دیوید لوین، خبرنگار و نویسنده مطرح بریتانیایی برای همبستگی با مجریان زن افغانستان ماسک زد

تبیان گفته است این اعضای آن در اثر تلاش‌های مشترک این نهاد با همکاری جریان‌های نزدیک به حکومت طالبان آزاد شده‌اند.

طالبان شماری از اعضای مرکز فرهنگی تبیان را پس از تجمع حمایتی این نهاد در برابر سفارت ایران در کابل و کنسولگری ایران در هرات، بازداشت کردند.

موسسه تبیان که نزدیک به جمهوری اسلامی ایران است گفته است که اعضای این نهاد در نتیجه سوءتفاهم و «پس از اقدام به برگزاری تجمع حمایتی و نه اعتراضی در مقابل کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در ولایت هرات» از سوی استخبارات طالبان بازداشت شدند.

این موسسه گفته است که استخبارات طالبان در ۲۴ حمل، با متفرق کردن تجمع حمایتی این نهاد در مقابل کنسولگری ایران در هرات، تعداد ۱۹ تن را بازداشت کرده بودند که تعداد ۱۶ تن آن قبلا در نتیجه رایزنی‌های گسترده از بازداشت آزاد شدند اما بازداشت سه تن دیگر، به خصوص نایاب و علیزاده به طول انجامید.

ماه گذشته، یارمحمد رحمتی، مسئول دفتر تبیان در کابل پس از ۸ روز، از سوی ریاست استخبارات طالبان آزاد شد. آقای رحمتی یک روز پس از تجمع حمایتی مرکز تبیان در مقابل سفارت ایران در کابل، از سوی استخبارات طالبان بازداشت شد.

مرکز تبیان یکی از نهادهای وابسته و نزدیک به جمهوری اسلامی ایران است.

در ماه‌های اخیر با افزایش بدرفتاری مقام‌های جمهوری اسلامی ایران با مهاجران افغان در خاک این کشور، دست کم سه تظاهرات بر ضد ایران در کابل، هرات و خوست برگزار شد و شهروندان افغان درب کنسولگری ایران در هرات را به آتش کشیدند.

شهروندان افغان از جمهوری اسلامی خواستند به مشکلات مهاجران در این کشور رسیدگی کند.

اما چندی بعد از این تظاهرات، شماری از هواداران جمهوری اسلامی از جمله مرکز تبیان در یک اقدام نمادین دروازهٔ سفارت ایران را گل‌باران کردند.

براساس آمار تازه کمیشنری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، شمار آوارگان در سراسر جهان تا پایان سال ۲۰۲۱ به ۹۰ میلیون نفر می‌رسید.

اکنون و با موج تازه خشونت‌ها و درگیری‌ها در کشورهایی مانند افغانستان، اتیوپیا، بورکینافاسو، میانمار، نایجریا و جمهوری دموکراتیک کنگو، ۱۰ میلیون به این رقم اضافه شده است.

سازمان ملل گفته است که علاوه بر آوارگان در سراسر جهان، تنها در اثر جنگ اوکراین در سال جاری، ۸ میلیون نفر در داخل و بیش از ۶ میلیون دیگر از این کشور آواره شده‌اند.

فیلیپو گراندی، کمیشنر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان می‌گوید که این رقم باید یک هشدار بیدار کننده برای حل و فصل و جلوگیری از درگیری‌های ویرانگر، پایان دادن به آزار و اذیت و پرداختن به ریشه‌های آوارگی عمل کند تا دیگر مردم بی‌گناه مجبور نشوند از خانه‌های خود فرار کنند.

به گفته کمیشنری پناهندگان سازمان ملل، رقم صد میلیونی آوارگان، بیش از یک درصد جمعیت جهان را تشکیل می‌دهد و برابر با جمعیت چهاردهمین کشور پرجمعیت جهان است. این تعداد شامل پناهجویان و بیش از ۵۳ میلیون بیجاشده داخلی است.

آقای گراندی می‌گوید واکنش بین‌المللی به آوارگان جنگ در اوکراین در مجموع مثبت بوده است و این به معنای آن است که «مهربانی زنده است و ما برای همه بحران‌های جهان به بسیج مشابهی نیاز داریم.»

این مقام سازمان ملل افزود که کمک‌های بشردوستانه تسکین‌دهنده است نه درمان و برای معکوس کردن این روند، تنها برقراری صلح و ثبات است که می‌تواند از به خطر افتادن و تبعید مردم بی‌گناه جلوگیری کند.

کمیشنری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد گزارش سالانه خود را در ۱۶ جون منتشر خواهد کرد که مجموعه کاملی از اطلاعات جهانی، منطقه‌ای و ملی در مورد جابه‌جایی اجباری در سال ۲۰۲۱ و در برگیرنده معلوماتی تا ماه اپریل ۲۰۲۲ است.

