لیندا توماس گرینفیلد، سفیر امریکا در سازمان ملل روز چهارشنبه گفت که شورای امنیت در مورد ممنوعیت کار زنان افغان در دفاتر سازمان ملل در افغانستان، فردا پنجشنبه تشکیل جلسه خواهد داد. او این تصمیم طالبان را «نفرتانگیز» خواند.
این جلسه در پشت درهای بسته برگزار خواهد شد.
سفیر امریکا در توییتر نوشت که کارمندان زن افغان بخش جداییناپذیر توزیع خدمات و کمکهای بشردوستانه در افغانستان اند. به گفته او، آنها «کمکهای نجات بخش را به دست اقشار آسیبپذیر در افغانستان میرسانند.»
این نخستین بار نیست که شورای امنیت بنا به درخواست امریکا در مورد سیاستهای طالبان علیه زنان جلسه برگزار میکند.
توماس گرینفیلد در ماه دلو ۱۴۰۱ نیز خواستار تصویب قطعنامهای از سوی شورای امنیت در مورد لغو ممنوعیت کار زنان در سازمانهای امدادی و تحصیل در دانشگاهها و مکاتب شد. شورای امنیت با صدور بیانیهای از طالبان خواست تا تمام اقدامات ظالمانه علیه زنان و دختران افغان را لغو کند.
طالبان به رغم درخواست مکرر اعضای شورای امنیت، بر دامنه محدودیت و ممنوعیت برای زنان افزوده است. این گروه معمولاً این درخواستها را زیر نام «مداخله در امور داخلی افغانستان» رد میکند.
سازمان ملل روز سه شنبه گفت که طالبان به طور شفاهی دستور ممنوعیت کار کارمندان زن افغان را در دفاتر این سازمان در افغانستان داده است. انتونیو گوترش، سرمنشی سازمان ملل این اقدام طالبان را محکوم کرد.
جلالالدین حقانی بنیانگذار شبکه حقانی و از اعضای برجسته طالبان بود. گروه طالبان در سال ۱۳۹۷ اعلام کرد که جلالالدین حقانی پس از بیماری طولانی، در سال ۱۳۹۴ فوت کرد.
قسمت نخست این مستند که روز چهارشنبه نشر شد، به چگونگی به قدرت رسیدن طالبان و اشتباهات امریکا در مبارزه با تروریسم در افغانستان پرداخته است. در این قسمت با شماری از مقامات ارشد طالبان، جنرالهای امریکایی و کارشناسان مسایل افغانستان مصاحبه شده است.
دو قسمت دیگر این مستند در روزهای آینده پخش خواهد شد.
در بخشی از این مستند که به تاریخ فعالیت شبکه حقانی اشاره میشود، انس حقانی میگوید که امریکا به پدر او پیشنهاد پناهندگی داده بود، اما پدرش این پیشنهاد را نپذیرفته بود.
انس حقانی در مصاحبه با تهیهکننده این مستند مدعی شد که کشورهای دیگر نیز پیشنهادهای مشابهی به پدر او مطرح کردند. انس حقانی نامی از این کشورها نبرد.
انس حقانی و سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان فرزندان جلالالدین حقانی هستند.
انس حقانی، که به اتهام فعالیت تروریستی سالها در زندان حکومت پیشین افغانستان بود، در این مستند به حملات انتحاری شبکه حقانی با افتخار اشاره میکند و میگوید که حملات انتحاری، یکی مهمترین سلاحهای افغانها در برابر «تهاجم و اشغال خارجیها» است.
در بخش دیگر این مستند، سمیعالله محمدی، مسئول عمومی حملات انتحاری در شبکه حقانی، که به زبان انگلیسی روان صحبت میکند، میگوید: «ارتش پاکستان ما را آموزش میداد که دولت افغانستان را نابود کنیم و امریکاییها را بکشیم.» او تاکید کرد که پاکستان در آن زمان، نابود کردن دولت افغانستان و کشتن سربازان امریکایی را به نفع تامین منافع ملی خود میدانست.
محمدی میگوید که پخش ویدیوهای انتحاری، برای تشویق جوانان برای اجرای حملات انتحاری بسیار موثر بود. او گفت زمانی که ویدیوهای یک بمبگذار انتحاری پخش میشد، بقیه جوانان هم تشویق میشدند که برای انتحار آماده شوند.
جلالالدین حقانی و شماری دیگر از رهبران جهادی به دلیل جنگ علیه شوروی در افغانستان از سوی امریکا و متحدان غربی آن حمایت میشدند. او عضو حزب اسلامی به رهبری مولوی یونس خالص بود.
یونس خالص از رهبران بانفوذ جهادی افغانستان بود که با جمعی از دیگر رهبران مجاهدین در سال ۱۹۸۸به امریکا رفت و با رونالد ریگان، رئیسجمهور اسبق امریکا دیدار کردند.
شبکه حقانی بخشی از گروه طالبان است که در دو دهه گذشته حملات مرگبار انتحاری را در بخشهای مختلف افغانستان به ویژه در کابل انجام داده است. علاوه بر نظامیان خارجی و نیروهای امنیتی افغانستان، هزاران غیرنظامی در این حملات کشته شدند.
