طالبان در بلخ مانع برگزاری برنامه گرامیداشت از کارنامه ادبی صادق عصیان شدند

در گزارش آمده که متهم در اعترافات خود فاش کرده که با انداختن جسد قربانی به رودخانه «اتک» قصد داشت شواهد قتل را پنهان کند.او گفته انگیزه این قتل «خیانت» مقتول بوده است.

پولیس گفته روز چهارشنبه، ۲۹ سنبله، اطلاعاتی درباره کشف یک جسد مثله شده در حاشیه رودخانه سند در منطقه خیبرآباد دریافت کرد.

بعدا شناسایی شد که مقتول فردی به نام مستعار «ملاله» و ترانس‌جندری ساکن خیابان کوهات در پشاور بوده است.

در همان روز یک دوست مقتول به نام مستعار جواد، نزد پولیس اکورا شکایت درج کرد و پولیس جستجوی خود را برای پیدا کردن قاتل آغاز کرد.

گزارش روزنامه اکسپرس تریبون مظنون را فردی به نام حمید، یک تبعه افغان ساکن در منطقه هزارخوانی پشاور معرفی کرده است.

متهم در بازجویی‌های اولیه با بیان جزئیات هولناک این حادثه، به جرم خود اعتراف کرد. او ادعا کرد که از سال ۲۰۱۹ با قربانی رابطه داشته و نسبت به «ارتباط فرد دیگر» با قربانی، حسادت به او دست داده بود.

او مدعی شده که در ۲۹ سنبله، صحبت درباره پایان رابطه بین آن‌ها، منجر به مشاجره شدید شد که در جریان این دعوا در حیات‌آباد مقتول را به ضرب گلوله کشت.

او اعتراف کرد که جسد مقتول را داخل یک گونی گذاشته و یک تاکسی را کرایه کرده تا آنرا دور بیندازد. هنگامی که راننده تاکسی در مورد محتویات گونی جویا شد، داستانی دروغ ساخت.

براساس گزارش روزنامه اکسپرس‌تریبون، تنها ایالت خیبر پختونخوای پاکستان در سال‌های اخیر شاهد قتل‌ غم‌انگیز تقریباً ۷۰ تراجنسیتی بوده است. بیش از ۶۰ درصد از این قتل‌ها به اختلافات ناشی از روابط شخصی نسبت داده شده است.

به نقل از صفحه ریاست اطلاعات و فرهنگ پنجشیر در شبکه اکس، حقانی سیاستمداران مخالف طالبان را متهم کرد که مردم را «اغفال و متضرر» کردند و مردم اکنون درک می‌کنند که «رهبران آنان را [برای] اهداف شخصی استفاده می‌کردند.»

در گزارش ریاست اطلاعات و فرهنگ پنجشیر به نقل از سراج‌الدین حقانی آمده است که «پنجشیر مانند سایر ملت افغانستان حق دارند و ما از این حقوق حمایت می‌کنیم و در حمایت [از] این حقوق ایستاده هستیم.»

وزیر داخله طالبان بار دیگر از کسانی که به گفته او در بیرون از افغانستان زندگی می‌کنند، خواست که به افغانستان برگردند، چون «هیچ بهانه و مشروعیتی برای جنگ در افغانستان وجود ندارد.»

این نخستین بار نیست که این چهره با نفوذ طالبان از مخالفان سیاسی و مسلح این گروه می‌خواهد که به افغانستان برگردند. او در ۱۶ سنبله در سفری به بامیان از محمد محقق، کریم خلیلی و دیگر رهبران هزاره خواست به افغانستان برگردند و به عنوان یک ریش سفید و بزرگ قومی در میان قوم‌ خود زند‌گی کنند.

رهبران سیاسی افغان تاکید دارند که آنها تنها در چارچوب توافقات سیاسی و تشکیل حکومت فراگیر به افغانستان بر می‌گردند. در واکنش، طالبان تمایلی به گفت‌وگو نشان نداده و حکومت خود را فراگیر توصیف می‌کند.

جبهه مقاومت، از گروه‌های اصلی مخالف طالبان، اعلام کرده است که تا زمان رسیدن به توافق سیاسی با طالبان بر سر تشکیل دولت مشروع دموکراتیک، به نبرد مسلحانه علیه طالبان ادامه می‌دهد.

طالبان در موافقتنامه دوحه به آغاز گفت‌وگو با گروه‌های سیاسی افغان متعهد شده بودند. سراج‌الدین حقانی روز پنجشنبه در کابل، بدون اشاره به این تعهد طالبان گفت که این گروه موافقت‌نامه دوحه را به طور کامل اجرا کرده است.

این شهروند پاکستانی به این فکر افتاد که راهی پیدا کند تا به زنان مهاجر افغان در این شهر کمک کند به استقلال مالی برسند، زنانی که پس از تسلط طالبان از کار و آموزش منع شده اند.

خبرگزاری رویترز نوشت که ماهره بشیر این کارگاه را ساخت تا به زنان خیاطی، مهارت‌های دیجیتال و آرایشگری آموزش دهد. پس از شکل‌گیری کارگاه خانم بشیر، صدها زن به سرعت برای شرکت در کارگاه‌های او ثبت‌نام کردند.

