اسوشیتد پرس: دانشگاه علامه قبال در پی باز کردن نمایندگی خود در افغانستان است

وب‌سایت خبری سْتف می‌گوید گزارش‌های متعددی دریافت کرده است از اینکه سخنگوی وزارت خارجه طالبان مقیم نوزیلند بوده و پدر و مادرش هم اکنون در شهر همیلتن زندگی می‌کنند.

این رسانه نیوزیلندی دریافته است که فردی که اکنون خود را عبدالقهار بلخی معرفی می‌کند، سالیان پیش با خانواه‌اش به نیوزیلند مهاجرت کرده است.

دو برادر دیگر بلخی هم به نوشته این رسانه،‌ در خارج از افغانستان زندگی می‌کنند.

منابع سْتف مردی را در شهر همیلتن به این رسانه معرفی کرده‌اند که گفته شده پدر عبدالقهار بلخی است. او تایید کرده که پسرش برای پیدا کردن کار به کابل رفته است.

ستف همچنین با شماره عبدالقهار بلخی در کابل تماس گرفته و اس‌ام‌اسی از این شماره دریافت کرده که می‌گوید سخنگوی وزارت خارجه طالبان شهروند نیوزیلند نیست.

مردی که گفته شده پدر بلخی است تایید می‌کند که پسرش پاسپورت نیوزیلندی دارد، اما پس از دیدن عکس عبدالقهار بلخی،‌ از تایید یا تکذیب اینکه این سخنگو، پسر اوست، خودداری کرده است.

منابع خبررسان به ستف گفته‌اند که عبدالقهار بلخی و برادرش سال‌ها پیش نیوزیلند را به مقصد پاکستان ترک کرده‌اند.

این نشریه بر اساس اطلاعاتی همگانی موجود تایید می‌کند که برادر بلخی هنوز در پاکستان است اما نشانه‌ای وجود ندارد که با طالبان ارتباط داشته باشد.

دولت نیوزیلند گروه طالبان را تروریستی می‌داند.

سْتف نوشته است که هیچ اطلاعاتی وجود ندارد که نشان دهد بلخی و خانواده‌اش در نیوزیلند،‌ به کارهای خلاف قانون دست زده باشند.

این نشریه نظر یکی از سخنگویان دولت نیوزیلند را هم در این مورد پرسیده، اما این سخنگوی با اشاره به اینکه این موضوع می‌تواند پیامدهای مرتبط با امنیت ملی داشته باشد، درباره آن اظهار نظر نکرده است.

این سخنگو به ستف گفته است: طالبان طبق قوانین نیوزیلند به عنوان یک نهاد تروریستی شناخته شده و مشمول تحریم‌های سازمان ملل است.

آقای مجاهد همچنین گفت که طالبان خواهان روابط "نیک و حسنه" با تمام کشورها از جمله چین است.

در حالی که بسیاری کشورهای منطقه به‌قدرت رسیدن طالبان را مایه نگرانی‌ می‌دانند، سخنگوی طالبان گفته که آن‌ها در مسایل داخلی کشورهای منطقه و جهان مداخله نخواهند کرد و برای این کشورها نیز اجازه نمی‌دهند تا در امور داخلی افغانستان مداخله کنند.

این در حالی است که با گذشت حدود چهار ماه هنوز هیچ کشوری در جهان طالبان را به‌رسمیت نشناخته است.

مسدود شدن میلیاردها دالر از دارایی افغانستان در بانک‌های خارجی باعث شده این کشور با بدترین بحران انسانی و فروپاشی اقتصادی روبرو شود.

این کاربر که خود را کارمند حکومت امارت اسلامی معرفی کرده در پاسخ به یک خبرنگار زن نوشت: زن کار کند ولی در خانه و برای خانواده خود.

فرحناز فروتن، خبرنگار و مجری سابق تلویزیون در توییتی از محدویت‌های وضع شده از سوی طالبان بر سر راه آموزش و کار زنان انتقاد کرده و نوشته است: ترسی که ایمان طالب از زن دارد، از ۴۰ کشور دنیا نداشت. از ما همچنان بترسید، ما سرانجام شما را شکست می‌دهیم.

طالبان می‌گویند "در چارچوب شریعت اسلامی" هیچ مشکلی با کار و آموزش زنان ندارند.

