مقام روس: کار ساخت یک پاسگاه مدرن در مرز تاجیکستان و افغانستان شروع شده است

در گزارش سی صفحه‌ای کمیته دفاعی آمده است که حکومت بریتانیا آمادگی درست برای تخلیه افراد واجد شرایط از افغانستان را نداشت و به همین علت چندین هزار افغان واجد شرایط هنوز سرگردان هستند.

سخنگوی وزارت دفاع بریتانیا در مورد این گزارش گفت: «ما مدیون شهروندان افغان هستیم که برای نیروهای مسلح بریتانیا در افغانستان خدمت کردند. تا به امروز بیش از ۱۲۱۰۰ نفر را تخلیه کرده‌ایم.»

وزارت دفاع بریتانیا تخمین می‌زند که حدود ۳۰۰ افغان واجد شرایط مهاجرت به بریتانیا با خانواده‌های شان تا هنوز انتقال نیافته اند، اما تاکید کرد که حکومت «به طور خستگی ناپذیر برای تخلیه مطمئن» آن‌ها تلاش می‌کند.

توبایس الوود سقوط حکومت افغانستان را «غافلگیرکننده» خواند و خواستار «بررسی صادقانه و دقیق» تصمیمات اتخاذشده بریتانیا در زمان حضورش در افغانستان شد.

واندا فلباب براون نویسنده این تحلیل می‌گوید که در میان رهبران طالبان اختلافات جدی برسر سیاست‌های این گروه وجود دارد.

این تحلیلگر بر بنیاد صحبت با منابع افغان و غربی مدعی است که چهره‌های عملگرای چون ملا برادر و سراج حقانی از ترس چندپارچگی گروه و اعدام شدن، با فرمان‌های اخیر ملا هبت‌الله مخالفت نمی‌کنند.

با این که هیات مذاکره‌کننده طالبان در دوحه بارها گفته بود که در سیاست‌های قبلی این گروه در برابر جریان‌های سیاسی و زنان تغییر به وجود آمده است، اما پس از قدرت گرفتن، طالبان دوباره زنان را از کار و تحصیل محروم کردند و به گفته براون، با تشکیل «حکومت یکدست پشتونی»، جریان‌های سیاسی را از دایره دولت بیرون راندند.

براون به آن دسته از تحلیلگران و سیاستمداران غربی‌ تعلق دارد که اخیراً با جدیت بحث طالبان میانه‌رو و تندرو را مطرح می‌کنند. آن‌ها امیدوارند که شاخه عملگرا و معقول‌تر طالبان زمام قدرت را در افغانستان به دست بگیرد و در سیاست‌های این گروه و رابطه با غرب تجدید نظر کند.

براون تاکید می‌کند که شورای علمای طالبان به رهبری ملا هبت‌الله در قندهار، به طور یکجانبه فرمان‌ها و احکام تندروانه را در افغانستان تطبیق می‌کند. این درحالیست که شاخه میانه‌رو باور دارد که این سیاست‌ها در بلندمدت طالبان را ضعیف ساخته و آن‌ها کنترول خود را بر قدرت از دست می‌دهند.

براون می‌نویسد: «[طالبان عملگرا] می‌خواهند که حاکمیت گروه طالبان بر افغانستان دوام بیاورد. بنا به محاسبه آنان، اگر دشواری‌های اقتصادی و انزوای بین‌المللی طالبان تشدید شود؛ اگر چشمه کمک‌های خارجی بخشکد، این گروه پایدار نخواهد ماند.»

از نظر براون، ملا عبدالغنی برادر، معاون رئیس الوزرا، ملا یعقوب، وزیر دفاع و سراج حقانی، وزیر داخله طالبان جز طالبان عملگرا اند.

هرچند این افراد، به خصوص سراج حقانی، از قدرت زیادی برخوردارند اما به گفته براون، توان اعمال فشار و ابراز مخالفت با تصمیم‌های ملا هبت‌الله را ندارند. همچنین، کودتا و کنار زدن امیرالمومنین طالبان در مرحله فعلی برای آن‌ها ممکن نیست.

