خبرگزاری فرانسه: یک سال پس از سلطه طالبان، فقر و بیماری افغانستان را تسخیر کرده است

احمد مسعود یک سال پیش زمانی که طالبان افغانستان را تصرف کردند، در مصاحبه با شورای آتلانتیک گفته بود که به دنبال گفتگو با طالبان است. او اما اکنون در مصاحبه با این اتاق فکر امریکایی حرف از گفتگو نمی‌زند.

مسعود می‌گوید: «تا زمانی که [طالبان] به یک روند مشروع تن ندهند؛ روندی که یک حکومت قانونی را به ارمغان می‌آورد و به مردم افغانستان و جهان پاسخگو می‌باشد، گزینه‌ای جز مقاومت علیه این گروه نیست.»

مسعود می‌گوید تلاش کرد به طالبان بفهامند که «مشروعیت در افغانستان ... نمی‌تواند از طریق میله تفنگ» به دست بیاید.

او گفت جنگ تا زمانی ادامه خواهد یافت که «طالبان متوجه شوند که رژیم نظامی یا حکومت یک گروه شبه‌نظامی بر یک کشور» تنها گزینه‌ای برای یک ملت نیست.

به گفته رهبر جبهه مقاومت، تلاش‌های او با بازیگران منطقه‌ای برای ایجاد نوعی صلح با طالبان نیز شکست خورده است. وی خاطرنشان کرد: «متاسفانه رهبران طالبان تغییر نکرده‌اند. آنها حتی رادیکال‌تر از قبل هستند.»

مسعود از رهبران جهان خواست فریب این ایده را که گویا طالبان تغییر کرده‌اند، نخورند. او گفت: «طالبان در مبارزه با تروریسم بین‌المللی شکست خوردند، زیرا ایدئولوژی مشابهی با گروه‌های تروریستی دارند. آنها در ایجاد [ساختار حکومت] فراگیر نیز شکست خورده‌اند زیرا به آن اعتقادی ندارند.»

او به پناه دادن آشکار طالبان به ایمن الظواهری، رهبر القاعده اشاره کرد و گفت که این واقعیت که ظواهری در مرکز کابل زندگی می‌کرد، «نشان واضحی است که [رهبران طالبان] کاملاً با چنین نهادها و سازمان‌های تروریستی همسو شده‌اند.»

او افزود که گروه‌های افراطی دیگر مانند جنبش اسلامی ازبکستان نیز در حال یافتن پناهگاه امن در افغانستان هستند و با چشم‌پوشی از این روند، جامعه بین‌المللی مرتکب «اشتباهی فاجعه‌بار» با عواقب گسترده خواهد شد. مسعود تعامل برخی کشورها با طالبان را ناشی از ترس آنان از این گروه دانست.

روز دوشنبه یک سال از تصرف کابل توسط طالبان می‌گذرد. گاردین می‌نویسد که برخی از خروج نیروهای خارجی و چشم‌انداز صلح و سرنگون شدن یک حکومت فاسد استقبال کردند. اما با وجود خشونت و بمب‌گذاری‌های انتحاری، حکومت قبلی برای بسیاری دیگر با افزایش امید به زندگی، فرصت‌ها و آرزوهای جدید همراه بود. به گفته سرمقاله‌نویس این روزنامه، زنان در حکومت قبلی، در مناطق روستایی و همچنین شهرهای بزرگ به آموزش و آزادی دسترسی داشتند؛ اما اکنون افغان‌ها با سرکوب طالبان و گرسنگی جمعی زندگی می‌کنند.

گاردین می‌گوید این ادعا که پس از ۲۰ سال شورشگری، طالبان تغییر کرده و میانه‌رو شده اند، نادرست است. به نوشته این روزنامه: «درست است که کشتارهای دسته جمعی، چیزی که همه از آن می‌ترسیدند، محقق نشد. اما طالبان منتقدان و مخالفان خود را خودسرانه بازداشت و شکنجه کرده و کشته اند. رسانه‌ها نیز ساکت شده اند.»

این روزنامه می‌گوید که دختران افغانستان قربانی اختلافات طالبان تندرو و نسبتاً میانه‌رو شده اند. گاردین بسته ماندن مکاتب دخترانه در افغانستان را نیز نتیجه این زدوبندهای داخلی طالبان می‌داند.

این روزنامه همچنین می‌نویسد که طالبان که از یک حرکت شورشی روستایی به دولت رسیده اند، توان برآورده ساختن نیازهای اولیه شهروندان افغانستان را ندارند. در بخشی از سرمقاله گاردین آمده است: «سرکوب شهروندان آسانتر از سیر کردن شکم‌های گرنه آنان است.»

سازمان ملل، بحران اقتصادی در افغانستان را بزرگترین بحران بشردوستانه جهان نامیده است. به نوشته گاردین، این بحران باعث شده تا والدین مجبور به فروش اعضای بدن و حتا کودکان خود شوند.

سرمقاله می‌افزاید که برنامه جهانی غذا تقریباً نیمی از جمعیت افغانستان را را تغذیه می‌کند اما افغان‌ها به کمک‌های توسعه‌ای و اقتصاد کارآمد نیاز دارند.

گاردین می‌گوید حکومت طالبان آنگونه که ادعا می‌کرد، نتوانسته ضامن صلح در افغانستان باشد. شاخه خراسان داعش به حملات خود ادامه داده است. شورش دوباره در شمال شرق کشور افزایش یافته است.

