معاون سخنگوی وزارت خارجه امریکا با اشاره به اظهارات اخیر معاون سازمان ملل، گفت که هدف از برگزاری نشست پیشرو هرگز بحث بر سر به رسمیت شناختن طالبان نبوده است. ودانت پتل تصریح کرد که هرگونه بحث درباره به رسمیت شناختن طالبان در نشست آینده ملل متحد، غیرقابل قبول است.
پیشتر امینه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل ابراز امیدواری کرد که در دیدار پیشروی دبیرکل این سازمان با نمایندگان کشورها برای افغانستان، در خصوص «گامهای اولیه در مسیر به رسمیت شناختن طالبان» بحث شود.
اظهارات این مقام سازمان ملل با واکنش تند گروههای سیاسی، فعالان و زنان معترض افغانستان مواجه شده است.
گروههای سیاسی و نظامی مخالف طالبان نیز بحث بر سر به رسمیتشناسی طالبان را «خیانت به مردم افغانستان» عنوان کردهاند.
کمیسیون حقوق بشر افغانستان از امنیه امحمد خواست که به خاطر سخنان اخیرش از مردم افغانستان عذرخواهی کند.
نشست دبیرکل سازمان ملل با نمایندگان ویژه کشورها برای افغانستان، قرار است در ۱۱ و ۱۲ ثور در دوحه برگزار شود.
سخنگوی سازمان ملل نیز گفته است که این نشست بر مسئله شناسایی بینالمللی طالبان متمرکز نخواهد بود.
با نزدیک شدن زمان انقضای وضعیت موقت هزاران پناهجوی افغان در امریکا، شماری از آنها علیه دولت فدرال امریکا طرح شکایت درج کردند. وضعیت مهاجرتی بسیاری از این پناهجویان، که براساس ویزای بشردوستانه در امریکا مجوز اقامت دوساله دارند، تا اواخر سال جاری میلادی به پایان میرسد.
همزمان و پس از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان در سال ۱۴۰۰، بیش از ۷۵ هزار نفر از افغانستان به امریکا منتقل شدند که بیشتر آنها ویزای بشردوستانه دارند.
به گزارش شیکاگو سنتایمز، چهار نفر از این پناهجویان در شیکاگو و هفت دیگر در کالیفرنیا علیه دولت فدرال امریکا به دادگاه شکایت کردهاند.
کسانی که شکایت درج کردهاند، دارای ویزای بشردوستانه دوساله هستند. آنها خواستار سرعت بخشیدن به درخواست پناهندگی خود هستند تا سرنوشت آنها پیش از انقضای تاریخ اعتبار ویزای آنها مشخص شود.
کرن زویک، وکیل این شاکیان گفته که تاریخ اعتبار ویزای این افراد در ماه اسد منقضی میشود.
مقامهای دولت امریکا گفتهاند که در مورد سرنوشت متقاضیان پناهندگی در ظرف ۱۵۰ روز پس از ارائه درخواستهای آنها تصمیم گرفته میشود، ولی کرن زویک گفته که به درخواست هیچ یک از موکلان او در این بازه زمانی تصمیمی گرفته نشده است.
شاکیان در طرح شکایت خود از دادگاه خواستهاند که دولت را وادار کند در صورتی که از ارائه درخواست پناهندگی آنها بیش از ۱۵۰ روز گذشته باشد، باید در مورد درخواست آنها در ظرف ۳۰ تصمیم بگیرد.
وزارت امنیت داخلی امریکا، که پروندههای این پناهجویان را بررسی میکند، تا اکنون درباره این موضوع اظهار نظر نکرده است.
در صورتی که درخواست پناهندگی این پناهجویان پیش از انقضای تاریخ اعتبار ویزای بشردوستانه آنها پذیرفته نشود، آنها مجوز کار، حق آموزش و حمایتهای مالی را از دست خواهند داد و از نظر اقامت هم بیسرنوشت خواهند شد.
یک عضو پارلمان حکومت پیشین میگوید طالبان در نیلی، مرکز دایکندی، با ایجاد ایست بازرسی در راهها، مردم را با نوشاندن اجباری آب وادار کردند روزهشان را بخورند و عید کنند. مهدی راسخ در صفحه توییترش نوشته افرادی که از دستور طالبان پیروی نکردند، به شدت لتو کوب و زندانی شدند.
