• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

تحلیل هفته نامه اکونومیست؛طالبان تشنه مشروعیت اند، اما کاری برای به دست آوردنش نمی‌کنند

۲۳ ثور ۱۴۰۱، ۰۱:۱۹ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۰۹:۵۰ (‎+۱ گرینویچ)

هفته نامه اکونومیست در تحلیلی می‌نویسد که طالبان تشنه به رسمیت شناخته شدن از سوی کشورهای غربی و منطقه‌ای اند، اما در ۸ ماه گذشته نه تنها هیچ کاری برای کسب مشروعیت نکرده اند، بلکه مناسبات شان با این کشورها خرابتر شده است.

به نوشته این هفته نامه، طالبان پس از به قدرت رسیدن وانمود می‌کردند که در سیاست‌ها و رفتارهای «قرون وسطایی» خود تغییر می‌آورند، افغانستان را به شکل بهتر اداره کرده و مناسبات خود را با منطقه و جهان بهبود می‌بخشند. اما، در عوض برعکس آنچه می‌گویند عمل کرده اند.

این مجله به سیاست‌های طالبان در قبال زنان و دختران اشاره می‌کند که مانع بهبود روابط این گروه با کشورهای غربی شده است. دولت‌های غربی افزایش سطح تعامل با طالبان را به رعایت حقوق بشر و بهبود در اداره افغانستان مشروط کرده اند.

اکونومیست می‌نویسد که گروه طالبان تجربه اداره یک دولت را ندارد که به همین علت اقتصاد کشور در حال فروپاشی است و از شهروندان کشور به خصوص اقلیت‌های قومی و مذهبی محافظت نمی‌تواند. در عین حال، این گروه دروازه‌های مکتب را به روی بخشی از دختران بسته است و فرصت‌های کاری را از زنان گرفته است.

این هفته نامه به ناگزیری کشورهای غربی از تعامل با طالبان اشاره می کند که ظاهراً به علت وضعیت وخیم بشری و اقتصادی افغانستان نمی‌توانند تماس‌های خود با طالبان را قطع کنند. زیرا، به گفته آنان، وضعیت افغانستان با انزوای کامل طالبان بدتر خواهد شد.

کشورهای قدرتمند همسایه مانند روسیه، چین و ایران که روابط شان با ایالات متحده همراه با تنش و کشاکش است، از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان استقبال کردند و کوشیدند که روابط سازنده با طالبان برقرار کنند. اما به اعتقاد اکونومیست، گروه طالبان تا حال نتوانسته است که انتظارات کشورهای همسایه را برآورده کند.

پاکستان، حامی اصلی طالبان، از این گروه به خاطر حمایت از جنگجویان پاکستانی ناراض است و در چند مورد درگیری‌های مرزی میان مرزبانان پاکستانی و نیروهای طالبان درگرفته است. همچنان، ایران که سابقه تاریخی بی‌اعتمادی و تنش با طالبان را دارد، انتظاراتش، از جمله برخورد درست طالبان با شیعیان، از این گروه برآورده نشده است.

به همین علت، هیچ یک از کشورهای منطقه به رغم خوشبینی و حمایت از طالبان حاضر نشده اند که با حکومت این گروه روابط کامل دیپلوماتیک برقرار کنند. به گفته اکونومیست، رهبر طالبان از کشورهای جهان می‌خواهد که با طالبان تعامل کنند، اما هیچ گامی برای جلب احترام این کشورها بر نمی‌دارد.

