طالبان برای مهاجرین افغان که از پاکستان اخراج میشوند، در ولایت ننگرهار اردوگاه موقت میسازد. وزارت مهاجرین طالبان گفته کار ساخت این اردوگاه در ولسوالی لعلپور ننگرهار آغاز شده و قرار است در مرحله نخست ۵۰۰ خانواده در آن جابجا شوند.
عبدالرحمن رشید، معین وزارت مهاجرین طالبان میگوید این اردوگاه برای اسکان موقت و جهت طی مراحل اسناد مهاجرینی که از گذرگاه تورخم وارد میشوند، ساخته میشود.
این مقام طالبان تاکید کرد که در ارودگاه موقت برای مهاجرین مواد غذایی، کمکهای بشری و دارو توزیع خواهد شد.
مقامات پاکستان گفتهاند ۱.۷ میلیون مهاجر افغان فاقد مدرک را تا پایان ماه اکتوبر از پاکستان اخراج میکند. بخشی زیادی مهاجرین از گذرگاههای تورخم و اسپین بولدک وارد افغانستان میشوند.
رادیوی دولتی پاکستان گزارش داد که سه هزار و ۲۴۸ پناهجوی افغان از این کشور به افغانستان برگردانده شدند. براساس آمار مقامهای پاکستانی از زمان تعیین ضربالاجل اخراج مهاجران بدون اسناد اقامتی، تاکنون بیش از ۵۱ هزار افغان اخراج شدهاند.
جان اچکزی، وزیر اطلاعات ایالت بلوچستان گفته که تلاشهای دولت پاکستان برای رسیدگی به موضوع مهاجران غیر قانونی شتاب بیشتری گرفته است.
او تأکید کرد که ضربالاجل اول نوامبر نه تنها برای پناهجویان افغان بلکه برای همه مهاجران غیرقانونی ساکن در این ولایت اعمال میشود.
پیش از این سرفراز بوگتی، وزیر داخله حکومت موقت پاکستان هشدار داده بود که با پایان مهلت اخراج مهاجران بدون اسناد اقامتی افغان، این کشور بر سر این تصمیم سازش نخواهد کرد.
در همین حال اکسپرس تریبون نیز گزارش داد که به یک شعبه به صورت ویژه وظیفه شناسایی مهاجران غیرقانونی ساکن در سراسر بلوچستان داده شده است.
مقامهای پاکستانی میگویند که تاکنون بیش از هزار خانواده افغان از طریق مرز چمن به افغانستان بازگردانده شدند.
مرتضی بهبودی، خبرنگار افغان-فرانسوی در دبی به همسرش پیوست. الکساندرا مستواجا همسر آقای بهبودی با پخش عکسی از او در اکس نوشت «هیچ واژهای نمیتواند احساساتم را بیان کند. پس از انتظار طولانی، دیدار دوباره در میدان هوایی دبی. مرتضی بهبودی آزاد است.»
مرتضی بهبودی در ماه جدی ۱۴۰۱ برای تهیه گزارشی درباره وضعیت افغانستان وارد کابل شد و دو روز بعد طالبان او را بازداشت کرد.
این خبرنگار پس از ۲۸۴ روز بازداشت در ۲۶ میزان از بند طالبان آزاد شد.
در مدت زمانی که آقای بهبودی در بازداشت طالبان بود نهادهای متعدد حمایت از خبرنگاران با ابراز نگرانی خواستار رهایی او شدند.
الکساندرا مستواجا کارزاری گستردهای را برای رهایی همسرش از زندان به راه انداخته بود و بارها از آنچه ممکن است برای شوهرش در زندان طالبان بیفتد ابراز نگرانی کرده بود.
رسانههای قرقیزستان خبر دادند که این کشور یک محموله دو تُنی کمکهای بشردوستانه دارو را به پامیر کوچک و بزرگ افغانستان فرستاده است. ارسال این کمکها به دستور سادیر جباروف، رئیسجمهور قرقیزستان انجام شده است.
خبرگزاری قرقیزستان۲۴ گزارش داد که شماری از داکتران این کشور هم به پامیر افغانستان رفته بودند و دستکم ۶۰۰ نفر از ساکنان محلی را معاینه کردند.
بر اساس این گزارش، دامپزشکان قرقیزی صدها حیوان از جمله ۷۰۰ گاو را هم در پامیر واکسین کردند تا از شیوع بیماریهای واگیردار با منشاء حیوان جلوگیری شود.
افزون بر آن، قرقیزستان در منطقه پامیر یک دوره آموزشی را برای پیشگیری از بیماریهای مختلف برگزار کرد.
این اقدامات در حالی انجام شده که وزارت خارجه قرقیزستان سال گذشته گفته بود قرقیزهای ساکن پامیر افغانستان به دلیل شرایط دشوار زندگی و ابتلا به یک ویروس ناشناخته جان خود را از دست میدهند.
رادیو - تلویزیون ملی افغانستان، تحت کنترول طالبان هم در همان زمان گزارش داد که در طول دو هفته پامیرنشینان به بیماری ناشناختهای مبتلا شدند و ۲۱ نفر جان باختند.
یکی از باشندگان پامیر بزرگ گفته بود که هیچ امکاناتی نداشتند و ساکنان باید سه یا چهار روز راه بروند تا به یک مرکز درمانی برسند.