این عضو مجلس نمایندگان حکومت پیشین افزوده: «دکانداران بازار جدید نیلی توسط حاجی راشد فرمانده لوا، به زور در مقر لوا برده شده و همهشان وادار شدهاند که با نوشیدن آب روزهشان را شکسته و عید کنند.»
آقای راسخ به عملکرد طالبان اعتراض کرده و گفته که این گروه با تعرض به فرهنگ، عقاید و حریم مذهبی و خصوصی مردم عملا همه تنوع و غیر خودشان را حذف میکنند.
پیشتر، مقامهای طالبان در بلخ از شیعیان در این ولایت خواسته بودند که مراسم عید فطر را مطابق فتوای رهبری این گروه برگزار کنند.
دادگاه عالی طالبان روز سهشنبه (۲۹ حمل) در خبری در سایت خود نوشت که این درخواست را محمدگلاب فاروقی، رئیس دادگاه و شماری دیگر از مقامهای طالبان مطرح کردند.
شیعیان افغانستان معمولاً مطابق دستور رهبران مذهبی خود عمل میکنند و عیدهای مذهبی را گاهی با یک روز تفاوت با پیروان مذهب حنفی برگزار میکنند.
روز جمعه (اول ثور) طالبان در افغانستان عید اعلام کردند اما به نظر میرسد که بیشتر شیعیان روز شنبه را عید میکنند.
چند نشریه بینالمللی که اخبار فرهنگی را پوشش میدهند، گزارش دادند که یونسکو تصمیم گرفته که پروژه حفاظت از آثار تاریخی بامیان را از سر گیرد. روزنامه هنر به نقل از میرلا لودا، هماهنگکننده برنامه جامع راهبردی بامیان نوشت که این تصمیم به حفاظت از میراث فرهنگی افغانستان کمک میکند.
این روزنامه که دفترش در لندن است، روز جمعه (اول ثور) در این گزارش افزود که یکی از سخنگویان یونسکو گفته که اجرای پروژه حفاظت از میراث فرهنگی بامیان، به ثبات اقتصادی در منطقه هم کمک میکند.
پروژه چندمیلیون دالری حفاظت از آثار تاریخی بامیان، که به حمایت مالی ایتالیا روی دست گرفته شده بود، به دنبال به قدرت رسیدن طالبان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ متوقف شده بود.
به گزارش روزنامه هنر، در کنفرانسی که در ماه عقرب ۱۴۰۱ در دانشگاه فلورانس ایتالیا برگزار شد، وزارت خارجه ایتالیا اعلام کرد که این کشور تصمیم گرفته به حمایت مالی از این پروژه ادامه دهد.
در این کنفرانس، که به ابتکار دانشگاه فلورانس و آژانس همکاری توسعهای ایتالیا برگزار شد، کارشناسان از سراسر جهان برای تبادل نظر درباره میراث فرهنگی افغانستان منزوی و تحت کنترول طالبان شرکت کردند.
در این کنفرانس به صورت ویژهای بر میراث فرهنگی بامیان، که در سال ۱۳۸۲ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر یونسکو قرار گرفت، تمرکز و تاکید شد.
همچنین نشریه آرت نیوز، که دفترش در نیویارک است، در گزارش نوشت که هدف پروژه یونسکو در بامیان شامل تقویت زیرساختهای بناهای تاریخی و توسعه طرح حفاظتی درازمدت است.
به نوشته آرت نیوز، این پروژه از طریق زمینهسازی برای اشتغالزایی درازمدت برای اهالی منطقه، آنها را در حفظ آثار تاریخی این منطقه سهیم میکند.
این نشریه هنری افزود که تمرکز این پروژه یونسکو بر حفظ صخرههایی است که بخشی از آثار تاریخی بامیان از جمله پیکرههای ویرانشده بامیان و مغارههای پرشماری در دل آنها ساخته شده و همچنین شهر باستانی غلغله متمرکز خواهد بود.
