وزیر خارجه هند: به افغانستان سفیر نمی‌فرستیم

نمایندگی‌های دیپلوماتیک افغانستان، روز جمعه نهم سرطان در بیانیه نوشتند «چنین اعمال توهین‌آمیز و نفرت‌انگیزی که نژادپرستی و اختلاف را ترویج می‌کند و تلاش‌ها را در جهت ارتقای ارزش‌های جهانی صلح، همزیستی و مدارا تضعیف می‌کند تحت هیچ شرایط نمی‌‌تواند آن را با آزادی بیان توجیه کرد.»

در این اعلامیه، از جامعه‌ بین‌المللی و دولت‌ها خواسته شده اقدامات لازم را برای جلوگیری از چنین اعمال «ناپسند بیگانه‌هراسی و اسلام‌هراسی» روی دست بگیرند.

پس از به قدرت رسیدن طالبان، سفارت‌خانه‌های افغانستان در بیرون از کشور، نمایندگی دیپلوماتیک جمهوری اسلامی افغانستان را ایجاد کردند.

شماری از کشورهای اسلامی به سوزاندن نسخه قرآن توسط معترض سویدنی واکنش نشان دادند. عربستان سعودی، ایران، ترکیه، عراق، پاکستان و طالبان این اقدام را محکوم کرده‌اند.

در روز اول عید قربان یک معترض سویدنی یک نسخه از قرآن را در بیرون از مسجدی در استکهلم آتش زد.

اسد مجید خان گفته وضعیت اقتصادی، سیاسی و امنیتی افغانستان بر هر کشوری به ویژه همسایگان تاثیرگذار است.

او در مصاحبه با نیکی‌آسیا که روز جمعه (۹ سرطان) منتشر شده، گفته جهان یک مسئولیت مشترک دارد؛ به جای تلاش برای منزوی کردن افغانستان وارد تعامل شود.

قام مقام وزارت خارجه پاکستان می‌گوید: «اگر یک فروپاشی اقتصادی، سیاسی یا امنیتی وجود داشته باشد، بر هر کشوری، به ویژه بر همسایگان نزدیک تاثیر می‌گذارد. ما هیچ گزینه دیگری جز تعامل نداریم.»

پاکستان از جمله کشورهایی است که دیپلومات‌های طالبان را پذیرفته و سفارت آن هم در کابل از زمان تسلط طالبان بر افغانستان فعال است.

اسد مجید خان تاکید کرده که «ثبات یک اولویت مشترک برای همه کشورهاست. ما باید دور هم جمع شویم و با آن‌ها تعامل کنیم.»

پاکستان در ماه‌های گذشته شاهد حملات مرگباری از سوی طالبان پاکستانی بوده و گفته جنگجویان آن در افغانستان هستند. مقام‌های این کشور تاکنون سفرهایی به کابل داشته‌اند و با مقامات طالبان در افغانستان در مورد طالبان پاکستانی گفت‌وگو کرده‌اند.

نیکی‌آسیا نوشته است که اسد مجید خان ایده تعامل با طالبان پاکستانی را رد کرده؛ «گروهی از ستیزه‌جویان که به تی‌تی‌پی معروف هستند و ارتباط نزدیکی با طالبان افغانستان دارند.»

قام مقام وزارت خارجه پاکستان تاکید کرده که «ما با تحریک طالبان پاکستان مذاکره نخواهیم کرد.»

در نزدیک به دو سال گذشته، نیروهای طالبان و جمهوری اسلامی چندین بار درگیری مسلحانه داشته‌اند. در آخرین مورد در ششم جوزا، نیروهای طالبان و مرزبانان ایرانی در ولسوالی کنگ نیمروز و زابل درگیر شدند. در این درگیری یک عضو طالبان و دو نظامی جمهوری اسلامی کشته شدند.

وزیر داخله جمهوری اسلامی ایران در مصاحبه با ایرنا که متن آن روز جمعه ۹ سرطان منتشر شده گفته درباره وضعیت مرزی مرتبا با طالبان صحبت می‌شود.

او گفته «به طور حتم از هرگونه تجهیزات نرم افزاری و سخت افزاری برای توسعه امنیت مرزی استقبال خواهیم کرد.»

با این حال احمد وحیدی می‌گوید که در حال حاضر «وضعیت مرزهای مشترک با افغانستان در آرامش است و فعلا با طالبان مشکلی نداریم.»

این شهروندان در پی تسلط طالبان در افغانستان، با ویزای بشردوستانه به برازیل منتقل شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری دولتی کوبا، این ۲۰۶ پناهجوی افغان اکنون مجبور شده‌اند در نبود سرپناه و پر بودن مراکز پذیرش در گوشه‌ای از شلوغ‌ترین ترمینال هوایی امریکای جنوبی زندگی کنند.

