طالبان در بهارک بدخشان یک معدن جدید طلا را 'میان افراد خود تقسیم کرده‌اند'

یک باشنده بدخشان روز پنج‌شنبه، ۲۸ عقرب، به افغانستان اینترنشنال گفت که او نیز برای دریافت جواز فعالیت و استخراج طلا به این ساحه مراجعه کرده، اما زمین‌های معدنی قبلا از سوی مقام‌های طالبان تقسیم شده و دیگر جایی برای متقاضیان باقی نمانده است.

اعتراض اتحادیه اسکواتورها در بدخشان

در همین حال، اتحادیه اسکواتورهای بدخشان چند روز پیش در شهر فیض‌آباد، در اعتراض به بیکاری حدود دو هزار دستگاه اسکواتور، تجمع کرد.

100%
یکی از ایستگاه‌های اسکواتورها در شهر فیض‌آباد مرکز بدخشان

منابع می‌گویند که فشار و اخاذی نیروهای طالبان سبب شده است شماری از شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران فعالیت‌های خود را متوقف کنند و بخشی از سرمایه‌های‌شان را از دست بدهند. به گفته آنان، توقف فعالیت معادن و کاهش سرمایه‌گذاری، بیکاری را افزایش داده و شمار زیادی از دستگاه‌های اسکواتور را نیز از کار بازداشته است.

مسئول یک شرکت استخراج طلا در ولسوالی یفتل نیز توقف یک‌هفته‌ای فعالیت‌های معدنی را به افغانستان اینترنشنال تأیید کرده است؛ اما درباره دلایل و جزئیات این توقف اطلاعات بیشتری ارائه نکرده است.

این شکایت‌ها در حالی افزایش یافته است که کمتر از یک سال پیش، ملا هبت‌الله، رهبر طالبان، به درخواست والی این گروه در بدخشان، یک قطعه ویژه متشکل از حدود هزار نیرو را برای حفاظت از معادن طلا به این ولایت فرستاد. این نیروها در بخش‌های مختلف بدخشان مستقر شده‌اند و بخشی از شکایت‌های معدن‌داران و زرشویان نیز متوجه همین قطعه ویژه حفاظت از معادن است.

صاحبان شرکت‌های استخراج طلا و کارگاه‌های زرشویی خواستار تشکیل یک هیئت مستقل برای بررسی این شکایت‌ها شده‌اند. آنان می‌خواهند افراد و قطعات نظامی دخیل در اخاذی شناسایی شوند، میزان پول‌های مطالبه‌شده بررسی شود و حدود صلاحیت نیروهای نظامی در ساحات معدنی به‌گونه روشن مشخص گردد.

آنان همچنین از مقام‌های طالبان می‌خواهند به شکایت‌های مردم رسیدگی کنند و از مداخله نیروهای نظامی در فعالیت‌های اقتصادی و معدنی جلوگیری شود.

  • جنگ پنهان طالبان قندهاری و بدخشی بر سر معادن طلا

    جنگ پنهان طالبان قندهاری و بدخشی بر سر معادن طلا

سینما در تبعید؛ افغانستان هنوز روایت می‌شود

۲۸ عقرب ۱۴۰۵، ۱۳:۰۳ (‎+۰ گرینویچ)
•
شریف ولید
100%

با وجود تعطیلی سالن‌ها و محدودیت فعالیت‌های هنری در داخل کشور، سینمای افغانستان به‌طور کامل متوقف نشده است.

در پنج سال گذشته، فیلم‌سازان افغان در اروپا، امریکا و دیگر کشورهای جهان آثاری تولید کرده‌اند که نه‌تنها در جشنواره‌های معتبر بین‌المللی به نمایش درآمده‌اند، بلکه جوایز مهمی نیز به دست آورده‌اند.

این آثار بیشتر به موضوعاتی چون وضعیت زنان، مهاجرت، جنگ، هویت، خاطرات جمعی و زندگی زیر حاکمیت طالبان می‌پردازند.

شهربانو سادات، یکی از فیلم‌سازان مطرح افغانستان است که سومین فیلم بلند او به نام «مرد خوب پیدا نمی‌شود»، در ۱۲ فبروری ۲۰۲۶ به‌عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره بین‌المللی فیلم برلین نمایش داده شد.

داستان این فیلم رمانتیک و سیاسی است که در آستانه بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ در کابل اتفاق می‌افتد. این اثر محصول مشترک افغانستان، آلمان، فرانسه، ناروی و دنمارک است.

خانم سادات در این فیلم علاوه بر نویسندگی و کارگردانی، نقش اصلی را نیز بازی کرده است. او در نقش «نارو»، تنها فیلم‌بردار زن یک شبکه تلویزیونی در کابل ظاهر می‌شود؛ زنی که پس از جدایی از همسرش و درگیری بر سر حضانت پسر سه‌ساله‌ خود، به این باور رسیده که در افغانستان مرد خوب وجود ندارد. اما آشنایی و همکاری او با منابع قدرت و شهرت خبرنگاری‌اش این باور را به چالش می‌کشد.

