تام وست: با متحدان آلمانی درباره بازگرداندن زنان افغانستان به کار مشورت کردیم

نماینده ویژه پاکستان در سازمان ملل روز پنجشنبه به روزنامه دان گفت که او در اظهاراتش در نشست سازمان ملل، به «دیدگاه خاص یک اقلیت کوچک» که منجر به وضع محدودیت‌ها بر زنان شده، اشاره کرده است، نه فرهنگ پشتون‌ها.

این مقام پاکستانی روز چهارشنبه در یک نشست سازمان ملل گفت که ممنوعیت آموزش و کار زنان توسط طالبان در افغانستان، بحثی دینی نیست و ریشه در فرهنگ پشتون‌ها دارد. به گفته او این فرهنگ پشتون‌هاست که زنان در خانه بمانند؛ فرهنگی که صدها سال تغییر نکرده است.

اظهارات آقای اکرم در افغانستان و پاکستان واکنش‌های تندی را برانگیخته است.

شماری از شهروندان افغانستان این اظهارات را «توهین به فرهنگ پشتون‌ها» خوانده‌اند.

اشرف حیدری، سفیر افغانستان در سریلانکا با اشاره به اظهارات این مقام پاکستانی، ادعا کرد که منیر اکرم عمداً از نکوهش ایدئولوژی افراطی طالبان در زمنیه آپارتاید جنسیتی در افغانستان، خودداری می‌کند.

شاه‌‌محمود میاخیل، معاون وزارت دفاع حکومت پیشین افغانستان نیز در واکنشی گفته است که بازی با ورق قومی یا ایجاد روایت نادرست عمل «شرم‌آور» است.

طالبان در بیش از یک‌ و نیم سال گذشته، محدودیت‌های سختگیرانه‌ای بر زنان و دختران وضع کرده است. در حال حاضر، مکاتب بالاتر از صنف شش و دانشگاه‌ها به روی دختران توسط این گروه بسته شده است.

طالبان زنان را از کار در موسسات غیردولتی نیز منع کرده است.

روز پنجشنبه منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که اسماعیل مشعل توسط طالبان بازداشت شده است.

اسماعیل مشعل یکی از معترضان منع آموزش دختران توسط طالبان است و چندی پیش در اقدامی اعتراضی مدارک تحصیلی خود را پاره کرد. او به تازگی، به مردم به ویژه دختران کتاب هدیه می‌داد.

رئیس نظارت از رسانه‌های طالبان می‌گوید افراد این گروه با آقای مشعل چنان برخورد کردند که انگار او در خانه خودش است. آقای حماد گفته اسماعیل مشعل با خانواده‌اش تماس دارد.

با این حال روز پنجشنبه نزدیکان اسماعیل مشعل به افغانستان اینترنشنال گفته بودند که او در هنگام بازداشت مورد خشونت قرار گرفته است.

پس از اعلام این خبر، زهرا نادر به افغانستان اینترنشنال گفت که در داخل افغانستان زنان از ژورنالیسم غایب‌اند و به دلیل محدودیت‌های طالبان، رسانه‌ها نمی‌توانند روایت زنان را از زبان زنان بیان کنند. او گفت که این جایزه حاوی این پیام است که زنان از اجتماع حذف ناشدنی هستند و ژورنالیست‌های زن افغانستان هرچند با محدودیت‌های روبرو هستند اما از پا نمی‌نشینند.

او گفت: «با بدست آوردن این جایزه، رسانه ما اکنون احساس مسئولیت بیشتر می‌کند تا نگذارد روایت زنان ناگفته بماند.»

کیتی گانون، ژورنالیست کانادایی است که ۱۸ سال در افغانستان کار کرد. او در سال ۲۰۱۴ در ولایت خوست مورد حمله قرار گرفت و زخمی شد. از آن به بعد خانم گانون به پاکستان رفت و از آنجا موضوعات افغانستان و پاکستان را پوشش داد. این جایزه از خانم گانون در عرصه روزنامه‌نگاری زنان تقدیر می‌کند.

روزنامه گاردین در گزارشی نوشت که ۴۰ خانواده افغان با ۱۵۰ کودک، نزدیک به یک‌ونیم سال می‌شود که در هوتلی در کنزنگتون، در غرب لندن، زندگی می‌کنند.

حکومت بریتانیا اکنون از این خانواده‌ها خواسته است تا به لیتربی، منطقه‌ای که حدود ۳۰۰ کیلومتر دورتر از لندن است، بروند.

حکومت طی نامه‌ای به این خانواده‌ها گفته‌ است که هوتل کنونی قیمت است و برایشان در هوتل ارزان‌تری جایی در نظر گرفته است.

این خانواده‌ها اما تقاضای حکومت بریتانیا را رد کرده و می‌گویند که کودکان‌شان نمی‌توانند در وسط سال تعلیمی از یک محل به محل دیگر بروند. بعضی از این پناهجویان گفته‌اند که در لندن کاری برای خود دست‌وپا کرده‌اند و معلوم نیست که در محل جدید کار پیدا می‌توانند یا نه.

اغلب این پناهجویان کسانی هستند که با نیروهای بریتانیایی در افغانستان کار کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند که به خواسته حکومت بریتانیا گوش نخواهند کرد و روز جمعه در مقابل پارلمان بریتانیا به تظاهرات خواهند پرداخت.

حکومت بریتانیا تا هنوز موفق نشده است برای این پناهجویان مسکن دایمی تهیه کند.

مارتین گریفتس، معاون سرمنشی ملل متحد که به تازگی از کابل برگشته است در نشست این هفته خود اذعان کرد که در توزیع بعضی از کمک‌های غذایی توسط ملل متحد، زنان حضور ندارند.

او هرچند این وضعیت را نامناسب خواند اما دفتر برنامه جهانی غذا یا دبلیو‌اف‌پی آن را «تعدیل‌های عملیاتی» عنوان کرده است.

گریفتس در نشست خود گفت که ملل متحد و در مجموع نهادهای کمک‌کننده قصد ندارند کارشان را در افغانستان متوقف کنند. او گفت که هزینه چنین کاری سنگین است زیرا در افغانستان کنونی حدود ۲۸ میلیون نفر نیاز به کمک دارند و نزدیک به شش میلیون این جمعیت در آستانه قحطی قرار دارند.

تمویل‌کنندگان ملل متحد ابراز نگرانی کرده‌اند که توزیع کمک‌ها توسط کارمندان مرد باعث محرومیت آنعده از زنان و کودکان می‌شود که سرپرست مرد ندارند و خودشان نیز به دلیل قوانین سختگیرانه طالبان، برای دریافت کمک از دست مردان بیگانه حاضر شده نمی‌توانند.

لیزا کارتی، معاون نماینده ایالات متحده در سازمان ملل متحد در نشست روز چهارشنبه ابراز نگرانی کرد.

او گفت که برخی از دفاتر ملل متحد در حال بررسی یک مدل کمک‌رسانی هستند که فقط توسط مردان انجام می‌شود. او گفت: «چنین کاری می‌تواند دسترسی زنان نیازمند به کمک‌ها را قطع کند.»

لیزا کارتی افزود که این کار تن دادن به شرایط طالبان است و سرکوب‌های این گروه را عادی‌سازی می‌کند.