پربازدیدترین‌ها

رئیس انستیتوت ثبات راهبردی جنوب آسیا: افغانستان جغرافیای خود را از دست می‌دهد
۱

رئیس انستیتوت ثبات راهبردی جنوب آسیا: افغانستان جغرافیای خود را از دست می‌دهد

۲

روسیه از کشورها خواست فورا دیپلمات‌های خود را از کی‌یف خارج کنند

۳
اختصاصی

طالبان و ایران در طراحی اپلیکیشنی برای رصد کاربران در افغانستان همکاری می‌کنند

۴

همسر حفیظ‌الله امین در آلمان درگذشت

۵

امریکا پاسپورت والدینی را که نفقه فرزند نمی‌دهند، لغو می‌کند

•
•
•

مطالب بیشتر

آیا طالبان در پنجشیر و اندراب مرتکب جنایت جنگی شده‌اند؟

۲۰ ثور ۱۴۰۱، ۱۶:۱۱ (‎+۱ گرینویچ)
•
اسلم جوادی

منابع موثق به افغانستان اینترنشنال تأیید کرده‌اند که در جریان درگیری‌های اخیر، یکشنبه شب ۱۸ ثور، طالبان ۷ تن را در دره عبدالله‌خیل پنجشیر و دوشنبه شب ۵ تن دیگر را در دره قاسان اندراب تیرباران کرده‌اند.

به گفته منابع افراد تیرباران‌شده همه غیرنظامی بوده‌اند و طالبان با انگیزه انتقام از کشته‌شده‌های این گروه در درگیری‌ها و ضرب‌شست نشان‌دادن به مردم محل به خاطر همکاری با نیروهای مخالف طالبان اقدام به تیرباران افراد غیرنظامی کرده‌اند.

به گفته این منابع جنگجویان طالبان تعداد دیگری از افراد محل را نیزبازداشت کرده و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند.

در واکنش به این خبرها، شهرزاد اکبر رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان این اقدام طالبان را جنایت جنگی خوانده است.

جنایت جنگی چیست؟

در مورد جنایات جنگی قوانین و کنوانسیون‌های زیادی وجود دارد. سازمان ملل در توضیح و تبصره قوانین جنگی به کنوانسیون‌های چهارگانه ۱۲ اگست ۱۹۴۹ جینوا و دو پروتکل الحاقی ۱۹۷۷ استناد می‌کند.

تمرکز اصلی این کنوانسیون‌ها و پروتکل‌های الحاقی بر تدوین قوانین جنگی و محافظت از افرادی است که یا اصلا در جنگ و مناقشات مسلحانه شرکت نداشته‌اند یا این که دست از جنگ کشیده‌اند. طبق قوانین بین‌المللی رعایت قوانین جنگی در هر مناقشه مسلحانه الزامی است و تخطی از آن مصداق جنایت جنگی به شمار می‌آید.

براساس این کنوانسیون‌ها که به تصویب همه کشورهای عضو سازمان ملل رسیده است و در اساسنامه رم دادگاه کیفری بین‌المللی صراحت یافته موارد زیر مصادیق بارز جنایات جنگی به شمار می‌آیند:

  • کشتار تعمدی افراد غیرنظامی
  • شکنجه و رفتار غیرانسانی با افراد غیرنظامی از قبیل آزمایش‌های بیولوژیکی
  • آزار و اذیت شدید یا آسیب‌زدن به بدن و سلامتی فرد غیرنظامی
  • تخریب یا تصرف گسترده غیرقانونی اموال و املاکی که کاربرد نظامی ندارند
  • وادار کردن اسرای جنگی و افراد غیرنظامی به خدمت نظامی نیروهای مسلح متخاصم
  • محروم کردن عمدی افراد از محاکم عادلانه
  • گروگانگیری افراد غیرنظامی
  • کوچ اجباری مردم از سرزمین‌شان

موارد عمده دیگر که از آن به عنوان مصادیق جنایت جنگی یاد شده عبارتند از:

  • سوق‌دادن عمدی جنگ به سمت مناطق مسکونی یا افرادی که مستقیما در جنگ‌ها مشارکت نداشته اند
  • سوق دادن عمدی جنگ به سمت اهداف غیرنظامی یعنی اهدافی که مستقیماَ اهداف نظامی به شمار نمی‌آیند
  • حمله تعمدی و با آگاهی از اینکه چنین حملاتی منجر به خسارت‌های جانی و مالی افراد غیرنظامی یا تأسیسات غیرنظامی می‌شود یا این که چنین حملات خسارت‌های گسترده و درازمدت برای محیط‌زیست به‌بار می‌آورد و این خسارت‌ها به مراتب عظیم‌تر از دستاوردهای نظامی مورد نظر است
  • حمله یا بمباران به هروسیله‌ای به شهرها، روستاها، خانه‌ها، یا ساختمان‌هایی که بدون دفاع‌اند و اهداف نظامی به شمار نمی‌آیند
  • کشتار یا زخمی‌کردن افرادی که سلاح خود را زمین گذاشته‌اند و از خود دفاع نمی‌کنند و آگاهانه قصد تسلیم‌شدن دارند