بر اساس منابع رسمی جشنواره‌ها، این فیلم تاکنون دست‌کم چهار جایزه در جشنواره‌های مختلف بین‌المللی دریافت کرده است. دو جایزه از سینما جووه، یک جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم سنگاپور و یک جایزه حمایتی نیز از جشنواره فیلم مکلنبورگ-فورپومرن دریافت کرده است.

همزمان صحرا مانی، مستندساز افغان که پس از تسلط طالبان افغانستان را ترک کرد، با ساخت فیلم «نان و گل سرخ» تلاش کرده است وضعیت زنان افغان را به مخاطبان جهانی نشان دهد.

این مستند در سال ۲۰۲۳ در بخش نمایش‌های ویژه جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. فیلم زندگی سه زن افغان را دنبال می‌کند که پس از بازگشت طالبان، برای بازیابی آزادی و استقلال خود تلاش می‌کنند.

«نان و گل سرخ» در سال ۲۰۲۴ جایزه معتبر پیبادی را نیز دریافت کرد؛ جایزه‌ای که از آثار برجسته در عرصه رسانه و تأثیر اجتماعی تقدیر می‌کند.

مانی در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال می‌گوید که بیش از هر چیز نگران هنرمندانی است که هنوز در داخل افغانستان زندگی می‌کنند.

او می‌گوید محدودیت‌های موجود، فرصت کار و خلاقیت را از بسیاری از هنرمندان گرفته است و کسانی که در داخل کشور مانده‌اند، با شرایط دشواری روبه‌رو هستند.

نگرانی مانی تنها متوجه آینده حرفه‌ای سینماگران نیست؛ او نگران نسلی از هنرمندان است که امکان آموزش، تجربه و حضور در فضای آزاد هنری را از دست داده‌اند.

روایت زنان؛ از مذاکرات صلح تا زندگی زیر حاکمیت طالبان

رویا سادات، کارگردان شناخته شده افغان نیز از جمله فیلم‌سازانی است که تلاش کرده است تجربه زنان افغانستان را به روایت سینمایی تبدیل کند.

مستند «لبه تیز صلح» ساخته او در سال ۲۰۲۴ منتشر شد و داستان چهار زن عضو هیئت مذاکره‌کننده دولت پیشین افغانستان با طالبان را روایت می‌کند.

فوزیه کوفی، فاطمه گیلانی، حبیبه سرابی و شریفه زرمتـی، شخصیت‌های اصلی این مستند هستند؛ زنانی که در مذاکرات صلح دوحه برای دستیابی به توافق سیاسی و حفظ دستاوردهای زنان افغانستان تلاش می‌کردند.

این فیلم در جشنواره بین‌المللی مستند هات‌داکس در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و در سال ۲۰۲۵ جایزه بهترین فیلم بخش ویژه جشنواره فیلم آسیایی بارسلونا را به دست آورد.

«لبه تیز صلح» تنها روایت یک روند سیاسی نیست؛ تصویری از حضور زنانی است که تلاش کردند در تصمیم‌گیری درباره آینده کشورشان نقش داشته باشند.

سادات در فیلم داستان زنانی را ثبت می‌کند که در یکی از حساس‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر افغانستان، میان امید به صلح و نگرانی از حذف حقوق زنان قرار گرفته بودند.

فیلم‌هایی که در جشنواره‌های جهانی درخشیدند

موفقیت سینمای افغانستان در خارج از کشور تنها به آثار صحرا مانی و رویا سادات محدود نمی‌شود.

در سال‌های اخیر، چندین فیلم‌ساز افغان با آثار مستند و داستانی توانسته‌اند در جشنواره‌های معتبر جهان حضور پیدا کنند و جوایز بین‌المللی به دست آورند.

از جمله این آثار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

«کمای»؛ روایت یک خانواده هزاره

مستند «کمای» ساخته الیاس یوریش و شاه‌رخ بیکران، داستان خانواده‌ای هزاره را روایت می‌کند که پس از مرگ مشکوک دخترشان، زهرا، در کابل، در جست‌وجوی حقیقت و عدالت هستند.

این فیلم در سال ۲۰۲۴ در جشنواره‌های بین‌المللی از جمله جشنواره فیلم لندن و جشنواره ویژن دو رئل سوئیس نمایش داده شد و جایزه بین‌الادیانی جشنواره ویژن دو رئل را دریافت کرد. همچنین در جشنواره داکسا کانادا مورد تقدیر قرار گرفت.

«کمای» از طریق داستان یک خانواده، به مسائلی چون تبعیض، فقدان، خشونت و دشواری زندگی اقلیت‌های قومی در افغانستان می‌پردازد.

«نوشتن هوا»؛ داستان زنی که می‌خواست زندگی تازه‌ای آغاز کند

مستند «نوشتن هوا» ساخته نجیبه نوری، از آثار مهم دیگر سینمای مستند افغانستان است.

این فیلم در سال ۲۰۲۴ در بخش رقابت بین‌المللی جشنواره مستند آمستردام، ایدفا، به نمایش درآمد و جایزه فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم، فیپرشی، را دریافت کرد.

