دان: طالبان و پاکستان درباره عبور بدون ویزای پایواز بیماران از تورخم به توافق نرسیدند

به گزارش تایمز آف اندیا، مرادی تحصیلاتش را در سطح ماستری به پایان رسانده و اکنون در سطح دکتورا در رشته مدیریت عامه ادامه می‌دهد. او سه سال می‌شود که قادر به دیدار از خانواده‌اش نشده است.

راضیه مرادی که جایزه‌اش را از دست والی ایالت گجرات دریافت کرد گفت: «من نماینده زنان افغانستان هستم که از تحصیل باز مانده‌اند. من می‌خواهم این پیام را به طالبان برسانم که اگر فرصت داده شود زنان می‌توانند پیشتاز شوند.»

علاوه بر مدال طلا، او جایزه شاردا امبی‌لال دیسایی را نیز از آن خود کرد. مرادی در جریان دریافت جایزه ابراز امیدواری کرد که روزی بتواند به کشورش برگردد و برای مردم خودش کار کند.»

دو عضو شبکه جامعه مدنی ولایت غور گفتند که از حبیبه ضمانت گرفته شده که بار دیگر به سیاست‌های رهبری طالبان اعتراض نکند. این شبکه روز گذشته با صدور بیانیه‌ای خواهان رهایی حبیبه شده بود و از طالبان به علت بازداشت یک نفر صرفاً به علت اعتراض به سیاست‌های این گروه، انتقاد کرده بود.

ویدیویی که از حبیبه شریفی نشر شده، نشان می‌داد که او روز چهارشنبه به تنهایی با لباس سیاه مکتب در مقابل ساختمان ولایت غور ایستاد شد و کاغذ سفید بزرگ حاوی شعار را در اعتراض به سیاست‌های تبعیض‌آمیز طالبان در پیش روی خود آویزان کرد.

به دنبال آن، استخبارات طالبان حبیبه و پدرش را بازداشت کرد.

روشن نیست که ماموران استخبارات طالبان پس از بازداشت، چه برخوردی با این دختر معترض داشته است.

پیش از این منابع محلی در ولایت غور از آزار و شکنجه افراد بازداشت شده، به ویژه نیروهای امنیتی حکومت پیشین خبر داده بودند. آنها می‌گویند که طالبان خانواده‌های نیروهای امنیتی را نیز مورد تهدید و آزار قرار داده است.

منابع می‌گویند که والی طالبان در هنگام برگزاری نشست اداری هدف حمله قرار گرفت.

داعش ادعا کرد که فرد انتحارکننده که او را عبدالحق الخراسانی معرفی کرده است، پس از عبور از موانع امنیتی خود را به دفتر کار والی طالبان رساند.

این بلندپایه‌ترین مقام طالبان است که در یک حمله داعش کشته می‌شود. به نقل از اعماق، داعش حملات بر مقامات بلندپایه طالبان را افزایش خواهد داد.

این دیپلومات افزوده: «پیام من به آن‌ها این است که سازمان‌های بین‌المللی بودجه قابل توجهی برای افغانستان در نظر گرفته‌اند که اگر دولت توسط جامعه جهانی به رسمیت شناخته شود، می‌توان از آن‌ها استفاده کرد.»

او همچنین پیشنهاد کرده که کنفرانس دیگری در مورد افغانستان در توکیو برگزار شود.

شیدا محمد ابدالی گفته می‌توان آن را دومین کنفرانس بن در نظر گرفت؛ کنفرانسی که در سال ۲۰۰۱ در بن برگزار شد و از همه افغان‌ها خواست تا گردهم آیند.

در دسامبر سال ۲۰۰۱ که منجر به سرنگونی حکومت اول طالبان در افغانستان شد، شهر بن آلمان میزبان کنفرانسی بود که در آن رهبران افغان برای انتخاب رهبر دولت موقت افغانستان جمع شدند.

توکیو نیز در سال ۲۰۱۲ میزبان نشستی بین‌المللی در مورد افغانستان بود؛ نشستی که نمایندگان بیش از ۷۰ کشور جهان در آن حضور داشتند و متعهد به حمایت مالی از افغانستان شدند.

سفیر افغانستان در توکیو می‌گوید جاپان اهمیت صلح را از تجربیات گذشته خود در جنگ آموخته و به عنوان یک واسطه بین آسیا و غرب عمل می‌کند و «من مطمئن هستم که جامعه جهانی به نظر جاپان توجه خواهند کرد.»

