ذبیح‌الله مجاهد: زمانی که ملت از حکومت فاصله گرفت انتظار نداشته باشیم که نظام پایدار بماند

این روزنامه با خانواده یک جنگجوی طالب صحبت کرده که پس از بازگشت این گروه به قدرت، از زندگی عادی و بدون جنگ دلزده و خسته شده بود و تصمیم گرفت که برای «جهاد» به پاکستان برود.

به نقل از نیویارک تایمز، او در مسیر رفتن به پاکستان ویدیویی از خود ثبت کرد که در آن گفته بود: «تنها تقاضای ما شهادت است.»

این روزنامه می‌گوید که او بعداً در درگیری با نیروهای امنیتی پاکستان کشته شد.

حکومت پاکستان بارها از طالبان انتقاد کرده که به جنگجویان پاکستانی پناه داده و شبه نظامیان افغان در حملات بر نیروهای پاکستانی سهم دارند.

مقامات پاکستانی از طالبان خواسته‌اند که جلو ورود جنگجویان از افغانستان به پاکستان را بگیرد.

مقامات طالبان با لحن تندی این اظهارات مقامات ارشد پاکستانی را رد کرده‌اند. اما، گزارش نیویارک تایمز نشان می‌دهد که جنگجویان آمخته به جنگ و جهاد فرامرزی، دردسری تازه برای حکومت پاکستان شده اند.

یک جنگجوی طالبان که حالا در شهر کابل پولیس است، به نیویارک تایمز گفت: «صلح و امنیت در کشور ما آمده است، حالا ما باید در کشورهای دیگر جهاد کنیم و به مسلمانان برای به دست آوردن حقوق شان کمک کنیم.»

یک جنگجوی دیگر نیز به این روزنامه گفت: «رفتن به این کشورها و ادامه جهاد به مراتب مهم‌تر از ماندن در کشور ما است.»

مقامات پاکستان طالبان افغان و پاکستانی را «دو روی یک سکه» توصیف کرده‌اند. این دو گروه در جریان جنگ علیه حکومت پیشین و نیروهای غربی در افغانستان در کنار هم جنگیدند. همچنان، طالبان روابط محکمی با القاعده و دیگر گروه‌های اسلام‌گرایی دارند که برای سرنگونی دولت‌های منطقه جنگ مسلحانه و تروریستی راه انداخته اند.

این روزنامه به نقل از منابعش می‌نویسد که صدها طالب افغان به پاکستان رفته و در کنار طالبان پاکستانی می‌جنگند.

آمار نشان می‌دهد که پس از بازگشت طالبان افغان به قدرت، طالبان پاکستانی حملات خود را در پاکستان دو برابر کرده است. این گروه در سال گذشته، ۱۲۳ حمله در سراسر خاک پاکستان علیه نیروهای این کشور انجام داده است.

قهار بلخی، سخنگوی وزارت خارجه طالبان شرکت جنگجویان طالب در نبرد علیه نیروهای پاکستانی را «ماجراجویی چند مرد جوان» توصیف کرده است. او گفته که پیوستن اعضای این گروه به طالبان پاکستانی یک «امر نامعمول» است.

نیویارک تایمز درباره ولایت وردک می‌نویسد که طالبان در آنجا ده‌ها مدرسه دینی و جهادی ساخته است. عبدالباری، یکی از باشندگان این ولایت به این روزنامه گفت که جوانان در آنجا بیشتر از گذشته برای جنگ مذهبی تمایل پیدا کرده اند.

او که برادرزاده‌اش در جنگ با نیروهای پاکستانی کشته شد، گفت: «قبل از جنگ، قریه ما به خاطر تحصیل کردگان رشته‌های طب و مهندسی معروف بود. اما حالا نسل جوان تنها به جهاد علاقه دارند.»

یکی از جنگجویان طالبان اعتراف کرد که دوستانش در خاک پاکستان حملات انتحاری انجام دادند.

