جمعی از شیعیان افغانستان با انتشار بیانیهای، از حکومت طالبان خواستند تا رسمیت مذهب جعفری را حفظ کند و زمینه مشارکت شیعیان در حکومت را فراهم سازد. آنها از این گروه تقاضا کردند که محاکمی برای رسیدگی به قضایای احوال شخصیه پیروان این مذهب ایجاد کند.
در این بیانیه که با عنوان «مطالبات و دیدگاههای جامعه شیعه افغانستان» منتشر شده، از طالبان خواسته شده است که «برای کسب حمایت همه اقشار جامعه هرچه زودتر اقدام به تشکیل حکومت فراگیر کند.»
به گفته آنان، حکومت همهشمول زمانی محقق میشود که «در نهادهای تصمیمگیری، حکومتی، قانونگذاری و قضایی در سطوح سیاسی، امنیتی، اداری و تخنیکی نخبگان و شخصیتهای علمی همه اقوام و مذاهب اسلامی، با توجه به تناسب شعاع وجودیشان، توظیف شوند.»
در بیانیه همچنین آمده است که تا رسیدن به نظام همه شمول، «نمایندگان با صلاحیت جامعه شیعه افغانستان» در تصامیم مهم کشوری شرکت داشته باشند. این بیانیه میافزاید که تشکیل حکومت همهشمول نیازمند قانون اساسی جدید است و از طالبان میخواهد تا برای تدوین قانون اساسی جدید، کمیسیون متشکل از همه اقشار مردم تشکیل بدهند.
این بیانیه از فرمان عفو عمومی طالبان استقبال کرده اما میافزاید که این فرمان در «اطراف و ولسوالیها» رعایت نشده است. نویسندگان این بیانیه میخواهند که «مسئولین امنیتی و سیاسی باید از تلاشی خانهها و آزار مردم در سراسر کشور به صورت جدی جلوگیری کنند.»
آنان همچنین از مسئولان حکومت طالبان میخواهند که برای حل «معضل کوچی و دهنشین» کمیسیونی را تشکیل دهد.
فرهاد دریا در صفحه فیسبوک خود نوشته است که تصمیم گرفته بود چیزی ننویسد که به نحوی، توجیه سیاستبازی شود، اما وقتی از فرط ستم و بیعدالتی فریاد یک ملت به آسمان بلند میشود، دیگر کار از سیاست گذشته است و باید فراتر از عناوین فیشنی و گپهای دهنپُرکُن، با مردم همصدا شد.
این خواننده محبوب افغانستان با انتقاد از جو خفقان حاکم بر افغانستان نوشته است: مدتیاست تمام ولایات کشور زیر یوغ ظلم، جهل و بربریت زندگی میکنند. بُردنبُردن و کشتنکشتن است. عزیزان مردم، یکی یکی در تاریکی گم میشوند و صدای کسی نمیبرآید. او مینویسد دیگر صدای رسانهها نیز در گلو خفه شده و جهان چیزی نمیشنود، نمیبیند.
فرهاد دریا میگوید این ستم اینک سراسری شده و مردم عزیزان خود را در ننگرهار، قندهار، کابل، هرات، بامیان … خاموشانه به خاک میسپارند و از وحشت حاکم بر فضای کشور، حتا اشک خودشان را هم در گوشهی به تنهایی میریزند تا با سرنیزه و تفنگ حاکمان، مواجه نشوند.
او که مثل بسیاری از شهروندان از وضعیت موجود در افغانستان به ستوه آمده مینویسد: روزی میرسد که این گریه، صدا میشود، فریاد میشود و به صورت اعتراض بلند میشود و از تفنگ هم نمیترسد!
فرهاد دریا میگوید: اینک آن گریه به صورت فریاد اعتراض انسانی در برابر بربریت، از گلوی مردم پنجشیر بلند شده، که سخت تحسین برانگیز و امیدوار کننده است!
این خواننده برجسته افغانستان در پایان با تمجید از حرکت اعتراضی زنان و مردان در پنجشیر نوشته است:
صدای تان رسا و گامهای تان استوار باد، پنجشیریان شریف! شما درین مبارزه تنها نیستید. از بامیان تا قندهار و کابل هرات و کندز … با شمایند. دردهای مان مشترک است؛ فریادهای مان را هم مشترک میکنیم.
