نماینده امریکا داعش خراسان در افغانستان را یک تهدید جدی خواند
نماینده امریکا در شورای امنیت سازمان ملل متحد، گفت که داعش و القاعده همچنان گروههایی مقاوم و توانمندی هستند که قصد دارند از بیثباتی در مناطق مختلف جهان بهرهبرداری کنند.
او داعش خراسان در افغانستان را یک تهدید جدی خواند.
نماینده امریکا روز پنجشنبه، ۲۹ عقرب، در نشست شورای امنیت درباره تهدیدهای تروریستی گفت که داعش و القاعده همچنان توانایی و اراده بهرهبرداری از بیثباتیها را دارند.
نماینده امریکا تداوم تهدید داعش خراسان در افغانستان را یکی از نگرانیهای مهم خواند و گفت که داعش توجه فزایندهای به فعالیت در افریقا نشان میدهد. او همچنین به دستاوردهای القاعده در منطقه ساحل اشاره کرد.
این نماینده آدمربایی با هدف دریافت باج را یکی از منابع عمده تأمین مالی تروریسم دانست و از کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواست از پرداخت باج به گروههای تروریستی خودداری کنند. او تأکید کرد که امریکا به گروگانگیران امتیاز نمیدهد.
نماینده امریکا همچنین بر نقش کمیتههای تحریم سازمان ملل متحد و نهادهای مبارزه با تروریسم در مقابله با این تهدیدها تأکید کرد و خواستار تقویت تلاشها برای جلوگیری از تأمین مالی تروریسم و رفع کاستیها در امنیت مرزی شد.
نماینده چین نیز در این نشست هشدار داد که گروههای تروریستی، از جمله داعش و جنبش اسلامی ترکستان شرقی، از پهپادها و هوش مصنوعی در حملات خود استفاده میکنند.
نماینده روسیه هم تاکید کرد که حمایت مالی خارجی و حضور جنگجویان خارجی، بهویژه افرادی با تجربه جنگ در سوریه و عراق، به تقویت توان نظامی داعش خراسان در افغانستان کمک کرده است. او تأکید کرد که نباید از خاک افغانستان برای حمله به کشورهای دیگر استفاده شود.
منابع آگاه میگویند دو کارگر افغان از حدود ۴۰ روز به اینسو توسط افراد ناشناس در سیستانوبلوچستان ایران ربوده شدهاند و تاکنون از سرنوشت آنان خبری نیست.
به گفته منابع، ربایندگان برای آزادی این دو کارگر افغان از نزدیکان آنها ۲۰ میلیارد تومان درخواست کردهاند.
نزدیکان این دو کارگر افغان به افغانستان اینترنشنال گفتند این کارگران در ۱۸ میزان از محل اقامت خود در شهرستان مهرستان سیستانوبلوچستان ایران ربوده شدند. آنان میافزایند که در این مدت برای آزادی و اطلاعات از وضعیت نزدیکان ربوده شده خود به کلانتری و نهادهای مسئول در شهرستان مهرستان مراجعه کردهاند، اما تاکنون نتیجهای در پی نداشته است.
منابع مطلع هویت این دو جوان را سراجالدین و خالدین، باشندگان ولسوالی برکه بغلان معرفی کردند. این جوانان از سه سال به اینسو در سیستانوبلوچستان ایران مشغول گچکاری و کارهای ساختمانی بودهاند.
یکی از دوستان این دو جوان گفت ربایندگان با این جوانان تماس گرفته و ادعا کرده که آنها را به کار میگمارد. به گفته او، ربایندگان به این بهانه آدرس این دو کارگر را گرفته و سپس آنها را ربودهاند.
نزدیکان این دو جوان گفتند ربایندگان تصاویری از شکنجه این دو جوان را فرستاده و در بدل آزادی آنان خواستار پول شدهاند. آنان مدعی شدند که اگر مقامات ایران اراده کنند، از طریق آخرین شماره که به این کارگران تماس گرفته و شماره وتساپ ایران که در بدل آزادی درخواست پول کرده، سرنخی از سرنوشت ربایندگان پیدا میشود.
به گفته منابع، شماره وتساپ ربایندگان نیمهشبها فعال میشود و از نزدیکان این کارگران برای رهایی درخواست پول میکند.
در ویدیویی که نزدیکان این دو کارگر به افغانستان اینترنشنال فرستادند، دو جوان در حال شکنجه و لتوکوب دیده میشوند. افرادی که چهره شان مشخص نیست دو نفر را با چیزی شبیه شلاق لتوکوب میکنند. در ویدیوی دیگری امام جمعه شهرستان مهرستان نیز ربودن این دو جوان را تایید میکند. او همچنین از بدتر شدن وضعیت امنیتی در این شهرستان ابراز نگرانی کرده است.
