هفته گذشته گزارشهایی از ربودن پروانه ابراهیمخیل و تمنا زریاب پریانی با سه خواهرش توسط طالبان در کابل منتشر شد.
پروانه و تمنا از دختران معترضی بودند که در کابل تظاهراتهایی را علیه وضع محدودیت علیه زنان برگزار میکردند.
تمنا زریاب پریانی در آخرین یادداشت فیسبوکیاش اظهارات این مقام طالبان را نقد کرده بود.
تمنا نوشته بود به جنرال مبین بگویید که «نه گفتن به قواعد اجباری و تحمیلی بد نیست، اینکه به حقوق انسانی دیگران تجاوز کنی، بد است.»
مردان مسلح ساعاتی پس از نوشتن این یادداشت به خانه تمنا هجوم بردند و او و سه خواهرش را ربودند.
جنرال مبین در آن زمان سخنگوی طالبان در قمندانی امنیه کابل بود.
با گذشت پنج روز هنوز هیچ اطلاعی از سرنوشت این دختران در دست نیست.
شاهدان عینی به رسانهها گفتهاند مهاجمین ده مرد مسلح بودند که خود را اعضای استخبارات طالبان معرفی میکردند.
وزارت داخله طالبان قبلا با انتشار بیانیهای «بازداشت» این زنان را تکذیب کرده بود.
سرکوب تظاهرات زنان در افغانستان باعث نگرانی سازمانهای حقوق بشری شده است. دیدهبان حقوق بشر گفته است که این، نشاندهنده «تشدید نگرانکننده و غیرقانونی تلاشها برای سرکوب اعتراض مسالمتآمیز و آزادی بیان در افغانستان است.»
هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان از طالبان خواسته است تا اطلاعاتی در مورد محل نگه داری زنان ناپدید شده ارائه کنند.
فعالان حقوق زنان و گروههای حقوق بشر نیز از طالبان خواستهاند تا در مورد وضعیت عالیه عزیزی، یکی از مقامات زندان در شهر هرات، در غرب کشور اطلاعات بدهند.
خانواده عالیه عزیزی میگویند از ۲ اکتبر ۲۰۲۱ تا کنون هیچ اطلاعی از او ندارند.
هدر بار، دستیار مدیر حقوق زنان در دیدهبان حقوق بشر، گفت که «واکنش بسیار خاموش» جامعه بینالمللی همزمان با سرکوب رسانههای خبری افغانستان، طالبان را جسور کرده است.
او گفت: این نشانهای است که طالبان میخواهند این اعتراضها را به طور کامل متوقف سازند.
روز یکشنبه در نشست اسلو که میان طالبان و نمایندگان کشورهای غربی برگزار شده بود، موضوع ناپدید شدن این دو فعال زن توسط هدا خموش، یکی دیگر از دختران معترض کابل مطرح شد.
