طالبان سراغ زمین‌های 'غیرقانونی' حکمتیار رفتند

روزنامه دان پاکستان روز چهارشنبه سوم عقرب، نوشت که مقام‌های مرزی پاکستان و طالبان در مورد مشکلات جوامع دو طرف مرز و بیماران افغان فاقد مدرک که می‌خواهند برای درمان به پاکستان بروند، گفت‌وگو کردند.

به گزارش این روزنامه تحصن احزاب سیاسی، بازرگانان و جامعه مدنی پاکستان وارد چهارمین روز شده و جاده اصلی چمن و قندهار به روی رفت و آمد بسته است.

این تحصن چهار روز پیش آغاز شد.

حکومت پاکستان تصمیم گرفته است که با اخراج مهاجران بدون اسناد اقامتی، از تردد مسافران فاقد پاسپورت و ویزا نیز جلوگیری کند. این تصمیم پاکستان با مخالفت افغان‌ها و بخش‌هایی از جامعه پاکستان مواجه شده است.

روزنامه ملی پاکستان نیز به نقل از مرتضی سولنگی، وزیر اطلاعات و رادیو تلویزیون فدرال پاکستان نوشت که مدیریت موثر مرزها به نفع مردم افغانستان و پاکستان است.

طالبان مقدار زمرد به فروش رسیده را به وزن ۳ هزار و ۳۳۱.۷۵ کریت اعلام کرده است.

طالبان گفته که این زمرد در حضور محمدآغا حکیم، والی این گروه در پنجشیر به فروش رسیده است.

این گروه اواسط ماه اسد کار استخراج معدن زمرد در ولسوالی حصه اول ولایت پنجشیر را آغاز کرد.

وزارت معادن و پترولیم طالبان در آن زمان اعلام کرد که به ۲۰۰ معدن‌کار زمرد، جواز فعالیت داده است.

بر اساس آمار طالبان، ۷۵۰ معدن زمرد در پنجشیر به ثبت رسیده و از این میان «۵۰۰ معدن فعال است.»

طالبان پس از تسلط دوباره بر افغانستان بر استخراج معادن به عنوان یکی از منابع اصلی عواید حکومت خود تمرکز کرده است.

انستیتوت جورج تاون برای زنان، صلح و امنیت، وضعیت زنان را در ۱۷۷ کشور جهان بر سه محور مشارکت، عدالت و امنیت برای زنان بررسی کرده است. داده‌های این تحقیق از سازمان ملل متحد، بانک جهانی، موسسه نظرسنجی گالوپ و چند منبع دیگر جمع‌آوری شده است.

این پژوهش همچنین محورهای دیگری همچون تحصیلات زنان، مرگ‌‌ومیر مادران، اشتغال زنان، خشونت‌های سیستماتیک، خشونت‌های جنسی و غیره را نیز در ۱۷۷ کشور بررسی کرده است.

این انستیتوت می‌گوید کشورهایی که در ردیف «دولت شکننده» طبقه‌بندی شده‌اند، بدترین عملکرد را داشته‌اند. در این رده، افغانستان با داشتن «دولت شکننده» بدترین عملکرد در برابر زنان داشته است.

وضعیت زنان و دختران پس از تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱، به سرعت بدتر شده است.

چندی پیش مجمع جهانی اقتصاد اعلام کرد که افغانستان به عنوان بدترین مکان برای زنان در سراسر جهان شناخته شده است.

طالبان با وضع ممنوعیت‌های شغلی، آموزشی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بر زنان، افغانستان را به بدترین مکان برای زنان تبدیل کرده‌ است.

تورون ال تریگستاد، مدیر مرکز تحقیقات صلح اسلو در یک بیانیه‌ خبری گفت: «زنان افغان هر روز بدون شغل، بدون تحصیل و بدون آزادی روز خود را آغاز می‌کنند.»

او تصریح کرد که این گزارش باید «همچون زنگ خطری برای رهبران جهان عمل کند، زیرا در یک کشور زنان در زندان اند.»

علاوه بر افغانستان، یمن، افریقای مرکزی، جمهوری دموکراتیک کنگو، سودان، سوریه، سومالی و عراق به عنوان بدترین کشور برای زنان شناخته شده است.

با این‌حال کشورهایی چون دنمارک، سوئیس، سویدن، فنلند، آیسلند، لوکزامبورگ، ناروی، اتریش، هالند و نیوزیلند در لیست ۱۰ کشور برتر برای زنان اند.

در این میان اما، ایالات متحده از رتبه ۲۱ در گزارش قبلی به رتبه ۳۷ سقوط کرده که نشان می‌دهد شاخص پیشرفت زنان در این کشور روند نزولی داشته است.

