شورای امنیت سازمان ملل حملات روز سهشنبه به دانشآموزان یک مکتب و یک مرکز آموزشی در غرب کابل را محکوم کرده و خواهان محاکمه عاملان حملات شده است. این شورا در بیانیهای نگرانی عمیق خود را از حمله به مکاتب، امنیت دانشآموزان و احتمال محروم ماندن آنها از حق آموزش ابراز کرده است.
اعضای شورای امنیت در این بیانیه بر ضرورت پاسخگو کردن عاملان، سازماندهندگان و حامیان مالی این حملات و سپردن آنها به پنجه عدالت تاکید کردهاند.
صندوق کودکان سازمان ملل گفته است که در حمله به دانشآموزان مکتب عبدالرحیم شهید و مرکز آموزشی ممتاز در منطقه هزارهنشین دشتبرچی دستکم ۹ کودک کشته و بیش از ۵۰ کودک دیگر زخمی شدند. مردم محل شمار تلفات را تا ۳۰ نفر اعلام کردهاند.
اعضای شورای امنیت همدردی خود را با خانوادههای قربانیان ابراز کرده و برای مجروحان این حملات بهبودی سریع و کامل تمنا کرده است.
در بیانیه این شورا آمده است که اعضای این شورا بر حق آموزش برای همهای افغانها تاکید کرده و آن را کمکی به رسیدن به صلح و امنیت در افغانستان خواندهاند.
آنها همچنین تروریسم در همه اشکال آنرا یکی از تهدیدهای جدی برای صلح و امنیت بینالمللی توصیف کردهاند.
اعضای شورا همچنین تاکید کردند که هر اقدام تروریستی، صرف نظر از اینکه در کجا، چه زمانی و چطور انجام میشود، یک جنایت است.
یکی از سخنگویان طالبان میگوید یکی از دلایل عمده پیدا شدن رد پای داعش در افغانستان خودداری طالبان از قتل عام و جنگیدن در برابر یک قوم خاص است. انعامالله سمنگانی ادعا کرد که طالبان در ۲۰ سال جنگ در برابر حکومت پیشین و نیروهای خارجی، هرگز حاضر نشد از انگیزههای قومی استفاده کند.
آقای سمنگانی این اظهارات را پس از حملات روز سهشنبه به کودکان هزاره در یک مکتب و یک مرکز آموزشی در غرب شهر کابل بیان کرده است.
این سخنگوی طالبان در صفحه توییتر خود نوشته است: "یکی از دلایل عمده آوردن فتنه داعش در افغانستان و قرار دادن آن در مصاف امارت اسلامی همین بود که امارت اسلامی چرا در برابر یک قوم خاص نمیجنگد و چرا آن قوم را قتل عام نمیکند؟"
در حالی که طالبان خود متهم به کشتار هزارههاست، آقای سمنگانی میگوید این گروه در یک دهه اخیر بزرگترین قربانیها را برای دفاع از وحدت ملی داده است.
طالبان متهم است که چه در دور اول حکومت خود در دهه نود میلادی و چه در جریان بیست سال جنگ با حکومت پیشین افغانستان و نیروهای خارجی به صورت هدفمند هزارهها را هدف قرار داده و در مواردی اقدام به کشتار جمعی آنها کرده است.
اما آقای سمنگانی میگوید که طالبان در ۲۰ سال گذشته هرگز آماده نشد تا از انگیزههای قومی، نژادی و مذهبی در جنگ استفاده کند.
این سخنگوی طالبان مدعی است که طالبان در برابر "فتنههایی همچو داعش"، بیش از هزار قربانی داده و به گفته او از جنگهای خانمانسوز داخلی و قومی جلوگیری کرده است.
هرچند هنوز مسئولیت حمله به مکتب عبدالرحیم شهید و مرکز آموزشی ممتاز در منطقه هزارهنشین دشتبرچی را کسی به عهده نگرفته است، مسئولیت بیشتر حملات مشابه را قبلا داعش به عهده گرفته بود.