در گزارش باختر گفته نشده است که تخریب این پایه‌ها روی برق چه مناطقی تاثیر گذاشته است.

پیش از این نیز در زمان حکومت پیشین مخالفان مسلح و افراد ناشناس پایه‌های برق وارداتی از آسیای میانه را در ولایات شمالی انفجار می‌دادند.

تخریب پایه‌های برق و قطع برق شهر کابل بیشتر به عنوان ابزار فشار و در مواردی برای امتیازگیری استفاده می‌شد.

در این مکتوب که با امضای حیات‌الله مهاجر فراهی، شهردار طالبان در هرات به چاپ‌خانه‌‌هایی این ولایت فرستاده شده گفته شده است که این تصمیم با پیشنهاد استخبارات طالبان در هرات و تأیید شهرداری گرفته شده است.

بر اساس این مکتوب استخبارات طالبان و وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه به گونهٔ شفاهی این دستور را به شهرداری هرات داده و نشر تصاویر "زنده جان" را ٬خلاف پالیسی امارت اسلامی٬ خوانده است.

در این مکتوب آمده است که پس از انتقاد ریاست استخبارات طالبان در هرات و هدایت شفاهی مرکز، چاپ و نشر تصاویر زنده جان در تابلو‌های تبلیغاتی این شهر ممنوع شده است.

بر اساس باورهای تندروانه طالبان،‌ تصویرگری ذی‌روح (انسان و حیوان) از نظر شرعی جایز نیست.

افراد این گروه در دوره قبلی حکومت خود در دهه ۱۹۹۰، بر اساس همین باورها همه تصاویر انسان و حیوان در مینیاتوری‌های تالار ولایت هرات را با رنگ سفید پنهان کردند.

این مینیاتوری‌ها اثر استاد مشعل هروی، نگارگر مشهور افغانستان و شاگردان او است که پس از سقوط طالبان بار دیگر احیا شد.

طالبان در آن زمان همچنین چند پیکره تاریخی اسب در میدان فرهنگ هرات را تخریب کردند و به جای آن نمادی شبیه محراب مسجد ساختند.

تخریب مجسمه‌های بزرگ بودا در بامیان در سال ۲۰۰۱ بارزترین نمونه برخورد تندروانه طالبان با تصاویر و اشکال زنده جان در افغانستان است.

هرچند برخی از رهبران طالبان و شماری سیاستمداران مرتبط با این گروه گفته بودند که آنها با بیست سال پیش تغییری چشمگیری کرده‌اند، اما فرمان‌ها و دستورات مرحله‌ای این گروه نشان می‌دهد که تغییری در دیدگاه و طرز نگاه این گروه به سیاست، اجتماع و فرهنگ بوجود نیامده است.

یک مقام دولتی به افغانستان اینترنشنال گفت که رعایت این اصول شروع شده است. به گفته‌ او به جز کارمندان زن بخش صحت و معارف، دیگر زنان در خانه‌اند و فقط روزهای پنجشنبه‌ برای امضای حاضری به دفاتر خود می‌آیند.

در همین حال، یک مقام دیگر دولتی به افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان در کنار این‌که مردان را مجبور به گذاشتن ریش و پوشیدن کلاه می کنند، همچنین کارمندان را وادار می‌کنند که در نماز جماعت شرکت کنند.

این مقام افزود که طالبان بعد از برگزاری نماز نیز کارمندان را مکلف می‌کنند که به تبلیغات این گروه گوش دهند که سبب می شود کار مراجعین درست پیش نرود.

طالبان این مکتوب را روز یک‌شنبه اول جوزا به اداره‌های شهر گردیز نیز فرستاده و از کارمندان دولتی خواسته‌اند که براساس آن عمل کنند.

با این‌حال یک باشنده شهر گردیز به افغانستان اینترنشنال گفت که گروه طالبان در مکتوبی به دکانداران این شهر نیز دستور داده است که باید ریش داشته باشند و با زنانی که پوشش آن‌ها خلاف نظر طالبان است، داد و ستد نداشته باشند.

طالبان از زمان گرفتن قدرت تاکنون، محدویت‌های زیادی بر مردم به ویژه زنان وضع کرده اند.

پوشش اجباری زنان، جداسازی صنف‌های درسی در دانشگاه‌ها، بستن مکتب‌های دختران بالاتر از صنف ششم و تفکیک جنسیتی روزهای هفته در پارک‌ها، در کنار وادار کردن مجریان زن به پوشیدن نقاب، از محدودیت هایی است که گروه طالبان بر زنان وضع کرده‌اند.