انواع جنایات جنگی

در مجموع، مطابق این کنوانسیون‌ها جنایات جنگی به پنج دسته تقسیم می‌شوند:

الف - جنایت علیه افرادی که در جنگ مشارکت ندارند

ب- جنایت علیه افراد و کسانی که در عملیات امدادرسانی بشردوستانه و صلح مشارکت دارند

ج- تعرض بر اموال، املاک و سایر حقوق مردم عادی

د – استفاده از شیوه‌ها و روش‌های غیرقابل قبول جنگی از قبیله شکنجه، آزار و اذیت و گروگان‌گیری

هـ – استفاده از تسلیحات جنگی ممنوعه.

تفاوت «جنایت جنگی» با «جنایت علیه بشریت» در این است که جنایت جنگی در جریان درگیری نظامی رخ می‌دهد و افراد مرتکب شونده با آگاهی کامل و شناختی که از افراد دارند این جنایات را مرتکب می‌شوند.

براساس تصاویری که به افغانستان انترنیشنال رسیده افرادی که از سوی طالبان تیرباران شده‌اند هیچ‌کدام مسلح نبوده اند و به گفته منابع این افراد یا بر سر مزارع و کشتزارهای خویش هدف قرار گرفته‌اند یا این که اسیرشده و از فاصله نزدیک به آن‌ها شلیک شده‌اند.

کیفر جنایت جنگی

پس از تأسیس دادگاه کیفری بین‌المللی در جولای ۲۰۰۲ در شهر هاگ کشور هالند امروزه جنایات جنگی تاحد زیادی قابل پیگیری و مرتکبان آن قابل مجازات اند. افغانستان از جمله کشورهایی است که مشروعیت این دادگاه را به رسمیت شناخته است و فیصله‌های این دادگاه در مورد اتباع افغانستان قابل اجراست. شروط اصلی بررسی جرایم در این دادگاه عبارتند از:

  • جرایم از مصادیق جنایت جنگی به شمار بیاید
  • این جرایم پس از سال ۲۰۰۲ رخ داده باشد

براساس قوانین افرادی که دارای پرونده در دادگاه کیفری بین‌المللی باشد متهم جرایم جنگی شمرده می‌شوند و کشورهای عضو این دادگاه می‌توانند در صورت شناسایی، این افراد را دستگیر کرده و به دادگاه تحویل دهد. بر همین اساس، ماه پیش این دادگاه عبدالرزاق عریف یک شهروند افغان را که در دوران حکومت حزب دموکراتیک خلق به آزار و شکنجه زندانیان در زندان پلچرخی متهم بود، به جرم ارتکاب جنایت جنگی به ۱۲ سال زندان محکوم کرد.

گزارش نیویورک تایمز از افغانستان؛ عید فطر زیر حاکمیت طالبان چگونه گذشت

۱۸ ثور ۱۴۰۱، ۱۲:۰۳ (‎+۱ گرینویچ)

نیویورک تایمز در گزارشی می‌نویسد که عید فطر امسال برای اعضای گروه طالبان و کسانی که از روستاها و کوه‌ها به شهر آمده‌اند، تغییر مثبتی بوده است. با این حال، به نوشته روزنامه، برای اولین‌بار زنان از ورود به پارک‌ها منع شدند و خانواده‌های زیادی بدون میوه و شیرینی عید را جشن گرفتند.

نیویورک تایمز نوشته است که عید امسال برای شهروندان افغانستان متفاوت بود؛ عید در زیر حاکمیت طالبان.

روزنامه از چالش‌های عید سال‌های گذشته نوشته است که هزاران شهروند به‌دلیل جنگ نمی‌توانستند به مکان های تفریحی بروند، سوار بس شوند و به تفریح بروند.

نیویورک تایمز از بند امیر، تنها پارک ملی افغانستان یادآوری می‌کند که امسال شاهد گردشگرانی بود که در جریان جنگ، بسیاری رویای دیدن آن را در سر داشتند.