آقای سمنگانی در واکنش به این حملات در توییتر خود نوشته است: "حمله بر طفلهای بیگناه و نازنین ما، بسیار دردآور و غمانگیز بود."
او افزوده که طالبان بهحیث "مسئول امنیت هر شهروند"؛ پیش از اینکه دیگران را مسئول "این جنایت بزرگ" بداند، مسئولیت دارد و متعهد است تا عاملان حمله را پیدا و مجازات و از تکرار چنین موارد دردناک جلوگیری کند.
صندوق کودکان سازمان ملل گفته است که در حملات روز سهشنبه دستکم ۹ کودک کشته و بیش از ۵۰ کودک دیگر زخمی شدند. اما مردم محل شمار تلفات را تا ۳۰ نفر اعلام کردهاند. طالبان میگوید نفر کشته شدند.
در سالهای اخیر مسئولیت بیشتر حملات مرگبار به هزارهها در افغانستان را داعش به عهده گرفته است.
بیست اپریل در امریکای شمالی و به تبع آن در برخی کشورهای دیگر، روز جهانی بنگیها و چرسیهاست. به این روز که بیستمین روز ماه چهارم سال است، ۴۲۰ میگویند.
روایت غالب در باره پیشینه و علت نامگذاری روز ۴۲۰ یا انتخاب روز بیستم در ماه چهارم سال برای این گردهمایی نشئهآور این است که دانشآموزان یک لیسه در ایالت کالیفرنیا در دهه ۱۹۷۰ میلادی، هر روز در ساعت ۴ و ۲۰ عصر در زیر یک مجسمه در بیرون مکتبشان جمع میشدند و ماریجوانا میکشیدند که از خانواده همان چرس و حشیش است.
در تاریخچه نقل شده در منابع امریکایی آمده است که علت انتخاب ساعت ۴ و ۲۰ این بود که دانشآموزان از مکتب رخصت میشدند و پیش از بازگشت والدین خود از کار، فرصت را غنیمت میشمردند تا یک کش عمیق به سگرتی بزنند.
به مرور زمان ساعت ۴ و ۲۰ تبدیل به رمز ۴۲۰ میان علاقهمندان چرس و کانابیس شد. و از آنجایی که در شیوه امریکایی نگارش تاریخ، ابتدا عدد ماه نوشته میشود، سپس روز (یعنی۴/۲۰ به جای ۲۰/۴ ) در سالهای بعد، روز ۲۰ ماه ۴، در خرده فرهنگ خیابانی، روز ۴۲۰ نام گرفت.
مصرف ماریجوانا در شش کشور جهان از جمله کانادا و مکسیکو و ۱۸ ایالت امریکا قانونی است. در ماه دسامبر سال ۲۰۲۰، سازمان ملل متحد ماریجوانا را از فهرست مواد مخدر بسیار خطرناک خارج کرد.
شیرک مزار
تولید چرس در افغانستان پیشینه طولانی دارد و این صنعت در مقطی از تاریخ، به یک جاذبه توریستی در افغانستان تبدیل شده بود و شمار زیادی از هیپیهای اروپا و امریکای شمالی را به سوی این کشور میکشاند.
در افغانستان چرس شیرک مزار معروف است. کشت و تولید چرس در این بلخ پیشینه طولانی دارد و کشاورزان بلخی در این عرصه تبحر خاصی دارند.
در بلخ دیرههای چلم بنگ بسیای وجود دارد و یکی از مشهورترین این دیرهها، دیره بابه قو دروازه نوبهار است. بابه قو به مرشد یا پیر بنگیها مشهور است که صدها سال قبل از امروز در بلخ میزیسته و دیره چلم بنگ داشته است.
امروزه بنگیها و چرسیها در بلخ، در هنگام دود کردن بنگ به نام و احترام بابه قو شعرخوانی میکنند.