نزدیکان افراد ربوده شده مدعیاند که مسئولان ایرانی در این شهرستان برای آزادی این دو جوان اقدامات لازم را انجام ندادهاند.
بربنیاد اطلاعات، شماری از دوستان این دو جوان در ایران با ساختن یک گروه وتساپ تلاش کردهاند برای آزادی این جوان پول جمعآوری کنند. یکی از دوستان جوانان ربوده شده گفت ربایندگان پول هنگفت تقاضا کرده و جمعآوری این مقدار پول از کارگران ناممکن است.
این نخستین بار نیست که کارگران افغان در ایران ربوده میشوند و در بدل آزادی آنان پول درخواست میشود. بربنیاد گزراشها، از ناگزیریهای کارگران افغان در ایران بارها سوء استفاده شده و کارفرمایان بارها حقوق آنان را نپرداخته و بهدلیل نداشتن مدرک اقامت به پولیس تحویل دادهاند.
نماینده روسیه در شورای امنیت سازمان ملل متحد هشدار داد که حمایت مالی خارجی و حضور جنگجویان خارجی، بهویژه افرادی با تجربه جنگ در سوریه و عراق، به تقویت توان نظامی داعش خراسان در افغانستان کمک کرده است. او تأکید کرد که نباید از خاک افغانستان برای حمله به کشورهای دیگر استفاده شود.
نماینده روسیه روز پنجشنبه، ۲۹ عقرب، در نشست شورای امنیت درباره فعالیت سه نهاد فرعی این شورا در زمینه مقابله با داعش، القاعده و تهدیدهای تروریستی، گفت که جنگجویان داعش خراسان همچنان از توانایی نظامی برخوردارند.
نماینده روسیه افزود که با وجود اقدامات اداره طالبان برای مبارزه با تروریسم، تهدید داعش خراسان از بین نرفته است و این گروه همچنان توانایی نظامی خود را حفظ کرده است.
او همچنین گفت که فعالیت تحریک طالبان پاکستانی و جنبش اسلامی ترکستان شرقی با اهداف داعش خراسان همسو است و این گروهها از هر فرصتی برای تشدید تنشها و نمایش قدرت در منطقه استفاده میکنند.
نماینده پاکستان در سازمان ملل در این نشست مدعی شد که در حملات مسلحانه برخاسته از خاک افغانستان در سه سال گذشته، حدود ۴ هزار و ۷۰۰ پاکستانی کشته شدهاند. او گفت که شاخه خراسان داعش و تحریک طالبان پاکستانی در افغانستان فعالیت دارند و خواستار همکاری بینالمللی برای مقابله با این گروهها شد.
نماینده روسیه افزود که جنگجویان داعش از طرح اولیه خود برای ایجاد خلافت، از جمله در کشورهای آسیای مرکزی، دست نکشیدهاند. او درباره احتمال افتادن سلاحهای برجامانده از نظامیان غربی در افغانستان به دست گروههای تروریستی هشدار داد و گفت که این تسلیحات میتواند تهدیدهای امنیتی را به فراتر از منطقه گسترش دهد.
او خواستار اقدامات همهجانبه برای مبارزه با تروریسم، از میان بردن گروههای تروریستی و جلوگیری از استفاده از خاک افغانستان برای اهداف تروریستی و حمله به کشورهای دیگر شد.
اداره طالبان حضور و فعالیت داعش خراسان در افغانستان را رد میکند و مدعی است که این گروه را در کشور از بین برده است.
پیشتر، الکساندر زویف، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور مبارزه با تروریسم، نسبت به افزایش توان و تحرکات گروههای تروریستی در افغانستان هشدار داد. او اعلام کرد که گروههای تروریستی در این کشور، از جمله شاخه خراسان داعش، به تجهیزات تاکتیکی مدرن مانند پهپاد دست یافتهاند.
روز گذشته، سخنگوی طالبان، سخنان این مقام سازمان ملل را رد کرد. ذبیحالله مجاهد، این نگرانیها را نادرست خواند و گفت که طالبان اجازه نمیدهد «گروههای بیگانه» از خاک افغانستان امنیت کشورهای دیگر را تهدید کنند.