او گفت: «در هر جای دنیا حتا امریکا، اگر مسلمانان دچار مشکل اند باید به آنان کمک کنیم. »

رویترز دوشنبه (۲۳ اسد) با نشر گزارشی در مورد وضعیت زندگی افغان‌های متقاضی ویزه امریکا در پاکستان، از مشکلات مالی خانواده‌ها، ترس از بازداشت توسط پولیس پاکستان، عقب‌ماندن از درس و تحصیل و آهستگی جریان بررسی پرونده‌های این پناهجویان نوشته است

برخی از این افغان‌ها به رویترز گفتند که ملک و اموال خود را در افغانستان فروخته و بر اساس درخواست مقامات ایالات متحده برای رسیدگی به پرونده‌های پناهجویی شان به کشور ثالث [پاکستان] آمده‌اند.

مقامات پاکستانی می‌گویند که بادرنظرداشت بحران اقتصادی حاکم در این کشور، از ورود روز افزون افغان‌ها به پاکستان نگران اند.

مروه، یک پناهجو در پاکستان به رویترز گفت: «ما دو بار در روز آشپزی می‌کنیم و غذا می‌خوریم، برخی از روزها حتی کمتر غذا می‌خوریم تا پول کمتری مصرف کنیم.»

افزون بر آن، یک تا دو سال زندگی در پاکستان به منظور دریافت ویزه پاکستان فرزندان آنان را از ادامه تعلیم و تحصیل عقب گذاشته است.

اسرای ۱۴ ساله به رویترز گفت: «وقتی دختران دیگر را می‌بینم که به مدرسه می‌روند، بسیار رنج می‌برم که من نمی‌توانم.»

پس از سقوط دولت سابق افغانستان در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، جو بایدن، رئیس جمهور امریکا، متعهد شد که «متحدان افغان» که در نهادهای امریکایی کار می‌کردند، در چارچوب برنامه «پی ۲» به امریکا منتقل کند.

با گذشت دو سال از تسلط طالبان بر افغانستان، تاکنون هزاران افغان متقاضی ویزه امریکا در بی‌سرنوشتی به‌سر می‌برند.

چندی قبل روزنامه واشنگتن‌پست گزارش داد ۱۵۰ هزار متقاضی افغان برای دریافت ویزه مهاجرت ویژه امریکا در بی‌سرنوشتی به سر می‌برند و بر اساس آنچه «انجمن متحدین زمان جنگ» برآورده کرده، رسیدگی به همه درخواست‌ها احتمالا ۳۱ سال زمان می‌برد.

کریش اومارا ویگناراجا، مدیرعامل نهاد خدمات مهاجرتی و پناهندگی لوتران در امریکا نسبت به بطی بودن فرایند بررسی پرونده‌های پناهجویان افغان در پاکستان گفته بود که روند پناهندگی در ایالات متحده به شدت آهسته بوده و انتظار تا ده سال معمول است.

سخنگوی وزارت خارجه امریکا نیز گفته که «ظرفیت طی مراحل پرونده‌ها در پاکستان محدود است، اما فعالانه در تلاش گسترش آن است.»

اکثریت افغان‌ها در پاکستان اجازه کار ندارند، واجد شرایط تحصیل نیستند و از مراقبت‌های صحی دولتی بی‌بهره اند. آنان از آنچه طولانی شدن پروسه بررسی پرونده‌های پناهجویی شان است، شاکی بوده و از ختم منابع مالی شان نگران اند.

این روزنامه این هفته در گزارشی ادعا کرد که دیپلومات‌های افغان «بیش از ۱۰۰۰» تکت جریمه مربوط پارکینگ را دریافت کرده‌اند و سفارت افغانستان را «بدترین متخلف» توصیف کرده است.

بر اساس کنوانسیون ویانا، دیپلومات‌های خارجی در صورت نقض قوانین تحت پیگیرد قضایی قرار ‌نمی‌گیرند و به دادگاه کشانیده نمی‌شوند.