یکی از این شعرهای معروف است است:
بابه قوی مستان، دور قبرت گلستان
ام (این) بهار و ام زمستان
ای ره زدیم دیگرش را چهاریک، چهاریک برسان
صندوق کودکان سازمان ملل در واکنش به حملات روز سهشنبه به دانشآموزان هزاره در غرب شهر کابل، این حملات را "نقض شدید" حقوق بشر توصیف کرد. یونیسف میگوید در این انفجارها دستکم ۹ کودک کشته و ۵۰ نفر دیگر زخمی شدند. وزارت معارف طالبان هم خواهان شناسایی و مجازات عاملان این حملات شد.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف در بیانیهای گفته است "از حملات وحشیانهای که در غرب کابل کودکان مکتب را هدف قرار دادند، وحشتزده شدم."
در بیانیه خانم راسل آمده است: "از طرف یونیسف، عمیقترین تسلیت خود را به والدین و خانوادههایی که فرزندان دلبندشان را از دست دادند، اعلام میکنم و امیدوارم همه مجروحان به سرعت و به طور کامل بهبود یابند."
مدیر اجرایی یونیسف گفته که حمله به کودکان و مراکز آموزشی نقض فاحش حقوق بشر است و افزوده که مکاتب فراتر از یک مکان آموزشی، جای برای حفاظت و صلح است.
خام راسل گفت: یونیسف این حمله را محکوم می کند و از همه طرفها میخواهد که از کودکان محافظت کنند."
تسلیت طالبان
همزمان، وزارت معارف طالبان با صدور بیانیهای این حملات را محکوم کرده و به بازماندگان قربانیان تسلیت گفته است.
در این بیانیه از ارگانهای امنیتی این گروه خواسته شده هرچه زودتر عاملان این حادثه را شناسایی و به چنگال قانون بسپارند و همچنین برای امنیت کامل مراکز آموزشی، تلاش بیشتری به خرج دهند تا به گفته این وزارت چنین حوادث غمانگیز در کشور تکرار نشود.
روز سهشنبه لیسه عبدالرحیم شهید و مرکز آموزشی ممتاز در منطقه دشتبرچی کابل هدف سه انفجار قرار گرفتند.
هرچند طالبان گفتند که در این حملات ۶ نفر کشته شدند، اما ساکنان محل آمار تلفات را تا ۳۰ نفر اعلام کردهاند.
در پی بسته شدن سفارت و نمایندگیهای افغانستان در امریکا، سفارت افغانستان در کانادا از ارایه خدمات کنسولی به افغانهای مقیم ایالات متحده خبر میدهد. این سفارت میگوید که ارایه خدمات کنسولی از ۳۱ حمل از طریق سفارت افغانستان در اتاوا و کنسولگریهای آن در تورنتو و ونکور آغاز میشود.
در اعلامیه این سفارت که امروز چهارشنبه ۳۱ حمل نشر شد، آمده است: «افغانهای مقیم ایالات متحده میتوانند بر اساس تقسیمات حوزهای مستقیماً به یکی از سه نمایندگی افغانستان مقیم کانادا تماس گرفته و خدمات کنسولی را به شکل حضوری و یا هم از طریق پست دریافت کنند.»
بر اساس این اعلامیه، سفارت افغانستان در کانادا و کنسولگریهای آن در شهرهای تورنتو و ونکور هیچ نمایندهای در امریکا ندارند.
فعالیت سفارت افغانستان در امریکا و کنسولگریهای آن در شهرهای نیویارک و لاسانجلس به تاریخ ۲۵ ماه حوت سال گذشته خورشیدی به صورت رسمی متوقف شد.
سفارت افغانستان علت توقف فعالیتهایش در امریکا را مشکلات مالی گفته بود.
دیدهبان حقوق بشر امروز چهارشنبه از طالبان خواست تا درباره «ناپدید شدن» عالیه عزیزی، مدیر زندان زنانه هرات تحقیقات سریع و معتبر راهاندازی کند. این سازمان میگوید که گروه طالبان باید خانم عزیزی را از بازداشت آزاد کند یا محل نگهداری او را اعلام کند.