امارات متحده عربی از جمله کشورهایی است که بر اساس پیشرفت زنان در ردیف ۲۲ قرار گرفته و نسبت به فرانسه، انگلستان و امریکا جلوتر بوده است.

ریچارد بنت روز سه‌شنبه (دوم عقرب) گزارشی در مورد وضعیت حقوق‌بشر در افغانستان به مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارائه کرد.

در این گزارش سیاست‌ها و اقدامات سرکوبگرانه طالبان، بحران انسانی و اقتصادی مداوم، زلزله‌‌های مرگبار اخیر به عنوان عوامل وخامت وضعیت حقوق‌بشری گفته شده است.

آقای بنت می‌گوید: «با نگاه اجمالی به وضعیت حقوق‌بشری بسیاری از افغان‌ها به‌ویژه زنان و دختران، مدافعان حقوق‌بشر، روزنامه‌نگاران، اقلیت‌های قومی و زبانی، دگرباشان جنسی، مقامات دولتی سابق و نیروهای نظامی و امنیتی، تصویری تیره به دست می‌آید.»

آقای بنت گفت: «شکنجه و رفتار غیرانسانی در بازداشتگاه‌ها، نقض حقوق‌بشر مقام‌های دولتی پیشین و نیروهای نظامی، به‌رغم وعده‌هایی که داده شده است، وجود دارد.»

گزارشگر‌ ویژه سازمان ملل همچنین از تداوم بازداشت‌های مدافعان حقوق‌بشر نیز یاد کرده است.

افزون بر آن، بنت با اشاره به ادعای طالبان مبنی بر «تعلیق موقتی» آموزش‌ دختران، بر لغو ممنوعیت آموزشی دختران افغان تاکید کرد.

او از «آزار جنسی، تبعیض سیستماتیک، سرکوب و تفکیک جنسیتی» در حاکمیت بر افغانستان طالبان یاد کرد که می‌تواند «اپارتاید جنسیتی» باشد. بنت خواستار بررسی‌های بیشتر در این مورد شد.

این مقام سازمان ملل همچنین بازداشت‌ روزنامه‌نگاران را نمونه‌ای از فروپاشی فضای مدنی در افغانستان دانسته است.

آقای بنت، با اشاره به زمین‌لرزه‌های اخیر ولایت هرات و پیامدهای گسترده‌ آن، خواهان کمک‌های لازم از سوی جامعه جهانی شد.

در فرجام ریچارد بنت همچنین از نگرانی افغان‌ها مبنی بر «عادی‌سازی وضعیت در افغانستان» و «کنار گذاشتن حقوق‌بشری به نفع منافع ژئوپلتیکی بزرگتر» نیز یاد کرده است.

او اظهار امیدواری کرد که کشورهای عضو سازمان ملل در کنار زنان و مردم افغانستان قرار گیرند.

یکی این متقاضیان گفت که بیش از دو ماه می‌گذرد ثبت اطلاعات بیومتریک او تکمیل شده، ولی پاسپورت خود را دریافت نکرده است.

این زن افزود که چندین بار به سفارت در اسلام‌آباد مراجعه کرده، اما پاسخ روشنی دریافت نکرده است.

این متقاضیان همچنین ادعا می‌کنند که طالبان توزیع پاسپورت را از نظر قومی «سهمیه‌بندی‌» کرده‌اند و براساس این رویکرد یک قوم را در اولویت قرار می‌دهند. آنها باور دارند که کارمندان طالبان به دلیل این که از یک قوم اند، این رفتار را با متقاضیان دارند.

یکی از متقاضیان زن گفت در حالی که صدها نفر پشت دروازه سفارت برای ثبت اطلاعات بیومتریک صف می‌کشند، افراد مورد نظر طالبان از درب ورودی ویژه کارمندان وارد می‌‌شوند و برای پاسپورت درخواست می‌دهند.

به گفته آنها، روزانه اطلاعات بیومتریک حدود ۱۵۰ نفر در سفارت ثبت می‌شود، ولی طالبان از میان آنها براساس «معیارهای قومی و نزدیکی با این گروه»، افرادی را برمی‌گزینند و گذرنامه می‌دهند.

یکی از منتقدان گفت که ماموران طالبان در سفارت افغانستان در پاکستان با زنان بدرفتاری کرده و از نوع پوشش آنها انتقاد می‌کنند.

طالبان پس از راه‌یافتن نمایندگانش در برخی سفارت‌های افغانستان، روند توزیع پاسپورت را در این نمایندگی‌ها آغاز کرده است.

طالبان در اواخر ماه سنبله از آغاز توزیع پاسپورت در سفارت تحت کنترول این گروه در اسلام‌آباد خبر داد.