از نظر براون، ملا برادر و ملا یعقوب و سراج حقانی به یک دیگر اعتماد کافی ندارند و متحد نیستند. برای آن‌ها همراه کردن بخش عمده‌ای از فرماندهان طالبان با خود دشوار است.
از سوی دیگر، خطر این وجود دارد که برخی از این چهره‌ها جان خود را در اثر مخالفت‌های داخلی از دست بدهند و گروه طالبان در اثر زد و خورد درونی چند پارچه شود.

نکته مهم دیگر در تحلیل این پژوهشگر موسسه بروکینگز این است که حذف ملا هبت‌الله کشاکش داخلی برسر جانشینی را به وجود می‌آورد. در حالیکه ملا برادر و ملا یعقوب خواهان رسیدن به راس قدرت اند، اما پاکستان بیشتر به سراج الدین حقانی متمایل است. در عین حال طالبان قندهاری از جمله یعقوب و برادر دلیلی برای حمایت از حقانی ندارند.

به گفته نویسنده، جبهه مقاومت توان به چالش کشیدن طالبان را ندارد و اختلافات داخلی طالبان اگر منجر به جنگ داخلی دیگر شود، برنده‌ای جز داعش نخواهد داشت.

وزیر خارجه امریکا از او بابت تمام آنچه «برای زنان، دختران و حقوق بشر» برای افغان‌ها کرده است،‍ سپاسگذاری کرد.

رینا امیری، نماینده ویژه ایالات متحده برای زنان افغانستان نیز در توییتی بلقیس احمدی را شایسته این جایزه دانست. او افزود که امیدوار است جوایز بیشتری به قهرمانان گمنام که برای حقوق و کرامت زنان و مردان افغانستان کار می‌کنند، داده شود.

در سال‌های گذشته بلقیس برای سازمان‌های چون آژانس بین‌المللی توسعه ایالات متحده، کمیته صلیب سرخ، پاملرنه و نهاد هماهنگ‌کننده امداد برای افغانستان کار کرده است. او در رشته حقوق از دانشگاه جورج تاون ماستری و از دانشگاه کابل لیسانس دارد.

به گفته منابع، آقای پشه‌ای در زمان جمهوریت هیچ نوع مسئولیت نظامی نداشته است.

‌سمیع‌آلله احمدی پشه‌ای باشنده ولسوالی علیشنگ لغمان است. او قبل از کار در وزارت شهرسازی در ولایت لغمان فعال مدنی بود.

با گذشت دو ماه، طالبان تاکنون در این مورد ابراز نظر نکرده‌اند.

براساس گزارش‌ها، طالبان با وجود اعلام عفو عمومی، کارمندان حکومت سابق به‌ خصوص نظامیان پیشین را دستگیر، شکنجه و در مواردی زیر شکنجه کشته‌اند.

خوشحال نبی‌زاده، رئیس پیشین صحت عامه کابل روز چهارشنبه در توییتی گفت که طالبان ناصر خالد، برادرش را پس از بازداشت کشته‌اند.

این گزارش وضعیت جوامع هزاره تحت سلطه طالبان را بررسی کرده است.

در گزارش آمده است که اخراج اکثر کارمندان هزاره از نهادهای دولتی توسط طالبان باعث بیکاری گسترده و فقر شدید در میان بسیاری از خانواده‌های هزاره شده است.

برخی از خانواده‌های هزاره به دلیل فقر و تهدیدات امنیتی به ایران و سایر کشورهای همسایه گریخته‌اند، اما برخی دیگر در افغانستان گیر افتاده‌اند، زیرا هنگام تلاش برای درخواست پاسپورت، درخواست آن‌ها رد می‌شود.

نتایج این گزارش تحقیقی نشان می‌دهد که «تبعیض و تعصب» موجود علیه هزاره‌ها باعث شده تا محدودیت‌های دسترسی به خدمات دولتی برای آنها بیشتر باشد.