این عید برای اعضای گروه طالبان و کسانی که از روستاه‌ها و کوه‌ها به شهر آمده‌اند و عید را در شهر تجلیل کردند نیز تغییر مثبتی بوده است.

عکس آرشیوی از رویترز
100%
عکس آرشیوی از رویترز

روزنامه می‌نویسد محب‌الله مشفق ۲۶ ساله از زمانی که در ۱۵ سالگی به طالبان پیوست، هر عید را در کوه‌ها و روستاها، به دور از نزدیکانش سپری می‌کرد. اما پس از به‌قدرت رسیدن طالبان، به کابل آمد و در منزل سوم یک آپارتمان زندگی می‌کند.

او در صبح روز اول عید امسال با پسر چهار ساله و دختر دو ساله‌اش شیرینی‌هایی را آماده کردند و با افتخار از اعلام حکومت خود در مورد آغاز عید استقبال کرد.

محب‌الله به نیویورک تایمز گفته است که اعلام مستقلانه عید از سوی حکومت طالبان،‌ نشانه وحدت است و همه باید آن را بپذیرند.

محدودیت زنان در روزهای عید

اما نیویورک تایمز نوشته‌است که بسیاری به ویژه زنان که با محدودیت جدی طالبان روبه رو شده‌اند می‌گویند، مجال برگزاری جشن و تجلیل عید از آنها گرفته شده است.

روزنامه به نقل از ذوالحجه میرزاده، مادر ۲۵ ساله می‌نویسد که مقداری میوه خشک بسته‌بندی کرد تا همرای خانواده‌اش، با پیمودن فاصله دوساعته در خیابان‌های مزدحم شهر کابل به یک پارک تفریحی برود.

در این مکان پر جنب و جوش، همه برای تجلیل از عید جمع شده بودند. اما او اجازه ورود به این پارک تفریحی را نیافت، زیرا در دروازه ورودی به او گفته شد ورود زنان در روز عید به پارک ممنوع است.

خانم میرزاده می‌گوید: «ما با مشکلات اقتصادی مواجهیم، گرانی است ، کار پیدا نمی‌کنیم، دختران‌مان نمی‌توانند به مکتب بروند. اما امیدوار بودیم که امروز در پارک میله داشته باشیم."

خانم میزاده که با خانواده‌اش در کنار خیابانی روی چمن باریک نشسته بودند گفت: "راستش امسال عیدی نداریم".

از سوی دیگر بحران اقتصادی شکننده، افزایش قیمت کالاها، بسیاری از خانواده‌ها را مجبور کرده است که برای نخستین بار، سنت‌های عید مانند؛ میوه خشک و لباس نو را فراموش کنند.

ترس از حملات در روزهای عید

نیویورک تایمز از نگرانی مردم از حملات در روزهای عید نوشته است که و افزوده است که افزایش حمله های مرگبار در هفته‌های اخیر ماه رمضان به مساجد، مکتب‌ها و گردهمایی‌های عمومی دست کم ۱۰۰ نفر را که اکثراً شیعیان بودند، کشت و این ترس را برانگیخت که نمازهای بزرگ در روز اول عید هدف بعدی باشد.

روزنامه می‌نویسد در مسجد سیدآباد، بزرگترین مسجد شیعیان در شهر قندوز در شمال کشور، تنها حدود ۵۰ نمازگزار صبح روز یکشنبه برای نماز وارد شدند، در مقایسه با ۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر در سال‌های گذشته، بسیاری از مردم که از انفجار دیگری وحشت زده بودند. بسیاری ها بخاطر ترس از طالبان در نماز عید به مسجد آمده بودند.

زیرا طالبان، برخلاف همه کشورهای اسلامی، یک روز پیش عید اعلام کردند، بسیاری از کسانی که روز یکشنبه به نماز عید شرکت کرده بودند، روزه داشتند.

در پارک های شهرکابل، در عید امسال مردم کمتر به تفریحگاه رفتند. به گفته مسئولین این پارک‌ها و باغ‌وحش، کمتر از نیمی از تعداد بازدیدکنندگانی را داشتند که به طور معمول هر عید می‌آیند.

