روزنامه بریتانیایی:در سه ماه اخیر، تنها دو افغان از پاکستان به بریتانیا انتقال یافته اند

پنس به شبکه سی‌بی‌اس گفت: «این را با اعتقاد کامل می‌گویم که اگر حکومت ما می‌بود، خروج فاجعه‌بار از افغانستان هرگز اتفاق نمی‌افتاد. چون، ما طالبان را به توافق پابند نگه می‌داشتیم.»

او افزود: «زمانی که طالبان توافقنامه را نقض کرد و شهر مزارشریف را تسخیر کرد، جو بایدن کار خاصی نکرد. این سر آغاز رقم خوردن فاجعه در افغانستان بود.»

ترامپ و طالبان در دوحه توافق کردند که پس از خروج نیروهای امریکایی، حکومت جدید در اثر گفت‌و‌گوهای سیاسی شکل بگیرد. اما نه طالبان به این بخش توافقنامه پابند ماندند و نه حکومت بایدن به جز از خروج به اجرای دیگر بخش‌های این توافقنامه اهمیت قایل شد.

به تازگی وزارت خارجه امریکا ارزیابی خود را از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان نشر کرد. در این گزارش گفته شده که تصمیم‌های هر دو حکومت ترامپ و بایدن در سقوط دولت در افغانستان نقش داشتند.

معاون ترامپ گفت که باید تعدادی از نیروهای امریکایی پس از پایان رسمی ماموریت امریکا در افغانستان باقی می‌ماندند تا با گروه‌های تروریستی در افغانستان و منطقه مبارزه می‌کردند.

او به حضور نیروهای امریکایی در سوریه اشاره کرد که هنوز هم پس از پایان ماموریت علیه داعش، در این کشور باقی مانده‌اند.

برنامه اعطای بورسیه جاپان با آمدن طالبان به قدرت متوقف شده بود. قبلا، این کشور در ماه می ۲۰۲۱ اعلام کرده بود که بورسیه‌های تحصیلی را در دانشجویان واجد شرایط قرار می‌دهد.

در همین‌حال چندی پیش جاپان با همکاری سازمان ملل در امور پناهندگان از اعمار یک مکتب، مرکز اجتماعی و نیروگاه برق آبی کوچک در بامیان نیز خبر داده بود.

خبرگزاری باختر ماه جوزا گزارش داد که قرار است یک نهاد کمک‌رسان جاپانی ۱۵ مکتب در ولایت هلمند هم بسازد.

از شمار مدارس دینی خصوصی و منابع مالی آنها اطلاعات روشنی در دست نیست.

اخیراً، هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، تخصیص صد هزار بست برای مدارس دینی را تایید کرد.

طالبان پس از به دست گرفتن قدرت در افغانستان در ماه اسد ۱۴۰۰، به صورت گسترده‌ای دست به ایجاد مدارس دینی در سرتاسر افغانستان زده‌ است.

طالبان شماری از این مدارس را «مدارس جهادی» نامیده‌ که در آنها افزون بر درس‌های دینی، آموزش‌ نظامی هم داده می‌شود.

چندی پیش دفتر والی طالبان در بلخ اعلام کرد که این گروه در این ولایت هر هفته یک مدرسه دینی می‌سازد.

گسترش روزافزون مدارس دینی در افغانستان موجی از نگرانی‌ها درباره افزایش افراط‌گرایی مذهبی و انتقادات را برانگیخته است.

چندی پیش نهادی موسوم به «جامعه روشنفکران دینی افغانستان» از رشد بی‌رویه مدارس دینی طالبان ابراز نگرانی کرد.

این نهاد در اعلامیه‌ای نوشت که طالبان با استفاده از بودجه داخلی و کمک‌های خارجی، مدارس جهادی می‌سازد که برنامه آموزشی افراطی به «سبک پاکستانی» دارد.

جامعه روشنفکران دینی افغانستان در اعلامیه خود نوشت که طالبان نسل جدیدی از جنگجویان را در این مدارس تربیت می‌کند که برای اهداف بیرون‌مرزی کاربرد داشته باشد.

به نوشته دیلی‌میل، آقای سوتیل، که حالا به عنوان مدیر تحقیقات موسسه مبارزه با استرس و سلامت روان کهنه‌سربازان کار می‌کند، این موضوع را در مستندی در شبکه چهار بریتانیا مطرح کرده است.

