افزایش حملات بهاری جبهه مقاومت؛ چهار مقام‌ نظامی طالبان به ولایت تخار رفتند

کاربران شبکه‌های اجتماعی با انتشار عکسی از این رویداد در برابر آن واکنش نشان داده‌اند.

شماری از کاربران تأکید کرده‌اند که این مرد "بیمار و مسافر" بوده و روزه برای افراد بیمار و مسافران واجب نیست.

مقامات محلی طالبان در ولایت غور وقوع این رویداد را تأیید کرده‌ اما گفته‌اند که "محتسبان وزارت امر به معروف و نهی از منکر" در این رویداد دست نداشته‌اند.

در مورد حمله اول، مقامات پاکستانی گفتند که "تروریست‌ها به یک وسیله نقلیه نیروهای امنیتی در داتخیل در نزدیکی مرز افغانستان حمله کردند." منابع گفتند که شورشیان در این حمله از یک نارنجک‌انداز و تفنگ‌های تهاجمی استفاده کردند.

مقامات محلی پاکستانی در میرام‌شاه وزیرستان شمالی تأیید کردند که هفت سرباز در این حمله کشته شده است.

این حمله بزرگ در پی حمله مرگبار سه روز پیش در ولسوالی دره اسماعیل خان در جنوب پاکستان صورت گرفت که در آن پنج پلیس کشته و چهار پولیس دیگر زخمی شده بودند.

بعد از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان حملات نیروهای مخالف مسلح دولت پاکستان به ویژه طالبان پاکستانی افزایش یافته است.

وزیرستان شمالی پناهگاه نسبتاَ امنی برای گروه‌های مخالف مسلح دولت پاکستان محسوب می‌شود.

با این که گروه طالبان پس از به قدرت رسیدن ادعا می‌کند که امنیت عمومی را در کشور «تامین» کرده است، اما گزارش سازمان مذکور حاکی از آن است که مردم غیرنظامی از سوی طالبان و گروه‌های مسلح مورد خشونت قرار گرفته اند.

این خشونت‌ها شامل قتل‌های انتقام جویانه، سرکوب خشن نیروهای سیاسی و مدنی، ربودن، غصب مال و جایدادهای مردم می‌شود.

بنا به گزارش این سازمان، «افراد ملکی به علت شغل، قومیت و مذهب خود مورد خشونت قرار گرفته اند.» در این میان، مقامات و نظامیان حکومت پیشین بیشتر از هر کسی مورد تعقیب و خشونت واقع شده اند.

طالبان گزارش اخیر روزنامه نیویارک تایمز در باره کشتار هدفمند نظامیان و مقامات پیشین را رد کرده و همچنان تاکید دارد که اعضای حکومت قبلی مشمول عفو عمومی این گروه است. اما، گزارش سازمان معلومات و تحلیل منازعات می‌گوید که نه تنها نظامیان پیشین بلکه اعضای خانواده‌شان نیز آزار دیده و به قتل رسیده اند.

بنا به این گزارش، طالبان حامیان حکومت پیشین در میان قبایل و اقوام را نیز مورد خشونت قرار داده و مال و جایدادهای شان را غضب کرده است.

این سازمان می‌گوید که بخشی از خشونت‌های طالبان متوجه خبرنگاران و زنان معترض است. خبرنگاران به علت پوشش اعتراضات زنان علیه محدودیت‌ها و مقررات تبعیض آمیز طالبان زیر خشونت و سانسور قرار گرفته اند.

در گزارش این سازمان به استخبارات طالبان اشاره شده که نقش عمده را در سرکوب و دستگیری زنان معترض در شهرهای کابل و مزارشریف به عهده داشته است.

خشونت‌ها در افغانستان به طالبان محدود نمی‌شود. در گزارش مذکور علاوه بر داعش، از «گروه‌های مسلح ناشناس» نیز نام برده شده است که دست به حملات، ربایش و ترور افراد غیرنظامی می‌زنند. این گروه‌ها «با توجه به واکنش‌های عمومی، ترجیح می‌دهند که هویت خود را مخفی بدارند و مردم عادی را هدف قرار دهند.»

عبدالرزاق عارف، ۷۶ ساله، که با اسم مستعار «رفیف» در هالند زندگی می‌کرد، بین سال‌های ۱۳۶۲ الی ۱۳۶۹ در زندان پلچرخی به عنوان قوماندان و آمر سیاسی ایفای وظیفه کرده بود. او در سال ۱۳۹۹ در هالند دستگیر شد.

به نقل از رویترز، متهم در جریان محکمه مدعی شد که او عبدالرزاق عارف نیست و به جای کسی دیگر محکمه می‌شود. اما، قضات دادگاه این ادعای وی را رد کردند. قبلاً، سارنوالان بر اساس شهادت ۲۵ شاهد و شنود مکالمات تیلفونی عارف و خانواده‌اش نشان دادند که هویت واقعی او همان چیزی است که در دادگاه مطرح شده بود.

قضات دادگاه گفتند که عارف «در خشونت[علیه زندانیان] دست داشت. او به زیردستانش دستور می‌داد و می‌دانست که آنان در زندان چه کار می‌کنند، اما جلو شان را نمی‌گرفت.»

وکیل عارف گفته است که نسبت به این حکم درخواست تجدیدنظر خواهد کرد.

این مقام پیشین بر بنیاد اصول «صلاحیت قضایی جهانی» دستگیر و محاکمه شد. بر اساس این اصول، کسانی که متهم به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت بوده و امکان محاکمه آنان در کشورهای شان وجود ندارد، می‌توانند در یک کشور دیگر محاکمه شوند.

سارنوالان هالندی تاکنون ۶ افغان را به جرم جنایت جنگی مورد بازجویی قرار داده اند.

دو نفر از این متهمان به دلیل نبود مدارک کافی از بازداشت رها شدند، یک نفر تبرئه گردید و دو نفر دیگر به زندان محکوم شدند. عبدالرزاق عارف آخرین فرد از این شش نفر است که در شهر دنهاگ هالند محاکمه گردید.

منبع که نخواست نامش فاش شود می‌گوید همه افراد اخراج شده فارغ‌التحصیل دانشکده پولیس کابل بودند.

طالبان پیش از این گفته بود با کارمندان حکومت پیشین هیچ مشکلی ندارد و آنان می‌توانند به کار خود ادامه دهند.

سخنگویان طالبان هم در مصاحبه با رسانه‌ها همواره کارمندان حکومت پیشین را که از کشور فرار کرده‌اند تشویق به برگشت می‌کنند. اما گزارش‌ها حاکیست که طالبان تاکنون شمار زیادی را دسته جمعی از وظایفشان در ادارات مختلف، اخراج کرده است.