
نخستوزیر حکومت موقت پاکستان میگوید هیچ افغان بدون ویزا نمیتواند در پاکستان زندگی کند. انوارالحق کاکر با تقسیم افغانها به افراد ثبت شده دولت، فاقدر مدرک اقامت و افرادی با هویت جعلی، گفته افغانهای که ویزا ندارند به کشورشان برگردانده میشوند.
آقای کاکر این اظهارات را در پاسخ به سوالی درباره مشارکت مهاجران افغان در قاچاق بیرون مرزی مطرح کرده است. او گفته که روی یک سیاست موثر در این زمینه توافق شده است.
نخستوزیر موقت پاکستان گفته که «رویکرد ملایم قبلی» در برخورد با افغانهای فاقد مدرک اقامت منجر به آسیبهای اجتماعی مختلف شده است. او افزوده که ورود غیرقانونی افغانها به پاکستان منجر به تقویت گروههای تروریستی شده است.
اظهارات نخستوزیر موقف پاکستان در حالی مطرح میشود که اسلامآباد سختگیریها بر مهاجران افغان در آن کشور را شدت بخشیده است.
طبق اظهارات شاهدان، پولیس پاکستان شبها وارد خانههای مهاجران میشود و حتا مردانی را که ویزای این کشور را دارند هم با خود میبرند.
اخیرا مقامهای ارشد پاکستانی، از جمله وزیر دفاع این کشور مهاجران افغان در پاکستان را به همدستی با گروههای «تروریستی» متهم کردهاند و برخی مقامها گفتند که در شماری از حملات تروریستی شهروندان افغان هم دست داشتهاند.







خواجه آصف، وزیر دفاع پیشین پاکستان بار دیگر تاکید کرده که طالبان پاکستانی متحد طالبان افغانستان است. او مدعی است که «تروریستها» به عنوان همراهان بیماران از افغانستان وارد پاکستان میشوند.
آقای آصف در واکنش به باز شدن مرز تورخم در یادداشتی در ایکس (توییتر سابق) نوشت: «مشکلات پاکستان و افغانستان تنها به تردد بیماران و تجارت از گذرگاه مرزی تورخم محدود نمیشود.»
او در ادامه نوشته است که در حالحاضر مسئله اصلی استفاده تروریسم از خاک افغانستان علیه پاکستان است.
گذرگاه مرزی تورخم که پس از درگیری مرزبانان پاکستانی و جنگجویان طالبان به مدت ۹ روز بسته بود روز جمعه بازگشایی شد.
افزایش ناامنیها و تنشهای مرزی بین پاکستان و افغانستان موجب شده تا مقامات پیشین و فعلی پاکستان واکنش جدی نشان دهند.
آقای آصف میگوید: «تحریک طالبان پاکستان متحد کابل است و به عنوان یک همسایه و برادر، وظیفه افغانستان است که ارتقای صلح را تضمین کند.»
وزیر دفاع پیشین پاکستان پیش از این نیز طالبان افغانستان را متهم کرده بود که به تعهدات خود براساس توافقنامه دوحه عمل نمیکند و اجازه میدهد از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر استفاده شود.
چندی پیش وزیر داخله موقت پاکستان نیز از استفاده از خاک افغانستان برای اعمال خشونت در پاکستان انتقاد کرد و خواستار تغهد طالبان به توافقنامه دوحه شد.
وزیر خارجه موقت پاکستان نیز چندی پیش گفت که طالبان افغانستان مسئولیت دارد جلو حملات تیتیپی از خاک افغانستان در پاکستان را بگیرد.
تمنا زریاب پریانی، فعال حقوق زنان افغان میگوید پیام زنان افغانستان را به وضوح به وزارت خارجه آلمان رسانده ولی پاسخ روشنی نگرفته است. خانم پریانی در بیانیهای گفته اگر تا هفتم میزان از وزارت خارجه آلمان پاسخ نگیرد دوباره به خیابان برخواهد گشت.
در پی اعتصاب غذای فعالان زن افغان از جمله تمنا زریاب پریانی، وزارت خارجه آلمان در پاسخ به پرسش افغانستان اینترنشنال گفت که ارسال کمک به افغانستان را «تعدیل» کرده است.
خانم پریانی اما روز شنبه، ۲۵ سنبله در بیانیهای گفت وزارت خارجه آلمان تاکنون به اساسیترین پرسشهای معترضان پاسخ نداده است.
او گفت: «وزارت خارجه آلمان حتا حاضر نیست به طور صریح از کمپاین آغاز شده از سوی زنان افغان به منظور بهرسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی حمایت کند.»
این فعال شناخته شده حقوق زنان افغان در بیانیهای که تازه منتشر کرده، گفته است در مذاکره با گئورگ کلوزمن، مقام وزارت خارجه آلمان از او پرسید آیا آلمان حاضر است روند حقوقی به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان را آغاز کند و اگر این کشور به مشوره در این مورد نیاز دارد، این مشوره تا چه زمانی طول خواهد کشید.