وزیر منابع آبی اوزبیکستان، میگوید که کانال قوشتپه تاکنون حتی «یک سطل آب» از رود آمو برداشت نکرده است. شوکت خمرایف، تأکید کرد که طالبان بدون توافق با کشورهای منطقه، نمیتواند پیش از سال ۲۰۳۰ برداشت گسترده آب از این رودخانه را آغاز کند.
خمرايف روز پنجشنبه، ۲۸ عقرب، به خبرنگاران گفت که ساخت کانال قوشتپه همچنان ادامه دارد و توافق درباره میزان برداشت آب پس از تکمیل این پروژه صورت خواهد گرفت.
وزیر منابع آبی اوزبیکستان گفت: «برداشت آب زمانی آغاز میشود که ساخت کانال به پایان برسد. شاید حتی در سال ۲۰۵۰؛ اما قطعاً پیش از سال ۲۰۳۰ آغاز نخواهد شد.»
خمرایف همچنین ارتباط کاهش جریان آب این رودخانه به اوزبیکستان در برخی ماهها با ساخت کانال قوشتپه را رد کرد و گفت: «این کانال تاکنون حتی یک سطل آب هم برداشت نکرده است.»
خمرايف افزود که افغانستان حق استفاده از آب رودخانه آمو را دارد، اما میزان برداشت و شرایط استفاده از آن باید مشخص شود. به گفته او، دو طرف توافق کردهاند که پس از تکمیل ساخت کانال، درباره میزان برداشت آب توافقنامههایی امضا کنند. او گفت که هیئتی از طالبان به ریاست معین وزارت زراعت این گروه، هفته گذشته به اوزبیکستان سفر کرده است.
او گفت که طالبان اعلام کرده است که در سالهای پرآب حدود ۱۰ میلیارد متر مکعب و در سالهای کمآب حدود ۶ میلیارد متر مکعب آب برداشت خواهد کرد. خمرايف این ارقام را محاسبات ابتدایی خواند و گفت که چنین میزان برداشتی قابل قبول خواهد بود. به گفته او، میزان جریان آب رودخانه آمو در سالهای مختلف بین حدود ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد متر مکعب تغییر میکند؛ بنابراین، میزان برداشت باید متناسب با مقدار واقعی آب این رودخانه تعیین شود.
خمرايف گفت که برآوردها نشان میدهد کانال قوشتپه ظرفیت انتقال ۴۵۰ تا ۵۰۰ متر مکعب آب در ثانیه را دارد و طالبان امیدوار است با استفاده از آن، ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار هکتار زمین را آبیاری کند. او افزود که با استفاده از جریان طبیعی آب و بدون پمپ، تنها ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار هکتار زمین آبیاری میشود و برای آبیاری زمینهای باقیمانده به پمپ نیاز است. به گفته او، افغانستان ظرفیت بهرهبرداری از چنین زیرساخت گستردهای را ندارد.
او تأکید کرد که این کانال باید زمینهساز همکاری باشد، نه اختلاف. خمرايف گفت: «به لطف این گفتوگوها، قوشتپه باید بهجای کانالی که ما را از هم جدا میکند، به کانال دوستی و برادری تبدیل شود.»
ساخت کانال قوشتپه به طول حدود ۲۸۵ کیلومتر در شمال افغانستان در سال ۲۰۲۲ آغاز شد. هدف از ساخت این کانال، آبیاری زمینهای کشاورزی در ولایتهای بلخ، جوزجان و فاریاب است.
این طرح نخستین بار در دهه ۱۹۶۰ و در دوره محمد داوود خان مطرح شد. بعدها نیز در برنامههای توسعهای دولت وقت، برای آبیاری بخشهایی از بلخ، جوزجان و فاریاب گنجانده شد. با این حال، کانال قوشتپه کنونی بسیار بزرگتر از طرح اولیه است و ظرفیت انتقال آب آن از حدود ۱۰۰ متر مکعب به ۶۵۰ متر مکعب در ثانیه افزایش یافته است.
طالبان پس از بازگشت به قدرت، ساخت این پروژه را از سر گرفت و هزینه آن را حدود ۶۸۰ میلیون دالر اعلام کرد. اما پژوهشگران با استناد به مطالعات فنی سال ۲۰۱۹ برآورد میکنند که هزینه تکمیل قوشتپه، همراه با شبکههای آبیاری و تأسیسات جانبی، به حدود ۱.۵ میلیارد دالر میرسد؛ رقمی که بیش از دو برابر برآورد طالبان است.