همچنین این واقعیت که ایمن‌الظواهری در کابل زندگی می‌کرد، به احتمال زیاد پیشرفت در مسائل اقتصادی را سخت‌تر خواهد کرد.

به نوشته گاردین، واشنگتن تمایلی ندارد که به نقش و مسئولیت خود در افغانستان بپردازد. اکنون نگرانی عمومی جهان تا حد زیادی به سمت اوکراین جلب شده است. با این حال زنان و مردانی که جرأت کرده علیه ظلم طالبان اعتراض می‌کنند و دختران نوجوانی که مخفیانه به مکتب می‌روند و در مجموع همه افغان‌ها سزاوار وضعیت بهتری هستند.

بر اساس بیانیه‌ای که آژانس توسعه بین‌المللی امریکا منتشر کرده، با این کمک صندوق کودکان سازمان ملل، یونیسف به صدها هزار خانواده نیازمند در افغانستان کمک می‌کند تا کودکان شان را به مکتب روان کنند.

در بیست سال گذشته این اداره نقش مهمی در ایجاد، گسترش و بهبود نظام آموزشی در افغانستان داشته است.

از زمان روی کار آمدن طالبان بسیاری شاگردان مکاتب، از جمله ۱.۱ میلیون دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه نتوانستند به مکتب بروند.

طبق این بیانیه، با این کمک بخشی از نیازها از جمله آموزش معلمان زن، تهیه کتاب‌های درسی و کمک به خانواده‌های که کودکان مکتبی و دختران نوجوان دارند، برطرف خواهد شد.

به گفته این اداره، هدف از این کمک ایجاد شرایطی است تا معلمان حرفه‌ای زن به کارشان ادامه دهند و دختران در دوره‌های ابتدایی و متوسطه به درس‌شان ادامه دهند.

در این بیانیه آمده است که طالبان از اگست سال گذشته میلادی به‌طور گسترده مرتکب نقض حقوق بشر شده‌اند.

کارشناساس سازمان ملل گفته‌اند که با گذشت یک سال نه تنها که طالبان به تعهدات خود به جامعه جهانی عمل نکرده بلکه بخش عمده از دستاوردهای دو دهه گذشته را محدود کرده‌اند.

در بیانیه آنان آمده است:" از اگست سال گذشته شاهد نقض گسترده حقوق بشر توسط طالبان به ویژه حذف سیستماتیک زنان و دختر از جامعه بودیم، در هیچ جای دنیا ستم سیستماتیک علیه حقوق زنان و دختران صورت نگرفته است. خشونت و تبعیض را با هیچ دلیلی نمی‌توان توجیه کرد."

کارشناسان سازمان ملل ابراز تاسف کرده‌اند که هیچ علامتی که نشان دهنده تغییر وضعیت حقوق بشر در افغانستان باشد دیده نمی‌شود.

آنان گفته‎‌اند که گزارش‌های روزانه انواع خشونت؛ قتل‌های غیر قانونی، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، ناپدید شدن و ازدواج‌های اجباری زنان ودختران را نشان می‌دهد.

کارشناسان سازمان از طالبان خواسته‌اند که حقوق بشر را رعایت کنند و به حق کار و آموزش دختران احترام بگذارند.

آنها همچنین از طالبان خواسته‌اند که هرچه زودتر دروازه مکتب‌ها را به روی دختران باز کنند و اطمینان دهند که با گزارشگر ویژه حقوق بشر در زمینه تهیه گزارشی درباره نقض حقوق بشر همکاری صورت می‌گیرد.

در اعلامیه همچنین گفته شده است که طالبان باید به عفو عمومی احترام بگذارند.

طالبان از زمان رسیدن به قدرت شرایط سختی بر شهروندان افغانستان به ویژه زنان و دختران وضع کرده‌اند.

قتل‌ و بازداشت‌های خودسرانه افزایش یافته و زنان از کار و تحصیل محروم شده‌اند.

نهادهای نظارت بر حقوق بشر نیز لغو شده‌اند و رسانه‌‌های داخل افغانستان نمی‌توانند

خلاف دیدگاه طالبان، اطلاع رسانی و تحقیق کنند.

بن والاس گفته است که هنوز تصویری فروپاشی و خروج آشفته سال گذشته در برابر چشمانش قرار دارد.

او که در میان خانواده‌های سربازان کشته شده بریتانیا صحبت می‌کرد به میل آنلاین گفت": پدر و مادر آن‌هااحساس خواهند کرد که فرزندان‌شان برای هیچ جان‌ شان را از دست داده‌اند."

او افزود که تاریخ خواهد گفت وقتی غرب افغانستان را ترک کرد، این کشور به نطقه‌ای برخواهد گشت که بود.

بن والاس افزود:" ما مردم را تنها گذاشتیم، کشور را به طالبان و شبکه حقانی واگذار کردیم، اغلبا به این دلیل که غرب نمی‌خواست بماند. وقتی غرب نمی‌خواست در افغانستان بماند پس چرا به این کشور رفته بود؟"

در همین حال براساس گزارش‌ها بریتانیا روزانه یک میلیون پوند برای اقامت شهروندان افغانستان که در جریان تخلیه از افغانستان بیرون کرده اند پردخت می‌پرداخت می‌کند.

حدود ۹۵۰۰ شهروندان افغانستان در ۷۰ هوتل در بریتانیا در انتظار اسکان دایمی اند.

گفته شده است که این هوتل‌ها برای مکان مناسب برای بودباش خانواده‌ها نیست.