بریتانیا از احتمال بررسی «قتل‌های مشکوک» توسط کماندوهای بریتانیایی در افغانستان خبر داد

بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، بیش از ۱۰ درصد از جمعیت ۴۰ میلیونی افغانستان معتاد هستند و برنامه‌های درمان مواد مخدر در مقایسه با میزان اعتیاد بسیار ناچیزی هستند.

براساس آخرین داده‌های بین‌المللی تقریبا یک میلیون زن افغان مواد مخدر مصرف می‌کنند اما فرمانده پولیس طالبان در قندهار به گلوب اند میل گفت که طالبان ترجیح می‌دهند مشکل معتادان زن را پنهان کنند، زیرا آن‌ها معتقدند که زنانی که مواد مخدر مصرف می‌کنند باعث شرمساری عمیق در جامعه مردسالار طالبان می‌شوند.

از زمانی که طالبان تصمیم گرفتند تا مصرف‌کنندگان مواد مخدر را به زندان ببرند بسیاری از این زنان از ترس در خانه‌های خود مخفی می‌شوند.

در گزارش تکان‌دهنده‌ی گلوب اند میل به نقل از یک داوطلب کمک برای ترک اعتیاد آمده است که شمار زیادی از زنان از اعتیاد رنج می‌برند. به گفته‌ او برخی از آنان مخفی شده‌اند، برخی در زندان هستند و شماری دیگر نیز طعمه جنسی مردان می‌شوند.

طالبان معتادان زن و فرزندانشان را به زندان می‌آورند و آن‌ها را مجبور می‌کنند که در زندانی که تبهکاران در آن جا داده شده‌اند اعتیاد را ترک کنند.

مولوی حسینی، رئیس زندان سرپوزای قندهار می‌‌گوید که مادران معتاد به مواد مخدر و فرزندانشان به طور جداگانه در کنار بیش از ۱۴۰۰ مرد معتاد که در حال حاضر در آنجا هستند، اسکان داده شده‌اند.

به گفته او این زنان از بیماری‌های که از طریق حشرات منتقل می‌شوند و بیماری‌های مرتبط قرار گرفتن در معرض فاضلاب رنج می‌برند. آقای حسینی گفت در این زندان که ۲۰ درصد بیشتر از ظرفیت اصلی را در خود جای داده است تنها دو پزشک برای ۲۲۶۰ زندانی وجود دارد. او می‌گوید که همه ‌این زندانیان به کمک پزشکی نیاز دارند اما در همین حال می‌پرسد «بدون دارو چه کاری آن‌ها می‌توانند انجام بدهند؟»

قبل از بازگشت طالبان به قدرت در ماه آگست سال گذشته، ۱۰۲ مرکز معالجه مواد مخدر وجود داشت که به گفته دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل، تنها پنج مورد از آنها برای زنان و کودکان بود.

غلام زواک، پزشک در زندان سرپوزا گفت که زنان با وضعیت صحی بسیار ضعیف‌تر از مردان و با مشکلات شدید سلامت روانی وارد زندان می‌شوند.

اما دکتر زواک در زمینه روان‌پزشکی یا مسایل صحی زنان آموزش ندیده و قادر به کمک به آنها نیست. او از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ درخواست کرده است تا به معتادان افغانستان کمک کند. اما آنها به او گفتند که درمان اعتیاد در برنامه آن‌ها نیست.

نور بی بی، یک معتاد ۳۰ ساله و مادر هفت فرزند در ولایت قندهار می‌گوید: «من باید در داخل خانه پنهان شوم.» اما او زمانی که برای گدایی غذا و پول برای خرید مواد مخدر با خطر دستگیری روبرو می‌شود.

با سقوط اقتصادی و افزایش قیمت مواد مخدر، زنان مصرف‌کننده مواد مخدر افغانستان و فرزندانشان در معرض خطر شدید گرسنگی یا مرگ قرار دارند.