بخش نخست این کانال به طول حدود ۱۰۸ کیلومتر در اکتبر ۲۰۲۳ تکمیل شد و ساخت بخش بعدی و تأسیسات آبی آن در سال ۲۰۲۶ ادامه یافت.
وزیر منابع آبی اوزبیکستان ماه پیش گفته بود که برداشت سالانه دو میلیارد متر مکعب آب از سوی افغانستان، مشکلات جدی برای اوزبیکستان ایجاد نمیکند؛ اما برداشت چهار میلیارد متر مکعب میتواند کشاورزی این کشور را با تهدید جدی روبهرو کند. او در اظهارات تازه خود توضیح نداد که محاسبات مربوط به پیامدهای کانال قوشتپه از آن زمان تاکنون چه تغییری کرده است.
انستیتوت مطالعات پیشرفته بینالمللی دانشگاه اقتصاد و دیپلوماسی اقتصاد جهانی در اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که اطلاعات معتبر و عمومی درباره میزان واقعی برداشت آب و چگونگی بهرهبرداری از کانال قوشتپه همچنان محدود است.
سخنگوی کرملین اعلام کرد که رئیسجمهور تاجیکستان، در دیدار با ولادیمیر پوتین در شهر دوشنبه، او را در جریان وضعیت مرز این کشور با افغانستان قرار داده است.
او گفت که رویدادهای امنیتی در امتداد مرز تاجیکستان و افغانستان همچنان ادامه دارد و قاچاقچیان به فعالیتهای خود ادامه میدهند.
خبرگزاری تاس روز جمعه، ۲۹ عقرب، به نقل از سخنگوی کرملین گزارش داد که پوتین و رحمان درباره وضعیت مرز تاجیکستان با افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت گفتوگو کردند.
سخنگوی کرملین افزود که با وجود این مشکلات، تا اندازهای ثبات و پیشبینیپذیری در مرز وجود دارد.
دیمیتری پسکوف، گفت که قاچاقچیان و افرادی که تلاش میکنند مواد مخدر را از مرز عبور دهند، همواره وجود داشتهاند.
به گفته او، همکاری نیروهای مرزبانی و سازمانهای استخباراتی روسیه و تاجیکستان برای مقابله با این فعالیتها اهمیت زیادی دارد.
همزمان، دفتر ریاستجمهوری تاجیکستان میگوید که پوتین و رحمان در این دیدار، درباره تهدیدهای امنیتی منطقه به تفصیل گفتوگو کردند.
به گزارش خبرگزاری تاس، رهبران تاجیکستان و روسیه، درباره مقابله با تروریسم، افراطگرایی، تهدیدهای سایبری و قاچاق مواد مخدر گفتوگو کردند.
پوتین پیش از سفر به دوشنبه گفته بود که وضعیت افغانستان و فعالیت پایگاه نظامی ۲۰۱ روسیه در تاجیکستان از موضوعات گفتوگوی او با امامعلی رحمان خواهد بود.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، پس از پایان سفر خود به چین، وارد دوشنبه پایتخت تاجیکستان شد.
یکی از محورهای اصلی مذاکرات در دوشنبه، موضوع همکاری در بخش افغانستان و بررسی وضعیت پیرامون آن است.
رئیسجمهور روسیه پیش از این سفر، در پاسخ به پرسش خبرنگاران گفت: «هیئت دولتی ما به ریاست الکسی اورچوک، معاون نخستوزیر در افغانستان بود. میخواهم امامعلی [رحمان] را در جریان نتایج این سفر و چشماندازهایی که برای توسعه همکاریها در بخش افغانستان میبینیم، قرار دهم.»
این گفتوگو روز جمعه ۲۹ عقرب انجام شد.
روسیه تنها کشوری است که اداره طالبان را به رسمیت شناخته است.
این دیدار دومین گفتوگوی روسایجمهور روسیه و تاجیکستان در ماه جاری است.
رحمان اخیرا برای شرکت در نشست سران سازمان پیمان امنیت جمعی به مسکو سفر کرد و دیداری نیز در کرملین با پوتین داشت، اما به گفته رئیسجمهور روسیه، فشردگی برنامهها در مسکو مانع از بررسی تمام موضوعهای دستور کار دوجانبه شده بود.
ولادیمیر پوتین در نشست سران سازمان پیمان امنیت جمعی گفته بود که وضعیت افغانستان در چارچوب تلاشها برای تقویت امنیت در امتداد مرزهای خارجی کشورهای عضو این سازمان، بهگونه ویژه زیر نظر قرار داشته است.