فیلم زندگی مادر کارگردان، هوا، را دنبال می‌کند؛ زنی که پس از ازدواج اجباری در نوجوانی، تصمیم می‌گیرد خواندن و نوشتن بیاموزد و کسب‌وکار مستقلی راه‌اندازی کند.

اما بازگشت طالبان و محدودیت‌های تازه، بار دیگر مسیر زندگی او و خانواده‌اش را تغییر می‌دهد.

«صدای آزادی»؛ روایت زنانی که سکوت نکردند

زینب انتظار، فیلم‌ساز افغان، در مستند «شات؛ صدای آزادی» به وضعیت زنان و مبارزه آنان برای حفظ آزادی و استقلال پرداخته است.

این فیلم در سال ۲۰۲۴ در جشنواره ایدفا آمستردام به نمایش درآمد و در جشنواره‌های مختلف بین‌المللی، از جمله جشنواره فیلم فینیکس امریکا و جشنواره‌های حقوق بشری، جوایزی دریافت کرد.

این اثر نیز نمونه‌ای از تلاش فیلم‌سازان افغان برای ثبت صدای زنانی است که در شرایط محدودکننده، همچنان برای بیان تجربه‌های خود تلاش می‌کنند.

«آواز سیما»؛ بازتاب تفاوت‌های اجتماعی در افغانستان

رویا سادات در کنار مستند «لبه تیز صلح»، فیلم داستانی «آواز سیما» را نیز ساخته است.

این فیلم که در سال ۲۰۲۴ تولید شد، داستان دو زن با دیدگاه‌های سیاسی و اجتماعی متفاوت را روایت می‌کند؛ زنانی که با وجود اختلاف‌های عمیق فکری، دوستی میان‌شان ادامه می‌یابد.

«آواز سیما» در سال ۲۰۲۵ در جشنواره‌های بین‌المللی حضور داشت و جایزه انتخاب تماشاگران جشنواره سینمای نامرئی در بیلبائوی اسپانیا را به دست آورد. همچنین در جشنواره بین‌المللی فیلم جنوب آسیا در کانادا، جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.

«پیکار»؛ جنگی که در خانواده ادامه دارد

یکی از موفقیت‌های تازه سینمای افغان در سال ۲۰۲۵، مستند «پیکار» ساخته داوود هلمندی، فیلم‌ساز افغان-هالندی، است.

این فیلم داستان رابطه پرتنش کارگردان با پدرش را روایت می‌کند و از طریق یک داستان خانوادگی، به میراث جنگ، مهاجرت، باورهای مذهبی و زخم‌های به‌جامانده از خشونت می‌پردازد.

«پیکار» در جشنواره بین‌المللی مستند آمستردام، ایدفا، در سال ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و سه افتخار مهم به دست آورد: جایزه بهترین فیلم اول، جایزه فیپرشی و تقدیر ویژه در بخش بهترین فیلم هالندی.

این فیلم در سال ۲۰۲۶ جایزه فیلم‌ساز نوظهور بین‌المللی جشنواره هات‌داکس کانادا را نیز دریافت کرد.

موفقیت «پیکار» نشان می‌دهد که تجربه مهاجرت و جنگ افغانستان حتی در قالب یک داستان خانوادگی و شخصی نیز می‌تواند مخاطبان جهانی پیدا کند.

«در اتاق»؛ پنج زن و روایت تجربه تبعید

مستند «در اتاق» ساخته بریشکای احمد، محصول سال ۲۰۲۵، تجربه پنج زن افغان را از تبعید، مقاومت و هویت روایت می‌کند.

این فیلم با حضور چهره‌هایی چون مژده جمال‌زاده و نیلوفر پازیره، به تجربه زنان افغان در مواجهه با محدودیت‌ها و تلاش برای حفظ صدای خود می‌پردازد.

این اثر در جشنواره بین‌المللی فیلم ونکوور در سال ۲۰۲۵ جایزه تماشاگران بخش ویژه را دریافت کرد و در سال ۲۰۲۶ در جوایز سینمایی لئو در کانادا در چند بخش، از جمله بهترین مستند بلند، بهترین فیلم‌برداری و بهترین صدا، برنده جایزه شد.

این موفقیت‌ها نشان می‌دهد که سینمای افغانستان در تبعید، موضوعات متنوع‌تری از جنگ و سیاست را نیز دنبال می‌کند؛ از روابط خانوادگی و هویت گرفته تا تجربه زنان، مهاجرت و زندگی در جوامع جدید.

سینمای افغانستان؛ آینده‌ای میان دو جغرافیا

در حالی که سالن‌های سینما در داخل افغانستان تعطیل‌اند و نهادهایی مانند افغان‌فیلم با توقف فعالیت روبه‌رو شده‌اند، فیلم‌سازان افغان در خارج از کشور در حال شکل‌دادن به مسیری تازه هستند. اما این مسیر بدون چالش نیست.

مهاجرت به معنای دسترسی آسان به امکانات تولید نیست. بسیاری از هنرمندان با مشکلات مالی، نبود سرمایه‌گذار، فاصله از محیط اجتماعی افغانستان و دشواری ارتباط با مخاطبان داخل کشور روبه‌رو هستند.

