ارتش پاکستان: جنرال فیض حمید به عنوان فرمانده قول اردوی بهاولپور تعیین شد

او با اشاره به امکانات و تکنولوژی‌های نظامی مانند پهباد استدلال کرد که امریکا با هزینه کمتری انسانی و مالی می‌توانست در نقش مشاور و حامی دولت افغانستان باقی بماند.

پتریوس نوشت: «تلاش برای کنترول اوضاع[افغانستان] گزینه کمتر ایده‌آل و نیازمند تعهد پایدار و نسلی بود. اما بهتر از این بود که این کشور و مردمش را برای طالبان و دیگر جنگجویان رها کردیم.»

پتریوس در این مقاله «اشتباهات کلان» متعدد امریکا را در افغانستان بررسی کرده است که یکی از آن از نظر وی، حمایت امریکا از «اعطای قدرت بسیار زیاد به حکومت مرکزی» در افغانستان بود.

جنرال پترئوس که برای مدتی رئیس سازمان سیا نیز بود، توافق دوحه را «بدترین موافقتنامه سیاسی» در تاریخ امریکا توصیف کرد که به اعتقاد او، شرایط آن، از جمله رهایی ۵ هزار جنگجوی طالب از زندان‌های افغانستان، موجب سقوط حکومت در این کشور شد.

این نظامی بازنشسته امریکایی با این حرف منتقدین موافق است که حکومت بایدن با خروج آشفته و بی‌حساب و کتاب از افغانستان بر این ادعای رقبای امریکا مهر تایید زد که «امریکا متحد قابل اتکا نیست و در عوض یک قدرت در حال زوال است.»

او این نوع نگاه را در هنگامه جنگ اوکراین و اوج گیری تنش‌ها با چین بر سر تایوان قابل توجه می‌داند.

پتریوس پیش بینی می‌کند که طالبان همچنان به میزبانی و حمایت از گروه‌های تروریستی و شبه نظامی در افغانستان ادامه خواهند داد.

مقامات امریکایی به این روزنامه گفتند که نمایندگان طالبان به طور پیوسته به آنان اطمینان می‌دادند که مانع تحصیل دختران افغان نخواهند شد. اما ظاهراً روی این مساله در میان طالبان اتفاق نظر وجود نداشته است.

نیویارک به نقل از چند مقام طالبان که روزنامه هویت شان را فاش نکرده، گزارش داد که اکثریت اعضای کابینه طالبان، به شمول سراج الدین حقانی و مولوی یعقوب مجاهد، از بازگشایی مکاتب به روی تمام دختران حمایت کردند. با این حال، یک مقام طالبان در وزارت معارف گفت: «وقتی ما برنامه بازگشایی مکاتب[دخترانه] را به کابینه فرستادیم، آنها پاسخ دادند که صلاحیت تصمیم‌گیری در مورد این موضوع حساس را ندارند.»

مقامات طالبان گفتند که در شورای رهبری طالبان در قندهار پس از چند روز بحث با بازگشت دختران به مکتب مخالفت شد.

نکته سوال برانگیز این است که چرا طالبان به دختران اجازه حضور در دوره ابتدایی و دانشگاه را داده اند؟ ظاهراً، مقامات طالبان مدعی اند که ملا هبت الله، رهبر طالبان و دیگر اعضای شورای قندهار در جریان حضور دختران در مقاطع ابتدایی و عالی نبودند.

متیو ایکنس، خبرنگار نیویارک تایمز در گزارشش از افغانستان در این مورد گفت که در میان طالبان، به خصوص در دولت، از ممنوعیت آموزش دختران و دستورات وزارت امر بالمعروف نارضایتی دیده می‌شود. به گفته او، مقامات طالبان به سختی می‌کوشند از تصامیمی چون ممنوعیت تحصیل دختران دفاع کنند.

یک فرمانده طالبان به او گفت: «چرا ما با این اعلام‌ها برای خود مشکل درست می‌کنیم؟ مردم به جای مشاهده کار ما، خبر دستورات جدید در مورد لباس را می شنوند.»

با این حال، طالبان برای پرهیز از اختلافات درونی، فعلا به طور یکدست از دستورات رهبران خود پیروی می‌کنند. یک مقام طالبان به ایکنس گفت: «رهبر دستور داده است، ما نیز اطاعت می‌کنیم. ما باید از فتنه در میان خود پرهیز کنیم. این مساله مهمتر از این است که چه چیزی اجازه است یا نیست.»