آیا روسیه در جنگ اوکراین از سلاح اتمی استفاده خواهد کرد؟

۱۶ ثور ۱۴۰۱، ۱۹:۲۹ (‎+۱ گرینویچ)

در آغاز حمله روسیه به اوکراین، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه به طور غیر مستقیم احتمال حمله هسته‌ای به هر کشوری که در درگیری مداخله کند، مطرح کرد. رویترز با بررسی نظرات تحلیل‌گران و دیپلمات‌های غربی می‌گوید دور از احتمال است که پوتین واقعا از سلاح‌های هسته‌ای استفاده کند.

مقامات روس چندین بار در مواضع رسمی تهدید کرده‌اند که در صورت مداخله نظامی امریکا و متحدانش، از سلاح‌های هسته‌ای استفاده خواهند کرد.

کارشناسان و دیپلمات‌های غربی می گویند که هدف اصلی تهدیدهای روسیه از حمله هسته‌ای بازدارندگی واشنگتن و متحدانش در ناتو از دخالت مستقیم در جنگ بوده است.

از طرفی دیگر، استفاده از سلاح هسته‌ای در اوکراین می‌تواند سربازان روسیه را به خطر بیندازد و ضربه رادیواکتیو را به خود روسیه وارد کند.

واشنگتن تاکنون هیچ اقدامی که نشان‌دهنده آماده‌ بودن نیروهای روسیه باشد، گزارش نداده است.

هم‌چنین نشانه‌ای از تغییر وضعیت هسته‌ای نیروهای روسی مشاهده نشده است.

با این حال کارشناسان و مقامات غربی هشدار دادند که این امکان نیز وجود دارد که پوتین در صورت احساس خطر در اوکراین یا ورود ناتو به جنگ از سلاح‌های هسته‌ای استفاده کند.

در حالی که کشورهای غربی از زمان حمله به اوکراین تسلیحات و کمک‌های زیادی را به اوکراین تخصیص داده‌اند، بایدن سال گذشته گفت که قرار دادن نیروهای آمریکایی در اوکراین گزینه روی میز نیست.

از قرار معلوم، ایالات متحده و متحدانش هیچ تمایلی برای وارد شدن به یک جنگ تیراندازی متعارف با روسیه ندارند، چه رسد به انجام کاری که ممکن است جرقه تبادل هسته‌ای را ایجاد کند.

گیدیان رز، سردبیر سابق مجله فارن افرز گفت: از سال ۱۹۴۵ هر رهبر یک قدرت هسته‌ای، استفاده از سلاح‌های هسته‌ای در جنگ را به دلایلی رد کرده است.

او می‌گوید:«پوتین از این قاعده مستثنی نخواهد بود. او نه از روی قلب نرم، بلکه از روی محاسبه عمل می‌کند. او می‌‌داند که انتقام‌جویی و رسوایی جهانی را به دنبال خواهد داشت، بدون این که هیچ نقطه مثبت استراتژیکی آن را توجیه کند.»

داریل کیمبال از انجمن کنترل اسلحه گفت: ایالات متحده و ناتو باید با نیروی نظامی، سیاسی و دیپلماتیک متعارف تلاش کنند تا روسیه را بیشتر منزوی کنند و به دنبال پایان دادن به درگیری بدون تشدید جنگ هسته‌ای همه جانبه باشند.

ناتو ممکن است به دنبال طراحی مجدد سپر موشک های بالستیک ساخت ایالات متحده در پولند و رومانی باشد تا در آینده راکت های روسیه را ساقط کند.

ناتو مدت‌هاست که گفته است هدف طراحی فعلی مقابله با موشک‌های ایران، سوریه و بازیگران یاغی در خاورمیانه است.

هنوز مشخص نیست که آیا حمله روسیه ممکن است سایر کشورهای هسته‌ای مانند هند و پاکستان را بیشتر به استفاده از چنین سلاح هایی سوق دهد یا خیر. کارشناسان می‌گویند اگر استفاده از سلاح هسته‌یی با محکومیت جهانی رو به رو شود، می تواند شانس استفاده دیگران از سلاح‌های هسته‌ای را کاهش دهد.

