مقام روس: آمریکا می‌توانست افغانستان را به باغی پرشکوفه تبدیل کند

رسانه الجزیره در مقاله‌ای نوشته که پس از قدرت‌گیری طالبان در افغانستان، خانواده‌های ۱۵۰ قربانی حملات یازدهم سپتمبر خواستار غرامت ۷ میلیاردی از پول افغانستان شده‌اند. حکم پرداخت این غرامت در سال ۲۰۱۲ از سوی محکمه‌ای در ایالات متحده علیه کسانی صادر شد که در دادگاه حاضر نشدند:‌ طالبان، القاعده، اسامه بن لادن و ایران.

با این حال، حکومت بایدن در این دوسیه ورود کرده و خواستار تاخیر در اجرای حکم شده است.

همزمان چند گروه دیگر از خانواده‌های قربانیان که دوسیه‌های جداگانه‌‌ای را علیه طالبان و دیگر نهادهای مشابه، پیش می‌برند، می‌گویند که آنها نیز حق دارند تا از پول مسدود شده افغانستان غرامت دریافت کنند.

حکومت بایدن تا امروز جمعه، ۸ دلو وقت داشته تا به این دوسیه پیچیده با درنظرداشت ملاحظات سیاسی و حقوقی بپردازد.

این در حالی است در پی قدرت‌گیری طالبان و انسداد کمک‌های جهانی به افغانستان، این کشور در آستانه فاجعه انسانی قرار گرفته است. شیوع بیماری‌ها، خشکسالی بی‌سابقه، فروپاشی نظام بانکی و مالی، نبود نقدینگی، و توقف خدمات اجتماعی افغانستان را به سرعت به سوی فاجعه‌ای بزرگ پیش می‌برد. علاوه بر این، قابل یادآوری است که پول بلوکه شده افغانستان در صندوق ذخایر ایالات متحده متعلق به مردم افغانستان است، نه طالبان.

بریتانیا در هفته گذشته تغییری در قوانینش وارد کرد تا بتواند سازمان‌های بشردوستانه را تقویت کند و کمک‌رسانی برای افغانستان از طریق آنها آسان‌تر شود.

وزارت خارجه بریتانیا اعلام کرده است که کمک‌های مالی بریتانیا عمدتاً از طریق صندوق بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان، برنامه جهانی غذا و صندوق کودکان سازمان ملل متحد انجام خواهد شد.

این وزارتخانه تأکید کرده است که هیچ کمک مالی مستقیماً به طالبان تعلق نخواهد گرفت.

لیز تراس، وزیر امور خارجه بریتانیا گفته است کشورش به ارائه کمک‌های بشردوستانه حیاتی در افغانستان ادامه می‌دهد. «ما کمک‌های بریتانیا را در سال جاری برای نجات جان‌ها، محافظت از زنان و دختران و حمایت از ثبات در منطقه دو برابر کرده‌ایم.»

اعلام این کمک‌ها همزمان است با افزایش انتقادات از دولت بریتانیا مبنی بر تخلیه هواپیمای پر از حیوانات در روزهای خروج از کابل در ماه اگست.

منتقدان می‌گویند در وضعیتی بسیاری از همکاران افغان نیروهای بریتانیایی مستحق کمک برای خروج از افغانستان بودند، دولت بریتانیا هواپیمای پر از حیوانات نیروهای خود را از کابل بیرون کشیده است.

به تازگی ادعاهایی مبنی بر تأیید تخلیه حیوانات در ماه اگست توسط بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا در رسانه‌های این کشور جنجال‌ساز شد.

نخست وزیر بریتانیا این ادعاها را رد کرده است.

پس از ورود طالبان به کابل در اواسط ماه اگست ۲۰۲۱ سیستم اقتصادی و بانکی افغانستان با فروپاشی مواجه شد.

کمک‌های توسعه‌ای به افغانستان قطع شد و بسیاری از نهاهای ارائه کننده خدمات عامه نتوانستند به کارشان ادامه دهند.

سازمان‌های بشردوستانه بین‌الملل اعلام کرده‌اند که مردم افغانستان بدترین زمستان را در پیش خواهد داشت. مقامات این سازمان هشدار داده‌اند که یک سوم جمعیت افغانستان در زمستان پیش رو با گرسنگی دست و پنجه نرم خواهند کرد.

محمد اسرار مرادی، یکی از این کارگران می‌گوید هر دانه زمرد را از ۵۰ تا ۱۵۰ افغانی می‌فروشد.

او در سرمای استخوان‌شکن افغانستان، خاک درشت را از دهان کوه با غربال پس می‌زند، مقداری آب می‌پاشد و جستجویش را برای یافتن تکه‌های سبزرنگ زمرد ادامه می‌دهد.