در کنار اینکه خوانش آن‌ها از شریعت، محدودتر و سختگیرانه‌تر از تمام کشورهای اسلامی است، آنچه بر سرنوشت زنان، به ویژه بیرون رفتن آن‌ها از خانه تاثیرگذار است، فقط حرف‌های جهان‌پسند سخنگویان این گروه نیست،‌ بلکه این نگاه افراد مسلح طالبان در کف جامعه است که سرنوشت هر زن را رقم می‌زند.

پارسال، حکومت پیشین افغانستان از دولت پاکستان خواست که مدرسه حقانی را به خاطر ترویج افراط‌گرایی مسدود کند. حامدالحق، پسر مولانا سمیع‌الحق، معروف به «پدر معنوی طالبان» و مسئول این مدرسه، از حکومت افغانستان خواسته بود تا به طالبان تسلیم شود تا این گروه شریعت اسلامی را در افغانستان اجرا کند.

اخیرا مسئولان مدرسه حقانی گفتند که از تسلط گروه طالبان بر افغانستان افتخار می‌کند.

در پی اعلام حکومت سرپرست طالبان، رحمت‌الله نبیل، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان در واکنشی گفت این «کابینه نیست، مدرسه حقانیه در اکوره ختک است.» مدرسه حقانی در شهر اکوره ختک ایالت خیبر پختونخوا پاکستان موقعیت دارد.

بر اساس گزارش نیویورک تایمز، رحیمی پس از بازگشت از قطر با غنی و محب دیدار کرد و نتیجه ارتباطاتش با طالبان را در میان گذاشت که به اصل، یک نوع تسلیم شدن بر اساس مذاکره بود. بر آن اساس، طالبان موافقت کرده بودند تا آتش‌بس دو هفته‌ای برقرار شود تا هیئتی از کابل بتواند به دوحه سفر کند و روی جزئیات حکومت انتقالی کار کند. قرار بود غنی لویه جرگه بر پا کند تا مفاد مذاکره با طالبان را تایید نماید. سپس غنی از ریاست جمهور کناره‌گیری کند و قدرت را به لویه جرگه بسپارد تا آن نهاد از طالبان بخواهد دولت تشکیل دهد.

بلافاصله پس از این دیدار، تیم مذاکره کننده خلیلزاد دو تلفن دریافت کرد: تلفن نخست از رحیمی بود که گفت غنی با طرح موافقت کرده و آماده است از قدرت کناره‌گیری کند (رحیمی درباره این سخنان به نیویورک‌تایمز اظهار نظری نکرد). تلفن دوم از سوی محب بود که به گفته دیپلومات‌های امریکایی در مذاکرات دخیل بود. محب گفت که کناره‌گیری غنی مشروط است و او گفته در صورتی استعفا می‌دهد که خواست‌هایش مورد توجه قرار بگیرد (محب این سخنان را کتمان کرده و گفته ارتباطی به حرف‌های رحیمی نداشته است).

نیویورک تایمز علاوه بر این گفته که امرالله صالح، معاون غنی پیش از ۱۵ آگوست در حالی که مشغول دیدارهای امنیتی در کابل بود، به طور مخفیانه به پنجشیر گریخت که این سبب ‌بی‌نظمی امنیتی شد و گروه‌های جنایی محلی که بیشتر آن ها به پولیس وصل بودند، منتتظر بودند تا دست به چپاول و تاراج بزنند.

صبح روز ۱۵ آگوست، تقریبا همه فهمیدند که صالح گریخته است. ساعت ۱۰ صبح همان روز که کابل سقوط کرد، غنی در باغ ارگ نشسته بود و کتاب می‌خواند.

به گفته روزنامه نیویورک تایمز، محب پیشاپش آماده فرار شده بود. او هرگز به طالبان اعتماد نداشت و فکر می‌کرد که قبلا وارد پایتخت شده‌اند. محب بعدا گفت که خلیل حقانی به او تلفن زده و خواسته تا تسلیم شود.

این روزنامه نوشته که پس از فرار غنی، مک‌کنزی، جنرال امریکایی در کابل با ورود نیروهای طالبان به کابل مخالفت نکرد.

روزنامه در مقاله خود گفته که آنچه واضح است این نکته است که اشرف غنی در معرض خطر آنی قرار نداشت. محافظان او حضور داشتند و بعد از ظهر روز ۱۵ آگوست، از نیروهای طالبان در نزدیکی قصر ریاست جمهوری خبری نبود. متین بیک، رئیس دفتر غنی در مصاحبه‌ای گفته است:‌ «ارگ امن‌ترین نقطه افغانستان آن بود».