خانم پریانی گفته با این حال این مقام وزارت خارجه آلمان به سوالات او پاسخ نگفته است.
تمنا زریاب پریانی در بیانیه جدید خود از وزارت خارجه آلمان خواست براساس سیاست خارجی مبتنی بر ارزشهای فمینیستی و حقوق بشری، آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به رسمیت بشناسد.
او تاکید کرده که اگر آلمان بهعنوان اولین کشور، از کارزار زنان فعالان حقوق بشر افغانستان برای به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی حمایت کند، در تاریخ مبارزات زنان افغانستان به یادگار خواهد ماند.
از شهر شلوغ پیشاور عبور میکنیم و از مسیر خیابان «کوهات» به آرامی وارد دامنه «دره آدمخیل» میشویم. کوههای اطراف به هم نزدیک میشوند و صدای شلیک گلوله به گوش میرسد. مشتریان قبل از خرید، سلاحها را امتحان میکنند تا مطمین شوند درست کار میکنند.
در میان کوههای زیبای آدمخیل، مغازههای پر از اسلحه و کارخانههای کوچک سلاحسازی در دو رسته بازار، همسفرم را حیرتزده کرد.
تولید تسلیحات نظامی در «دره آدمخیل» از حدود ۱۳۰ سال پیش، در دوره اشغال منطقه توسط بریتانیا آغاز شد. بازار این کارخانهها در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی که جهاد افغانستان علیه شوروی سابق جریان داشت، گرم شد.
من و همسفرم وارد دکانی میشویم که دو نوع اسلحه امریکایی M4 و M21 جلو در مغازه آویزان است.
دکاندار میگوید: قیمت یک تفنگ امریکایی از ۴۰۰ هزار روپیه پاکستانی آغاز میشود و تا ۷۵۰ هزار روپیه پاکستانی میرسد. او میگوید میتواند سلاح را در هر جای پاکستان به خریدار تحویل دهد.
یکی دیگر از دکانداران که نمیخواهد نامش فاش شود، میگوید: «سلاحها و مهمات آمریکایی مانند گلوله، دوربینهای شببین و لباسهای زرهی در این بازار آورده میشود».
به گفته او این سلاحها از اعضای طالبان افغانستان و سربازان دولت سابق در این کشور خریداری شده است.
به گفته این دکاندار «این یک تجارت زنجیرهای است. سلاحها از مسیرهای صعبالعبور قاچاق و به پاکستان آورده میشود و اینجا بازار گرمی دارد».
این مغازهدار، فروش سلاحهای امریکایی را «بازار خاصی» میداند. همه نمیتوانند این سلاحها را بخرند چون قیمت آن بالاست، اما با این حال این سلاحها به مقدار زیادی فروخته میشود.
فروشنده تجهیزات امریکایی در بازار آدمخیل میگوید سلاحهای امریکایی که از ناتو در افغانستان بهجا مانده، علاوه بر پاکستان به کشورهای دیگر نیز میرود. او گفت این سلاحها از طریق ایران به عراق، سوریه، ترکیه و از شمال افغانستان به کشورهای آسیای میانه نیز قاچاق میشود.
در جریان گفتوگو، دو جوان تیرهپوست کوتاهقد با یک مترجم افریدی، وارد مغازه شدند و به زبان عربی شروع به سخن گفتن کردند: «ما از مسقط، [پایتخت عمان] آمدهایم و سلاح کار داریم.»
او اول یک اسلحه امریکایی را امتحان کرد و بعد متوجه یک سلاح روسی شد. به همراهش گفت: «این سلاح خوبی است.»
مشعل خان، دکاندار، چند میل سلاح امریکایی را روبروی ما گذاشت. به نظر میرسد برخی از این سلاحها قبلا استفاده شدهاند. روی برخی از آنها نام و یادبود مالکان قبلی آنها نوشته شده است.
از زرور افریدی، دکاندار، پرسیدم که آیا به اعضای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) نیز سلاح میفروشد؟
دکاندار گفت: «بعد از فرار امریکا [از افغانستان]، هزاران میل سلاح به اینجا آمد، ما نمیبینیم که خریداران چه کسانی هستند. یک اصل این بازار این است که سلاح را بفروش ولی شناسنامه خریدار را نگاه نکن».
علاوه بر سلاحهای اصلی، بازار از سلاحهای کپی شده از سلاحهای امریکایی پر است. به نظر میرسد دیگر مردم کلاشینکف روسی را فراموش کرده و اکنون مدل امریکایی 21M4 مد شده است.