از سوی دیگر، سینماگرانی که در افغانستان مانده‌اند، با محدودیت‌های متفاوتی مواجه‌اند و فرصت چندانی برای تولید و نمایش آزاد آثار خود ندارند.

صدیق عابدی معتقد است تا زمانی که نگاه طالبان به تصویر و سینما تغییر نکند، نمی‌توان از احیای واقعی این هنر در افغانستان سخن گفت.

در مقابل، صحرا مانی بر نگرانی از وضعیت هنرمندان داخل کشور تأکید می‌کند؛ هنرمندانی که به گفته او نباید در میان توجه جهانی به سینمای تبعیدی فراموش شوند.

این دو دیدگاه، دو سوی یک واقعیت را نشان می‌دهند: سینمای افغانستان برای ادامه حیات، هم به آزادی فعالیت در داخل کشور نیاز دارد و هم به حمایت از سینماگران مهاجر.

پرده‌ای که هنوز خاموش نشده است

تخریب سینمای آریانا، تعطیلی سالن‌ها و توقف فعالیت افغان‌فیلم، نشانه‌های تغییر عمیق در وضعیت فرهنگی افغانستان‌اند. اما حضور فیلم‌های افغان در جشنواره‌هایی چون کن، ایدفا، هات‌داکس، ویژن دو رئل و جشنواره فیلم آسیایی بارسلونا نشان می‌دهد که روایت سینمایی این کشور هنوز ادامه دارد.

امروز شاید در کابل چراغ سالن‌های سینما روشن نباشد، اما در شهرهایی چون آمستردام، پاریس، لندن، تورنتو و دیگر مراکز فرهنگی جهان، فیلم‌سازان افغان همچنان دوربین‌های خود را روشن می‌کنند.

آن‌ها از زنانی فیلم می‌سازند که از حقوق خود محروم شده‌اند، از خانواده‌هایی که جنگ از هم پاشیده است، از نسلی که خانه خود را ترک کرده و از کشوری که تاریخ آن بارها با خشونت و فراموشی روبه‌رو شده است.

سینمای افغانستان اکنون میان دو جغرافیا قرار دارد؛ در داخل، با محدودیت و خاموشی سالن‌ها، و در خارج، با تلاش برای حفظ هویت و ادامه روایت.

با این حال، مسئله تنها ساخت چند فیلم و کسب چند جایزه بین‌المللی نیست. پرسش اصلی این است که آیا افغانستان روزی دوباره صاحب فضایی خواهد شد که هنرمندانش بتوانند آزادانه در آن فیلم بسازند، زنان در برابر دوربین ظاهر شوند و مردم بدون ترس و محدودیت، داستان زندگی خود را بر پرده سینما ببینند؟

تا آن زمان، سینماگران افغان در تبعید تلاش می‌کنند چیزی را حفظ کنند که با تخریب یک ساختمان یا تعطیلی یک نهاد از میان نمی‌رود: حق روایت‌کردن داستان یک ملت.

هشدار طالبان به باشندگان عبدالله‌خیل پنجشیر؛ «جلو حملات را نگیرید، کوچ‌تان می‌دهیم»

۲۸ عقرب ۱۴۰۵، ۱۲:۰۷ (‎+۰ گرینویچ)
100%

منابع محلی در پنجشیر به افغانستان اینترنشنال می‌گویند که والی طالبان در این ولایت، متنفذین و باشندگان دره عبدالله‌خیل ولسوالی دره را تهدید کرده است که در صورت ادامه حملات بر نیروهای این گروه، تمامی ساکنان این منطقه را به کوچ اجباری وادار خواهد کرد.

به گفته منابع، محمدآغا حکیم، والی طالبان در پنجشیر، روز یک‌شنبه (۲۴ عقرب) شماری از بزرگان قومی، عالمان دین و جوانان دره عبدالله‌خیل را به دفتر کارش احضار کرده و به آن‌ها هشدار داده است که اگر حملات بر نیروهای طالبان متوقف نشوند، از منطقه اخراج خواهند شد.

والی طالبان باشندگان عبدالله‌خیل را به «ناامن‌سازی پنجشیر» متهم کرده و گفته است در حالی که در سایر بخش‌های این ولایت امنیت برقرار است، در عبدالله‌خیل همچنان انفجار و حمله بر نیروهای طالبان ادامه دارد. او تهدید کرده با وقوع حتی یک انفجار دیگر در این ساحه، مردم محل مجبور به ترک خانه‌های خود خواهند شد.

منابع می‌افزایند که والی طالبان در جریان این نشست، شماری از باشندگان عبدالله‌خیل را که در یک ماه گذشته بازداشت شده بودند نیز حاضر کرده و مدعی شده که این افراد به دست داشتن در حملات اخیر «اعتراف» کرده‌اند.