حملات خونبار در اماکن و اجتماعات هزاره‌نشین

سال گذشته اماکن و اجتماعات هزاره‌ها در شهرهای مختلف افغانستان هدف حملات خونباری قرار گرفت.

بر اساس گزارش دانشگاه سن خوزه، مکاتب در مناطق هزاره‌نشین هدف حملات انفجاری قرار گرفته و برخی از خانواده‌‌ها به دلیل ترس از حملات بیشتر، مانع رفتن کودکان شان به مکتب شده‌اند.

بسیاری از شهروندان افغانستان در داخل و خارج از افغانستان در واکنش به کشتار هزاره‌ها اعتراض‌های خیابانی برگزار کردند و خواستار توقف حملات علیه هزاره‌های افغانستان شدند.

کنشگران حقوق بشر در اعتراض به نقص گسترده حقوق هزاره‌ها در افغانستان کمپین «نسل‌کشی هزاره‌ها را متوقف کنید» را راه‌اندازی کردند. هشتگ این کمپین بعد از حمله به مرکز آموزشی کاج بیش از ۱۷ میلیون بار توییت شد.

کشته شدن شهروندان هزاره در موارد غصب اراضی

گزارش خاطر نشان کرده است که از زمان تسلط مجدد طالبان بر افغانستان، کوچی‌ها قدرتمندتر شده‌اند و سطح خصومت آنان نسبت به ساکنان محلی بیشتر شده است.

جا به‌جایی و بیجا شدن هزاره‌ها به دلیل غصب زمین و یا کوچ‌های اجباری نیز از موارد دیگری است که باعث آوارگی شهروندان هزاره در داخل کشور شده و یا آنان را مجبور کرده تا مسیر ناامن مهاجرت‌های غیر قانونی به کشورهای همسایه را در پیش بگیرند.

مصاحبه‌شوندگان در این گزارش گفته‌اند که از سال ۲۰۲۲ کوچی‌ها با جسارت بیشتری وارد ولسوالی‌های مناطق هزاره نشین در ولایت‌های میدان وردک، بامیان، غزنی، پروان، غور، دایکندی و کابل شده‌اند.

براساس گزارش‌ها، درگیری به دلیل غصب زمین‌های شهروندان هزاره از سوی کوچی‌ها باعث افزایش حملات بر هزاره‌ها و کشتار آنان شده است.

فقر و گرسنگی مضاعف در مناطق هزاره‌نشین

گزارش به موضوع توزیع محدود کمک‌ها در مناطق هزاره‌نشین نیز پرداخته است. براساس این گزارش، فروپاشی اقتصادی و تخصیص نامتوازن کمک‌ها باعث افزایش سطح فقر و گرسنگی در میان مردم هزاره شده است.

هزاره‌هایی که اعضای اردوی ملی و پولیس دولت سابق افغانستان بودند به انستیتوت حقوق بشر دانشگاه سن خوزه گفتند که به دلیل قومیت خود در معرض خطر مضاعف قرار دارند.

تحمیل پوشش اجباری ناهمخوان با فرهنگ محلی

در این تحقیق آمده است که پوشش اجتماعی در ولایت‌های دایکندی و بامیان هرگز شامل برقع یا حجاب بلند سیاه نبوده است و زنان این مناطق لباس محلی و فرهنگ پوشش خاص خود را دارند.

طالبان اکنون زنان و حتی دختران کوچک را که به مکاتب ابتدایی می‌روند مجبور کرده تا با حجاب بلند سیاه دست و پاگیر مصافه‌های طولانی چند ساعته را برای رسیدن به مکتب بپیمایند.

این گزارش تحقیقی افزوده است که زنان و دختران هزاره می‌گویند بیشتر از سایر زنان توسط سربازان طالبان متوقف می‌شوند و مجبور می‌شوند از سیاست‌های سختگیرانه حجاب و داشتن محرم پیروی کنند.