گزارش فرانس‌ پرس: طالبان آموزش رانندگی را برای زنان در هرات منع کرده است

۱۳ ثور ۱۴۰۱، ۲۰:۵۴ (‎+۱ گرینویچ)

مسئولان آموزشگاه‌های رانندگی در هرات به خبرگزاری فرانس پرس گفته اند که طالبان به آنان به طور شفاهی دستور داده که به زنان تصدیقنامه آموزش رانندگی ندهند. اما، رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در هرات با انکار این موضوع می‌گوید که تا حال حکم رسمی در این مورد دریافت نکرده است.

جان آغا اچکزی، مسئول عمومی ناظر بر آموزشگاه‌های رانندگی در هرات به این خبرگزاری گفت: «به ما به طور شفاهی دستور داده شده که به زنان تصدیقنامه آموزش رانندگی ندهیم.»

عدیله عدیل، مسئول یک آموزشگاه دیگر نیز صدور این دستور طالبان را تایید کرد: «طالبان به ما دستور داده است که به زنان آموزش رانندگی ندهیم و تصدیقنامه صادر نکنیم.»

با این که رانندگی در میان زنان در افغانستان رایج نیست، اما برخی از رانندگان زن می‌گویند که موتر شخصی به آنان حس امنیت و استقلال بیشتر می‌دهد.

شیما وفا به این خبرگزاری گفت: « من به یک طالب گفتم که در موتر شخصی خود بیشتر از نشستن در کنار راننده تکسی احساس راحتی می‌کنم.»

نعیم الحق حقانی، رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در هرات گفت که تا هنوز حکم رسمی در مورد ممنوعیت آموزش رانندگی زنان دریافت نکرده است.

برخی از زنان در واکنش به این حکم می‌گویند که طالبان به طور تدریجی آخرین حقوق و آزادی‌های شان را می‌گیرند.

پیش از این وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان به رانندگان موترهای مسافربری گفته بود که به زنان بدون محرم و حجاب اجازه نشستن و سفر را ندهند.

گزارش واشنگتن‌پست؛ تولید ماده مخدر «شیشه» در افغانستان رونق گرفته است

۱۲ ثور ۱۴۰۱، ۲۲:۴۵ (‎+۱ گرینویچ)

روزنامه واشنگتن‌پست در گزارشی می‌گوید که تولید ماده مخدر متامفتامین، معروف به «شیشه»، به شکل سرسام‌آوری در افغانستان افزایش یافته و هر ماه کارخانه‌های بیشتر تولید آن ایجاد می‌شود. کارشناسان هشدار می‌دهند که با این روند، افغانستان به مرکز تولید شیشه در جهان تبدیل خواهد شد.

تولید شیشه پس از آن رونق گرفته که قاچاقچیان مواد مخدر یک گیاه بومی به نام «اِفِدرا» را کشف کردند.این گیاه که در میان قاچاقبران مواد مخدر در افغانستان به نام «اومان» شناخته می‌شود، به صورت وحشی رشد می‌کند و مهم‌ترین عنصر در تولید کریستال یا شیشه است.

این روزنامه با یکی از عمده‌فروشان مواد مخدر به نام عبدالودود گفتگو کرده است که در دکانش در ولسوالی بکواه ولایت فراه به صورت آزادانه شیشه را می‌فروشد. عبدالودود خریطه‌های نیم‌کیلویی شیشه را که در بازارهای اروپا تا ده‌ها هزار دالر قیمت دارد، در بدل ۲۵۰ دالر امریکایی می‌فروشد.

او که ترجیح می‌دهد تنها با نام اولش یاد شود، به واشنگتن‌پست می‌گوید: «هر سال فروش و تولید [شیشه] افزایش می‌یابد.» به گزارش این روزنامه، او انتظار دارد تا ۲۰ کیلو شیشه را فقط در چند روز بفروشد.