دیدهبان حقوق بشر با ابرازی نگرانی از سرنوشت عالیه عزیزی، میافزاید که بیش از شش ماه از ناپدیدشدن او میگذرد و مقامات طالبان هنوز تحقیقات معتبری در باره سرنوشت او انجام ندادهاند.
به گفته این سازمان، پرونده عالیه عزیزی نشاندهنده «ناکامی مقامات طالبان در امر تحقیق درباره اتهامات جدی نقض حقوق بشر، از جمله انتقام از مقامات دولتی سابق» است.
فرشته عباسی، پژوهشگر افغانستان در دیدهبان حقوق بشر گفت: «قوانین بینالملل مقامات را موظف میکند تا ناپدیدشدنهای اجباری را مورد بررسی قرار دهند و افرادی را که مسئول تخلفات هستند، تحت تعقیب قرار داده و خانواده فرد ناپدیدشده را از محل نگهداری او مطلع سازند.»
این سازمان میگوید که به جای انکار وقوع چنین سوءاستفادههایی، طالبان باید تدابیر مشخصی را برای جلوگیری از سوءاستفادههای جدی توسط نیروهای امنیتی خود اتخاذ کند و با تحقیقات بیطرفانه و مجازات مناسب به اتهامات واکنش سریع نشان دهد.
عالیه عزیزی، مدیر زندان زنانه هرات در حکومت پیشین همزمان با تسلط طالبان بر هرات کار خود را متوقف کرد و به مدت دو هفته در خانه ماند. اما رئیس طالبان برای زندان مرکزی هرات با او تماس گرفت و از او خواست تا کار را از سر بگیرد. دیدهبان حقوق بشر به نقل از یک منبع خود میگوید که این مقام طالبان به خانم عزیزی گفت: «از آنجایی که زنان زندانی وجود دارند، شما باید به سر کار خود برگردید.» از آن زمان تا کنون خبری از سرنوشت خانم عزیزی در دست نیست.
خانواده عزیزی برای یافتن او از دفتر والی هرات، فرماندهی امنیه و رئیس زندان هرات کمک خواست و از مقامات طالبان خواست که در این مورد تحقیق کند. با این حال، مقامات طالبان به خانواده عزیزی گفته اند که آنها قضیه خانم عزیزی را یک موضوع خانوادگی میدانند و در آن مداخله نخواهند کرد.
در همین حال، پژوهشگر افغانستان در دیدهبان حقوق بشر میگوید: «ناپدید شدن اجباری یک جنایت فاحش است که در افغانستان ادامه خواهد داشت، مگر این که مقامات طالبان برای پایان دادن به این رویه ظالمانه جدیت نشان داده و عاملان آن را به دست عدالت بسپارد.»
اخیراً ناپدیدشدن و کشته شدن قاسم قایم، افسر پیشین وزارت داخله واکنشهایی را در پی داشت. دگروال قایم با اعتماد به عفو عمومی طالبان به وظیفهاش در وزارت داخله برگشت، ولی از سوی نظامیان طالبان بازداشت و به محل نامعلومی انتقال یافت. خانواده آقای قایم پس از چند روز پیکر بی جان او را از شفاخانه پولیس تسلیم شد. به گفته اعضای خانواده این افسر کشتهشده، آثار شکنجه در تمام بدن او دیده میشد.
طالبان اعلام کرد که مرگ دگروال قاسم قایم، افسر پیشین وزارت داخله دولت پیشین را «به صورت جدی بررسی» و نتایج آن را با رسانهها در میان خواهد گذاشت.
در همین حال، نیویارکتایمز اخیراً با نشر یک گزارش تحقیقی فاش کرد که عفو عمومی نیرنگ طالبان برای دستگیری نظامیان حکومت پیشین بوده است.
بنا به یافتههای این گزارش، نزدیک به ۵۰۰ نظامی پیشین در شش ماه اول تسلط طالبان، ناپدید یا کشته شدهاند.
تحقیقات نیویارکتایمز نشان میدهد که کشتار اعضای حکومت پیشین، به خصوص نظامیان، اقدامی هدفمند بوده است.