خوشحال خان، فروشنده اسلحه میگوید: «قیمت یک میل M4 امریکایی که در اینجا ساخته میشود یکصد و پنجاه هزار روپیه پاکستانی و قیمت M4 اصلی بین چهار صد تا پنجصد روپیه پاکستانی است».
مقامات پاکستانی پیش از این بارها شکایت کردهاند که تحریک طالبان پاکستانی با استفاده از دوربینهای شببین و سلاحهایی که نیروهای امریکایی در افغانستان بهجا گذاشتند، سربازان آنان را میکشند.
بهجا ماندن تجهیزات امریکایی در افغانستان، انتقادهای گستردهای را در امریکا نیز برانگیخته است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین امریکا پیش از این گفته موترها و تسلیحات نظامی امریکایی در اثر تصمیمهای اشتباه جو بایدن، رئیسجمهور امریکا در افغانستان بهجا ماند.
بازار آزاد خرید و فروش تجهیزات نظامی امریکایی در منطقه آدمخیل در حومه پیشاور، تایید میکند که انبار اسلحه در این بازار میتواند خطری برای منطقه باشد.
هنوز معلوم نیست که آیا پاکستان، به شکایت از امریکا بخاطر بهجا ماندن تجهیزات نظامی در افغانستان اکتفا میکند، یا اقدام عملی برای مهار خطری که امنیت این کشور را تهدید میکند انجام خواهد داد.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان از سفر هبتالله آخندزاده، رهبر این گروه به ارزگان خبر داد. آقای مجاهد به رسانهها گفت رهبر این گروه روز جمعه ۲۴ سنبله در سفر به ارزگان «با مسئولان، علما، متنفذین و بزرگان قومی دیدار کرد و مشکلات آنها را شنید».
ذبیحالله مجاهد گفت آقای آخندزاده در زمینه رسیدگی به مشکلات علما و متنفذین قومی «راهنماییهای لازم» را ارائه داد و امور این ولایت را بررسی کرد.
در همین حال دفتر والی طالبان در ارزگان گفته است رهبر این گروه عصر روز پنجشنبه این «سفر دو روزه» را آغاز کرد و بامداد روز شنبه آنرا به پایان رساند.
این دفتر گفت هبتالله آخندزاده در این سفر با استادان مدارس جهادی نیز دیدار کرده است.
اکنون بیش از دو سال و یک ماه از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان میگذرد، ولی هنوز رهبر این گروه در انظار عمومی ظاهر نشده است.
هبتالله آخندزاده، بهعنوان «امیرالمومنین» در عالیترین سطح رهبری این گروه قرار دارد.
طالبان در بیش از دو سال گذشته فرمانها، دستورات و برخی از فایلهای صوتی منسوب به ملا هبتالله را در شبکههای اجتماعی منتشر کرده که اصول اساسی دولت این گروه را تعیین میکند.
موسسه بینالمللی آیایام روز شنبه گفت که با همکاری سازمان ملل بهدنبال رهایی فوری ۱۸ کارمند اش از جمله یک خارجی است که توسط طالبان بازداشت شدهاند. کارمندان موسسه ماموریت کمک بینالمللی این ماه از دفتر شان در غور بازداشت و به کابل منتقل شدند.
بر اساس گزارشها، یک شهروند امریکایی در میان بازداشت شدگان است. این موسسه گفته که هنوز دلیل بازداشت کارمندانش را نمیداند.
این سازمان غیرانتفاعی گفته است که وزارت اقتصاد طالبان که این موسسه در آن ثبت شده درباره اتفاق «به شدت نگرانکنندهای» که افتاده گزارش داده است.
در بیانیه این سازمان آمده است: «ما با سازمان ملل و موسسه اکبر، نهاد هماهنگکننده سازمانهای غیردولتی در افغانستان، برای آزادی سریع ۱۸ همکارمان تلاش میکنیم.»
موسسه ماموریت کمک بینالمللی یا آیایام گفته که به ارزشها، آداب و رسوم و فرهنگ افغانستان ارزش قائل است و به آن احترام می گذارد. این سازمان افزوده که بر این اصل پابند است که از کمکها برای پیشبرد دیدگاه «سیاسی یا مذهبی خاص» استفاده نخواهد شد.
این سازمان گفته دو کارمند افغان و یک عضو بینالمللی تیم روز یکشنبه، ۱۲ سنبله و ۱۵ کارمند دیگر آن در دفتر این موسسه در غور کار میکردند، ۲۲ این ماه بازداشت شدهاند.
از زمانی که طالبان دو سال پیش قدرت را در افغانستان بهدست گرفت، این گروه محدودیتهای شدیدی را بر فعالیت موسسات بینالمللی در این کشور وضع کردهاست.
یک نهاد ناظر امریکایی اوایل امسال گزارش داد که طالبان سازمانهای غیرانتفاعی را که در افغانستان فعالیت میکنند، مورد آزار و اذیت قرار میدهد.