طالبان دو پیکره ۵۳ متری و ۳۵ متری بودا را بهرغم اعتراضات گسترده داخلی و بینالمللی، در ۲۱ دلو ۱۳۷۹ با مقدار زیادی از مواد منفجره نابود کردند.
پس از کنترول دوباره طالبان بر بامیان در تابستان ۱۴۰۰، گزارشهای متعددی از کاوشهای غیرقانونی و دست داشتن مقامهای محلی طالبان در آن گزارش شده است.
شبکه خبری سیبیاس نیوز گزارش داده که طالبان نهادهای امدادرسانی را مجبور میکنند که به خانوادههای بمبگذاران انتحاری این گروه کمک کنند. این شبکه خبری روز جمعه (اول ثور) در گزارشی براساس مصاحبه با چندین امدادرسان از شیوههای مختلف مداخله طالبان در کمکرسانی پرده برداشت.
سیبیاس نیوز در این گزارش، که روز جمعه (اول ثور) پخش شد، با چندین کارمند محلی سازمان ملل و نهادهای قراردادی محلی در افغانستان مصاحبه کرده است.
یک کارمند محلی آژانس پناهندگان سازمان ملل به این شبکه خبری امریکایی گفته: «ما مجبوریم به خانوادههای فرماندهان پولیس طالبان، والیان و کسانی که آنها از ما میخواهند، خدمات ارائه کنیم.»
این کارمند سازمان ملل همچنین گفته است: «باری والی طالبان به یکی از قراردادیهای ما گفت که نهادهای کمکرسانی باید ۱۵ درصد کمکها را به محافظان او و دیگر پرسونل طالبان بدهند و حالا این [دستور] به یک هنجار تبدیل شده که ابتدا به طالبان خدمات ارائه شود و بعد به افراد عادی.»
به همین ترتیب، یک کارمند یک نهاد غیردولتی قراردادی برنامه جهانی غذا به سیبیاس نیوز گفته که مداخله طالبان باعث شده که سازمان او نتواند تشخیص دهد که به چه کسی کمکرسانی کند.
او گفته است: «اگر اول به آنها [طالبان] خدمات ارائه نکنیم، کار ما ممنوع خواهد شد و دهها بهانه میآورند که جلو کار سازمان ما کلا گرفته میشود و دیگران هم از دریافت کمک محروم خواهند شد.»
همچنین یک کارمند یک سازمان وابسته به سازمان ملل به سیبیاس نیوز گفته که اعضای گروه طالبان از طریق شریک شدن در نهادهای غیرانتفاعی محلی، که بیشتر به عنوان پیمانکار سازمانهای کمکرسانی بزرگتر کار میکنند، به کمکهای بینالمللی دسترسی پیدا میکنند.
او افزوده است: «طالبان نمیتوانند به سازمان ملل به صورت مستقیم دیکته کنند، ولی سازمانهای غیردولتی پیمانکار سازمان ملل، برنامه جهانی غذا و حتی کمیته بینالمللی صلیب سرخ نمیتوانند در برابر فشار طالبان مقاومت کنند.»
این کارمان سازمان ملل گفته است: «در جلسهای که با والی [طالبان] داشتیم، طالبان به ما گفتند که ما باید به خانوادههای بمبگذاران انتحاری که کشته شدهاند و سربازان زخمی طالبان که زنده هستند، اما کار نمیتواند، کمک بدهیم. ما در اجرای عملیات کمکرسانی با مداخله شدید طالبان روبهرو هستیم، ولی برای کمک به نیازمندان، باید با آنها کار کنیم.»
از سوی دیگر، کارمند یک سازمان غیردولتی محلی در شمال افغانستان به شبکه خبری سیبیاس نیوز گفته که این سازمان مجبور شده که «۷۰ درصد کارمندان محلی خود را [براساس] خواست و اراده اعضای طالبان استخدام کنند. اگر این کار را نکنیم، اجازه نخواهیم داشت که کار کنیم. ما در هر ولایت حدود ۵۰ کارمند داریم و حدود ۳۵ نفر آنها افراد محلی مورد نظر آنها [طالبان] هستند که موافقت کردند حقوق خود را با اعضای طالبان تقسیم کنند. ما مجبور شدیم آنها را استخدام کنیم.»