وضع قیود شب‌گردی و بازرسی‌های شدید

فشارها بر باشندگان دره عبدالله‌خیل پس از حمله بر یک موتر رنجر طالبان در تاریخ ۲۰ میزان سال جاری به شدت افزایش یافته است. پس از آن رویداد، طالبان چندین عملیات گسترده تلاشی خانه‌به‌خانه را به راه انداخته، شماری از غیرنظامیان را به اتهام همکاری با مهاجمان بازداشت کرده و در این منطقه قیود شب‌گردی وضع کرده‌ است.

  • افراد طالبان بار دیگر خانه‌های باشندگان دره عبدالله‌خیل پنجشیر را «بازرسی کردند»

    افراد طالبان بار دیگر خانه‌های باشندگان دره عبدالله‌خیل پنجشیر را «بازرسی کردند»

باشندگان محل به افغانستان اینترنشنال گفتند که رفت‌وآمد از ساعت ۹ شب تا ۶ صبح به گونه کامل ممنوع است و افرادی که به دلیل ضرورت‌های اضطراری از خانه خارج شده‌اند، از سوی جنگجویان طالبان بازداشت، لت‌وکوب و شکنجه شده‌اند. به گفته آن‌ها، ایست‌های بازرسی در نقاط مختلف این دره افزایش یافته و تمام تحرکات مردم زیر نظر است.

بحران روانی در میان جوانان؛ خودکشی و مرگ‌ مشکوک

ساکنان عبدالله‌خیل می‌گویند که بازداشت‌های خودسرانه، تحقیر، لت‌وکوب و همچنین بیکاری و آینده نامعلوم، جوانان این منطقه را با فشارهای شدید روحی و روانی مواجه کرده است.

این نگرانی‌ها در حالی افزایش یافته که اخیراً یک نظامی پیشین در دره عبدالله‌خیل به زندگی خود پایان داد. منابع نزدیک به او می‌گویند که این نظامی پیشین به دلیل فشارهای روانی ناشی از آزار و اذیت مداوم طالبان دست به خودکشی زده است.

  • منابع: یک نظامی پیشین در پنجشیر پس از شکنجه طالبان به زندگی خود پایان داد

    منابع: یک نظامی پیشین در پنجشیر پس از شکنجه طالبان به زندگی خود پایان داد

در رویدادی دیگر، در روزهای اخیر جسد یک جوان دیگر در کوه‌های عبدالله‌خیل پیدا شد. منابع محلی می‌گویند که او از سوی نیروهای طالبان کشته شده و جسدش در کوه رها شده است.

  • در پی گزارش‌ها از تیرباران یک جوان در پنجشیر طالبان مرگ او را تأیید کرد

    در پی گزارش‌ها از تیرباران یک جوان در پنجشیر طالبان مرگ او را تأیید کرد

با این حال، طالبان ویدیوهایی از خانواده‌های این دو قربانی منتشر کرده‌اند که در آن اعضای خانواده هرگونه نقش طالبان در مرگ نزدیکان خود را رد می‌کنند. منابع محلی اما تاکید دارند که این اظهارات «تحت فشار و تهدید» از خانواده‌ها گرفته شده و وضعیت حقوق بشری در این ولسوالی به شدت وخیم است.

افزایش ۲۸ درصدی شمار کودکان بستری‌شده به‌دلیل سوءتغذیه در افغانستان

۲۸ عقرب ۱۴۰۵، ۱۲:۰۰ (‎+۰ گرینویچ)
100%

پزشکان بدون مرز می‌گوید به‌دلیل کمبود مواد غذایی و گسترش فقر در افغانستان، موارد سوءتغذیه کودکان افزایش یافته است. به گفته این سازمان، شمار کودکان بستری‌شده برای درمان سوءتغذیه در شفاخانه‌ها ۲۸ درصد افزایش یافته و خانواده‌ها توانایی تهیه غذای کافی برای فرزندان‌شان را ندارند.

سازمان پزشکان بدون مرز چهارشنبه، ۲۷ عقرب در گزارشی نوشت که از جنوری تا اگست ۲۰۲۶، در ولایت‌های هرات، هلمند و قندهار، ۸ هزار و ۴۸۷ مورد بستری شدن کودکان به‌دلیل سوءتغذیه حاد را ثبت کرده است. این رقم نسببه به سال ۲۰۲۵، ۲۸.۲۴ درصد افزایش را نشان می‌دهد.

بر اساس این گزارش، شمار کودکان زیر شش ماه که در شفاخانه‌ها بستری شده‌اند نیز در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۳۱.۵ درصد افزایش یافته است. کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این سه ولایت، ۲۶.۵ تا ۳۵.۷ درصد از مجموع کودکان بستری‌شده در مراکز درمانی را تشکیل می‌دهند.

سازمان پزشکان بدون مرز در گزارش خود داستان مادری به نام نازیه از قندهار را روایت کرده است که پسر یک‌ونیم‌ساله‌اش را به‌دلیل سوءتغذیه شدید و اسهال به شفاخانه برده است. نازیه می‌گوید به‌دلیل کمبود مواد غذایی نمی‌توانست به فرزندش شیر بدهد و حتی توان خرید شکر برای چای را نیز نداشته است.

