یکی از سخنگویان طالبان میگوید یکی از دلایل عمده پیدا شدن رد پای داعش در افغانستان خودداری طالبان از قتل عام و جنگیدن در برابر یک قوم خاص است. انعامالله سمنگانی ادعا کرد که طالبان در ۲۰ سال جنگ در برابر حکومت پیشین و نیروهای خارجی، هرگز حاضر نشد از انگیزههای قومی استفاده کند.
آقای سمنگانی این اظهارات را پس از حملات روز سهشنبه به کودکان هزاره در یک مکتب و یک مرکز آموزشی در غرب شهر کابل بیان کرده است.
این سخنگوی طالبان در صفحه توییتر خود نوشته است: "یکی از دلایل عمده آوردن فتنه داعش در افغانستان و قرار دادن آن در مصاف امارت اسلامی همین بود که امارت اسلامی چرا در برابر یک قوم خاص نمیجنگد و چرا آن قوم را قتل عام نمیکند؟"
در حالی که طالبان خود متهم به کشتار هزارههاست، آقای سمنگانی میگوید این گروه در یک دهه اخیر بزرگترین قربانیها را برای دفاع از وحدت ملی داده است.
طالبان متهم است که چه در دور اول حکومت خود در دهه نود میلادی و چه در جریان بیست سال جنگ با حکومت پیشین افغانستان و نیروهای خارجی به صورت هدفمند هزارهها را هدف قرار داده و در مواردی اقدام به کشتار جمعی آنها کرده است.
اما آقای سمنگانی میگوید که طالبان در ۲۰ سال گذشته هرگز آماده نشد تا از انگیزههای قومی، نژادی و مذهبی در جنگ استفاده کند.
این سخنگوی طالبان مدعی است که طالبان در برابر "فتنههایی همچو داعش"، بیش از هزار قربانی داده و به گفته او از جنگهای خانمانسوز داخلی و قومی جلوگیری کرده است.
هرچند هنوز مسئولیت حمله به مکتب عبدالرحیم شهید و مرکز آموزشی ممتاز در منطقه هزارهنشین دشتبرچی را کسی به عهده نگرفته است، مسئولیت بیشتر حملات مشابه را قبلا داعش به عهده گرفته بود.
آقای سمنگانی در واکنش به این حملات در توییتر خود نوشته است: "حمله بر طفلهای بیگناه و نازنین ما، بسیار دردآور و غمانگیز بود."
او افزوده که طالبان بهحیث "مسئول امنیت هر شهروند"؛ پیش از اینکه دیگران را مسئول "این جنایت بزرگ" بداند، مسئولیت دارد و متعهد است تا عاملان حمله را پیدا و مجازات و از تکرار چنین موارد دردناک جلوگیری کند.
صندوق کودکان سازمان ملل گفته است که در حملات روز سهشنبه دستکم ۹ کودک کشته و بیش از ۵۰ کودک دیگر زخمی شدند. اما مردم محل شمار تلفات را تا ۳۰ نفر اعلام کردهاند. طالبان میگوید نفر کشته شدند.
در سالهای اخیر مسئولیت بیشتر حملات مرگبار به هزارهها در افغانستان را داعش به عهده گرفته است.
روایت غالب در باره پیشینه و علت نامگذاری روز ۴۲۰ یا انتخاب روز بیستم در ماه چهارم سال برای این گردهمایی نشئهآور این است که دانشآموزان یک لیسه در ایالت کالیفرنیا در دهه ۱۹۷۰ میلادی، هر روز در ساعت ۴ و ۲۰ عصر در زیر یک مجسمه در بیرون مکتبشان جمع میشدند و ماریجوانا میکشیدند که از خانواده همان چرس و حشیش است.
در تاریخچه نقل شده در منابع امریکایی آمده است که علت انتخاب ساعت ۴ و ۲۰ این بود که دانشآموزان از مکتب رخصت میشدند و پیش از بازگشت والدین خود از کار، فرصت را غنیمت میشمردند تا یک کش عمیق به سگرتی بزنند.
به مرور زمان ساعت ۴ و ۲۰ تبدیل به رمز ۴۲۰ میان علاقهمندان چرس و کانابیس شد. و از آنجایی که در شیوه امریکایی نگارش تاریخ، ابتدا عدد ماه نوشته میشود، سپس روز (یعنی۴/۲۰ به جای ۲۰/۴ ) در سالهای بعد، روز ۲۰ ماه ۴، در خرده فرهنگ خیابانی، روز ۴۲۰ نام گرفت.
مصرف ماریجوانا در شش کشور جهان از جمله کانادا و مکسیکو و ۱۸ ایالت امریکا قانونی است. در ماه دسامبر سال ۲۰۲۰، سازمان ملل متحد ماریجوانا را از فهرست مواد مخدر بسیار خطرناک خارج کرد.
شیرک مزار
تولید چرس در افغانستان پیشینه طولانی دارد و این صنعت در مقطی از تاریخ، به یک جاذبه توریستی در افغانستان تبدیل شده بود و شمار زیادی از هیپیهای اروپا و امریکای شمالی را به سوی این کشور میکشاند.
در افغانستان چرس شیرک مزار معروف است. کشت و تولید چرس در این بلخ پیشینه طولانی دارد و کشاورزان بلخی در این عرصه تبحر خاصی دارند.
در بلخ دیرههای چلم بنگ بسیای وجود دارد و یکی از مشهورترین این دیرهها، دیره بابه قو دروازه نوبهار است. بابه قو به مرشد یا پیر بنگیها مشهور است که صدها سال قبل از امروز در بلخ میزیسته و دیره چلم بنگ داشته است.
امروزه بنگیها و چرسیها در بلخ، در هنگام دود کردن بنگ به نام و احترام بابه قو شعرخوانی میکنند.
یکی از این شعرهای معروف است است:
بابه قوی مستان، دور قبرت گلستان
ام (این) بهار و ام زمستان
ای ره زدیم دیگرش را چهاریک، چهاریک برسان