شبکه سیبیاس نیوز این موضوع را با فرحان حق، معاون سخنگوی دبیرکل سازمان ملل هم در میان گذاشته است. آقای حق گفته که این سازمان عملیات کمکرسانی بشردوستان خود را براساس نیاز مردم اجرا میکند و کمکها به دست کسانی میرسند که به آنها نیاز دارند.
این در حالی است که اخیرا جان ساپکو، بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان، سیگار، به کنگره امریکا گفت که نمیتواند به مالیاتدهندگان امریکایی اطمینان دهد که «ما در حال حاضر طالبان را تمویل مالی نمیکنیم.» او افزود که طالبان پولهایی را که برای مردم نیازمند فرستاده میشوند، از مسیر آنها «منحرف» میکنند.
آقای ساپکو چهارشنبه گذشته به کمیته نظارت و پاسخگویی مجلس نمایندگان امریکا گفت: «روشن است که طالبان روشهای گوناگونی را به کار میگیرند تا دالرهای کمکی ایالات متحده را منحرف کنند.»
این در حالی است که بیش از ۹۱ درصد خانوارها در افغانستان درآمد خود را صرف خرید غذا میکنند و حدود ۲۴.۴ میلیون نفر در این کشور نیازمند حمایت بشردوستانه هستند.
از زمان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، امریکا حدود هشت میلیارد دالر به افغانستان کمک کرده و از آن جمله دو میلیارد الر آن شامل کمکهای بشردوستانه بوده است. به گفته جان ساپکو، این مقدار پول، بیانگر سطح «تغییر اندکی» در کمکهای امریکا از زمان پیش از خروج نیروهای آن از افغانستان است.
یک مقام ارشد کمیته بینالمللی صلیب سرخ میگوید در زندانیان بازداشتگاه گوانتانامو در کوبا، نشانههایی از "پیری زودرس" دیده میشود. او از واشنگتن خواسته زندانیان باقی مانده را به خارج از گوانتانامو انتقال دهد. از ۷۸۱ زندانی گوانتانامو هنوز ۳۰ نفر در این بازداشتگاه باقی ماندهاند.
زمانی که جو بایدن، رئیسجمهور در سال ۲۰۲۱ قدرت را بهدست گرفت، ۴۰ زندانی در گوانتانامو نگهداری میشدند. دولت بایدن گفته که میخواهد این مرکز را ببندد اما برنامهای برای این کار ارائه نکرده است.
در ماه فبروری دو برادر از گوانتانامو به پاکستان برگردانده شدند.
پاتریک همیلتون، رئیس کمیته بینالمللی صلیب سرخ در ایالات متحده و کانادا روز جمعه از واشنگتن خواست تا سرنوشت زندانیان باقی مانده را روشن کند و افراد واجد شرایط را به خارج از گوانتانامو انتقال دهد.
اظهارات همیلتون پس از بازدید او در ماه مارچ از این مرکز بیان شده است. او گفته کسانی که هنوز در این بازداشتگاه به سر میبرند، علائم پیری زودرس را تجربه میکنند. او افزوده که شرایط این افراد بهدلیل اثرات تجارب تلخ و سالهای سپری شده در این بازداشتگاه بدتر شده است.
این مقام ارشد کمیته بینالمللی سلیب سرخ خواهان برخورداری زندانیان از مراقبتهای صحی روانی و جسمی کافی و تماس بیشتر با خانوادههایشان شده است.
زندان گوانتانامو پس از حملات یازده سپتامبر ۲۰۰۱، در سال ۲۰۰۲، به دستور جورج بوش، رئیسجمهور وقت امریکا برای اسکان افراد مظنون به تروریسم تأسیس شد. در آن حملات حدود ۳۰۰۰ نفر کشته شدند.
پس از سقوط حکومت طالبان در ۲۰۰۱ حدود ۲۲۰ نفر از افراد این گروه و شبکه القاعده در افغانستان و پاکستان بازداشت شده و به بازداشتگاه گوانتانامو منتقل شدند.