او گفته اشرف غنی دیگر نقطه تماس نیست، اما حامد کرزی در حال حاضر مشغول گفتگو با طالبان است و «من با او در مورد تلاش مجدد جاپان برای تغییر در افغانستان صحبت می‌کنم.»

اندرو چارلتون، نماینده ایالت نوساوت‌ولز در پارلمان عضو حزب کارگر استرالیا، که ریاست این گروه را برعهده دارد، در این نشست گفت: «گروه دوستان پارلمانی هزاره‌ها متشکل از قانونگذاران کنونی استرالیا است که دست به دست هم داده‌اند تا از جامعه هزاره حمایت کنند و برای تحقق خواست‌های مشترک کار کنند.»

او افزود: «این روشی است که رابطه هزاره‌ها را با پارلمان (استرالیا) نزدیک می‌کند و فرصت می‌دهد تا صدای آن در میان قانون‌گذاران استرالیا شنیده شود.»

برخی اعضای کابینه دولت استرالیا، از جمله کریس بوون وزیر تغییرات اقلیمی، اندرو جایلز وزیر مهاجرت نیز در این نشست حضور داشتند و حمایت خود را از خواست‌های هزاره‌ها اعلام کردند.

هدف از راه‌اندازی این گروه دوستی، حمایت از خواست‌های حقوق بشری هزاره‌ها و جست‌وجوی راهکارهای عملی برای جلوگیری از کشتار نظام‌مند هزاره‌ها در افغانستان خوانده شده است.

شماری از نویسندگان و فعالان هزاره در شهرهای مختلف استرالیا عضو این گروه هستند. احمد شجاع یکی از آنها است. او گفت: «گروهی که متشکل از نمایندگان منتخب چند حزب در پارلمان استرالیا است، به‌خاطر دوستی با مردم هزاره استرالیا شکل گرفته است. هدفش نه تنها انعکاس دادن مشکلات مردم هزاره استرالیا است، بلکه تجلیل کردن از دستاوردهای این مردم هم است.»

اعضای این گروه دوستی امیدوارند که خواست‌های حقوق بشری هزاره‌ها در دستور کار رسمی دولت استرالیا قرار بگیرد و این کشور راهکار عملی برای کاهش آسیب‌پذیری هزاره‌ها فراهم کند.

نعمت‌الله ابراهیمی، استاد دانشگاه گفت: «این گروه بسیار مهم است؛ به این دلیل که تا حال موضوع هزاره‌ها در دستور کار شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های رسمی استرالیا قرار گرفته، ولی تا حال مکانیسم رسمی برای بررسی مسئله هزاره‌ها در پارلمان استرالیا وجود نداشته است.»

او افزود: «بنابراین، با تشکیل این گروه، برای اولین بار مسئله هزاره‌ها از یک مکانیسم رسمی در پارلمان استرالیا برخوردار می‌شود و مسئله هزاره‌ها در صدر دستور کار پارلمان و سیاست‌های ملی و بین‌المللی استرالیا قرار می‌گیرد.»

شکوفه طاهری، دیگر عضو گروه دوستان پارلمانی هزاره‌ها گفت: «هزاره‌ها در حال حاضر نسبت به هر زمانی دیگر در افغانستان بیشتر آسیب‌پذیر هستند، از هر لحاظ - هم لحاظ فرهنگی، هم لحاظ اقتصادی و هم از نظر امنیتی. ما امیدواریم که از طریق این گروه بتوانیم بخشی از مجموعه حامیان هزاره‌ها در استرالیا باشیم.»

اعضای گروه دوستی پارلمانی هزاره‌ها از قانونگذاران دیگر کشورها نیز خواستند که گروه‌های مشابهی تشکیل دهند.

پس از حمله به مرکز آموزشی کاج در دشت برچی کابل، که منجر به کشته شدن ده‌ها دانش آموزش هزاره شد، معترضان در بیش از صد شهر جهان تظاهرات کردند و این کشتار را ن«سل‌کشی هزاره‌ها» خواندند. آنها خواستار به رسمیت شناختن نسل‌کشی هزاره‌ها شدند.

تا اکنون شهرداری دندینانگ در ملبورن استرالیا، نسل‌کشی هزاره‌ها به رسمیت شناخته است.