این مادر که در انتظار تولد ششمین فرزند خود است، می‌گوید شوهرش برای پیدا کردن کار، هر بار دو تا سه هفته از خانه دور می‌رود، اما دست خالی برمی‌گردد.

در این گزارش، مشکلات پروانه، مادر دیگری از هلمند نیز مطرح شده است. دختر پنج‌ونیم‌ساله او، به‌دلیل سوءتغذیه شدید و مشکلات صحی، برای سومین بار در مرکز درمان سوءتغذیه شفاخانه بست در هلمند بستری شده است. پروانه پیش از این نیز یک فرزندش را در اثر سوءتغذیه شدید از دست داده است.

آنا باندا، هماهنگ‌کننده بخش درمانی سازمان پزشکان بدون مرز در افغانستان گفت که برخی مادران کودکان دچار سوءتغذیه را دو یا سه بار برای درمان به شفاخانه‌ها می‌آورند؛ اما این کودکان پس از بازگشت به خانه، دوباره با همان مشکلات روبه‌رو می‌شوند، زیرا خانواده‌ها توانایی تهیه غذای کافی و مغذی را ندارند.

به گفته او، فقر، فاصله‌های طولانی تا مراکز صحی، مشکلات صحی مراقبت‌کنندگان و محدودیت‌های رفت‌وآمد باعث می‌شود خانواده‌ها نتوانند روند درمان کودکان‌شان را به‌گونه منظم دنبال کنند. او افزود که کمبود مواد کمکی تغذیه در برخی مراکز صحی نیز روند درمان را دشوار کرده است.

این گزارش تأکید می‌کند که سوءتغذیه مادران در دوران بارداری، سلامت کودکان را نیز تهدید می‌کند و احتمال تولد نوزادان با وزن کم را افزایش می‌دهد. این کودکان از همان روزهای نخست زندگی با خطر بیشتر سوءتغذیه و بیماری‌ها روبه‌رو هستند.

بر اساس اطلاعات سازمان پزشکان بدون مرز، کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه بین‌المللی فشار بر نظام صحی افغانستان را افزایش داده است. سازمان جهانی صحت گفته است که تا جون ۲۰۲۶، تنها ۱۹ درصد از بودجه مورد نیاز برای کمک‌های بشردوستانه صحی در افغانستان تأمین شد.

بر اساس این گزارش، از جنوری تا جون ۲۰۲۶، به‌دلیل کمبود بودجه، ۲۹۵ مرکز صحی در سراسر افغانستان بسته شده یا فعالیت‌های خود را محدود کرده‌اند. در نتیجه، حدود ۲.۱۷ میلیون نفر از خدمات صحی محروم شده‌اند یا دسترسی‌شان به این خدمات تحت تأثیر قرار گرفته است. از این میان، ۵۳ مرکز صحی در ولایت‌های هلمند و قندهار و ۱۹ مرکز در هرات قرار دارند.

بر اساس تازه‌ترین ارزیابی وضعیت سوءتغذیه حاد، پیش‌بینی می‌شود که در سال ۲۰۲۷، حدود ۴ میلیون کودک افغان بین شش ماه تا پنج سال به درمان سوءتغذیه حاد نیاز داشته باشند که نزدیک به ۱.۱ میلیون آنان با سوءتغذیه شدید روبه‌رو خواهند بود. این رقم در مقایسه با سال ۲۰۲۶ حدود ۱۶ درصد افزایش را نشان می‌دهد.

همچنین پیش‌بینی شده است که در سال آینده، ۱.۲۷ میلیون زن باردار و شیرده نیز به درمان سوءتغذیه نیاز داشته باشند.

سازمان پزشکان بدون مرز از اهدا‌کنندگان و نهادهای بهداشتی خواسته است که بودجه برنامه‌های تغذیه و خدمات اساسی صحی در افغانستان را افزایش دهند و روند کمک‌رسانی را تقویت کنند.

سفر پرهیاهوی هبت‌الله به کابل

۲۸ عقرب ۱۴۰۵، ۱۱:۴۶ (‎+۰ گرینویچ)
100%

طالبان برای سفر هبت‌الله آخندزاده به کابل تبلیغات گسترده‌ای به راه انداخت و آن را رویدادی مهم توصیف کرد، اما آنچه در عمل از سفر رهبر طالبان به پایتخت دیده شد، بیشتر به سخنرانی در دانشگاه کابل، تأکید بر اطاعت از خود و گذاشتن سنگ تهداب مسجد و مدرسه محدود بود.

بسیاری انتظار داشتند رهبر طالبان در این سفر درباره چالش‌های عمده کشور، اختلافات درونی این گروه، بحران اقتصادی، روابط خارجی یا محدودیت‌های گسترده بر زنان و دختران موضع تازه‌ای ارائه کند، اما چنین نشد.

براساس اطلاعاتی که طالبان منتشر کرده، این دومین سفر رسمی هبت‌الله به کابل از زمان بازگشت طالبان به قدرت در آگست ۲۰۲۱ به شمار می‌رود. به گفته مقامات طالبان، او در این سفر سه‌روزه در دانشگاه کابل و وزارت دفاع طالبان سخنرانی کرد، با مقام‌های ارشد رژیم طالبان دیدار داشت و در مراسم گذاشتن سنگ تهداب دو مسجد و یک مدرسه موسوم به «مدرسه جهادی» شرکت کرد.