شماری از کارشناسان، مقامات حکومتی پیشین و تاجران مواد مخدر به این روزنامه گفته اند که طی ۶ سال گذشته، صدها کارخانه تولید شیشه در افغانستان ایجاد شده است و هر ماه کارخانه‌های بیشتری نیز ساخته می‌شود. ظاهراً، بحران اقتصادی در افغانستان، افغان‌ها را مجبور کرده تا منابع جدید درآمد پیدا کنند.

گرچه اکثر متامفتامین تولیدشده برای صادرات است، اما تعداد فزاینده‌ای از افغان‌ها به استفاده از شیشه روی آورده‌اند.

افزایش تولید شیشه در افغانستان نگرانی شماری از کارشناسان و مقام‌های غربی را برانگیخته است. به گفته این روزنامه، با افزایش تقاضا برای متامفتامین در سطح جهان، کارشناسان نگران اند که افغانستانِ تحت کنترول طالبان به تولیدکننده عمده شیشه در جهان تبدیل شود.

افدار، گیاه محلی تازه کشف‌شده، باعث شده که تولید شیشه در افغانستان با سرعت سرسام‌آوری در حال رشد باشد.

دیوید مانسفیلد، کارشناس اقتصاد جرمی در افغانستان که گزارش‌هایی در مورد کوکنار و موادمخدر افغانستان برای بانک جهانی و کمیسیون اروپا تهیه کرده است، گفت: «در نتیجه رسیدن مقدار زیاد افدرا، فعالیت کارخانه‌های تولید شیشه در افغانستان ظرف ماه‌های اخیر افزایش شدید داشته است.»

فروشندگان شیشه در غرب افغانستان مدت‌هاست که آزادانه تجارت خود را انجام می‌دهند. عبدالودود می‌گوید که دولت قبلی تا حد زیادی چشم خود را بر این تجارت بسته بود و طالبان نیز از زمان به قدرت رسیدن همین رویکرد را در پیش گرفته‌اند. اگرچه جنگجویان طالبان گاه‌گاه بازارهای فروش موادمخدر را بازرسی می‌کنند، اما تلاشی برای بستن آن نکرده‌اند.

عبدالودود گفت: «تنها دلیلی که ما در این تجارت هستیم این است که شغل دیگری وجود ندارد. البته، اگر اقتصاد بدتر شود، افراد بیشتری شروع به تولید شیشه خواهند کرد.»

طالبان اولین اعلامیه‌ رسمی در پیوند به ممنوعیت رشد، تولید و توزیع مواد مخدر را چند هفته پیش صادر کرد. با این حال، شک و تردید فراوانی وجود دارد که رهبری جدید در وضعیتی که کشور تقریباً به طور کامل از سیستم مالی جهانی محروم شده، منبع پول نقد را از بین ببرد.

اندرو کانینگهام، یکی از مسئولان مرکز نظارت بر مواد مخدر و اعتیاد اتحادیه اروپا گفت: «بخش قابل‌توجه درآمد طالبان از مالیات بر کالاهای غیرقانونی است و مواد مخدر یکی از این موارد است.»

کانینگهام خاطرنشان کرد: «ارائه حتی ابتدایی‌ترین خدمات غیرممکن است مگر اینکه پولی به خزانه حکومت واریز شود. بنابراین، انجام کاری علیه تجارت موادمخدر که بخشی از درآمدها را ایجاد می‌کند، چیزی‌ است که ما حداقل در حال حاضر آن را بعید می‌دانیم.»

معاون جدید وزیر مبارزه با مواد مخدر طالبان بر خلاف این امر اصرار دارد. عبدالحق همکار در مصاحبه‌ای گفت، قبل از تسلط بر کشور، طالبان منابع لازم برای توقف تجارت مواد مخدر را نداشتند.

همکار افزود: «اجازه بدهید واضح بگویم که از این پس هیچکس در هیچ نقطه‌ای از کشور اجازه کشت یا تولید اومان، هیروئین، چرس یا تریاک را نخواهد داشت.»

اما به گزارش این روزنامه، بخش عمده تامین مالی جنگ طالبان علیه سربازان امریکایی و دولت پیشین افغانستان را عواید مواد مخدر تشکیل می‌داد؛ چنان که تنها در سال ۲۰۱۹ بالغ بر ۱۱۳ میلیون دالر درآمد مالیاتی برای طالبان داشته است.