در سال ۲۰۲۱، دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد و یونیسف گزارش دادند که بیش از نیمی از والدین در شمال و جنوب افغانستان برای درمان سردرد، تب و مشکلات معده به کودکان خود مواد مخدر می‌دهند.

یک تن از رضاکاران کمک به ترک اعتیاد می‌گوید که زنان همچنین در صورت کمبود غذا به فرزندان خود مواد افیونی می‌دهند. او نگران است که درصد بیشتری از نسل بعدی افغانستان ممکن است گرفتار اعتیاد شوند.

آقای کینزینگر می‌گوید جو بایدن، رئیس جمهور امریکا اراده جنگیدن را برای همیشه از دست داده است، اما هنوز کسانی در افغانستان هستند که حاضرند برای آینده کشور خود بمیرند.

این عضو کنگره امریکا هیچ نامی از کسانی که مخاطب او بوده، نبرده است.

اما جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود از پیام آقای کینزینگر استقبال کرده و آن را حمایت از این جبهه دانسته است.

علی میثم نظری، مسئول روابط خارجی جبهه مقاومت ملی در توییتر خود گفته است که نیروهای ضد طالبان این جبهه آخرین نیروهای دموکراتیک باقی مانده در داخل افغانستان هستند که برای آزادی مردم خود و علیه تروریسم بین‌المللی می‌جنگند.

او گفته است مبارزه نیروهای جبهه مقاومت ملی برای انسانیت و آزادی است، اما افسوس که ‌بسیاری این را درک نکرده‌اند.

آقای کینزینگر گزارش‌ها از مذاکرات مقامات امریکا با طالبان را "دردسر ساز و مایوس‌کننده" خوانده است.

او با یادآوری اینکه سال گذشته دولت بایدن به تعهد دوران ترامپ مبنی بر خروج عجولانه نیروهای امریکایی از فغانستان عمل کرد، گفته است هرج و مرج در کابل نه تنها به قیمت جان ۱۳ امریکایی و صدها غیرنظامی افغان تمام شد، بلکه چندین دهه توسعه در سراسر افغانستان را معکوس کرد.

به گفته وی، در حالیکه حالا ثبات افغانستان کاملا از بین رفته است، ایالات متحده متحدانی دارد که می‌خواهند یونیفورم به تن کنند و بجنگند.

آقای کینزینگر می‌گوید «اکنون می‌دانیم که افغانستان بار دیگر به پناهگاه امن و محل جذب تروریست‌ها شده است. ما همچنین شاهد چیزی هستیم که بسیاری از ما همیشه از آن ترسیده‌ایم؛ اینکه طالبان هرگز قصدی برای تضمین حمایت از حقوق زنان در افغانستان نداشتند.»

او قاطعانه خواهان حمایت و دفاع دولت امریکا از حقوق بشر در افغانستان نیز شده است.

سخنگوی فرماندهی پولیس طالبان در کابل گفت براساس معلومات اولیه این خانواده در نتیجه خصومت شخصی، کشته شده‌اند.

وی افزود مسئولان امنیتی طالبان در ولسوالی پغمان در تلاش‌اند که عاملان این حادثه را دستگیر کنند.

در ماه‌های اخیر موارد قتل و کشتار در کابل و ولایات مختلف افغانستان افزایش یافته است.

روز چهار شنبه در منطقه میرویس میدان در غرب شهر کابل نیز یک ملای سلفی کشته شد.

شب ‌گذشته در پل‌علم مرکز ولایت لوگر نیز چهار عضو یک خانواده در دکان نانوایی خود توسط افراد مسلح کشته شدند.

این بیماری چند روز قبل در ولسوالی‌های مختلف هلمند و زابل شیوع پیدا کرده بود.

در هلمند ۵۹۰ نفر به این بیماری مبتلا شده‌اند که از میان دستکم ۲۰ نفر فوت کرده‌اند.