نخستین سفر به کابل؛ سخنرانی تاریخی اما پنهان

اهمیت سفر اخیر هبت‌الله زمانی روشن‌تر می‌شود که با نخستین حضور او در کابل پس از سقوط جمهوری مقایسه شود. رهبر طالبان در اول جولای ۲۰۲۲ برای شرکت در نشست بزرگ علمای حامی طالبان به کابل رفت و در برابر هزاران روحانی سخنرانی کرد. آن سخنرانی از مهم‌ترین حضورهای عمومی او از زمان به قدرت رسیدن طالبان به شمار می‌رفت.
با این حال، طالبان از سفرهای هبت‌الله به پایتخت هیچ تصویری منتشر نکرده است.

  • هبت‌الله در پنج سال ۴۰ بار سخنرانی کرد، اما هرگز در برابر مردم ظاهر نشد

    هبت‌الله در پنج سال ۴۰ بار سخنرانی کرد، اما هرگز در برابر مردم ظاهر نشد

دانشگاه کابل؛ نشستی برای ترویج فرمان‌های رهبر طالبان

نشست بررسی فرمان‌های هبت‌الله در دانشگاه کابل روز دوشنبه آغاز شد. این برنامه به مدیریت وزارت تحصیلات عالی طالبان برگزار شد و ده‌ها ملا، استاد دانشگاه و پژوهشگر از ولایت‌های مختلف در آن شرکت کردند.

برای برگزاری این نشست، دانشگاه کابل برای چند روز تعطیل شد و دانشجویان خوابگاه را تخلیه کردند. شماری از دانشجویان به افغانستان اینترنشنال گفتند که این تصمیم در هفته‌های پایانی سمستر مشکلات جدی برای آنان ایجاد کرده است. برخی دانشجویان ناچار شدند با هزینه شخصی به ولایت‌هایشان برگردند و شماری دیگر شب را در مساجد یا نزد دوستان خود سپری کردند.

طالبان اعلام کرد که هبت‌الله در دومین روز نشست در برابر شرکت‌کنندگان سخنرانی کرد. در این برنامه، شماری از روحانیون نزدیک به طالبان بار دیگر با او بیعت کرده و به لقب «شیخ‌الاسلام» دادند.

پاسخ غیرمستقیم به انتقادهای درون‌گروهی

سفر هبت‌الله به کابل در شرایطی انجام شد که یک روز پیش از سخنرانی او، سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان، در همان نشست گفته بود که بسیاری از مردم با سیاست‌های رهبر طالبان موافق نیستند و هشدار داده بود که وابسته‌ساختن نظام به یک فرد، خطرناک است.

هبت‌الله در سخنان خود بدون اشاره مستقیم به این اظهارات، بر اطاعت از رهبری تأکید کرد و گفت اعضای طالبان نباید در برابر «امیر» موضع مخالف بگیرند. او از مقام‌های طالبان خواست اختلافات را کنار بگذارند و از رقابت بر سر قدرت و مقام خودداری کنند.

رهبر طالبان همچنین از مخالفان سیاسی خواست به افغانستان بازگردند و مدعی شد افرادی که توانایی لازم را داشته باشند، می‌توانند در ساختار اداره طالبان مسئولیت بگیرند. او بار دیگر از عفو عمومی سخن گفت و تأکید کرد کسانی که در بیست سال گذشته با نیروهای خارجی همکاری کرده بودند، مشمول این عفو هستند.

  • ملا هبت‌الله برای نخستین بار به مخالفان پیشنهاد سهم در حکومت داد

    ملا هبت‌الله برای نخستین بار به مخالفان پیشنهاد سهم در حکومت داد

تعیین نقش برای دانشجویان، ملاها و جنگجویان

یکی از محورهای اصلی سخنرانی هبت‌الله در دانشگاه کابل، تعریف نقش اقشار مختلف در ساختار حکومت طالبان بود. او از دانشجویان خواست دانش روز را برای تقویت نظام و اقتصاد بیاموزند. از نگاه او، دانشجویان مسئول تقویت بخش اقتصادی حکومت هستند، ملاها باید مشروعیت دینی آن را حفظ کنند و جنگجویان مسئول تأمین امنیت باقی بمانند.

رهبر طالبان همچنین از تغییرات اعمال‌شده در نصاب آموزشی دانشگاه‌ها دفاع کرد و وعده داد امکانات بیشتری برای دانشجویان و استادان فراهم خواهد شد. او تدوین اصول‌نامه جزایی طالبان را نیز یکی از دستاوردهای مهم حکومت خود خواند و از روحانیون خواست این احکام را برای مردم توضیح دهند.

نشست محرمانه در وزارت دفاع

هبت‌الله روز بعد در وزارت دفاع طالبان با مقام‌های ارشد این گروه، والیان و فرماندهان نظامی دیدار کرد. به گفته منابع حاضر در نشست، تدابیر امنیتی شدید برقرار بود و شرکت‌کنندگان اجازه نداشتند تلفن همراه، وسایل فلزی و حتی قلم با خود وارد سالن کنند.