این مستند درباره تلاش‌های ارتش و وزارت خارجه بریتانیا برای کمک به فرار ۱۵ هزار نفر از کابل پس از عقب‌نشینی نیروهای خارجی در ماه اسد ۱۴۰۰ تهیه شده و سخنان آقای بوسوتیل پیش از پخش این مستند بیان شده است.

دیلی‌میل نوشته است که در این مجموعه سه قسمتی، سربازان درباره احساس خود صحبت می‌کنند که چگونه مجبور شدند از تخلیه افغان‌هایی که برای نجات زندگی‌شان التماس می‌کردند خودداری کنند، زیرا واجد شرایط حمایت بریتانیا نبودند.

والتر بوستیل به خبرگزاری پی‌ای گفته است: «آسیب روحی می‌تواند ناشی از ماموریت‌هایی باشد که در آن نیروهای مسلح به دلیل دستوراتی که به آنها داده شده بر سر دوراهی غیرقابل حل قرار گرفته باشند.»

ریچارد مایکل، که در واحد چتربازان بوده گفته: «وقتی آنجا [افغانستان] بودم، می‌دانستم که چیزی در درون من تغییر کرده است. چند هفته پس از آن که به خانه رفتم، همسرم گفت: چرا تغییر کرده‌ای؟»

همچنین یک سرباز دیگر به نام دیوید میچل در این مستند گفته است: «اگر قرار بود این کار را بکنیم (تخلیه کنیم)، این کار باید بیست سال پیش انجام می‌شد... اجازه می‌دادیم طالبان کنترول [افغانستان] را به دست گیرند و اساسا اختیار آن کشور را به دست داشته باشند.»

پروفسور بوسوتیل واکنش کهنه‌سربازان را «غیرعادی» نمی‌داند. به گفته او، بسیاری از آنها به او گفتند: «ما واقعا احساس ناراحتی می‌کنیم.»

به باور آقای بوسوتیل، این کهنه‌سربازان احساس می‌کنند که نه تنها حضور آنها در افغانستان «اتلاف وقت» بوده، بلکه شیوه عقب‌نشینی آنها هم «ناامیدکننده» بوده است.

پیش از این هم گزارش‌های نسبتا مشابهی در مورد سربازان امریکایی، استرالیایی و برخی کشورهای دیگر که در افغانستان خدمت کرده بودند، پخش شده است.

آقای قاسم‌زاده گفته است که اتباع خارجی برای ورود، اقامت و خروج از ایران باید از طریق مجراهای قانونی اقدام کنند.

او همچنین تاکید کرده که اتباع خارجی در صورت ورود غیر مجاز به ایران، با برخورد قانونی مرزبانان مواجه خواهند شد.

چندی پیش، مدیرکل اتباع و مهاجرین خارجی خراسان رضوی ایران گفته بود که امسال بیش از ۹۰ هزار افغان از طریق دوغارون تایباد به افغانستان بازگردانده شده‌اند.

پس از روی کار آمدن طالبان در ماه اسد ۱۴۰۰ در افغانستان، بسیاری از مردم به کشورهای همسایه از جمله پاکستان و ایران رفتند.

چندی پیش علی کاظمی، معاون وزیر عدلیه ایران گفته بود که ایران مقصد ۶۳ درصد از پناهجویان کشور افغانستان است.

سازمان بین‌المللی مهاجرت نیز چندی پیش در گزارشی نوشت که در دو سال اخیر حدود ۳.۶ میلیون افغان به خارج از کشور مهاجرت کرده‌اند که حدود ۷۰ درصد آنها به ایران، ۱۸ درصد دیگر به پاکستان، ۱۱ درصد به ترکیه و ۲ درصد دیگر به کشورهای دیگر مهاجرت کرده‌اند.

این در حالی‌ است که گفته می‌شود جمهوری اسلامی ایران بسیاری از این مهاجران را در ماه‌های گذشته به صورت اجباری اخراج کرده است.

در ماه‌های گذشته، طالبان پیوسته از بازگشت مهاجران افغان در ایران به افغانستان خبر داده‌اند. گفته می‌شود که شماری از این مهاجران به صورت «اجباری» و شماری دیگر هم به گونه «داوطلبانه» به افغانستان بازگشته‌اند.