شماری از کامندان دولت پیشین افغانستان برای تأمین مخارج زندگی به حفاری معادن رو آورده‌اند

طالبان پس از تسلط بر افغانستان دروازه‌های مکاتب دخترانه و دانشگاه‌ها را به روی دختران بستند.

مریم بازرانس که خودش دانشجوی سال سوم دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل است در گفت‌و‌گو با افغانستان اینترنشنال می‌گوید ۱۲۰ دختر در این آموزشگاه به طور رایگان مصروف آموزش هستند.

به گفتهٔ او پس از همه‌گیری ویروس کرونا و تسلط طالبان بر افغانستان، دختران بدخشانی از رفتن به مکتب باز مانده‌اند و این آموزشگاه تا باز شدن دروازهٔ مکاتب دخترانه فعال خواهد بود.

مقام‌های طالبان اخیرا وعده دادند که مکاتب دخترانه در بهار سال آینده بازگشایی می‌شود.

ذبیح‌الله مجاهد روز جمعه، ۸ دلو گفت که فعال شدن مجدد رسانه‌هایی که فعالیت‌ آنها سال‌ها قبل متوقف شده یا مسئولان آن از کشور فرار کرده‌اند، مناسب نیست و این امر سبب رقابت ناسالم بین رسانه‌ها می‌شود.

سخنگوی طالبان تأکید کرده است رسانه‌هایی که خواهان فعالیت مجدد هستند باید مجوز شان را تمدید کنند، مالیه‌ سابقه را بپردازند و در چهارچوب قانون رسانه‌ها به گونه سالم و واقعی فعالیت کنند.

به دنبال منع نشست خبری فدراسیون نهادهای خبرنگاری، نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) اعلام کرد «ممانعت از برگزاری کنفرانس مطبوعاتی رسانه‌ها، محدودیت آزادی بیان است».

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، شماری زیادی از رسانه‌های مستقل تعطیل و صدها خبرنگار افغانستان را ترک کردند.

در ماه‌های اخیر همچنین خبرنگاران زیادی از سوی افراد طالبان مورد لت و کوب قرار گرفتند و شماری نیز زندانی شدند.

حکومت‌های افغانستان، به شمول طالبان، با حصارکشی در مرز دو کشور، موسوم به خط دیورند، مخالفت کرده و این مرز بین المللی را به رسمیت نشناخته اند.

چند هفته پیش، ویدیوهایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که نشان می‌داد جنگجویان طالبان در حال برداشتن بخشی از حصار از امتداد مرز پاکستان و افغانستان هستند که توسط حکومت پاکستان ایجاد شده بود.

در آن زمان، عنایت‌الله خوارزمی، سخنگوی وزارت دفاع طالبان اعلام کرد که پاکستان حق ندارد در مرز دو کشور حصار بکشد.

او این کار را «نامناسب و خلاف قانون» توصیف کرده بود.

در ۳ جنوری، شاه‌محمود قریشی، وزیر امور خارجه پاکستان در یک نشست خبری در اسلام‌آباد گفته بود که در حصارکشی مرز پاکستان و افغانستان «برخی عوارض» وجود دارد، اما افزود که در مورد این موضوع در حال مذاکره با حکومت طالبان است.

یوسف به نمایندگان پارلمان گفت که تروریست‌های ضد دولت پاکستان شبکه خود را در افغانستان ایجاد کرده اند. او اذعان کرد که حکومت یکشبه نمی‌تواند بر نفوذ تحریک طالبان پاکستان غلبه کند.

آقای ساپکو در گفتگوی روز پنجشنبه خود با شورای اتلانتیک افزود: «نبود حضور دیپلماتیک برای نظارت بر ارایه موثر کمک‌ها، ریسک منحرف شدن کمک‌های بشردوستانه از مسیر اصلی‌اش پیش از رسیدن به نیازمندان را بالا می‌برد.»

به نقل از واشنگتن اگزماینر و به گفته بارزس ویژه، ایالات متحده باید «هدف روشنی برای کمک‌های بشردوستانه» تعیین کند و بر «شفافیت کامل در نهادهای دریافت کننده این کمک‌ها» تاکید ورزد.