منطقه پامیر که به دو بخش پامیر کوچک و پامیر بزرگ تقسیم میشوند، در واخان ولایت بدخشان در شمال شرق افغانستان موقعیت دارد.
پس از تسلط طالبان بر افغانستان، نگرانی قزقیزستان از وضعیت قرقیزهای ساکن افغانستان هم افزایش یافت.
وزارت خارجه امریکا روز پنجشنبه «قویاً» از کشورهای همسایه افغانستان، به شمول پاکستان، خواست که به مهاجران افغان اجازه ورود به خاک شان را بدهند. این وزارت کشورهای مذکور را ترغیب کرد که با مهاجران بر اساس قوانین بینالمللی برخورد کنند.
پاکستان تا ۱۰ روز دیگر به بیش از یک میلیون مهاجران افغان بدون اسناد اقامت، فرصت داده است که خاک این کشور را ترک کنند. در همین حال، وزیر داخله جمهوری اسلامی نیز گفته است که مهاجران «غیرقانونی» افغان باید از ایران خارج شوند.
همزمان با ادعاهای مقامات ایرانی در مورد مشکلاتی که مهاجران افغان در ایران خلق کردهاند، موجی از افغانستیزی در این کشور راه افتاده است. گزارشها حاکی از آن است که برخی مردم در استان قزوین علیه مهاجران افغان دست به خشونت زدهاند.
یک سخنگوی وزارت خارجه امریکا در مورد اخراج مهاجران افغان گفت: «ما قویا همسایگان افغانستان، از جمله پاکستان، را تشویق میکنیم که مانع ورود مهاجران افغان که به دنبال جای امن اند، به خاکشان نشوند.»
سخنگوی وزارت خارجه از این کشورها خواست که در همکاری با سازمان بینالمللی، به این مهاجران خدمات بشردوستانه ارائه کنند.
نمایندگی سیاسی ملل متحد میگوید که با وجود سهم ۰.۱ درصدی افغانستان در انتشار گازهای گلخانهای، این کشور در معرض بیشترین خطرهای ناشی از تغییرات اقلیمی قرار دارد. براساس ارزیابی سازمان ملل، جوامع روستایی، زنان و کودکان بیشتر از همه آسیب میبینند.
طبق آخرین بررسیها درباره سهم آلایندگی کشورها در تولید گازهای گلخانهای، افغانستان با تولید کمتر از یک صدم درصد یکی از ده کشوری است که در معرض بیشترین بحرانهای اقلیمی قرار دارد.
براساس این ارزیابی، افغانستان جایگاه هشتم در بین ده کشوری دارد که به رغم آسیبپذیری بالا براساس شاخص جهانی سازگاری با تغییرات اقلیمی کمترین آمادگی برای مقابله با تهدیدات اقلیمی را داراست.
یوناما میگوید که کارشناسان، سیاست گذاران و دانشمندان در جریان یک نشست در اوایل این هفته، تاثیرات تغییرات اقلیمی بر جوامع را برجسته کردند و بر نیاز فوری به تلاشهای هماهنگ برای رسیدگی به بحران اقلیمی در افغانستان تاکید کردند.
در این جلسه، چریتی واتسون از یوناما با هشدار از خطرات ویرانگر تغییرات اقلیمی در افغانستان گفت: « تهدیدهای تغییرات اقلیمی یک معضل مشترک است که بیشترین آسیب را به گروههایی میزند که در حال حاضر آسیبپذیر اند، بهویژه جوامع روستایی و زنان و کودکان.»
یوناما میگوید در این نشست، کارشناسان و نهادهای ذیربط گرد هم آمدند تا استراتژیها و راهحلهای ایجاد مقاومت در برابر پیامدهای تغییرات اقلیمی را بررسی کنند.
نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان میگوید که به عنوان بخشی از هفته جهانی تغییرات اقلیمی این سلسله گفتگوها در چندین ولایت افغانستان از جمله بامیان، هرات، جلالآباد و کابل برگزار شده است.
افغانستان با افزایش خطرات ناشی از تغییرات اقلیمی شدید طی سالهای گذشته با سیل و خشکسالی مواجه شده که منجر به تلفات جانی و معیشتی و خسارات قابل توجه به زیرساختها شده است.
یوناما میگوید که افغانها در اثر خشکسالیهای بیپیشینه، کمبود آب، سیلابهای شدید، طوفانهای گرد و غبار، گرمایش زمین، بیابانزایی و کمبود مواد غذایی آسیب زیادی را متحمل شدهاند.
سازمان ملل هشدار میدهد که با افزایش خطرات زیست محیطی، ساختارهای حمایتی در حال نابودی اند.
سازمان ملل در توصیف تاثیرات فاحش تغییرات اقلیمی بر زندگی افغانها میگوید که مردان جوان در جستجوی کار در شهرها یا کشورهای همسایه روستاها را ترک میکنند و دختران نیز وادار به ازدواج زودهنگام میشوند.
یوناما هشدار میدهد که زنان و کودکان بیشترین بار را به دلیل خطرات ناشی از تغییرات اقلیمی متحمل میشوند و این افزایش آسیبپذیریها بر سلامت جسمی و روانی آنها تأثیر میگذارد.
سازمان ملل میگوید که چهار دهه جنگ و درگیری، توسعه نیافتگی و بحران بشردوستانه بیسابقه افغانستان را در ایجاد ظرفیت سازگاری در برابر بحرانهای ناشی از تغییرات اقلیمی بسیار عقب نگه داشته است.