روزنامه دیلی‌میل نوشت که سفارت افغانستان در بریتانیا تنها به شورای وست مینستر حدود ۱۳۰ هزار دالر بابت پرداخته جریمه‌ها بدهکار است.

به نقل از این روزنامه، برخی شایعات مبنی بر بیشتر بودن مقدار جریمه‌ها از میزان موجود نیز وجود دارد.

هیو بلادون، عضو اتحادیه رانندگان بریتانیا با انتقاد از این قانون‌گریزی دیپلومات‌های افغان گفت: «چرا برخی از کارکنان سفارت باید فکر کنند که می‌توانند به صورت رایگان در جایی که دوست دارند پارک کنند؟»

وزارت خارجه طالبان روز یکشنبه (۲۲ اسد) گفت که ارزیابی این هیئت از وضعیت آب در دستگاه آب‌سنجی دهراود، «حداقل جریان آب» در دریای هلمند را تایید کرده است.

طالبان گفته است که دلیل عدم تامین حقابه ایران، خشکسالی است.

وزیر خارجه ایران دوشنبه گفت که هیئت فنی ایران هفته گذشته توانست از وضعیت آب در سد کجکی بازدید کرد. او اذعان کرد که «گزارش اولیه بیانگر خشکسالی در این منطقه و در مسیر[آب] است.»

بااین حال، عبداللهیان افزود تا زمانیکه تیم فنی گزارشش را ارائه نکند، «صحبت هیات حاکمه افغانستان که خشکسالی هست نمی‌تواند ملاک باشد و ما امیدواریم که هر چه زودتر گزارش هیات را در این زمینه دریافت کنیم.»

او افزود که این هیئت اکنون به تهران بازگشته و منتظر دریافت گزارش فنی است.

روشن نیست که گزارش هیئت فنی تا چه حد به کاهش اختلاف و تنش جمهوری اسلامی و طالبان برسر رعایت حقابه ایران کمک کند.

تهران بارها از طالبان خواسته بود که به هیئت ایرانی اجازه بازدید از افغانستان برای بررسی وضعیت آبی در این کشور را بدهد که طالبان نهایتاً با این خواست موافقت کرد.

به‌رغم درخواست‌های مکرر ایران از طالبان مبنی بر تامین حقابه ایران طالبان تاکنون حقابه هلمند برای ایران را تامین نکرده است. عدم تامین حقابه توسط طالبان موجب افزایش تنش‌ آبی میان این دو کشور شده است.

این زنان در این اعلامیه گفتند که طالبان دوسال پس از به قدرت رسیدن، «به تبعیض و خشونت علیه زنان»، «محدودسازی آزادی بیان و اجتماعات» و «کوچ های اجباری» دست زده‌اند.

آنها که خود را بخشی از «حرکت خودجوش زنان افغانستان» می‌دانند، منتقد روابط کشورها با طالبان بوده و آن را «باج دهی برای تروریسم» توصیف کرده‌اند.

هیچ کشوری تا هنوز طالبان را به رسمیت نشناخته است و بر رعایت حقوق بشر و حکومت فراگیر در افغانستان تاکید دارند. مقامات امریکایی در سطح نمایندگان خاص وزارت خارجه ایالات متحده، بیشتر از کشورهای دیگر با طالبان دیدار کرده‌اند.

این نمایندگان می‌گویند که با طالبان در مورد مسائل مشخص مانند رفع ممنوعیت تحصیل زنان، گفت‌و‌گو می‌کنند و این نشست‌ها به معنای به رسمیت شناختن این گروه نیست.

زنان معترض در اعلامیه خود نشست‌های مقامات غربی با طالبان را به «حمایت و همکاری» با این گروه تعبیر کرده‌اند. آنها هشدار داده‌اند که «فاجعه حاکم بر افغانستان» دامن آنها را نیز خواهد گرفت.

زنان معترض از کشورهای غربی خواسته‌اند که از «زنان و نیروهای دموکراتیک افغانستان» حمایت کنند.