پیش از آغاز سخنرانی، کتابچه‌ای ۵۲ صفحه‌ای میان حاضران توزیع شد که عمدتاً شامل دیدگاه‌های پیشین رهبر طالبان درباره رهبری، اطاعت، امر به معروف، وحدت، نقش روحانیون و جلوگیری از اختلافات داخلی بود.

منابع حاضر در نشست می‌گویند بخش قابل توجهی از سخنان هبت‌الله بر ضرورت حفظ انسجام درونی طالبان، جلوگیری از اختلاف بر سر مقام و گسترش نفوذ روحانیون در جامعه متمرکز بود. او از ملاها خواست به مناطق مختلف بروند و فرمان‌ها و دیدگاه‌هایش را برای مردم توضیح دهند.

مسجد و مدرسه؛ مهم‌ترین پروژه‌های سفر

شاید برجسته‌ترین نتیجه عملی این سفر، تمرکز رهبر طالبان بر ساخت مراکز دینی بود. او در نشست وزارت دفاع چندین بار از کمبود مسجد در کابل سخن گفت و از مقام‌های طالبان خواست ساخت مسجدها و مدرسه‌ها را در اولویت قرار دهند.

در ادامه، هبت‌الله سنگ تهداب یک مدرسه دینی در تپه مرنجان و دو مسجد را در چمن حضوری و میرویس میدان کابل گذاشت. طالبان جزئیاتی درباره هزینه‌ها، منابع مالی یا زمان تکمیل این پروژه‌ها ارائه نکردند.

این در حالی است که بسیاری انتظار داشتند رهبر طالبان در سفر به پایتخت درباره مشکلات اقتصادی، بیکاری، بحران مهاجرت، روابط خارجی یا محدودیت‌های آموزشی و کاری علیه زنان تصمیم‌های مهمی اعلام کند. اما تمرکز اصلی او بر توسعه نهادهای دینی و تأکید بر اطاعت از رهبری باقی ماند.

چرا هبت الله با مردم دیدار نکرد؟

با وجود تبلیغات گسترده طالبان درباره این سفر، هبت‌الله آخندزاده در طول حضورش در کابل با هیچ گروه مستقل اجتماعی، فعالان مدنی، تاجران، زنان، استادان دانشگاه خارج از چارچوب نشست‌های رسمی یا نمایندگان اقشار مختلف جامعه دیدار نکرد.

او تنها در نشست‌هایی حضور یافت که شرکت‌کنندگان آن عمدتاً از روحانیون، مقام‌های طالبان، فرماندهان نظامی و چهره‌های همسو با این گروه تشکیل شده بودند.

به این ترتیب، دومین سفر رهبر طالبان به کابل نیز مانند نخستین سفر او در سال ۲۰۲۲ بیش از آنکه فرصتی برای تعامل با جامعه افغانستان باشد، به نمایش وحدت درونی طالبان و تأکید دوباره بر جایگاه رهبری این گروه اختصاص یافت.

ادامه بررسی فرمان‌های رهبر طالبان در دانشگاه کابل

نشست بررسی فرمان‌های هبت‌الله آخندزاده پس از سخنرانی او در دانشگاه کابل ادامه یافت. وزارت تحصیلات عالی طالبان اعلام کرد که در سومین روز این برنامه، ۱۳۲ مقاله پژوهشی از سوی ملاها، استادان دانشگاه و پژوهشگران در ده بخش جداگانه ارائه شد.

بخش عمده این نشست به تبیین جایگاه رهبری طالبان و چگونگی اجرای فرمان‌های رهبر این گروه اختصاص داشت. در یکی از نشست‌ها، محمداسماعیل رحمانی، رئیس مدرسه جهادی کابل، درباره مسئولیت حاکمان و مردم سخن گفت. او تأکید کرد که حاکمان موظف به تأمین امنیت، حفظ ثبات و رعایت حقوق مردم هستند، اما در عین حال وظیفه روحانیون را تشریح و تفسیر فرمان‌های رهبر طالبان و وظیفه مردم را پیروی از آن فرمان‌ها دانست.

با این حال، محتوای برنامه نشان می‌داد که تمرکز اصلی نشست بر ترویج و توضیح فرمان‌های رهبر طالبان و تقویت جایگاه او در ساختار سیاسی این گروه بوده است.

هبت‌الله به ارگ رفت

هبت‌الله شام چهارشنبه به ارگ رفت و با شماری از مقام‌های ارشد طالبان دیدار کرد. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، روز پنجشنبه اعلام کرد که رهبر این گروه با محمدحسن آخند، رئیس‌وزرای طالبان، شماری از وزیران و مسئولان ارشد اداره طالبان گفت‌وگو کرده است. با این حال، طالبان درباره جزئیات این دیدارها و تصمیم‌های احتمالی اتخاذشده در آن اطلاعاتی منتشر نکردند.

طالبان هیچ تصویری از سفر هبت‌الله آخندزاده به کابل منتشر نکرده است.