شاه محمود قریشی در آغاز مقاله خود به سخنان آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد اشاره کرده که خواستار «راه نجات» برای میلیونها افغان آسیبپذیر شده و گفته است که اکنون «شهروندان افغانستان احتمالا با خطرناکترین دوره زندگی خود مواجه هستند».
قریشی میگوید با این حال، بر خلاف این دورنمای تاریک، میتوان از این فاجعه جلوگیری کرد. او در این گزارش تحلیلی میگوید با وجود کمکهای مالی، غذایی و سایر لوازم حیاتی که از سوی سازمان ملل متحد و دیگر آژانسهای بشردوستانه تاکنون به افغانستان فرستاده شده، با این حال هنوز به کمکهای بیشتر نیاز است.
قریشی براساس تخمین سازمان ملل میگوید بیش از نیم میلیون افغان در داخل کشور آواره و نزدیک به ۲۲.۸ میلیون افغان با بحران شدید غذایی روبهرو هستند.
وزیر خارجه پاکستان در این گزارش تحلیلی، چالشهای لوجیستیکی برای فرستادن کمکهای بشردوستانه، ساختار شکننده حکومتداری، کمبود نقدیندگی، شیوع کووید۱۹، تحریمها و پولهای بلوکه شده را بهعنوان مواردی نام میبرد که به ادامه این وضعیت دامن میزنند. او در حال حاضر بازنگری در تحریمهای مالی و فعال کردن خدمات اولیه برای انتقال پول را برای نجات جان افغانها ضروری دانسته است.
وزیر خارجه پاکستان در بخشی از مقاله خود گفته که مردم عادی افغانستان مسئول اشتباهات حاکمان پیشین خود نیستند و نباید به خاطر تغییرات جدید مجازات و تنبیه شوند.
آقای قریشی معتقد است برای جلوگیری از این بحران باید مسیری ترسیم شود که در آن صلح، امنیت، توسعه و حقوق بشر را با روشهای تقویتی مشترک پیش ببرد، و چنین مسیری مستلزم اولویتبندی هوشیارانه اقداماتی است که باید صورت گیرند.
وزیر خارجه پاکستان نشست فوقالعاده شورای وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۱ را فرصت خوبی برای کمک به مردم افغانستان میداند و امیدوار است که کشورهای عضو این سازمان و جامعه بینالمللی، همه حمایتهای ممکن را از مردم افغانستان بهکار ببرند.
