محمدرضا بهرامی، سفیر سابق ایران در کابل میگوید که طالبان امسال با «سه بحران» رو به رو است. او به اصرار طالبان بر تمرکز قدرت اشاره کرده و گفته که نتیجه آن «تشدید جنگ پنهان درونی قدرت» خواهد بود. او بحران مشروعیت و اصلاح شیوه حکمرانی را از دیگر چالشهای این گروه خوانده است.
این دیپلومات پیشین جمهوری اسلامی ایران اعتقاد دارد که بحران مشروعیت طالبان با مقابله با داعش و «اصلاح شیوههای حکمرانی» آن حل خواهد شد.
سازمان ملل این هفته قعطنامهای را در محکومیت سیاستهای داخلی طالبان تصویب کرد. این قطعنامه و همچنین اظهارات متحدان منطقهای طالبان مانند وزیر خارجه روسیه، نشان می دهد که حقوق بشر و تشکیل حکومت فراگیر مبنای به رسمیت شناختن دولت افغانستان خواهد بود.
طالبان هر دو خواست شورای امنیت را رد کرده است.
محمدرضا بهرامی یک دهه سفیر جمهوری اسلامی ایران در افغانستان بود.
او چندین بار با توضیح چگونگی حکمرانی طالبان گفته مقصد تعامل فعلی کشورها با طالبان به رسمیت شناختن این گروه نیست.
پیش از این فراخوانی درباره برگزاری تظاهراتهایی علیه «به رسمیت شناختن طالبان» در پانزده شهر جهان منتشر شده بود.
معترضان در این همایشهای اعتراضی خواستار عدم به رسمیت شناختن اداره طالبان هستند و از جامعه جهانی و سازمان ملل میخواهند بر این گروه فشار وارد کنند.
اظهارات اخیر آمنه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل در مورد احتمال بررسی به رسمیت شناختن طالبان در قطر، موجی از اعتراضات گسترده را در میان مهاجران افغان در سراسر جهان جرقه زد.
خانم محمد گفته بود یکی از موضوعهای نشست قطر بررسی زمینههای احتمالی به رسمیت شناختن اداره طالبان است.
این نشست دو روزه با حضور آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل و نمایندگان ویژه کشورها و سازمانهای بینالمللی عصر روز دوشنبه برگزار میشود.
شماری از معترضان زن روز شنبه در کابل دست به تظاهرات زدند و گفتند که به رسمیت شناختن طالبان به معنای به رسمیت شناختن «تروریسم» و «آپارتاید جنسیتی» است.
هرچند دیپلوماتهای غربی گفتند که بحث شناسایی رژیم طالبان در نشست مطرح نمیشود اما بسیاری نگران به رسمیت شناختن این گروه هستند.
تظاهرات در دوسلدورف
عباس بصیر، وزیر پیشین تحصیلات عالی افغانستان در میان معترضان در دوسلدورف گفت که در دو سال گذشته تلاشهایی برای «تطهیرسازی طالبان» در سطح جهان در جریان بود.
او افزود که تلاشها برای تطهرسازی طالبان بر اثر اعتراضات جهانی معترضان افغان با شکست مواجه شد، حالا تلاشهای دیگری به راه افتاده که جهان ناگزیر است با طالبان تعامل کند.
آقای بصیر اظهارات آمنه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل را در راستای همین تلاشها تلقی کرد و گفت که اگر کسانی در جهانی میتوانند با طالبان کنار آیند، مردم افغانستان از طالبان نفرت دارند.
او به رسمیت شناختن طالبان را معامله کردن با حقوق مردم افغانستان دانست و گفت که مردم افغانستان چنین معاملهای را نمیپذیرد.
تظاهرات در اسلامآباد
زنان معترض که شماری از مهاجران افغان نیز آنها را همراهی میکردند، با حمل پلاکارتهایی، شعار میدادند که: «به رسمیت شناختن طالبان جنایت به مردم افغانستان است.» «سازمان ملل خانه ملتهاست نه خانه تروریستها.» «میرزمیم، میجنگیم حق خود را از طالبان میگیریم.» «مردم افغانستان را حمایت کنید و کنار زنان افغان بایستید.»
این زنان که پیش از این در کابل علیه سیاستهای زنسیتزانه طالبان به خیابانها میآمدند، در اسلامآباد شعار نه به طالبان سر دادند و خواهان کنار زدن این گروه افغانستان شدند.
یکی از معترضان که شعار «نه به طالبان» در دستش بود گفت که شناسایی طالبان به معنی پا گذاشتن روی گلوی میلیونها شهروند افغانستان است.
قرار است در نشست دوحه درباره وضعیت زندگی مردم افغانستان که سازمان ملل آنرا «بزرگترین بحران انسانی» میخواند، گفتوگو شود. نهادهای بشردوستانه میگویند وضعیت زندگی مردم افغانستان با اقدامات طالبان درباره محروم کردن دختران از آموزش و کار زنان بدتر شده است.
طالبان که در آگست ۲۰۲۱ قدرت را در افغانستان به دست گرفتند، در این نشست حضور نخواهند داشت.