منابع خبری به افغانستان اینترنشنال گفتند‌ این بیماری اول در ولسوالی بغران هلمند شیوع پیدا کرد و بعد به ولسوالی گرمسیر گسترش یافته و روز پنجشنبه در ولسوالی گرشک بیش از ۵۰ نفر به این بیماری مبتلا شده‌اند.

در ولسوالی‌های شهر‌صفا، شاه‌جوی و دای چوپان ولایت زابل نیز نزدیک به ۴۰۰ نفر که اکثریت شان کودکان هستند به بیماری وبا مبتلا شده‌اند.

به گفته طالبان، تیم‌های صحی برای تداوی مریضان به این ولسوالی‌ها رفته‌اند.

مقام‌های طالبان می‌گویند برای جلوگیری و کنترل این مرض گروه‌های صحی سیار را افزایش می‌دهند.

آن‌ها مدعی هستند که سفارت‌های کشورهای غربی و دفتر کمیساریای عالی پناهندگان در اسلام‌آباد به صورت عمدی درخواست آنها برای اسکان مجدد را به تاخیر می‌اندازند.

پاکستان تودی در این گزارش می‌گوید که سفارت ایالات متحده امریکا و کنسول‌گری این کشور در کراچی، لاهور و پشاور دارای سیستم پردازش ویژه برای ویزای مهاجرت افغانستان نیستند امری که رسیدگی به پرنده مهاجرت افغان‌ها را با مشکل مواجه می‌کند.

پیش از این نیز نهاد پرایس آو وار نیز در گزارشی از ناکارآمد بودن سیستم ویزای مهاجرت امریکا برای افغان‌ها خبر داده بود.

بسیاری از متقاضیان این فرآیند سخت را طی می‌کنند، اما به دلایل ناروشن و گاه بدون هیچ توضیحی واجد شرایط اخذ ویزای امریکا شناخته نمی‌شوند.

متقاضیان برای دریافت ویزای امریکا باید مراحل زمان‌گیر قبل از مجوز سفر به امریکا که شامل مصاحبه‌های متعدد و معاینه پزشکی است را سپری کنند.

در همین حال برخی دیگر از کشورهای عضو ناتو نیز که برای انتقال افغان‌ها وعده سپرده بودند نیز به تاخیر در رسیدگی به درخواست‌های انتقال افغان‌های آسیب‌پذیر متهم شده‌اند.

دولت بریتانیا نیز اعلام کرد بود که تحت سیاست جابجایی و کمک در افغانستان (ARAP) برای کارمندان محلی، از جمله مترجمانی که برای سفارت یا ارتش بریتانیا در افغانستان کار می‌کردند، روند دادن ویزا را به افغان‌ها تسریع می‌بخشد.
اما یک نهاد بریتانیایی می‌گوید: «تقریباً یک سال بعد پس از خروج ناتو از افغانستان، طرح‌های اسکان مجدد و جابجایی ما هنوز افتضاح است و افغان‌ها، در عبور از مسیری ناامن اکنون یک چهارم کسانی را تشکیل می‌دهند که خودشان را به بریتانیا می‌رسانند.»

پاکستان تودی می‌نویسد که از آنجایی که ایالات متحده آمریکا و متحدان غربی آن به ویژه بریتانیا، به وعده خود در قبال افغان‌ها عمل نکرده‌اند پاکستان که در حال حاضر میزبان حداقل سه میلیون افغان است، این بار را به دوش می‌کشد.

به عقیده نویسنده گزارش، در شرایطی که پاکستان با بی‌ثباتی سیاسی و بحران اقتصادی مواجه است این کشور دیگر نمی‌تواند افغان‌های بیشتری را بپذیرد یا حتی میزبان آن افغان‌هایی باشد که منتظر ویزای مهاجرت خود از طریق برنامه‌های مهاجرتی امریکا و سایر کشورهای غربی هستند.