خانم بشیر می‌گوید: «اگر کمک دریافت کنیم، فکر می‌کنم بتوانیم بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ دانش‌آموز را همزمان آموزش دهیم.»

این زن کارآفرین پاکستانی اعتقاد دارد که اگر زنان توانمند شوند می‌توانند نقش مهمی در جامعه ایفا کنند.

مقامات پاکستانی می‌گویند دهها هزار افغان از زمان تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۱۴۰۰به پاکستان سفر کرده‌اند. پیش از تسلط طالبان، پاکستان میزبان حدود ۱.۵ میلیون پناهنده ثبت شده بود. بر اساس اطلاعات سازمان ملل جمعیت مهاجران افغان در پاکستان، به عنوان یکی از بزرگترین جمعیت‌های مهاجر در جهان به شمار می‌رود.

رویترز در گزارش خود نوشته است تخمین زده می‌شود که بیش از یک میلیون نفر دیگر بدون ثبت‌نام در پاکستان زندگی می‌کنند.

مقامات می‌گویند حکومت پاکستان که خود با بحران اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند، به طور فزاینده‌ای نگران تعداد افغان‌هایی است که وارد این کشور می‌شوند.

مقامات پاکستانی تایید کرده‌اند که در ماه‌های گذشته ده‌ها افغان به دلیل نداشتن مدارک قانونی اقامت در این کشور بازداشت شده‌اند.

خانم بشیر گفته هرچند کارگاه او بر توانمندسازی زنان افغان متمرکز است، با این حال برخی از زنان پاکستانی نیز در کارگاه‌های او شرکت می‌کنند تا فرصت‌های کاری و آموزشی برای زنان پاکستانی در شهر به شدت محافظه‌کار پشاور افزایش یابد.

در گزارش آمده است که زنان بعد از دوره سه ماهه، می‌توانند کسب‌وکار خود را راه اندازند و به درآمد متوسطی برسند.

فاطمه، دختر افغان ۱۹ ساله که در این مرکز آموزش دیده، گفت بعد از فراغت از این کارگاه می‌خواهد یک سالن زیبایی در پشاور باز کند، کاری که اکنون در کشور خودش، که فقط چند کیلومتر با پشاور فاصله دارد، غیرقانونی به حساب می‌آید.

او گفت برنامه اش این است که در قدم اول یک سالن زیبایی در خانه راه‌اندازی کند و بعدا کار خود را به طور حرفه‌ای ادامه دهد تا زمانی بتواند یک سالن بزرگ زیبایی را مستقلانه راه بیندازد.

بر مبنای آمار این نهاد، هم‌اکنون بیش از ۲۹ میلیون نفر در افغانستان نیازمند کمک‌های بشردوستانه است. حدود نیمی از دریافت‌کنندگان کمک‌های آن زنان هستند.

درگیری‌های طولانی مدت، تغییرات اقلیمی، افت شدید اقتصادی توام با بیکاری، کمبود پول نقد و افزایش قیمت مواد غذایی باعث شده تا افغانستان با یکی از بزرگترین بحران‌های بشردوستانه در جهان مواجه شود.

این سازمان می‌گوید که بین ماه می تا اکتوبر امسال حدود ۱۵.۳ میلیون نفر ناامنی شدید غذایی را تجربه کرده‌اند، در این میان ۳.۴ میلیون نفر به علت گرسنگی شدید نیاز مداوم به حمایت بشردوستانه دارند.

برنامه جهانی غذا در نظر دارد تا برای سال ۲۰۲۳ از ۲۱ میلیون نفر حمایت کند. برای این کار در سال ۲۰۲۳ به بیش از ۲.۲ میلیارد دالر برای ارائه کمک فوری غذایی و حمایت معیشتی به نیازمندان نیاز دارد.

برنامه جهانی غذا اکنون با کمبود بودجه ۱.۰۸ میلیارد دالری برای ادامه عملیات در شش ماه آینده مواجه است.

رسانه‌های بریتانیایی گزارش دادند که آقای ویلز کار نقاشی ۴۵۷ پرتره را تقریبا به اتمام رسانده و تنها ‍۱۶ نقاشی دیگر باقی مانده است.
این کهنه سرباز که قبلا به مدت شش سال در ارتش سلطنتی خدمت کرده است می‌گوید که ایده نقاشی تصاویر یادبود سربازان به طور تصادفی شکل گرفت.

او گفت که همه چیز از نقاشی یکی از سربازان کشته شده در افغانستان که دوست یکی از رفقایش بوده است شروع شد.
پس از نقاشی این سرباز بریتانیایی خانواده او آن را در رسانه‌های اجتماعی نشر کردند و خانواده‌های دیگری نیز برای کشیدن پرتره فرزندانشان با او تماس گرفتند.

این کهنه سرباز می‌گوید زمانی که یکی از دوستانش از او پرسید که چند تا نقاشی می‌کشد او تصمیم گرفت تصاویر تمام سربازان قربانی جنگ افغانستان را نقاشی کند.

آقای ویلز این پروژه را در سال ۲۰۲۰ آغاز کرد و حالا بیش از صد پرتره انتظار این را می‌کشند تا به خانواده‌های سربازان جنگ افغانستان فرستاده شوند.