در این کوه، ده‌ها نفر دیگر نیز با او در یافتن زمرد رقابت می‌کنند.

در صورتی که تخصص و مدیریت لازم وجود داشته باشد، این معادن کافی است تا فقر در کشوری کاهش یابد که در حال شدن در دل یک فاجعه انسانی است.

مرادی قبلا کارمند دولت پیشین افغانستان بود.

در اواسط ماه اگست، هنگامی که طالبان افغانستان را تسخیر کردند، او بیکار شد. مدتی بیکار ماند، بعد به کابل رفت و فروشنده لباس‌های دست دوم در بازار پایتخت شد.

این کار برای جوان ۲۵ ساله و خانواده‌اش سودی نداشت.

او با دستان خالی به خانه برگشت و یک روز از مجبوری راه تپه‌ها را در پیش گرفت.

آنها در ارتفاع ۳۰۰۰ متری از سطح دریا ایستاده‌اند و کارگران در چند شیفت مشغول حفاری کوه هستند.

مردم محل از هزاران سال پیش از وجود زمرد در پنجشیر اطلاع داشتند.

استخراج سیستماتیک زمرد در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و تا حد زیادی استفاده از معادن در حد صنایع دستی باقی مانده است، اما جواهراتی که در اینجا یافت می‌شوند با زمردهای کلمبیایی مقایسه می‌شوند. این زمردها شهرت جهانی دارند.

هر شفت کاری متعلق به چندین شریک است. تیمی متشکل از ۱۰ معدن‌چی در هر شیفت، در جستجوی رگه‌های درخشان کوارتز بیش از ۵۰۰ متر کوه را حفاری می‌کنند.

آنها روزانه مشغول کار طاقت‌فرسایی هستند که در نهایت، مزد چندانی روی دست‌شان نمی‌گذارد.

بسیاری از سربازان و افسران پلیس سابق به اینجا آمده‌اند تا در عین حال از انتقام‌گیری طالبان در امان بمانند و هم بتوانند امرار معاش کنند.

طالبان علناً عفو عمومی را اعلام کرده‌اند، اما گروه‌های حقوق بشر هشدار می‌دهند که بیش از صد نفر از این گروه‌ها تیرباران یا «ناپدید شده‌اند.»

محمدی، یکی از کارگران این وضعیت را افتضاح می‌داند.

او آهی کشید و گفت: «با ما مثل گاو رفتار می‌شود. ما هیچ جای واقعی برای زندگی نداریم، ما در کوه زیر خیمه زندگی می‌کنیم. اگر مریض شویم، نه آب داریم، نه آتش، نه درمانگاه.»

طالبان پس از تسلط بر افغانستان دروازه‌های مکاتب دخترانه و دانشگاه‌ها را به روی دختران بستند.

مریم بازرانس که خودش دانشجوی سال سوم دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل است در گفت‌و‌گو با افغانستان اینترنشنال می‌گوید ۱۲۰ دختر در این آموزشگاه به طور رایگان مصروف آموزش هستند.

به گفتهٔ او پس از همه‌گیری ویروس کرونا و تسلط طالبان بر افغانستان، دختران بدخشانی از رفتن به مکتب باز مانده‌اند و این آموزشگاه تا باز شدن دروازهٔ مکاتب دخترانه فعال خواهد بود.

مقام‌های طالبان اخیرا وعده دادند که مکاتب دخترانه در بهار سال آینده بازگشایی می‌شود.

ذبیح‌الله مجاهد روز جمعه، ۸ دلو گفت که فعال شدن مجدد رسانه‌هایی که فعالیت‌ آنها سال‌ها قبل متوقف شده یا مسئولان آن از کشور فرار کرده‌اند، مناسب نیست و این امر سبب رقابت ناسالم بین رسانه‌ها می‌شود.

سخنگوی طالبان تأکید کرده است رسانه‌هایی که خواهان فعالیت مجدد هستند باید مجوز شان را تمدید کنند، مالیه‌ سابقه را بپردازند و در چهارچوب قانون رسانه‌ها به گونه سالم و واقعی فعالیت کنند.

به دنبال منع نشست خبری فدراسیون نهادهای خبرنگاری، نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) اعلام کرد «ممانعت از برگزاری کنفرانس مطبوعاتی رسانه‌ها، محدودیت آزادی بیان است».

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، شماری زیادی از رسانه‌های مستقل تعطیل و صدها خبرنگار افغانستان را ترک کردند.

در ماه‌های اخیر همچنین خبرنگاران زیادی از سوی افراد طالبان مورد لت و کوب قرار گرفتند و شماری نیز زندانی شدند.