به نقل از این روزنامه، ملا یعقوب در دیدار با تام وست، ضمن بحث روی مسائل دیگر، خواهان رهایی نورزی در بدل مارک فریچس، گروگان امریکایی شده است که در سال ۲۰۲۰ توسط طالبان در افغانستان ربوده شد.

طالبان و تام وست از ابراز نظر در باره این ملاقات امتناع کردند.

این نخستین بار نیست که طالبان بر ایالات متحده برای رهایی نورزی فشار می‌آورند. نشریه فارن پالیسی در ماه جدی ۱۴۰۰ گزارش داد که طالبان تهدید کرده بودند تا زمانی که نورزی آزاد نشود، به تخلیه شهروندان امریکا و سایر افراد واجد شرایط از افغانستان اجازه نخواهند داد.

بشیر نورزی، از قاچاقبران عمده مواد مخدر در افغانستان است که با استفاده از فروش مواد مخدر، طالبان را کمک مالی و تسلیحاتی می‌کرد. او در سال ۲۰۰۵ در نیویارک بازداشت و به حبس ابد در این کشور محکوم شد.

فارن پالیسی به نقل از منابع خود گفت که گروه طالبان گفته است بدون رهایی نورزی، مارک فریچس را آزاد نخواهد کرد.

زمان سلطانی، پژوهشگر منطقه جنوب آسیای عفو بین‌الملل این موضوع را در واکنش به مجموعه حملاتی بیان کرده که منجر به کشته و زخمی شدن "حدود ۱۲۰ نفر" در مناطق عمدتا هزاره‌نشین در غرب کابل شده است.

آقای سلطانی از طالبان خواسته که "فورا" اقدامات لازم را برای محفاظت از همه غیرنظامیان در افغانستان افزایش دهند.

او افزوده که در سال گذشته حملات متعددی علیه هزاره‌ها صورت گرفته که هیچ اقدامی برای جلوگیری از آن انجام نشده است.

این پژوهشگر منطقه جنوب آسیای عفو بین‎‌الملل گفت: "ضروری است که طالبان به عنوان مقامات واقعی، تحقیقات فوری، بی‌طرفانه و کامل را در مورد این حملات، مطابق با قوانین و استانداردهای بین‌المللی انجام دهند."

او افزوده که کسانی که مظنون به مسئولیت کیفری این جنایات بر اساس قوانین بین‌المللی و نقض حقوق بشر هستند، باید در محاکمه‌های عادلانه در دادگاه‌های عادی غیرنظامی و بدون توسل به مجازات اعدام با عدالت روبرو شوند.

روز جمعه ۱۴ اسد، در یک انفجار در کابل دستکم هشت نفر کشته و ۱۸ نفر زخمی شدند. روز بعد، شنبه ۱۵ اسد، یک بمب در منطقه پرجمعیت پل‌سوخته منفجر شد که بر اساس گزارش رسانه‌ها، هشت نفر کشته و دستکم ۲۲ نفر زخمی شدند.

روز یکشنبه، سازمان ملل گزارش داد که در نتیجه حملاتی که شاخه خراسان داعش مسئولیت آن را بر عهده گرفت، دستکم ۱۲۰ نفر کشته و زخمی شدند.

سازمان عفو بین‌المللی می‌گوید که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، هزاره‌ها "هیچ نمایندگی مؤثری" در ساختار امنیتی یا حکومتی طالبان ندارند.

این سازمان قبلاً کشتار هدفمند جامعه قومی هزاره را پس از تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱ را مستند کرده بود.

در طول بیست جنگ بی‌وقفه طالبان علیه نیروهای امریکایی و حکومت پیشین افغانستان، هزاران نفر زخمی و شمار زیادی دچار معلولیت شدند.

طالبان و شبکه حقانی در کنار سایر گروه‌های جنگجو از عوامل اصلی معلول شدن افغان‌ها بوده‌اند.

در کنار چالش‌های اقتصادی و بحران مشروعیت که طالبان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، رسیدگی به هزاران قربانی حملات این گروه در افغانستان به‌خصوص خانواده‌های که فرزندان‌شان را برای جنگ علیه حکومت افغانستان و متحدان بین‎‌المللی آن به جبهه طالبان فرستادند، چالش دیگر حاکمان این گروه است.