رینا امیری، نماینده ویژه امریکا در امور زنان افغانستان میگوید به «اصرار گسترده افغانها و مدافعان حقوق بشر» برای «تعامل مستقیم با طالبان» با نمایندگان این گروه در دوحه دیدار کرده است. این دیدار با انتقادهای گستردهای مواجه شده است.
خانم امیری در رشته توییتی نوشت: «بنابر اصرار گسترده افغان ها و مدافعان حقوق بشر به ضرورت تعامل مستقیم با طالبان در مورد حقوق بشر، به ویژه محدودیتهای شدید علیه زنان و دختران، به همکارانم در گفتگوها با طالبان پیوستم.»
نماینده ویژه امریکا تاکید کرده که در نشست دو روزه با نمایندگان طالبان در دوحه، هیئت امریکایی به طور جمعی بر فوریت بهبود وضعیت حقوق بشر در افغانستان تاکید ورزیده است.
خانم امیری نوشته است که آنها در این دیدار خواستار رفع محدودیتها بر زنان و دختران، از جمله دسترسی به تحصیل و کار، آزادی بازداشت شدگان، و پایان دادن به مجازات جسمی، و سرکوب رسانهها و آزادی بیان شدهاند.
انتقاد گسترده از نشست دوحه
دیدار نمایندگان ویژه امریکا با طالبان در دوحه با انتقادهای گستردهای رو بهرو شده است. برخی با اشاره به یادداشت رینا امیری درباره «اصرار گسترده» افغانها، پرسیدهاند، کجا و چطور اصرار کردند؟
حشمت رادفر، فعال حقوق بشر در توییتی نوشته که «اصرار گسترده افغانها و مدافعان حقوق بشر» کلیگویی گمراهکنندهتر از فرمایشات تام وست است.
او پرسیده «اگر ریگی به کفش ندارید، چرا امکان درج دیدگاه را از مخاطبان تان سلب کردهاید؟»
مختار وفایی، خبرنگار هم در توییتی نوشت: «رینا امیری، برای توجیه لابیگری به نفع طالبان، از نام مردم افغانستان استفاده میکند. توییت او در مورد نشست دوحه با جمله بالا (اصرار گسترده افغانها) که گمراه کننده است، آغاز شد.»
آقای وفایی افزودکه خانم امیری برای جلوگیری از انتقاد، گزینه کامنت را در صفحه خود مسدود کرده است.
کمیل یوسفی، کاربر دیگر در توییتی گفته که تعامل با طالبان در حالی که زنان افغانستان زیر حاکمیت آپارتاید جنسیتی زندگی میکنند، دیپلوماسی نیست، بلکه «تسلیم شدن و ریاکاری» است.
زهرا حقپرست، فعال حقوق زنان در توییتی خطاب به خانم امیری نوشت: با طالبان صحبت نکن، به ماگوش کن، اصلا بیا از من در مورد وحشتی که در زندان طالبان تجربه کردم، بشنو. چرا ما را نادیده میگیرید؟
سودابه بیانی، بیانگذار اکادمی آموزش دختران هم در توییتی پرسیده «طالبان حتا زنان را آدم حساب نمیکنند، چطور ما خواهان تعامل با این گروه شویم؟» او افزوده که نصف مردان و زنان بیکار و افسردهاند، چطور خواهان تعامل با گروهی شوند که چنین مصیبتی را بر آنان تحمیل کرده است؟
یلدا رویان، فعال حقوق بشر هم نوشت که مدافعان راستین حقوق بشر هرگز خواهان تعامل مستقیم شما با طالبان نمیشوند. زیرا هیچ نتیجهای ندارد.
یلدا نوشت: «کسانی که شما را به انجام این کار ترغیب میکنند ممکن است علایق شخصی یا سازمان غیر دولتی داشته باشند که بسیاری از آنها دوستان شما هستند. بیایید از تعمیم خواستههای یک گروه کوچک به نمایندگی از میلیونها زن افغان که در رنج هستند اجتناب کنیم.»
نور رحمن اخلاقی، وزیر پیشین مهاجرین و عودت کنندگان افغانستان خطاب به رینا امیری نوشته که شما که نمیتوانید در ادامه سیآیای نباشید.
مژگان فراجی، خبرنگار و مدافع حقوق بشر خطاب به خانم امیری در توییتر نوشت: «شما برای تعامل با زنان لابیگر جلسهای برگزار کردید، آن افراد حاضر در مجلس هرگز نماینده زنان کشور و مردم ما نیستند. شما طالب را بر سرنوشت ما حاکم کردید و در صدد مشروعیت بخشیدن به آنها هستید، شرم بر شما باد.»
فوزیه کوفی، نماینده پیشین مجلس افغانستان پرسیده آیا امریکا متوجه است که تقریباً دو سال است که زنان افغانستان در یک زندان باز محبوس شدهاند؟ امیدوارم متوجه شده باشند.
رینا امیری در حالی از «اصرار گسترده» افغانها برای ورود به تعامل مستقیم با طالبان حرف میزند که سال گذشته بهدلیل نقض حقوق بشر توسط طالبان، گفتوگو با این گروه را تحریم کرده بود.
نماینده ویژه امریکا برای زنان افغانستان گفته بود زمانی آماده تعامل و دیدار با سران طالبان است که این گروه گام ملموسی برای رعایت حقوق بشری افغانها از جمله حقوق زنان بردارد.