جان ساپکو هم‌چنین می‌افزاید که کشورش نحوه استفاده از پول را پیگیری و به صورت مرتب چگونگی مصرف آن را ارزیابی کند.

بازرس ویژه امریکا پیشنهاد می‌کند در صورتی که ریسک به هدر رفتن کمک‌های بشردوستانه ایالات متحده زیاد باشد، این کشور باید فعالیت پروژه‌هایش را متوقف کند.


ایالات متحده در طول حصور ۲۰ ساله‌اش در افغانستان بیش از ۱۴۶ میلیارد دالر را صرف بازسازی در این کشور کرد در حالی که سرمفتش ویژه برای بازسازی افغانستان تخمین می‌زند «حداقل ۳۰ درصد آن هدر رفته یا دزدیده شده است».

جان ساپکو در حالی نگران به هدر رفتن کمک‌های بشردوستانه به مردم افغانستان است که باشنده گان چندین ولایت در افغانستان تایید کرده اند کمک‌های بشری به گونه شفاف و عادلانه توزیع نمی‌شود.

منابع محلی به افغانستان اینترنشنال می‌گویند ۳۱ سال قبل در سال ۱۳۶۹ منازعه قومی بین مردم ولسوالی مالستان و اجرستان رخ داد که پس از ختم این مناقشه، دو طرف خواستار پرداخت غرامت از یکدیگر شدند.

به گفته منابع، آن زمان دو طرف منازعه ادعای خسارت کردند اما پس از آن برای حل این مساله هیچ دادگاهی برگزار نشد و این پرونده بدون بررسی فراموش شد.

مولوی بازمحمد، فرمانده پولیس طالبان در غزنی اکنون در مکتوبی بدون ارائه جزئیات گفته است که در این مورد «فیصله» صورت گرفته و به تمام مردم مالستان دستور داده است که قیمت ۵۵۰ رأُس گوسفند را جمع آوری و آن را به به باشنده ولسوالی اجرستان پرداخت کنند.

به گفته منابع، پس از منازعه قومی در سال ۱۳۶۹، ساکنان ولسوالی مالستان مدعی بودند که شماری از اهالی این منطقه در ولسوالی اجرستان کشته شدند و برخی از ساکنان ولسوالی اجرستان نیز مدعی بودند که یک رمه گوسفند آنها توسط برخی از ساکنان ولسوالی مالستان ربوده شده است.

همزمان، مولوی عبدالله منتقیم، ولسوال طالبان در مالستان در مکتوب رسمی و جداگانه به نمایندگان مردم این ولسوالی دستور داده است که براساس فیصله مولوی بازمحمد، این مبلغ را تا یک ماه دیگر جمع آوری و پرداخت کنند.

ولسوال طالبان به مردم مالستان هشدار داده است در صورت عدم پرداخت این مبلغ، علیه مردم مالستان از نیروی نظامی استفاده خواهد شد.
ساکنان ولسوالی مالستان از قوم هزاره و مردم اجرستان از قوم پشتون هستند.

منابع محلی گفتند که پس از تسلط طالبان بر ولسوالی مالستان، این دعوای حقوقی سی ساله دوباره تازه شد و دو نشست در این مورد در ولسوالی مالستان برگزار شد اما این نشست‌ها بدون نتیجه پایان یافت.

منابع به شرط محفوظ ماندن هویت شان، به افغانستان اینترنشنال گفتند که فرمانده نظامی طالبان در غزنی چهار تن از متنفذان ولسوالی مالستان را به خاطر این موضوع به مرکز شهر غزنی فراخواندند و زمانی که آنها به غزنی رفتند از سوی طالبان یک شب بازداشت شدند و سپس طالبان با زور و اجبار امضای آنها را گرفتند.

آنها گفتند که سه تن از ساکنان ولسوالی اجرستان که مدعی خسارت هستند اکنون مقامات بلند رتبه طالبان در غزنی هستند.

ساکنان ولسوالی مالستان فیصله طالبان را ناعادلانه و ظالمانه عنوان کرده گفته‌اند طالبان بدون برگزاری دادگاه و بدون آنکه نظر و ادعای مردم مالستان را در خصوص کشته شدن چند تن از مردم هزاره که در اجرستان کشته شدند، بشنود، به صورت یکجانبه فیصله کرده است.