نوید حیدری، پناهجوی افغان ۳۹ که برای ناتو به عنوان مترجم کار می‌کرد به خبرگزاری پرنسا لاتینا گفت که از ترس انتقام پس از بازگشت طالبان به قدرت، او به همراه همسر و چهار فرزندشان به ایران فرار کردند و از آنجا موفق به دریافت ویزای بشردوستانه برازیل شدند.

حیدری می‌گوید: «من فکر می‌کردم که قرار است مراکز پذیرش وجود داشته باشد و دیدن این وضعیت مرا شگفت‌زده کرد.». او افزود: «ما جایی برای شستن ظرف‌ و لباس نداریم و با سر و صدای کولرها خوابیدن سخت است، اما بهتر از این است که با کودکان در خیابان باشیم.»

طبق آمار دولت برزیل ۴۰۵ افغان در سال گذشته و ۳۱۱ نفر در پنج ماه اول سال ۲۰۲۳ در این کشور درخواست پناهندگی داده‌اند.

شهرداری سائوپائولو ، تنها ۱۷۷ تخت برای مهاجران و پناهندگان را در اختیار این پناهجویان قرار داده و همه آنها پر شده است.

فلاویو دینو، وزیر عدلیه برازیل روز پنج‌شنبه (هشتم سرطان) وعده سپرد که دولت پناهجویان را تا زمانی که دولت یک سیاست قطعی برای رسیدگی به این مشکل جدی ایجاد کند به هوتل‌ها انتقال بدهد اما مشخص نکرد که چه زمانی افغان‌ها به اقامتگاه جدید منتقل خواهند شد.

اما شیوع بیماری گال در بین این پناهجویان به شرایط سخت بود و باش این مهاجران در میدان هوایی افزوده است.

داوطلبانی که به پناهندگان کمک می کنند از مقامات می خواهند که مسئولیت این وضعیت را بر عهده بگیرند.

میگل فریره کوی، از یکی از نهادهای امدادرسان به پناهجویان افغان، با اشاره به شرایط غیربهداشتی می‌گوید شیوع گال یک «تراژدی پیش‌بینی‌شده» بود.

او می افزاید: «نزدیک به یک سال را صرف هشدار نسبت به شرایط اسفناک کرده‌ایم، اما نهادهای مرتبط فقط مشکل را بر سر یکدیگر می‌اندازند.»

حیدری که مشتاق است زبان پرتگالی را به فهرست زبان‌های خود بیافزاید، امیدوار است که خانواده‌اش به زودی در یک سرپناه زندگی کند.

او در حالی که از شرایط رقت‌بار فعلی و شیوع بیماری گال شاکی است می گوید: «ما کمی می‌ترسیم، اما حداقل در اینجا طالبان دیگر ما را تعقیب نمی‌کنند.»

آنها امتیازات مالی و حقوقی پناهجویانی را که به کمک حکومت به امریکا آمده اند، ندارند. ۷۵ هزار پناهجوی تخلیه شده، از کمک نقدی برای غذا، اجاره خانه، دسترسی به خدمات حقوقی و قانونی به منظور رسیدگی به پرونده پناهجویی وغیره بهره‌مند شده‌اند.

درخواست پناهندگی از مشکلاتی است که این طیف از پناهجویان افغان به دلیل چالش های مرتبط به یافتن مشاور حقوقی و اطمینان از ارایه پرونده در دادگاه مناسب با آن مواجه اند.

عدم تسلط بر زبان کشور میزبان نیز بر مشکلات درخواست پناهندگی و روند طی مراحل آن افزوده است.

از دیگر مشکلات پناهجویان افغانی که از مرز مکسیکو وارد امریکا شده اند، دشواری در یافتن شغل است.
علی رغم داشتن تجربه و مهارت های کاری لازم، در یافتن شغل به مشکلات متعددی بوده و حداقل پنج ماه پس از ثبت درخواست پناهندگی می توانند به مجوز کار دست یابند.

آرش عزیززاده، یک از فعالان اجتماعی در شهر نیویورک، می گوید: "وضعیت افغان هایی که از مرز جنوبی وارد امریکا شده اند در مقایسه با کسانی که از طریق مراجع رسمی آمده اند، متزلزل‌تر است."

او با اشاره به قوانین "منحصر به فرد نیویورک" مبنی بر حق قانونی داشتن سرپناه بدون نیاز به اقامت و درآمد برای پناهجویان می گوید: "اگر شهر نیویورک نبود، بسیاری از این افراد در خیابان می خوابیدند."