امامعلی رحمان نیز در آن نشست تاکید کرده بود که تقویت امنیت مرز تاجیکستان با افغانستان از اولویتهای این سازمان است.
تداوم فعالیت پایگاه نظامی ۲۰۱ نیروهای مسلح روسیه در تاجیکستان نیز از دیگر موضوعهای دستور کار سران دو کشور است؛ پایگاهی که پوتین آن را ضامن واقعی امنیت در منطقه و ضامن جدی امنیت در سراسر آسیای مرکزی توصیف کرده است. توسعه روابط دوجانبه، روند رو به رشد مبادلات اقتصادی و پروژههای مشترک آینده نیز در این دیدار بررسی میشوند.
پوتین پیش از ورود به تاجیکستان، روزهای ۱۸ و ۱۹ نوامبر در شهر شنژن چین در نشست اپک شرکت کرد و در جریان این سفر، گفتوگوی سهجانبه نیز با سران چین و امریکا داشت.
توری، زنی از ولایت ننگرهار، پس از کشتهشدن همسرش در حمله انتحاری طالبان به کابلبانک در شهر جلالآباد در سال ۱۳۸۹، سرپرستی چهار فرزندش را به تنهایی بر عهده گرفته است.
او اکنون با پختن نان برای مردم روستا، هزینههای زندگی و نیازهای فرزندانش را تأمین میکند.
توری به افغانستان اینترنشنال گفت که همسرش در سال ۱۳۸۹ در حمله انتحاری به کابلبانک در شهر جلالآباد کشته شد. در این حمله ۴۰ نفر کشته و ۷۱ نفر دیگر زخمی شدند. در میان کشتهشدگان، ۱۷ غیرنظامی و ۲۱ نیروی امنیتی حضور داشتند. طالبان مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
پس از مرگ همسرش، زندگی توری با دشواریهای بسیاری روبهرو شده است. او اکنون با پختن نان در تنور، هزینههای زندگی خود و چهار فرزندش را تأمین میکند.
برخی خانوادهها در بدل پختن نان به او پول میپردازند و شماری دیگر مواد سوخت مورد نیاز تنور را فراهم میکنند.
آنچه زندگی را برای توری و فرزندانش قابل تحملتر کرده، همدلی و حمایت مردم روستاست. او میگوید باشندگان روستا غذای خود را با خانوادهاش شریک میکنند، برایشان غذا میفرستند، به فرزندانش لباس میدهند و همواره جویای حال آنان هستند.
توری از روزی یاد میکند که یکی از پسرانش نیمهشب و ناگهانی بیمار شد. به گفته او، باشندگان روستا کودک را با موتر به شفاخانه انتقال دادند؛ شماری همراه او به شفاخانه رفتند و دیگران تا صبح از سه فرزند دیگرش مراقبت کردند.
کار در کنار تنور، بهویژه در روزهای گرم تابستان، برای توری بسیار دشوار است. او میگوید گرمای شدید تنور در تابستانهای ننگرهار چنان آزاردهنده است که تمام بدنش تاول میزند. با این حال، توری ناگزیر است هر روز این کار طاقتفرسا را ادامه دهد تا بتواند نان سفره فرزندانش را تأمین کند.
زنانی که برای پختن نان به نانوایی او میآیند، در کنار کار با توری چای مینوشند، گپ میزنند و از حال یکدیگر میپرسند. همین دیدارهای ساده، بخشی از لحظههای محبت و همدلی در زندگی روزمره روستاست.
در پایان روز، وقتی کار تنور به پایان میرسد، توری چایجوشی را پر از آب میکند و روی زغالهای نیمهخاموش میگذارد تا آب آن برای وضو و نماز صبح کمی گرم بماند.
توری، همزمان با کار، به زنانی روستا که برای پختن نان میآیند چای تعارف میکند.
تنور برای توری تنها محل کار نیست، بلکه منبع درآمد و وسیلهای برای تأمین هزینههای زندگی و بزرگکردن چهار فرزندش پس از مرگ پدرشان است. زندگی او روایت زنی است که با وجود سالها دشواری و رنج، با تکیه بر تلاش خود و حمایت مردم روستا، همچنان به زندگی ادامه میدهد.
حملهای که در یک روز جان دهها نفر را گرفت، برای خانوادههای قربانیان پیامدهایی به جا گذاشت که سالها ادامه یافته است؛ زنانی که بار سرپرستی خانواده را به دوش کشیدند و کودکانی که بدون حضور پدر بزرگ شدند. سرنوشت دیگر بیوهها و یتیمان آن حمله امروز چگونه است؟